50 میلیون کیلومتر دور از زمین
در اواسط تیر 1384 فضاپیمای دیپ ایمپکت یا برخورد عمیق کاوشگری را به سوی هسته دنباله دار تمپل 1 هدایت کرد تا همچون گلوله ای با آن برخورد کند. این فضاپیمای روبوت بی سرنشین، که هنوز در منظومه شمسی سفر می کند، اوایل این سال میلادی (دی 1386) به سیاره زمین در پشت خود نگریست تا از دنیای مادری خود از فاصله 50 میلیون کیلومتری تصویر بگیرد. این مجمومه تصاویر از بالاچپ به پایین راست فریم هایی از یک فیلم ویدیویی واقعی از سیاره چرخان زمین است. تصاویر، که حاصل ترکیب داده های نور مرئی و فروسرخ نزدیک است، وضوح و تضاد کافی برای تفکیک ابرها، اقیانوس ها، و قاره ها را دارند. آنها همچنین گذر زیبای ماه، قمر بزرگ و طبیعی رمین، را از برابر سیاره ما نشان می دهند. حرکت مداری ماه سبب جابه جایی ماه در میدان دید این چهار تصویر شده است. عکسبرداری از زمین از چنین فاصله دوری به اخترشناسان کمک می کند تا تغییرات کلی روشنایی عوارض زمین را در طول موجهای مختلف بررسی کنند و آن را با مشاهدات خود از دیگر سیارات مقایسه کنند. این رصدها همچنین در جستجوی سیارات زمین مانند در دیگر منظومه ها کاربردی است.
[External Link Removed for Guests]