آمريکا در سال 2003 تعداد 995 فروند موشک کروز توماهاوک به عراق شليک کرد که اکثرا به اهداف خود اصابت کردند!
دليل آن نبود سيستمهاي پيش اخطار و پدافندي قدرتمند و نيز بي کفايتي و خيانت نيروهاي حزب بعث بود.
اما در ايران قضيه خيلي زياد فرق مي کند.
بنابر محاسبات کارشناسان براي اينکه ايران در همان روزهاي ابتديي مانند عراق فلج شود (کاري به مسايل پشت پرده جنگ عراق ندارم!) تعداد 3000 الي 4000 موشک کروز لازم هست. به اضافه بمباران و موشک باران سنگين هوايي و ...
مشکل اصلي در اينجا معلوم مي شود که نيروهاي ايراني در آماده باش کامل به سر ميبرند و مساحت ايران هم 4 برابر عراق هست و تاسيسات نظامي اين کشور بسيار گسترده بوده و در اقصي نقاط کشور اهداف مهمي پخش شده اند.
با شليک اولين موشک ايران اين امکان را خواهد داشت تا در برابر آن تدابير لازم را انجام داده و احتمالا آنرا خنثي نمايد.
معمولا هر موشک کروز سرعتي حدود 800 الي 900 کيلومتر در ساعت دارد که با اين حساب و در نظر گرفتن مساحت ايران براي هر موشک کروز 4 ثانيه به ازاي هر کيلومتر مسافت زمان لازم هست. اين يعني يک هدفي که 100 کيلومتر از محل شليک فاصله دارد بين 5 الي 6 دقيقه فرصت براي مقابله با موشک دارد. اين امتياز بزرگ در عراق وجود نداشت چون مساحتش کم هست.
اگر ايران بتواند به موقع موشکها و مسير آنها را شناسايي کند با احتمال زياد اين توان را خواهد داشت که بين 70 الي 90 درصد توان انساني و تجهيزات و ... خود را از حمله اوليه مصون بدارد.
بعد از حمله اوليه ديگر خبري از موشک باران گسترده تا مدتها نخواهد بود.
و ...
