سرعت اينترنت رايگان در كره جنوبي٥٠٠ برابر اينترنت پولي ایران

[H@med]

  مطلب رو تو سایت [External Link Removed for Guests] دیدم. حیفم اومد شما هم نخونید: 
  اينترنت رايگان در كره جنوبي ٥٠٠ برابر سرعتاينترنت پولي در ايران است واينترنت پرسرعت (ADSL) به معناي واقعي درايران وجود ندارد. كارشناسان حوزه ارتباطات و فناوري اطلاعات با اذعان براين موضوع مي گويند: طبق استانداردهاي بين المللي حداقل سرعت اينترنتADSL، ٥١٢ كيلو بيت در ثانيه است، درحالي كه در ايران اين سرعت به كمتر از١٠٠ كيلو بيت در ثانيه مي رسد! 
  برنامه چهارم توسعه تا پايان سال ٨٨ (پايان اينبرنامه) تعداد پورت هاي فعال ADSL بايد به ٥/١ ميليون پورت برسد؛ درحاليكه هم اكنون به جاي ٩٠٠ هزار پورت فعال، كمتر از ١٠٠هزار پورت فعال ADSLوجود دارد. به عبارت ديگر نفوذ ADSL در ايران يك نهم ميزان پيش بيني شدهدر برنامه چهارم توسعه است. متخصصان اين حوزه معتقدند: شركت مخابرات بافراهم نكردن تسهيلات لازم و محدود كردن سرعت اينترنت ADSL باعث ورشكستگيشركت هاي PAP شده و اكنون نيز برخلاف اصل ٤٤ قانون اساسي در مورد لزومتوجه به امر خصوصي سازي، خود براي راه اندازي پورت هاي ADSL وارد عمل شدهاست.  
  علي اكبر جلالي، استاد دانشگاه علم و صنعت وپژوهشگرIT، مي گويد: اينترنت پرسرعت در جهان استانداردهاي خاصي دارد. دربسياري از كشورهاي دنيا سرعت ٥/١ مگابيت بر ثانيه را سرعت معمول براياينترنت پرسرعت مي دانند، اين در حالي است كه در برخي كشورها از جملهايران ADSL(اينترنت پرسرعت) به عنوان يك وسيله ارتباط پرسرعت تلقي مي شودكه حداكثر سرعت آن فقط ١٢٨ كيلو بيت بر ثانيه براي مردم است. بنابراين ميتوان نتيجه گرفت كه در حال حاضر در ايران اينترنت پرسرعت هنوز حتي برايكاربران به صورت ملموس و به معناي واقعي عرضه نشده است.به گفته دكترجلالي، قرار بود ١٣ شركتPAPاز سال ٨٣ با سرمايه گذاري ٢٠٠ ميليارد توماني،مسئوليت توسعه اينترنت پرسرعت را برعهده بگيرند اما عملا دچار مشكل شدند ونتيجه اين كه در كمال تاسف ضريب نفوذ اينترنت پرسرعت در ايران فقط ٠١/٠درصد است. يعني از هر ١٠ هزار ايراني فقط يك نفر به اينترنت پرسرعت دسترسيدارد، همين تعداد كم پورت اينترنت پرسرعت نيز فقط در شهرهاي بزرگ راهاندازي شده است. در حالي كه كشورهاي توسعه يافته اي مانند فرانسه اينترنترا با سرعت ٣٠ مگابيت بر ثانيه و سوئد با سرعت ١٠٠ مگابيت بر ثانيه، دراختيار كليه كاربران خانگي قرار داده اند.همچنين طبق برنامه اي كه درسنگاپور تدوين شده، قرار است تا سال ٢٠١٠ به هر كاربر خانگي يك گيگا بيتدر ثانيه پهناي باند اختصاص يابد.( بدين شكل در واقع سرعت اينترنت برابربا يك گيگا بيت بر ثانيه خواهد بود).     توضيح مي دهد: در شهر سئول كره جنوبي، اينترنت رايگان وجود دارد كهدر بسياري مكان هاي تجاري با استفاده از آن فرآيند دانلود با سرعت ١٦/٢مگابيت بر ثانيه انجام مي گيرد. اين در حالي است كه در حالت عادي در ايراناغلب سرعتي بيشتر از ٥ كيلو بيت بر ثانيه براي دانلود در اختيار نداريميعني سرعت اينترنت رايگان كره جنوبي حدود ٥٠٠ برابر اينترنت پولي دركشورماست.عضو هيئت علمي دانشگاه علم و صنعت در ادامه مي افزايد: يكي ازدلايل عمده عقب ماندگي كشور در عرصه كاربردهاي فناوري اطلاعات، نگراني ازارائه خدمات ADSLاست. چون مسئولان معتقدند با اينترنت پرسرعت امكان دانلودبعضي فيلم هاي نامناسب وجود دارد؛ اين در حالي است كه افراد بسيار كمي بهدنبال اين مسائل هستند و از سوي ديگر اين افراد از هر راهي كه ممكن باشد،كار خود را انجام خواهند داد.

در حال حاضر سطح توسعه يافتگي كشورها براساسپهناي باند اينترنت سنجيده مي شود و فراواني اطلاعات يا داده هايالكترونيكي روي شبكه اينترنت معيار توسعه يافتگي كشورهاست كه متاسفانه درهر ٢ مورد ذكر شده ، ما دچار مشكل جدي هستيم.دكتر جلالي تاكيد مي كند: آنچه ما به عنوان اينترنت استفاده مي كنيم، در حال حاضر در كشورهاي پيشرفتهمنسوخ شده است و به آن نام اينترنت اطلاق نمي كنند.دكتر احمد يحيايي ايلهاي، استاد دانشگاه و كارشناس ارتباطات، مي گويد: قيمت اينترنت پرسرعت درتركيه ١٢ برابر ارزان تر از ايران است. در حالي كه تركيه يكي از كشورهايرقيب ايران در دستيابي به اهداف ترسيم شده در سند چشم انداز توسعه ٢٠ سالهايران مي باشد. اگر قرار است ما در زمينه فناوري اطلاعات و ارتباطات درجايگاه اول منطقه قرار بگيريم، بايد تسهيلات بيشتري براي افزايش شاخص ضريبنفوذ اينترنت پرسرعت اختصاص دهيم.وي مي افزايد: واگذاري اينترنت پرسرعترايگان در عربستان به مردم و اماكن تجاري و صنعتي، يكي ديگر از اقداماتكشورهاي هم جوار ما در اين زمينه مي باشد.وي مي افزايد: حتي دانشگاه هايما نيز از اينترنت پرسرعت بي بهره اند و بايد هزينه هاي سنگين بابت پهنايباند بپردازند. دكتر يحيايي تصريح مي كند: تصميم ناگهاني دولت در خصوصايجاد محدوديت براي اينترنت پرسرعت تا سقف ١٢٨ كيلو بيت بر ثانيه برايمشتركان خانگي و ارائه پهناي باند با قيمتي چند برابر قيمت تمام شده بهشركت ها باعث شد تا بسياري از شركت هاي PAPو ICPكه براي فروش پورت هاي خودسرمايه گذاري هاي سنگين كرده بودند، با ضرر و زيان و حتي ورشكستگي مواجهشوند و نتوانند به تعداد پيش بيني شده، پورت هاي مذكور را به فروشبرسانند.وقوع اين اتفاقات به دليل عمل نكردن شركت هاي ياد شده بهتعهداتشان باعث شد شركت مخابرات به بهانه ناتواني بخش خصوصي در واگذارياينترنت پرسرعت خود راسا وارد عمل شود كه اين امر مخالف سياست هاي كليكشور در قالب اصل ٤٤ قانون اساسي مبني بر توسعه بخش خصوصي مي باشد.مهندسمسعود رياضيات، رئيس انجمن ISPهاي (شركت هاي ارائه دهنده اينترنت) ايران،مي گويد: اينترنت پرسرعت يا ADSL با سرعتي كمتر از ٥١٢ كيلو بيت در ثانيهدر ساختار استانداردهاي بين المللي هيچ معنا و مفهومي ندارد و در واقعاينترنت پرسرعت تلقي نمي شود. به عبارت ديگر اينترنتي كه تحت عنوان پرسرعتو ADSL با سرعتي كمتر از ١٠٠ كيلو بيت بر ثانيه در حال حاضر در ايران بهمردم ارائه مي شود، اصلا اينترنت پرسرعت نيست. چرا كه متوسط جهانيسرعتADSLحدود ٢ مگابيت بر ثانيه است.وي در مورد علت توسعه نيافتن اينترنتپرسرعت در ايران مي گويد: شركت مخابرات، پهناي باند را با قيمتي چند برابرقيمت تمام شده در اختيار شركت هاي خصوصي PAPو ICPقرار مي دهد و از سويديگر سرعت ADSLرا به ١٢٨ كيلوبيت بر ثانيه محدود كرده كه اين مسئله باعثكاهش مشتركان اين سرويس شده است.
همچنين شركت مخابرات تعرفه زيادي برايانتقال پهناي باند از يك مركز تلفن به مركز ديگر براي شركت هاي PAPمحاسبهمي كندمهندس رياضيات مي افزايد: شركت مخابرات با استفاده از منابع بودجهدولتي اقدام به كابل كشي فيبرنوري كرد كه بيش از ٥٠ درصد اين فيبرها بهدليل تعرفه بالا تاريك يا بدون استفاده مانده است؛ در حالي كه مي توان باكاهش تعرفه پهناي باند و حذف تعرفه هاي انتقال پهناي باند بين مراكز تلفنزمينه افزايش پورت هاي اينترنت پرسرعت فعال را فراهم كرد.مهندس كشوريكارشناس فناوري باند پهن و عضو گروه تحقيقاتي و مخابراتي طيف نيز مي گويد:در كشور ما نيز وزارت ICTدر دولت قبل، تلاش هايي را براي ورود فناوري هاينوين ارتباطاتي در كشور انجام داد كه نتيجه آن اعطاي مجوزهايي تحت عنوانانتقال داده ها از طريق اينترنت پرسرعت به شركت هاي خصوصي با عنوانPAPبود. دارندگان اين مجوزها بايد اينترنت پرسرعت را در اختيار مشتركانقرار مي دادند. هر يك از اين ١٣ شركت متعهد شدند كه ٢٠ هزار پورت ADSLرادر حداقل ٢٠ استان كشور نصب و راه اندازي كنند. در حال حاضر كه حدود ٣ سالاز اعطاي مجوز مي گذرد، بيش از ٢٠٠ هزار پورت نصب شده ولي كمتر از ١٠٠هزار پورت به فروش رسيده است. در واقع ميزان نفوذ اينترنت پرسرعت در ميانايرانيان كمتر از ٠١/٠ درصد مي باشد و اين در حالي است كه در برنامه چهارمتوسعه تصريح شده است كه تا پايان برنامه چهارم (سال ١٣٨٨) بايد ٥/١ ميليونپورت وجود داشته باشد.
يعني در پايان سال سوم (١٣٨٦) بايد حدود ٩٠٠ هزارپورت فعال باشند؛ در حالي كه هم اكنون ، با دستيابي به تنها يك نهم اينميزان از برنامه چهارم توسعه در زمينه گسترش نفوذ اينترنت پرسرعت بسيارعقبيم.مهندس كشوري مي افزايد: اگر قوانين، آيين نامه ها، بخش نامه ها،اسناد و حتي موضع گيري ها و اظهارنظرهاي مسئولان مخابراتي كشور را در سالهاي اخير بررسي كنيم، به اين نتيجه مي رسيم كه ارتباطات باند وسيع جايگاهقابل قبولي در سياست گذاري هاي كلان بخش مخابرات نداشته و متاسفانه حتي دربسياري از اسناد و سياست گذاري هاي پايين دستي نيز مورد بي مهري قرارگرفته است.مهندس علمي دبير انجمن شركت هاي اينترنتي نيز مي گويد: در حالحاضر باوجود تلفن هاي ثابت PCM4 و PCM8كه در قالب آن ها مخابرات بااستفاده از يك كابل به ٤ يا ٨ خانواده خط تلفن واگذار مي كند، كاربران دربسياري از شهرها، عملا از دسترسي به اينترنت پرسرعت محرومند به عنوان مثالبيش از ٥٠٠ هزار نفر در تهران، حتي اگر تمام شرايط هم فراهم باشد به هيچوجه قادر نيستند از اينترنت پرسرعت استفاده كنند، زيرا بهره گيري ازاينترنت پرسرعت نياز به يك خط تلفن با يك كابل مجزا دارد. 

 : [External Link Removed for Guests]