اما رواج چنین شایعه ای ، یک علت بسیار مهم دارد : عدم شناخت مورفولوژی سفره ماهی ! ؛ این امر باعث می شود که مغز انسان به جستجوی فایل های طبقه بندی شده موجود در خود مغز بپردازد و تصویری نزدیک به چیزی که مشاهده می کند اما نمی تواند مفهومی برای آن بیابد پیدا کند . مشابه این حالت هر روزه برای تمام افراد این کره خاکی اتفاق می افتد . هنگامی که به یک دیوار که بر آن رنگ پاشیده شده است ، به یک موزائیک ، به توده های ابر و هر صفحه ای که خطوطی به طور تصادفی بروی آن نقش بسته است خیره می شوید ، مغز شما نا خودآگاه شروع به یافتن تصاویری معنا دار از چیزهایی که قبلاً مشاهده کردید در میان این خطوط و اشکال بی معنی می کند .
در مورد پری دریایی نیز همین گونه است ؛ همه ما داستانها وافسانه های بسیاری در مورد پری دریایی شنیدیم و تصویری از این موجود نیز توسط کتابها و فیلم ها به ذهن ما القاء شده است که در هنگام شنیدن نام پری دریایی ، تصویری از یک نیمه ماهی نیمه انسان به ذهن ما وارد می شود اما کمتر کسی سطح شکمی سفره ماهی را دیده است و اطلاعی در این مورد ندارد ، حال اگر تصویری از سطح شکمی سفره ماهی در مقابل شخصی که هیچ اطلاعی از سفره ماهی ندارد قرار داده شود ، مغز آن شخص عملیات جستجوی فایلها و یافتن جوابی برای تصویر عجیبی که مشاهده می کند را شروع کرده و طبیعتاً پری دریایی بهترین گزینه خواهد بود !
آشنایی با مورفولوژی سفره ماهی ( لقمه ماهی ) می تواند اطلاعات جدیدی را به مغز ما وارد کند تا در موقعیت مشابه ، مغز ما فریب عملکرد غریزی خود را نخورد ! .
سفره ماهی ها در رده ماهی های غضروفی ( Elasmobranchii) ، زیر رده Selachii و راسته Rajiformes قرار می گیرند . سفره ماهی ها حدوداً 400 گونه زنده دارد و ویژگی بارز آنها داشتن بدنی است که به صورت پشتی شکمی پهن شده است . باله های سینه ای (Pectoral fins) ، بزرگ شده و به سر و تنه آنها متصل شده و به شکل لوزی در آمده است . شکافهای آبششی (Gill) ۵ جفت بوده و در سطح شکمی در کنار دهان قرار گرفته اند که بی شباهت به دو چشم نیست ! .
دهان این جانور اغلب در عمق شن و گل فرو رفته است و چون آبشش ها نیز در کنار دهان قرار دارند و ماهی نمی تواند در هنگامی که دهان خود را درون شن فرو برده تنفس کند ، سیستم جالبی را در طی تکامل خود برای انجام عمل تنفس ایجاد کرده است . بر خلاف دیگر ماهی ها که برای تنفس آب را از دهان خود وارد می کنند ، در سفره ماهی ها آب تنفسی از طریق یک جفت منفذ به نام اسپیراکل (Spiracle) که در سطح پشتی و در مجاورت چشمهای حیوان قرار گرفته وارد حلق می شود و از شکافهای ابششی شکمی سفره ماهی خارج می شود . اکثر سفره ماهی ها واجد دندانهای ساینده پهنی برای له کردن غذایی که شامل نرمتنان صدف دار ، سخت پوستان و گاهی ماهی ها می باشد ، هستند.
در پایین عکس هایی از پری دریایی دروغین قرار گرفته که عده ای کلاش با استفاده از چاقو این سفره ماهی را اینگونه درست کرده اند...
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
