فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئكَ الَّذِينَ هَدَئهُمُ اللَّهُ وَ أُوْلَئكَ هُمْ أُوْلُواْ الْأَلْبَاب
پس به بندگانم مژده ده. آنان كه سخن را مىشنوند و از بهترينش پيروى مىكنند، اينانند كسانى كه خدا هدايتشان كرده، و اينان همان خردمندانند. (زمر/18)
وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً
و پيامبر [درقيامت] مىگويد: پروردگارا! همانا قوم من اين قرآن را متروك گذاشتند! (فرقان/30)
با تشکر از جناب عالی ، بهتر می دانیم که با توجه به مطالب ارائه شده توسط شما و برای رسیدن به نتیجه ، بحث را ابتداء در حول یک محور آغاز نموده و گام به گام پیش رویم.
شما فرمودید :
.در باره پیامبر اسلام چیزی که در زمان حیات او نوشته شده باشد در دست نیست و در آثار مورخان نیز از او چیزی گزارش نشده است
اینکه از زمان حیات پیامبر (صلی الله علیه و اله) هیچ نوشته ای در دست نباشد صحیح نیست چرا که قرآن در زمان ایشان نوشته می شده و متنی قابل قبول برای تمام فرق اسلامی است. و اینکه برخی گمان کرده اند جمع آوری قرآن توسط عثمان صورت گرفته بر خلاف آیات شریفه قرآن است :
ان علینا جمعه ..
همانا بر ماست جمع كردن آن ... (قيامه/17)
بر اساس روایات اهل سنت کاری که عثمان انجام داد واحدکردن قرآن بود ، یعنی نسخ پراکنده در دست مردم را جمع آوری نمود و سوزاند در مكتب خلفا روايات فراواني دال بر جمع قرآن در زمان رسول خدا وجود دارد كه براي نمونه يكي را نقل مي كنيم:
عبد الله بن عمر نقل مي كند كه من قرآن را جمع كرده بودم و هر شب يكبار مي خواندم و چون اين جريان به گوش پيامبر رسيد فرمود آن را آرام و با حوصله و هر ماه يكبار بخوان (الاتقان ج1 ص124)
اما اینکه در آثار مورخان متنی که در زمان حیات پیامبر (صلی الله علیه و اله) نگارش یافته نیست بخاطر جریان منع تدوین حدیث می باشد
که توسط خلفا صورت گرفت لذا در جهان اسلام بحث سند بوجود آمد و سند حدیث جهت رساندن متن تا زمان واقعه می باشد که مباحث رجالي از حوصله بحث ما خارج می باشد.
منابع و نوشته هایی که ۲۰۰ تا ٣۰۰ سال بعد ( از فوت پیامبر) بر اساس روایت های شفاهی در بین مردم، نگاشته شده است ، به لحاظ علمی فاقد اعتبار است. با مراجعه به قرآن هم نمی توانیم به زندگینامه پیامبر اسلام پی ببریم.
[HIGHLIGHT=#953734]اشکال شما متوجه منابع اهل سنت است ولی منابع شیعه به واسطه اتصال به زمان معصوم و عرضه روایات و کتب روایی به آن حضرات دارای اعتبار علمی می باشد.
اما با مراجعه به قرآن مجید نکاتی از زندگی پیامبر (صلی الله علیه و آله) بدست می آید که به هیچ وجه قابل خدشه نمی باشد .
بطور مثال آیه 3 سوره مائده كه اين سوره به اتفاق مفسران شيعه و سني آخرين سوره از سور طوال مي باشد و در سال آخر حيات پيامبر نازل شده است:
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لحَْمُ الخِْنزِيرِ وَ مَا أُهِلَّ لِغَيرِْ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُترََدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ
وَ مَا أَكلََ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَ مَا ذُبِحَ عَلىَ النُّصُبِ وَ أَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالْأَزْلَامِ ذَالِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ
فَلَا تخَْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتمَْمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتىِ وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْاسْلَامَ دِينًا
فَمَنِ اضْطُرَّ فىِ مخَْمَصَةٍ غَيرَْ مُتَجَانِفٍ لّاِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
در ابتدای آیه شریفه به یکسری محرمات اشاره شده است و آنها را فسق و گناه دانسته است و در ادامه بحث از روزي شده كه كفار از دین مسلمانان مايوس شده اند (الیوم)
و بعد آمده است که امروز دین شما را کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام کردم و راضی شدم که اسلام دین شما باشد.
اینها مجموعه داده هایی است که بدون هیچ پیش فرضی از ظاهر آیه بدست می آید.
با وجود اينكه سال آخر حيات پيامبر است برخي از رفتارهاي بت پرستان همچون قرباني بر بت ها وجود دارد و وضع بگونه اي است كه آيه نازل شده است.
در آیه شریفه سخن از روزی به میان آمده که وقایعی در آن اتفاق افتاده و از آن به واژه الیوم تعبیر نموده .
مایوس شدن کفار از دین مسلمانان بخاطر آمدن احکام حرمت ابتدای آیه نمی باشد چرا که در آیات دیگر (بقره/173 و نحل /115) این حرمت بیان شده بوده است و بايد توجه داشت كه سوره نحل مكي است.
اما کفار در آیه شریفه نمی تواند منظور اهل کتاب باشد چرا که در آن روز اهل کتاب در جزیرة العرب حضور نداشتند
و چگونه كساني كه حاضر نيستند در اين روز مأيوس شوند پس منظور کسانی است که در آن روز در جمع مسلمین حضور داشته اند اما در واقع ایمان نداشته اند (منافقین) که در آیات دیگر نیز از آنان به کفار تعبیر شده است.(منافقون/3)
از ویژگیهای دیگر این روز کامل شدن دین و راضی شدن خداوند است از اینکه اسلام دین شما باشد.
حال این سوالها مطرح می شود :
این روز چه روزي می باشد ؟
چه واقع ای در این روز موجب یاس منافقین شده است ؟
این چه روزی بوده است که دین کامل و خدا از آن راضی شده است ؟
بعد از این مطالب که فقط و فقط از ظاهر آیه شریفه بدست امد به سراغ منابع شیعه و سنی می رویم و نظر هر یک را جویا می شویم.
اهل سنت بنا بر روایتی از عمر بن خطاب قائل به نزول ایه در روز عرفه می باشند و شیعه بنابر روایات متواتر قائل به نزول ایه در روز غدیر خم هستند.
در روایت عمر واقعه خاصي اتفاق نیفتاده است اما روایات شیعه خبر از تعیین جانشین برای رسول خدا می دهد.
حال باید بررسی کنید ببينيد کدام نظر پاسخگوی سوالهای مطرح شده خواهد بود.
اما اينكه فرموديد تا زمان ابن هشام مطالب جمع نشده بود كاملا اشتباه است هر كس اندكي از مباحث تاريخي مطلع باشد مي داند كه
ابن هشام كتاب ابن اسحاق را تنها تلخيص نموده است و ابن اسحاق بر ابن هشام در نوشتن كتاب تاريخي تقدم دارد.
البته ما قرآن كريم را اولين و بي نقص ترين منبع تاريخي مي دانيم كه بر هر كتابي مقدم است.
قرآن كريم وقتي از شهادت يا وفات پيامبر سخن مي گويد به صراحت بيان مي كند كه جامعه در خطر بازگشت به جاهليت قرار مي گيرد :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرينَ (آل عمران/144)
جمهوريتي كه شما بيان مي كنيد نه تنها با آيات قرآن كه حتي در كتب تاريخي كه آنها را 200 – 300 سال بعد پيامبر مي دانيد نيز منطبق نمي باشد
[HIGHLIGHT=#ffff00]و اگر ملاك جمهوريت بود چرا ابوبكر در تعيين عمر به عنوان خليفه به آن عمل نكرد ؟
چرا يك جا در سقيفه براي خلافت به داستان نماز يا غار يا عشره مبشره و... استدلال نكرد؟
تا كي بايد بي هيچ چون و چرا در برابر اين مطالب بانگ زد كه :
قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدينَ (انبيا/53)
ما نيز با شما در مورد كتب اهل سنت هم عقيده ايم كه اين كتب فاقد اعتبار علمي است و نمي توان به عمده مطالب اين كتب در دريافت حقيقت استناد نمود .
چرا كه جريان جعل حديث توسط بني اميه به يك جريان سازمان يافته بدل شد
و كار آنها به جايي رسيد كه همانطور كه فرموديد ابوحنيفه احاديث صحيح را 17 حديث بداند.
اما اين ارتباطي به علامه مجلسي ندارد چرا كه مجلسي بحار را بر اساس منابع شيعي نگاشته نه منابع اهل سنت
و جريان حديث در شيعه متصل و بدون انقطاع مي باشد و از همه مهمتر هيچگاه مرحوم مجلسي نفرموده كتاب من از ابتدا تا انتها همه صحيح است.
اما كتاب بخاري در اهل سنت كه از ابتدا تا انتهاي آن را صحيح مي دانند بسيار جاي تأمل دارد.
در ذيل آيه هل من مزيد و آيه يوم يكشف عن ساق ببينيد چه مي گويد :
خدايي كه پا دارد و در قيامت پاي بر دوزخ مي نهد و...
كتاب توحيد ابن خزيمه كه از مشايخ بخاريست را ببينيد تا بفهميد چرا كتب آنها قابل اعتماد نيست.
همين مطلبي كه از مسلم نقل كرديد كه :
جز قران چیزی از من نقل مکنید،و اگر کسی به جز قران چیزی از من ضبط کرده است آن را محو کند.
مخالف با متن قرآن است:
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (نحل/64)
بيان پيامبر است كه اختلافات را بر مي دارد و قرآن را تبيين مي كند
ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ (حشر/7)
بحث بر سر امر و نهي پيامبر است كه بايد مورد عمل قرار بگيرد
تو خود حديث مفصل بخوان زين مجمل ...
مگر مي توان بدون اطلاع از رجال و درايه حديث به راحتي كتب حديثي شيعه را رد نمود با جمع آوري چندحديث بي سند و مرسل و ... و نفهميدن معناي دقيق برخي ديگر مگر مي توان همه را رد كرد ؟
بله نبايد هر جا كه ميل مان كشيد حديثي را بپذيريم و هر جا خوشايند نبود آن را جعلي بناميم بلكه بايد بر اساس قوائد منظم و علمي موجود حركت نمود
امروزه در همه دنيا بحث از آموزشهاي قبل از ازدواج مي شود و چقدر به به و چه چه مي كنند حال اگر كسي از اين مطالب شرمش بيايد
و بي توجه از اينها بگذرد حتما او و نسلش دچار مشكل مي شوند و اين شخص بايد خود را سر زنش كند؟
اگر هر كسي كه حرف ديگري را نفهمد بخواهد او را به دروغ گويي متهم كند تنها راه رسيدن به فهم صحيح را مسدود كرده است و خود را از حقيقت محروم ساخته.
[HIGHLIGHT=#4f6128]خداوند همه ما را به سوي حقيقت راهنمايي كند ان شاء
حال تعدادي از منابع را براي مطالعه و تحقيق معرفي مي كنم:
البيان في تفسير القرآن مرحوم آيت الله خويي
القرآن الكريم و روايات مدرستين علامه عسكري
الصحيح من سيرة النبي الاعظم علامه سيد جعفر مرتضي العاملي
سقيفه علامه عسكري
سقيفه علامه محمد رضا مظفر
يكصد و پنجاه صحابي ساختگي علامه عسكري
الامام بخاري و صحيحه الجامع المختصر علامه الشيخ حسين الهرساوي
ولايت امام علي در قرآن علامه مرتضي عسكري
الامام بخاري و فقه اهل العراق علامه الشيخ حسين الهرساوي
نفحات الازهار في تلخيص عبقات الانوار سيد علي ميلاني
زواج ام كلثوم سيد علي ميلاني
زواج ام كلثوم سيد علي شهرستاني
