به گزارش خبرنگار مهر در سنندج، سنندج را شهر تاریخی می دانند به این دلیل که اگر گذرت به کوچه پس کوچه های آن بیافتد آثار تاریخی و معماری های اصیل ایرانی خودنمایی می کنند و تاریخی بودن مرکز استان کردستان که در گذشته های نه چندان دور آن را "سنه دژ" می گفتند، به اثبات می رساند.
داستان این روزهای این شهر تاریخی نیز جای بسی تامل دارد، آثاری که دستان اساتید هنرمند و همه فن حریفی که صدها سال قبل آن را خلق کرده اند، امروز توسط ما آدمهایی که غرق در صنعت و توسعه شده ایم در معرض خطر تخریب و فراموشی قرار گرفته اند.
اما داستان حمام های شهر تاریخی سنندج شهره خاص و عام است و محال است گردشگری به سنندج بیاید و از بازدید حمام های تاریخی آن صرف نظر کند، حمام هایی که امروز هر چند به رغم سوء مدیریتها به مرز فراموشی می روند اما دیدن شاهکارهای گچبری و طاق و طاقچه های آنان بسیار جذاب و فراموش نشدنی است.
اگر این روزها گذرت به بلوار کردستان که یکی از محله های قدیمی شهر سنندج را به نصف تقسیم کرده بیافتد، تابلوی سبز رنگ به چشمت می آید که در چهار سطر اطلاعاتی هر چند اندک در مورد حمام شیشه سنندج را به رهگذران عرضه می دارد، تابلویی رنگ و رو رفته که به نظر می رسد که از چندین سال قبل که نصب شده تاکنون کسی زحمت تمیز کردن آن را به خود نداده تا همانند صاحب اثر او هم در این شهر تاریخی احساس غربت نماید.
حمام شیشه سنندج کمی پائین تر از حمام دو خزینه است که مسئولان این روزها مشغول مرمت و بازسازی آن هستند و در دامن قلعه تاریخی سنندج که البته امروز تنها نامی از آن باقی مانده، واقع شده است.
در حالی که تنها 30 سال قبل و در ساعات ابتدایی روز حمام شیشه میزبان هزاران سنندجی بود تا تن خود را به آب بسپارند و در میان این شاهکارهای معماری تنی بشویند، اما امروز به غیر از سر و صدای دست فروشان دیگر خبری از هیاهوی حمام شیشه در میان نیست و حمام شیشه هر روز چشم انتظار است تا شاید رهگذری اندک نظری به وی بیاندازد و در میان دغدغه های بی شمارش شاید حسرتی به دل راه دهد.
این حمام تاریخی در حالی امروز به چنین وضعیتی دچار شده که سال 83 به صورت کامل مرمت شد و قرار شد که به عنوان یکی از آثار تاریخی این دیار کهن مورد بازدید گردشگران و علاقمندان قرار گیرد ولی تنها یک سال بعد از مرمت، درب حمام شیشه برای همیشه بسته شد تا امروز با توجه به عبور کانال فاضلاب سنندج از اطراف آن در معرض نابودی کامل قرار گیرد.
در طول چهار سال اخیر برنامه های مختلفی برای استفاده از حمام شیشه در نظر گرفته شد و حتی زمانی قرار بود که این مکان به عنوان موزه دائمی عکس کردستان راه اندازی شود اما امروز تمامی دغدغه این حمام تاریخی در این است که خود را از مرگ حتمی و نابودی کامل نجات دهد.
اما نکته جالب در مورد این اثر تاریخی جایی است که به رغم ثبت ملی اثر به شماره 2839 در فهرست آثار ملی کشور، بر سر مرمت آن بین شهرداری و شورای شهر سنندج دعواست و اینکه چرا سازمان میراث فرهنگی کردستان در این قضیه دخالت نمی کند، جای سوال است.
از تابلوی نصف و نیمه سد درب حمام می توان میزان اهمیت این اثر تاریخی برای مسئولان را به روشنی درک کرد، تابلویی که قرار بوده نام و مشخصات حمام را به رهگذاران معرفی نماید بعد از گذشت چهار سال هنوز نصب نشده است.
هر روز بخشی از گچ و گل روی دیوارهای حمام شیشه فرو می ریزد و اگر این روند ادامه داشته باشد بدون شک باید منتظر تخریب کل دیوارها بود.
در ورودی حمام این روزها به محلی برای شب گذرانی معتادان و افراد بی سرپناه تبدیل شده و هر شب این مکان مملو از افرادی است که در دامان این اثر تاریخی کردستان شب را به روز می رسانند.
اما جدای از فراموش شدن این اثر، عبور کانال فاضلاب شهر سنندج از نزدیکی آن باعث شده تا آب به دیوارهای آن نفوذ پیدا کرده و هر روز بخشی از دیوارهای حمام تاریخی شیشه از بین برود که با توجه به این وضعیت و در صورتی که چاره ای اندیشیده نشود باید تا سال آینده منتظر تخریب کامل این اثر بود.
حوض های وسط حمام هم به محلی برای جمع آوری آب فاضلاب مردم سنندج تبدیل شده و وقتی آن را به چشم می بینی در مقابلش زبانت کم می آورد و حسرت خوردن هم رنگ می بازد.
پشت بام حمام شیشه هم محلی است برای انبار وسائل و ضایعات اضافه مغازه های اطراف که بدون هیچ گونه دردسری آنچه را که بخواهند در این مکان نگهداری می کنند.
ساخت و سازهای اطراف این اثر باستانی هم هر روز بلند تر می شود تا در سال آینده پیدا کردن آدرس حمام شیشه البته در صورتی که اسمی از آن باقی بماند برای دوستداران میراث فرهنگی نیز مشکل باشد.
[External Link Removed for Guests]
