Mil@d,
اشتباه کردی !
صرفاً فقدان حروف "پ"، "گ"،"ژ"،"چ" به معنای غیر فارسی بودن یک واژه نیست.
حداقل انتظار میرفت با آن همه توضیحات در سنترال دوستان قدری نسبت به موضوع بینش پیدا کرده باشند.
پارسی ترکیبی است از پارس + ی
پارس نامی است که اهالی روسیه، یونان و روم به فارس ها داده اند. البته به مرور در بخش های مرزنشین کشور در شمال و شمال غرب، مردم واژه پارسی را استعمال کردند. چنان که شاهد هستید در شیراز و مرودشت که به قول مدعیان پارسی ترین نقاط سرزمین پارس هست، کسی پارس نمی گوید و فارس است که استعمال میشود که البته درست هم همین فارس میباشد.
در دوره رضاخان، به دلیل همان مسائل وسیعی که قبلاً شرح دادم، بر آن شدند تا چنین فرهنگی بنا شود که آن را پارسی نامیدند و لغاتی و ... . فرهنگ و ادب فارسی، اگر قرار باشد پارسی باشد دیگر حفاظت از آن بی معنی خواهد بود چرا که ما حتی نامش را غیر فارسی کرده ایم.
دنباله آن هم از لغاتی که ریشه روسی دارند مانند سپاس و ... گرفته تا زپرتی و ... که همگی بر گرفته از ریشه روسی هستند. قطعاً محل زندگی فردوسی را نیز همه دوستان میداند، منطقه ای که در آن دوره از نظر مرزی با کشور روس هم مرز بوده و استعمال واژگانی چون پارسی و ... در شاهنامه به موجب فرهنگ منطقه ای بوده است.
چنان که در اشعار و نوشته های بزرگان نیز پیداست استعمال پارسی بسیار رواج داشته است. اما اگر به نوشته های افرادی که با مرزها فاصله داشته یا در عام جامعه بوده اند نه جز خواص، شاهد هستیم از پارسی نشانی نیست و همه از فارسی سخن گفتند.
خلاصه این پارسی حکایت همین ok هست که این روزها شده یک واژه کاملاً فارسی برای ایرانیان! که چند سال دیگه احتمالاً باید با کودکانمان به بحث باشیم که این انگلیسی بوده و ما به علت استعمال زیاد بوده که باش بیگانه نیستیم.
باز میگم، یادتون باشه که روسها " پ " و " خ " هم دارند! اینطور نیست که چون یک لغت حرف " پ " داره فارسی هست و چون پ نداره معرب شده باشد!
لابد ایران هم معرب شده پیران بوده است؟
