با عرض سلام خدمت کاربران محترم سنترال به خصوص میهمان گرامی جناب پارسای گرامی که به شخصه از مطالب ایشان و نثر جالبشان بسیار لذت میبرم.
درود من بر شما دوست ارجمند و سپاس بابت لطف و محبت سبزی که به من دارید.
با اجازه چند دقیقه ای وقت ارزشمند شما رو بگیرم و با چند سوال مزاحمتان شوم.
خواهش می کنم.خیلی خوشحال می شم که در خدمتتمون باشم .البته به نظر می رسه که شما بد جوری ولتاژ صندلی الکتریکی رو بالا بردید(به نوعی با سوالات جنجالیتون که احتمالا با جواب های جنجالی تر من همراه
خواهد شد بد جوری کمر به قتل مجازی من بستید)
1-به هوانوردی علاقه دارید؟
بسیار زیاد به طوری که در کودکی تنها ارزویم خلبان f14
شدن بوددر واقع با سنترال هم به دلیل علاقه مفرطم به بحث نیروی هوایی اشنا شدم(3 سال پیش)
3-نظرتون درباره IIAF?
در حال حاضر قویترین و مجهز ترین نیروی هوایی در خاورمیانه و سومین نیروی هوایی قدرتمند جهان با زبده ترین خلبانان و منظم ترین پرسنل ممکن.با قدرت غافلگیری بسیار بالا که در جنگ های 33 روزه , نابودی تاسیسات هسته ای سوریه و عراق و البته جنگ 6 روزه توانایی بی بدیل خودشو به نمایش و اثبات گذاشته.
4-نظرتون درباره IRIAF?
هر ان چه را که در مورد نیروی هوایی اسراییل گفتم در مورد نیروی هوایی خودمان در اواخر دهه هفتاد میلادی صدق می کرد.ولی نیروی به جای مانده کنونی پس از ان جنگ کمر شکن و تحریم های همه جانبه تنها شبحی از ان سیمرغ اتشین سابق است که از نظر من زیاد نمی توان روی پرنده های خسته و خلبانان دلیر ولی نااماده ان(به علت سورتی پرواز فوق العاده پایین) حساب کرد.
به شخصه به طرح های داخلی با شرایط تحریم موجود امیدی ندارم(شفق یا شاید برادر ناخوانده یاک روسی تنها در حد یک طرح و یک جنگنده اولیه تولید شده باقی ماند.صاعقه ها هم علارغم رنگ امیزی زیبای انها(4 یا 5 عدد تا به امروز) بدون رادار ایونیک و پایلون های حمل موشک تنها به عنوان سم پاش علیه ملخ ها کاربرد دارند.در مورد اذرخش هم پس از زیر و رو کردن تمامی فروم های نظامی اخر تفاوتش را با f5 متوجه نشدم).
در مورد هواپیماهای خسته از حکومت قبل هم سخن نرانم بهتره.
میگ های 29 هم که از ضعیف ترین نوع ممکن ان هستند و تنها می توان امید کمی به تعداد محدود su 24 داشت که تنها بمب افکن های ضربتی هستند و بدون پوشش هوایی تنها سیبل های متحرک شکاری های دشمن فرضی.
این نیرو که بیانگر پرستیژ نظامی یک کشور هست سال هاست که دچار بی مهری شده و حتی پس از شهادت سرلشگر ستاری دچار نوعی بحران مدیریتی و صرفا شعار دادن های توخالی شده است.
5-کدوم یک رو بیشتر دوست دارید؟
طبیعتا نیروی هوایی ایران رو ولی تنها تا سال 1979 میلادی.
چرا که اوج سال های طلایی ان در همان دوران با گربه ها ببر ها و فانتوم های افسانه ای در کنار نخبه ترین و با دیسیپلین ترین خلبانان تاریخ کشورمان رغم خورد ولی به افسانه ها پیوست!
6-فرمودید به فیلم دایی جان ناپلئون علاقه دارید......نظرتون درباره شخصیت دایی و ((کار کار انگلیسی هاست)) و همچنین نظرتون درباره شخصیت سعید چی هست؟
بسیار زیاد به این فیلم علاقه دارم.
شخصیت دایی جان الان متاسفانه امروزه در خیلی ها ملموس است اما اینبار انگلیس کمی جای خود رو به امریکا داده است.
این فوبیای دشمن ستیزی خطرش و کشندگیش به مراتب بیشتر از خود دشمن(چه فرضی و چه واقعی ان) است.چرا که در نهایت منجر به جنون و مرگ (همان طور که شامل حال دایی جان هم شد) می شود.
سعید عاشق پاکباخته ای بود که خیلی من رو به یاد دوران نوجوانی و اغازین جوانی ام می اندازه.خیلی با شخصیتش ارتباط برقرار کردم.
ولی کاملترین و انسان ترین شخصیت فیلم از نظر من همان اسدالله میرزا بود که پس از ان شکست تراژیک خیام وار زیستن و شاد بودن و شاد نمودن و راستین بودن(تنها شخصیت داستان که عاری از دورویی و ریا یا دروغ بود) را اموخت.
اگر در اون دوران سخت و حساس زندگی ام دایی جان ناپلئون رو ندیده بودم نمی دونم که قادر به تحمل ............بودم یا نه!!
با اجازه شما بقیه سوالات رو در فرصت بعدی و با دقت و صداقت تمام پاسخگو خواهم بود.
باز هم سپاس بابت ریز بینی و تیز بینی شما که در نحوه طرح سوالاتتون کاملا مشخص و واضح بود.
می بینمتون
در روز های سرد زمستانی
، باشه من حرفي ندارم فقط خواهشا سعي كنيد كه مراسم سه و هفت خيلي آبرومندانه برگزار بشه!!!! 
