فرماندهانی که هیچگاه شکست نخورده اند

[mahshid.M]

بسیار خب ادامه نمیدهم.اگر کسی میخواهد ادامه بدهد تاپیک جداگانه ایجاد کنه بحث را جای دیگر ببریم تا اینجا از موضوع اصلی منحرف نشود.

در مورد فرماندهان نظامی بدون شکست کاش میشد به ترتیب زمانی این کار را انجام بدهیم و از جدید به قدیم بریم تا کسی جا نمونه.مثلا از جنگ هشت ساله شروع کنیم چطوره؟ اصلا در جنگ ایران و عراق فرماندهی داشتیم که شکست نخورده باشه؟ چون هر دو طرف ناکامی های زیادی داشتند.باید بگردم.اگر کسی میدونه معرفی کنه.

[oweiys]

شهيد آبشناسان

ملقب به شير صحرا توسط اهالی دشت عباس .تخصص شهید در جنگهای نامنظم بود.

فرمانده لشگر 23 تکاور و يکی از بهترين تکاوران ارتشهای جهان در زمان خود . از بی باکی شهيد همين بس که کيلومترها در خاک عراق

بر اثر ترکش توپ به شهادت رسيدند شجاعت او مثال زدنی بود , خود اسلحه به دست ميگرفتند و در کارزار شرکت ميکردند , ژنرال قادر

عبدالحمید و گروه ویژه اش را صدام برای مقابله با او به دشت عباس فرستاده بود اما شهید شیر دل , ژنرال قادر عبدالحمید را دستگیر

کرد و لشگرش را شکست داد.

روحش شاد او افتخار ارتش بود و هست.

[kondol]

  ,
بله دوست عزیز شما درست می گویید شهید آبشناسان واقعا از افتخارات ارتش و کشور ما هستند در مورد شجاعت ایشان همین را بدانید که وقتی ایشان شهید شدند تا مدتها خبرش را پخش نکردند تا روحیه رزمندگان ضعیف نشود و وقتی که اعلام شد که آبشناسان شهید شده است در بغداد جشن عمومی بر پا شد با تشکر از دوستان

[kondol]

می خواستم یکی دیگر از فرماندهان بزرگ تاریخ ایران زمین را معرفی کنم
آریو برزن
ريو برزن يكي از سرداران بزرگ تاريخ ايران است كه در برابر يورش اسكندر مقدوني به ايران زمين، دليرانه از سرزمين خود پاسداری كرد و در اين راه جان باخت و حماسه (دربندپارس) را از خود در تاريخ به يادگار گذاشت.«اسكندر مقدوني» در سال 331 پيش از ميلاد پس از پيروزي در سومين جنگ خود با ايرانيان ( جنگ آربل Arbel يا گوگامل Gaugamele ) و شكست پايانی ايران، بر بابل و شوش و استخر چيرگي يافت و براي دست يافتن به پارسه، پايتخت ايران روانه اين شهر گرديد. اسكندر براي فتح پارسه سپاهيان خود را به دو پاره بخش كرد: بخشي به فرماندهي (پارمن ين) از راه جلگه (رامهرمز و بهبهان كنوني) به سوي پارسه روان شد و خود اسكندر با سپاهيان سبك اسلحه راه كوهستان (كوه كهكيلويه كنوني) را در پيش گرفت و در تنگه‌هاي دربند پارس (تنگ تك آب كنوني) با مقاومت ايرانيان روبرو گرديد. در جنگ دربندپارس، آخرين پاسداران ايران، با شماري اندك، به فرماندهي آريو برزن، در برابر سپاهيان پرشمار اسكندر دلاورانه دفاع كردند و سپاهيان مقدوني را ناچار به پس نشيني نمودند. با وجود آريابرزن و پاسداران تنگه‌هاي پارس، گذشتن سپاهيان اسكندر از اين تنگه‌هاي كوهستاني امكان‌پذير نبود. از اين رو «اسكندر» به نقشه جنگي ايرانيان در جنگ ترموپيل و گذر از راههاي سخت كوهستاني خود را به پشت نکهبانان ايراني رساند و آنان را درمحاصره گرفت. آريو برزن با 40 سوار و 1200 پياده و وارد كردن تلفات سنگين به دشمن، خط محاصره را شكست و براي ياري به پايتخت به سوي پارسه شتافت ولي سپاهياني كه به دستور«اسكندر» از راه جلگه به طرف پارسه رفته بودند، پيش از رسيدن او به پايتخت، به پارسه دست يافته بودند. آريو برزن با وجود واژگونی پايتخت و درحالي كه سخت در تعقيب سپاهيان دشمن بود، به وارانه(برعکس) منطق جنگ، حاضر به تسليم نشد و آنقدر در پيكار با دشمن پافشرد تا گذشته از خود او، همه يارانش از پاي درافتادند و جنگ هنگامي به پايان رسيد كه آخرين سرباز پارسي زير فرمان آريوبرزن به خاك افتاده بود.

بر پایه یادداشتهای روزانه "كالیستنس " مورخ رسمی اسكندر، 12 اوت سال 330 پیش از میلاد، نیروهای این فاتح مقدونی در پیشروی به سوی "پرسپولیس" پایتخت آن زمان ایران، در یك منطقه كوهستانی صعب العبور (دربند پارس، تكاب در كهگیلویه.اين محل معبري بود كه از پارس به شوش مي رفت) با یك هنگ ارتش ایران (1000 تا 1200 نفر) به فرماندهی ژنرال «آریو برزن » رو به شدند.

آریو برزن به سوی پارسه رفت تا خود را زودتر از آنان به پايتخت برساند و مردم این شهر را نجات دهد که در میانه راه با لشکری دیگر از اسکندر که از پیش بر جلگه پارس اسکان یافته بودند مواجه شد ..... راه دیگری نبود ، سردار پارسی نبرد را اغاز نمود و جنگي سهمگين در گرفت. یوتاب خواهر آریو برزن (یكی از سرداران داریوش سوم)،همراه با برادر خود پا به پا جنگید...آريو برزن رشيد حاضر به تسليم نشد ، از جان خود گذشته و به صفوف مقدوني ها زد.

در کتاب اتیلا نوشته ی لویزدول امده که اسکندر که از شجاعت او خوشش امده بود به او پیشنهاد داده بودکه تسلیم شود تا مجبور به کشتن او نشود ولی اریوبرزن گفته بود:(( شاهنشاه ایران مرا به اینجا فرستاده تا از این مکان دفاع کنم و من تا جان در بدن دارم از این مکان دفاع خواهم کرد.))

سرانجام انقدر با تیر و نیزه اورا زدند که یک نقطه ی سالم در بدن او باقی نماند.پس از مرگ او را درهمان محل به خاک سپردند و روی قبر او نوشتند "به یاد لئونیداس"
آریو برزن و مردانش 90 سال پس از ایستادگی لئونیداس پادشاه اسپارتی ها كه در اوت سال 480 پیش از میلاد،در برابر ارتش خشایارشاه در تنگه ترموپیل ، كه آن هم در ماه اوت روی داد، مقاومت خود را به همان گونه در برابر اسكندر آغاز كرده بودند. اما میان مقاومت لئونیداس و آخرین ایستادگی «آریو برزن» تفاوت در این است؛ كه یونانیان در ترموپیل، در محل برزمین افتادن لئونیداس، یك پارك و بنای یاد بود ساخته و مجسمه او را برپا داشته و آخرین سخنانش را بر سنگ حك كرده اند :ای رهگذر، به مردم لاكونی ( اسپارت ) بگو كه ما در اینجا به خون خفته ایم تا وفاداریمان را به قوانین میهن ثابت كرده باشیم( قانون اسپارت عقب نشینی سرباز را اجازه نمی داد)
ولی از «آریو برزن» ما جز چند سطر ترجمه از منابع دیگران اثری در دست نیست
تندیس این سردار ایرانی در ورودی شهر باشت در استان کهکیلویه و بویراحمد، نصب شده است
آریو برزن یکی از وطن پرست ترین فرمانده هان ایران زمین بود. کسی که تا حد مرگ مقابل اسکندر جنگید، اما نتوانست مانع پیروزی او و همچنین به اتش کشیدن و ویرانی پرسپولیس که پایتخت امپراتوری ایران ان زمان بود بشود
دلاوری های ژنرال آریو برزن، یكی از فصول تحسین برانگیز تاریخ وطن ما را تشكیل می دهد و نمونه ای از جان گذشتگی ایرانی ها در راه میهن رانشان می دهد.

برگرفته از: كتاب تاریخ ایران باستان- حسن پیرنیا / کتاب اتیلا - نوشته لویزدول

[R@ha]

چند فرمانده بزرگ ایرانی در جنگ بین ایران و عراق:
تیمسار خلبان بهرام هوشیار_ طراح عملیات حمله به اچ3 از بزرگترین و موفق ترین عملیاتهای هوایی جهان که غیرممکن را ممکن کرد فکرکنم هنوز زنده باشه
تیمسار خلبان شهید جلال زندی_نه تا هواپیمای دشمن را سرنگون کرد و تنها خلبان اس اف چهارده در دنیا محسوب میشود
تیمسار ناخدا افضلی_ معروف به ابلیس.طراح عملیات مروارید موفقترین عملیات دریایی ایران در چهارده قرن اخیر(هشتاد درصد توان دریایی دشمن را نابود کرد)

[javadfakoori]

سروان خلبان عباس هدی رو هم به این لیست اضافه کن!!! نابودگر نیروی هوایی عراق در آسمان!!
منبه:iranian f4 units in combat

[mahshid.M]

پس از اغا محمد شاه قاجار تا زمان جنگ ایران و عراق ایران هیچ جنگی را نبرد و در نتیجه سردار بزرگی هم ندارد که در این لیست قرار بگیرد.
ولی میتوان از اغا محمد خان قاجار به عنوان سرداری موفق و البته بسیار بی رحم نام برد.
اغا محمد شاه پیروزی های نظامی زیادی در کارنامه خود دارد.از جمله فتح تمامی شهرهای ایران شکست دادن خوانین زند فتح خراسان بزرگ عملیاتهای موفقیت امیز در قفقاز فتح تفلیس با وجود حمایت کامل روس ها از حاکم انجا فتح شوشی و مطیع ساختن کامل قفقاز.او قبل از انکه بتواند پاسخ تهاجم روسها به قفقاز را بدهد توسط خدمتکارانش کشته شد.
اغا محمد شاه را مردی بسیار سیاس حیله گر شجاع و یک سردار نظامی کاربلد دانسته اند.او به فنون رزمی اشنایی کامل داشت و تیرانداز قهاری بود.اغا محمد شاه بسیار باهوش بود و به زبانهای ترکی فارسی عربی و روسی اشنایی کامل داشت حتی برخی گفته اند فرانسه نیز میدانسته است.او در میدان جنگ تیزی و مهارت و شهامت فوق العاده ای بروز میداد و در طول زندگی تمام دشمنان خود را از میان برداشت اگر کشته نشده بود هرگز پایان جگهای ایران و روس انطور غم انگیز برای ایرانیان تمام نمیشد.
وی شیعه متعصبی بود و مدفن او بنا به وصیتش در نجف در جوار امام اول شیعیان است.

[hermes_PERSIAN]

بنظر من نام سرداران بزرگی مانند شاهین بهمن زادگان در این لیست خالی است. او در زمان خسرو پرویز تا دروازه های کنستانتینوپولیس (قسطنطنیه) رسید و در اثر خیانت آوارها موفق به فتح این شهر نشد (شکست نخورد) و سرانجام به طرز مرموزی مسموم و کشته شد. در زمان این محاصره ثروتمندان روم ثروتشان را به یک کشتی سوار کرده و به سمت سردار نام آور روم هراکلیوس که در آن زمان در مصر بود فرستادند. این کشتی در اثر تغییر جهت باد به ساحل ایران آمد و نام گنج بادآورد را به خود گرفت.
سردار بزرگ دیگر شهربراز بود که در نهایت مصر را فتح کرد، این سردار در نهایت پس از مرگ خسرو پرویز ادعای شهریاری کرده و مصر را به روم پس داد. در اثر رشادت این دو سردار یکبار دیگر حدود مرزهای ایران به زمان هخامنشیان رسید.

منبع تاریخ سیاسی ساسانیان: دکتر محمد جواد مشکور

[oweiys]

پس از اغا محمد شاه قاجار تا زمان جنگ ایران و عراق ایران هیچ جنگی را نبرد و در نتیجه سردار بزرگی هم ندارد که در این لیست قرار بگیرد.

در زمان پهلوی دوم نبردی کوتاه بین ایران و بعث روی داد که نتیجه این شد که بعثیها به هدف خود نرسیدند.

البته برنده شدن یکی از فاکتورهای سرداران جنگی است/ در این فاصله زمانی که دوستمان گفت سردارانی مانند میرزا کوچک خان

جنگلی/ دلاوران تنگستان و .... خونشان را بر سر اهدافشان گذاشتند.

[kondol]

  , سلام در زمان شاه که شاه ایران با عراق وارد جنگ شد ارتش ایران فقط در سه روز عراق را فتح کرد
و از ان دوران به بعد عراق هیچ گاه با ایران در گیر جنگ رسمی نشد تا اینکه بعد از انقلاب می خواست آن را تلافی کند که این بار هم ناکام ماند

[R@ha]

فکرکنم باید این تاپیک را خودم ادامه بدم!به هر حال نوبتی هم باشه نوبت به بزرگترین پادشاه ایران بعد از اسلام یعنی نادرشاه افشار از بزرگترین سرداران نظامی جهان و خدای جنگ میرسد.او در تمام جنگها بسیار کمتر از دشمن نیرو و امکانات داشت اما در تمام نبردهایش به جز یک مورد به خاطر خیانت اعراب، پیروز شد.شاهکار نظامی او نبرد قارص یا باغ اورد است که از عجایب نظامی جهان محسوب میشود و در تاریخ نظامی جهان کم نظیر شاید هم بینظیر است.نادر شاه بزرگ در این نبرد سرنوشت ساز با شانزده هزار نظامی سپاه صد و ده هزار نفری عثمانی به فرماندهی عبدالله پاشا کوپرلو را در هم کوبید شکستی که در تاریخ پر از جنگ و درگیری امپراتوری عثمانی سابقه ندارد.این تازه به غیر از شاهکار او در کرنال هند است.
در مورد این مرد بزرگ و شاهنشاه جهانگشا کتابهای زیادی نوشته شده که بیشتر هم مورخین اروپایی بوده اند و فکر کنم هیچ ایرانی نباشد که از او و پیروزی هایش چیزی نداند.با ین حال شخصا فکر میکنم به دلیل بغض و کینه اروپاییان به ایرانیان نام این نابغه نظامی انچنان که باید در جهان مشهور نیست در حالیکه کسی مثل ناپلئون را زیادی بزرگ کرده اند.بگذریم.
نادرشاه در پایان عصر صفوی و در بدترین شرایط سیاسی اجتماعی اقتصادی ایران ظهور کرد و ایران را از نابودی نجات داد او با نبردهای فراوان مهاجمان افغانی و دولت نیرومند عثمانی را از ایران بیرون کرد و چون نوبت روس ها رسید ان ها خود از ترس ایران را تخلیه نموده و با وی از در صلح درامدند.او طی نبردهای فراوان از جمله نبرد مورچه خورت مهمان دوست و زرقان اشرف غلزایی را شکست داد و به حقارت ایران و ترکتازی افغانها پایان داد.نادرشاه چون فرشته ایکه روح به کالبد مرده بدمد ارتش مرده ایران را که از افغانها شکست خورده بود ظرف شش سال به قویترین ارتش اسیا تبدیل نمود! در حالیکه دشمنانی چون عثمانی بیخ گوش او بودند.او همان است که در اروپا به غول اسیا مشهور شده بود و توپال عثمان پاشا بزرگترین سردار عثمانی_که بدست نادر شاه شکست خورده و کشته شد_ برای جنگ با نادر شرط کرده بود سربازان را برایش از بالکان و نواحی دوردست بیاورند زیرا که سربازان عثمانی با شنیدن نام نادر شاه چنان حالت ترس و وحشت بر انان مستولی میشود که دیگر قادر به جنگ نیستند! اهمیت این حرف زمانی بیشتر روشن میشود که بدانیم عثمانی ان زمان ابر قدرتی بود که اروپا را میلرزاند و بهترین پیاده نظام جهان را دارا بود.
شاهکار بینظیر او در حمله به هند اوج قدرت او را نشان میدهد.نادر نفراتش را که در حدود هشتاد هزار نفر بودند حدود سه هزار و پانصد کیلومتر!! تا کرنال راه برد و در انجا این نفرات با وجود اینکه خیلی کمتر از دشمن بودند پیروزی قاطعی کسب کرده خزانه هند را به ایران اوردند.این مارش نظامی در جهان بینظیر است.
زنده باد نادرشاه.

[حسن2568]

  , سلام
دوست عزيز چه كسي چنين ادعائي را مطرح كرده
ايران درسه روز عراق را فتح كرد.
كل جنگ ايران وعراق از سال 1968 تا1971 به صورت چند درگيري مرزي در حد گروهان ودسته وگردان بوده كه بيشتر در مناطق پاسگاه طلائيه وروستائي كه پس از اشغال توسط ايران به نفت شهر تغيير نام داد .البته دربيشتر اين درگيريها عراقيها مهاجم بودند اما در نهايت ايران با حمايت غرب پاسگاه نامبرده ونفت شهر ويكي دو منطقه كوچك ديگر كه اسمشون خاطرم نيست را بدست آورد.اما همان طور كه دولت زمان شاه وعوامل آن ارتش ايران را ارتش چهارم جهان ميناميدند(درحال حاظر هم امارات خودشو ارتش يازدهم وعربستان هم ارتش هفتم جهان معرفي ميكند )چنان ادعا ميكردند كه ايران در جنگ 7 ساعته عراق را به قرن نوزدهم برگردانده است .