كه در جزيره ونكور كانادا و در فاصلهي ۲۱ كيلومتري از شهر ويكتوريا واقع شده و سال تأسيس آن به ۱۹۰۴ ميلادي ميرسد.
يك باغ كاملاً رؤيايي با حدود ۲۰ هكتار وسعت كه حقيقتاً شاهكار معماري سبز ميتوان ناميدش.اين كه اگر انسان بخواهد ميتواند بزرگترين و زيباترين شعر را در ستايش طبيعت بيافريند و به باور من، باغ بوچارت – كه به افتخار رابرت بوچارت و همسرش جين به اين نام موسوم شده است – يكي از گوشنوازترين و سحرانگيزترين و پرجاذبهترين سازههاي بشري در ستايش طبيعت است.
در حقيقت شايد بتوان اين پرديس افسانهاي را مؤثرترين و گوياترين سرودهي انسانساز در ستايش مادر طبيعت دانست.جالب اين كه از اين باغ پرشكوه و بيمانند سالانه بيش از يك ميليون نفر بازديد ميكنند و دولت كانادا همزمان با يكصدمين سال تولد اين باغ بهشتي، آن را به عنوان يك سند ملي، تاريخي به ثبت رساند.
ديدن اين تصاوير شايد انگيزهاي براي سرمايهگذاران وطني به وجود آورد تا به جاي ساختن سازههاي آلودهكنندهاي كه آب و خاك اين كشور را هدف قرار دادهاند، دست به برپايي قطعهاي از بهشت در سرزمين مادريشان بزنند؛ همان گونه كه خانم و آقاي بوچارت در بيش از يكصد سال پيش چنين كردند و كاربري كارخانه سيمان خود را به زيباترين باغ جهان تغيير دادند.كاري ماندگار كه ميتواند همچون باغ بوچارت آنها را ثروتمند هم بسازد.
[External Link Removed for Guests]
