[FONT=Times New Roman]
هديه تهراني در نشست نمايشگاه «آبانگان»:
مرا به اسمم محدود نكنيد
قطعا ديگر در ايران نمايشگاهي نخواهم گذاشت
[FONT=times new roman] خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - هنرهاي تجسمي
هديه تهراني با اشاره به نمايشگاه «آبانگان» گفت:فارغ از نامم يك انسان هستم وطي چندسال چيزهايي را در طبيعت كشف و شهود كردم كه امروز نتايج آنتجربهها را قصد دارم با ديگران تقسيم كنم. چه بسا كه اين نمايشگاه برايمن هيچ سود مالي ندارد اما قصد داشتم به ستايش و تقدير طبيعت بپردازم. به گزارش خبرنگار هنرهايتجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ديروز 23 آذرماه قرار بود نشستخبري نمايشگاه عكسها و چيدمان هديه تهراني ساعت 18 بعدازظهر در سالنكنفرانس خانه هنرمندان ايران برگزار شود. اما همانطور كه تهراني در روزافتتاحيهام با تأخير به تماشاگران و مخاطبان خود رسيد اينبار نيز با بيشاز 45 دقيقه تأخير نشست خود را آغاز كرد.
او در شروع اين نشست بعد ازعذرخواهي از اهالي مطبوعات و خبرگزاريها گفت: متأسفم كه همزمان باافتتاح و برپايي اين نمايشگاه مشغول فيلمبرداري فيلمي بودم به همين دليلنتوانستم براي كساني كه مدام تماس ميگرفتند و قصد گفتوگو داشتند، وقتبگذارم.
تهراني سپس به اهدافخود از برگزاري نمايشگاه «آبانگان» اشاره كرد و افزود: هدف من برپايي صرفيك نمايشگاه عكس نبود بلكه همانطور كه در بروشور نمايشگاه نيز آوردهام،ادعايي در عكاسي ندارم. اما از آنجا كه در زندگي مدرن و شهري امروزبُردارهاي فشار بر يكيك ما تأثير ميگذارد شايد به راحتي نتوانيم اززيباييهاي يك درخت، نماي باز دريا و تمام جزيياتي كه در طبيعت اطرافماناست لذت ببريم. درحالي كه من طي هشتسال دست به مراقبه در جزييات طبيعتزدم. او ادامه داد: طي چهارسال به آبو جزييات و پيرامون آن پرداختم و اين نمايشگاه نيز به نوعي ستايش و تقديراز آب و حاشيههاي آن است و در اين مسير هيچ طرح و تمركزي بر حرفهي عكاسينداشتم بلكه ميخواستم زيباييهاي آب و پيرامون آن را به تماشاگرم نشاندهم.
اين بازيگر سينما گفت:70 درصدزمين، 70 درصد وزن بدن، 70 درصد از يخهاي قطب شمال و جنوب و تمام هستي مارا آب تشكيل ميدهد و من نيز به عنوان يك هنرمند به شدت بر آن تمركز كردمو آن همان چيزي است كه شما قرار است در اين نمايشگاه با دقت بيشتريببينيد.
او در بخش ديگري از اين نشستدر پاسخ به خبرنگاري كه تأكيد داشت او با رسانهاي به نام «عكاسي» كاركرده است ولي ميگويد در اينباره هيچ ادعايي ندارد گفت: همه ما در زندگيبراي كارهايي كه ميكنيم مدعي هستيم. ولي وقتي من بر عنصر خاصي همچون آبدست ميگذارم ديگر ادعايي در عكاسي ندارم بلكه ميخواهم آنچه را كه خودمكشف و شهود كردم به شما نشان دهم. پس اين كار ادعاي عكاسي نيست چون عكاسنيستم. اما طي 10 سال گذشته و شايد بيشتر از آن دوربين به دستم بوده وعكاسي كردم و براي هشتسال بر سوژههايي همچون باد، آب، درخت و آتش تمركزكردم. در شروع كار هم قرار بود نمايشگاهي از درختها داشته باشم. اما ازآنجا كه رضا كيانيان كمي پيشتر از من نمايشگاهي با همين مضمون برپا كردتصميم گرفتم موضوع را به آب تغيير دهم.
به گزارش ايسنا، تهراني همچنيندرباره حجم عكسهاي نمايشداده شده در اين نمايشگاه گفت: مجموعهي عكسهايطبيعت من چيزي بيش از 60 هزار عكس بود كه از اين ميان 400 عكس و يا بيشتربه موضوع آب اختصاص داد كه به تناسب فضا و امكاناتي كه در اختيار داشتيماز اين ميان 210 عكس را براي نمايشگاه انتخاب كردم و اميدوار بودم تا باچيدماني كه در نظر ميگيرم مخاطب را به كمي دقت نسبت به محيط اطراف خودوادار كنم. از اين روست كه ارزش عكاسي اين مجموعه را نميشناسم و آن راادعا نميدانم. از سوي ديگر فراموش نكنيد كه اين چيدمان يك جشن است كه«آبانگان» نام دارد و من در ارايه آن تنها به 50 درصد از آن چيزي كهميخواستم رسيدهام.
بازيگر فيلم «شوكران» دربارهچگونگي قيمتگذاري اين آثار نيز توضيح داد: اگر هدفم فروش عكسها بارقمهايي بالا بود ميتوانستم اين نمايشگاه را در گالريهاي خارج از كشورو در ابعادي وسيعتر برپا كنم. اما من چهارسال تمام در ايران دست به كشف وشهود زدم و ميخواستم حاصل كارم را در كشور خودم ارايه كنم به همين جهتنيز سراغ سازمان ميراث فرهنگي رفتم درحاليكه برندهاي بزرگي حاضر بهسرمايهگذاري براي اين نمايشگاه بودند.
او متذكر شد: فراموش نكنيد كهارزش معنوي اين مجموعه برايم بيش از هرچيزي بود و در اين ميان به فروشكارها فكر نكردم بلكه ميخواستم به جنسيت آب و موضوع آن لطمه نزنم.
تهراني با بيان اينكهقيمتگذاري آثار را كارشناسان و مشاوراني همچون سيفالله صمديان انجامدادهاند،تصريح كرد:هزينه نمايشگاه حدود 220 ميليون تومان بود و اين پولبه شكل وام از سوي سازمان ميراث فرهنگي به من ارايه شد. اما از آنجا كهمحتواي آب برايم اهميت داشت تمام قابها را از جنس فلكسي گلس انتخاب كردمو براي تكتك تابلوها نقشه ويژهاي را طراحي نمودم. هزينه قابها از 200هزار تومان تا 700 هزار تومان بود و در هيچكدام از آنها حتي يك پيچ ومهره نيز استفاده نشده است و زماني بيش از يكماهونيم براي ساخت اينقابها صرف شد درحاليكه من ميتوانستم اين نمايشگاه را در حجم كمتر و باقابهاي فلزي كمهزينه در يك فضاي معمولي برپا كنم و با سواستفاده از اسممسودي هنگفت دريافت نمايم. اما من در برپايي اين نمايشگاه به ماديات توجهنداشتم.
طراح صحنه نمايش «يرما»خاطرنشان كرد: در هركدام از گالريها كنتاكتهاي كوچكي از تمام عكسها وحتي بيشتر آماده كردم كه اگر فردي توان خريد عكس بزرگي را نداشت از اينكنتاكتها استفاده كند. البته به شخصه فرصت نداشتم تا تمام قيمتها رابررسي كنم اما با نگاه به چند نمايشگاهي كه پيش از اين ديده بودم فكرنميكنم قيمتهاي اين آثار خيلي بالا باشد. چه بسا كه امروز دانشجويان سالاولي دانشگاهها براي تابلوهاي خود زير 300 هزارتومان قيمت نميگذارند.اما من از كارشناسانم درخواست داشتم تا قيمتي نسبي در نظر بگيرند و بايداعتراف كنم كه هنوز زير رقمي هستم كه براي اين نمايشگاه هزينه كردم.
تهراني در بخش ديگري از ايننشست در پاسخ به خبرنگاري كه ميگفت اگر شما ادعايي در عكاسي نداريد پسچرا نمايشگاه عكس گذاشتهايد گفت: قطعا هريك از ما دغدغههايي داريم ودغدغه من نيز نمايش تجربياتم از كشف و شهودي بود كه در طبيعت داشتم. اماآيا ميتوانستم تمام اين جزييات را در نقاشي، مجسمه و يا هر هنر ديگري بهجز عكاسي نشان دهم؟ من آنچه را كه خودم از آب ديدهام با زاويه ديد خودمو در نوري كه انتخاب كردهام نمايش دادم و آن را با جماعتي كه فقط دريا وساحل آن را ميبينند تقسيم كردم و در اين تجربه تنها عكس است كه ميتواندتمام اين لحظهها را ثبت كند و به من اجازه تقسيم آن را با ديگران بدهد.
او سپس درباره چگونگيعلاقهمندي خود به حرفهي عكاسي گفت: همانطور كه سينما را حرفهاي شروعنكردهام عكاسي هم برايم براساس يك علاقه شروع شد. البته من قبل از شروعهركاري نقاشي ميكردم و پيشتر از نقاشي به عكاسي تمايل داشتم و درسالهايي كه در سينما فعاليت كردم با همكاري امير عابدي مباحث تخصصي عكاسيرا فرا گرفتم و بعد از آن به صورت تجربي شروع به عكاسي كردم.
بازيگر فيلم «يك بوس كوچولو»همچنين درباره تكراري و خستهكننده بودن اين آثار گفت: همانطور كه دربروشور نمايشگاه نيز آوردهام در اين مجموعه با يك تنوع و نه تكرار مواجههستيم. تنوع رنگ، چيدمان و تعداد آنچيزي است كه مخاطب با آن روبهروميشود و شايد حجم زياد كارها بتواند خستهكننده باشد، اما اين مجموعه ازميان 60 هزار عكس انتخاب شده است و من نميتوانستم سوژهي خود را با تعدادكمتري از اين عكسها به نتيجه برسانم و مخاطب نيز براي رسيدن به آن هدفبايد درگير اين فضا شود.
به گزارش ايسنا،هديه تهراني درادامه و در برابر سوالهايي كه به نام و شهرت او ختم ميشد، گفت: مننميتوانم شناسنامهام را توي كيفم پرتاب كنم. اما بدانيد كه من همراهاسمم عكاسي نكردم اما اين اسم هست و امروز نميدانم كه بايد با آن چه كنم.البته در مسير برپايي اين نمايشگاه به دنبال تشويق و تمجيد نيستم زيراهريك از ما هنگام ورود به نمايشگاه زاويه ديد خود را داريم. اما در اينچندروزه نيز كساني را ديدهام كه اشاره داشتند ما پيش از اين به آباينگونه نگاه نميكرديم و اين عكسها براي ما جذاب بود.
اين هنرمند ايراني ادامه داد:كشف و شهود در هر كاري تجربي است و موانع زيادي بر سر راه آن وجود دارد.اما بيشتر از اين نمايشگاه در توان من نبود. چه بسا كه در روز افتتاح ايننمايشگاه با مردمي روبهرو شدم كه به عكس و نمايشگاه كار نداشتند و آمدهبودند هديه تهراني را ببينند. اما اين اتفاق دست من نيست و هرچهقدر همتلاش كنم كه هديه تهراني نباشم باز هم اين اتفاق نميافتد.
اين بازيگر سينماي ايران گفت:اين ذرهبين گنده كه هديه تهراني را بزرگ ميكند به دست جامعه است. وليخواهش ميكنم مرا محدود به اسمم نكنيد، هرچند كه در انجام هركاري هيچوقترضايت كامل فراهم نميشود.
تهراني كه پيش از اينتجربههايي در حوزه زيورآلات و دكوراتور داخلي نيز داشته است، در بخشديگري از اين نشست درباره ايدهي طراحي «پل آبانگان» كه در حياط خانههنرمندان قرار دارد نيز توضيح داد: اين حوض با رنگ سفيد طراحي شده است ودو طرف آن ديوارهاي آيينهاي قرار گرفته است كه تا بينهايت را نشانميدهد و به تعليق وجود ما در خلقت و تمام آنچه كه در زمين اتفاق ميافتداشاره دارد زيرا كه ما با قدمنهادن برروي اين پل به نوعي ميان آب، آسمانو يك بينهايت قرار ميگيريم اما اگر مخاطبي با اين اثر آبستره، مدرن ومفهومي ارتباط برقرار نميكند من كاري نميتوانم انجام دهم چون قرار نيستتمام مفاهيم را به صورت جويده شده در دهان مخاطب بگذارم.
او تصريح كرد: نمايشگاه«آبانگان» از آبسترهترين فرم خود كه اين پل است شروع ميشود و تا يك اثركاملا رئال كه همان حوضچههاي طبقه بالاست ادامه پيدا ميكند. در تالارانتظامي نيز ويدئوآرت خلقت با مفاهيمي همچون چرخش آب و خلقت نمايش دادهميشود. پس اگر قرار بود فقط يك نمايشگاه عكس بگذارم اين حجم از هنرمفهومي را در كنار هم قرار نميدادم.
او در پاسخ به ميزان موفقيتاين نمايشگاه گفت: من آمار نميگيرم بلكه آنچه را كه دريافتهام نمايشميدهم و اگر اين نمايشگاه تنها روي يك نفر هم تأثير بگذارد براي من كافياست.
تهراني در پايان نشست دربارهادامه فعاليت خود در حوزه عكاسي گفت: قطعا عكاسي را ادامه ميدهم اما بااين استقبالي كه از من شد قطعا ديگر در ايران نمايشگاهي نخواهم گذاشت.زيرا در ساير كشورها قبل از هرچيز به من به عنوان فردي نگاه ميكنند كهقصد دارد كشف و شهودهاي خود را به نمايش بگذارد و بعد از آن شايد به نامهديه تهراني بپردازد.
به گفته او، پيش از ايننمايشگاههايي در لندن، لبنان، نيويورك، دوبي و غيره به او پيشنهاد برپايياين نمايشگاه را داده بودند و احتمالا ادامه تجربيات هديه تهراني در اينكشورها باشد.
[/url]
