ما باید بپذیریم که عمر خدمتی تامکت به پایان رسیده و این پرنده افسانه ای بعد از سالها خدمت ارزشمند باید بازنشسته شود.البته جنگنده های دیگر نیروی هوایی هم از این قاعده مستثنی نیستند.
تامکت یک رهگیر قدرتمند با سلاح دور برد فینیکس و برای دفاع از ناوگان دریایی ایالات متحده در برابر تهدیدی همچون شوروی طراحی و ساخته شد و با توجه به اقتضای زمان(جنگ سرد) توسعه پیدا کرد و تنها به بزرگترین متحد ایالات متحده در برابر نفوذ کمونیست ها یعنی ایران فروخته شد.اما در شرایط کنونی که تمام گزینه هایی که وجود تامکت را توجیه می کردند دیگر وجود ندارند چه نیازی به این جنگنده قدیمی و پر هزینه است؟
تامکت متاسفانه بهترین وکاراترین سلاح ماست!
با این دیدگاه آینده ای برای حیات نیروی هوایی وجود ندارد.اینکه تامکت خدمات ارزنده ای به کشور ما کرده جای شکی نیست اما تکیه کردن به یک تکنولوژی و تداوم آن و تایید و تاکید بر آن یعنی درجا زدن.بر همه ما پوشیده نیست که کشور ما علی رغم همه شایستگی های فنی(البته در کنار ضعف شدید مدیریتی) قادر به ساخت کامل یک جنگنده برای پاسخگویی به شرایط کنونی نیست.و این هدف باید به عنوان یک هدف دراز مدت مد نظر قرار بگیرد.
اما ما فرصتهای زیادی رو هم برای نوسازی ناوگان فرسوده نیروی هوایی در گذشته از دست دادیم البته امیدوارم از فرصتهای آتی کمال بهره رو ببریم.