راداری های AESA برای جنگنده ها
رادار با آنتن آرایه ایی پویش الکترونیکی یا ESA آخرین تکنولوژی توسعه یافته تجهیزات رادار است. این رادار ها پس از چابکی پرتو, اثر تداخل را برای کشف پرتو رادار به کار می برند. سرعت اسکن این نمونه رادار ها نسبت به رادارهای با آنتن منحرف کننده مکانیکی خیلی سریعتر است ! روسیه و ایالات متحده امریکا اولین کشور هایی بودند که کاربرد و استفاده این تکنولوژی را در هواپیماهای نظامیشان شروع کردند.
در روسیه رادار ESA بر میگ 31 جنگنده رهگیر آن کشور با نام zaslon نصب شد و در ایالات متحده امریکا لنسر Rockwell B-1B بمب افکن استراتژیک به این نمونه رادار ها مجهز شد.
مثالهای دیگر می توان به BMEWS امریکایی ( رادار خطر موشک بالستیک) و سپر SPY-1 بر روی رزمــــــــناو کلاس Ticonderoga' و Arleigh Burke' , DDG ها اشاره کرد.همه رادار آنها تا موقعی که عناصر انتشاری خارج از آرایه ی خود قرار گرفته بودند, آرایه ی اسکن غیر فعال PESA را به کار می بردند. هیچ رادار ESA با آرایه ی اسکن فعال تا اتمام دوران جنگ سرد , موفق به تولید نشد. به هر حال مسابقه ی فنی و تکنیکی ادامه داشت. فشار و حرکت روبه جلو دانشمندان با توسعه تکنولوژی AESA بعد از جایگزینی عناصر انتشاری فعال در آرایه توانست چندین پیشرفت عمده را برای رادار بیان کند.
اولین پروژه ی شناخته شده از رادار جنگنده ها با رادار پویش الکترونیکی آرایه ایی فعال در جت جنگنده ی ارتقاء داده شده ی F-15 C/D بود که رادار آن ساخت کمپانی Raytheon بنام رادار AESA , AN/APG-63(v)2/3 بود. قبل از این طرح رادار آرایه ایی شیار دار شده (چاک دار) AN/APG-63(V)1 بود. [External Link Removed for Guests]
رادارAPG-63(v2)2/3 در دسامبر سال 2000 میلادی بر روی 18 فروند جنگنده F-15C در آلاسکا نصب شد.اینها اولین رادارهای آرایه ایی پویش الکترونیکی فعال بودند که آمادگی رزم را داشتند.
اصلاح پیشرفته ی بعدی از AN/APG-63(V)3 بود بطوریکه دارای وزن 400 کیلوگرم و قطر 0.9 متر (90 سانتیمنتر) داشت.این رادار تست های پروازی را در می 2006 میلادی شروع کرد.آخرین و بیشترین اصلاح پیشرفته از رادار را می توان در رادار فوق مدرن AN/APG-63(V)4 یافت که در آن از قطعات و تکنولوژی های رادار AN/APG-79 استفاده شده است. [External Link Removed for Guests]
بیشترین برنامه رادار پیشرفته AESA برای AN/APG-77 , Northrop-Grumman است که برای جنگنده ی پنهان کار موثر در آینده می باشد و این برنامه از سال 1985 شروع شده است. هم اکنون این رادار بر روی جنگنده Raptor اف-22 نصب شده است.چارچوب رادار در طی زمان و پریود طراحی مقداری تغییر کرد.در ابتدا این رادار تنها نامزد انجام ماموریت های هوا به هوا بود. قابلیت هوا به سطح بعد از مدت زیادی این اواخر به این رادار اضافه شد.نمونه آخر AN/APG-77(v)1 از تکنولوژی و اصلاحات وفنون نگهداری رادارهای یشرفته ی بالاتر چون AN/APG-80 و AP/APG-81 استفاده می کند.نرم افزار جدید به رادار این اجازه می دهد که شفافیت و وضوح بالایی در مـــــــــد نقشه برداری( mapping ) داشته باشد.
قطر رادار (APG-77 ) برابر با 1 مــــــتر است و محتوی 2000 واحد انتشاری MMIC است که هریک از آنها طولی برابر با 70 میلیمتر ( 7 سانتی متر) دارند.
مطابق اطلاعات کارخانه ماگزیمم برد کشف برای کلاس جنگنده ها برابر با 270 تا 300 کیلومتر است و فاصله ایی برابر با Km 490 کیلومتر برای بمب افکن ها و در نهایت فاصله ایی برابر باKm 150 کیلومتر را برای موشک ها کروز دارد. از رادار AN/APG-77 [External Link Removed for Guests]
ماگزیمم زاویه پرتو افکن عمودی و افقی در این رادار برابر با 60 گراد است اما این زاویه در رزم نزدیک برابر فقط به 30 گراد می رسد.رادار می تواند بیش از 28 هدف را رهگیری کند.APG-77 همچنین مــــــد پسیو و مد LPI یا احتمال پایین رهگیری را دارد.
اولین تست های پروازی از اولین رادار اصلاح شده در نوامبر سال 1997 ( بویینگ 757 ) و نوامبر سال 2000 (F-22A ) شروع شد.به هر حال آمادگی موثر و قابل استفاده از اولین اســـــــــــکادران F-22A با رادار ها تنها در دسامبر سال 2005 به انجام رسید.
AN/APG-79 دیگر رادار آرایه ایی پویش الکترونیکی فعال AESA در امـریکا است که توسط Raytheon برای جنگنده های F/A-18 E-F , توسعه خود را در سال 2000 میلادی شروع کرده است. اولین تست های پروازری در سال 2003 شروع شدند. رادار سری اول تنها برای نصب بر روی F/A-18E/F در ژانویه 2005 به بوینگ منتقل شدند.
سرآغاز دست یابی آمادگی عملیاتی در سال 2007 پیدا شد. هواپیمای جنگ الکترونیک EA-18 growler هم با این رادار مجهز شد. این رادار شامل IDECM ( پدافند یکپارچه شده ی اقدام متقاابل الکترونیک) در ساختمان سیستم جنگ الکترونیک هست که در حدود 300 کیلو گرم وزن دارد. [External Link Removed for Guests]
رادار آرایه ایی پویش الکترونیک فعال AESA بعدی امریکایی رادار AN/APG-81 از نورث روپ گرومان هست که برای جنگنده ی F-35 می باشد در این هواپیما رادار آرایه ایی پویش الکترونیک فعال ASEA قسمتی از سیستم یکپارچه ی MIRFS خواهد شد که نقش EW یا جنگ الکترونیک و ELINT ( هوش الکترونیک . هوش افزایش داده شده از طریق آنالیز سیگنالهای الکترونیک) را شامل می شود.
تحت سیستم های EW و ELINT رادار به طور همزمان عملکرد دید را فراهم خواهد کرد.تست های پروازی در آگوست 2005 انجام شد و اتمام آن در سال 2010 طرح ریزی شده است.
[External Link Removed for Guests]
نوشته ی : Igor Djadan
ترجمه ی : SAMAN
igorrgroup.blogspot.com
August 14, 2009
[HIGHLIGHT=#ff0000]برداشت این مطلب تحت هیچ عنوان مجـــــــــــــــــــاز نیست. مگر با ذکر نام سایت http://www.centralclubs.com و نام مترجم این مطلب.
ادامه دارد .........
امــــــــریکا پیشگام و پیشتاز تکنولوژی AESA
مدیران انجمن: CAPTAIN PILOT, SAMAN, hamed_713, شوراي نظارت, مديران هوافضا

- پست: 3101
- تاریخ عضویت: یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۵, ۴:۲۵ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 19718 بار
- سپاسهای دریافتی: 21369 بار
Re: امــــــــریکا پیشگام و پیشتاز تکنولوژی AESA
آشنایی با رادار های آرایه ایی پویـــــش الکترونکی فعــــــــــال
[External Link Removed for Guests] آرایه ایی پویش الکترونیکی فعال AESA AN/APG-80 که متعلق به Northrop-Grumman است , برای صادرات جنگنده های F-16E/F بلوک 60 و همچنین برنامه های مدرنیزه کردن جمگنده های دیگر توسعه داده شد. در مقایسه با رادار آرایه ایی چاک دار AN/APG-68(v) 7 که برای جنگنده های F-16C/D بود, برد کشف اهداف هوایی در این رادار 2 برابر شده بود و در این حین حالت روزنه ترکیبی برای قابلیت ضربت زمینی به این رادار اضافه شد. [External Link Removed for Guests]
در اروپا AESA با برنامه AMSAR ( رادار هوابرد فعال ارایه ایی قطعه جامد چند حالته) برای جنگنده ی یوروفایتر EF-2000 تایفون در سال 1993 آغاز شد. تا زمانی که آلمان آماده کمک و همکاری تکنولوژیکی در این طرح بود, سرمایه گذاری این پروژه 50% متعلق به فرانسه بود و 50% متعلق به GB بود. نام این کنسرسوم GTDAR بود . (GEC-Thomson-DASA Airborne Radar)
به هر حال ,سرانجام پس از ادغام, نام شرکت ها به BAE سیستمز تغییر پیدا کرد. نام شرکت ها EADS و Thales بود.در ابتدا آنها فشار را برای ساخت متوالی و پیاپی رادار بعد از 11 سال از توسعه و طراحی اولیه طرح ریزی کردند.در سال 1998 رادارAESA با 114 عنصر انتشاری MMIC Monolithic Microwave Integrated Circuits ساخته شد که آنها, طرحی برای ساخت رادار AESA ایی با 1000 عنصر انتشاری بودند .
تست های پروازی برای سال 2002 برنامه ریزی شدند اما برنامه ی شروع شده به دلیل داشتن مشکلاتی از قبیل نقص فنی و مالی در زمانی که کنسرسیوم Euroradar سعی داشت آنتن AESA را برای رادار ارایه ایی صفحه تخت یوروتایفون بسازد, کنسل شد.این نمونه دیگر CAPTOR با CAESAR نامید شد که مخفف Captor Active Electronically Scanned Array Radar است.شرکت های Euroradar , British SELEX, Germany EADS, Italic 'Galileo Avionica' Spanish 'Indra'. بودند.قسمت های دشوار از برنامه AESA که همان MMIC ها هستند ,ساخت آلمانی ها هست.تست های پروازی در فوریه 2006 با نصب بر روی یک هواپیمای آزمایشی شروع شد.قرار بر این بود که بعد از سال 2010رادرا طی 3 مرحله بر روی یوروفایتر ها نصب شود. رادار CAESAR ( کا پتور آرایه فعال) [External Link Removed for Guests] Selex (دیگر کمپانی شرکت کننده در طرح)نیز بر روی دو پروژه ی اضافی ازAESA کار می کند: Picosar برای AV/UCAVs و هلیکوپتر ها و Vixen-500E برای هواپیماهای جنگنده.آین پروژه ی آخری Vixen برای نصب بر روی هواپیماهیا آموزشی و جنگنده ی سبک کره ایی T-50 و A-50 و هواپیمای آموزشی M346 ایتالیا , برنامه ریزی شده اند.
بعد از شکست برنامه ی AMSAR , فرانسه در آوریل 2002 پروژه ی AESA ی خودش را با نامDRAA (Demonstrateur Radar Antenna Active ) شروع کرد. به هر حال Thales خودش تکنولوژی MMIC را نداشت و از عناصر انتشاری امریکایی استفاده می کرد.اولین تست پروازی رادار که بر روی جنگندهی رافائل نصب شده بود در می سال 2003 انجام شد.در ژوئیه 2004 برنامه به DRAAM تغییر نام داد که در آن فقط قطعات (MMIC ) اروپایی به کار رفته بود و خود رادار RBE 2 AA نامیده شد.
مشخصات تخمینی از رادارها ی جنگنده های غربی ( طبق منابع اینترنتی) :
A : سبک آنتن 1. APG-63V3/V4: AESA, 1,500 T/R
2. APG-77: AESA, 2,000 T/R
3. APG-79: AESA, 1,100 T/R
4. APG-80: AESA, 1,000 T/R
5. APG-81: AESA, 1,200+ T/R
6. CAPTOR: Mechanic
7. CAESAR: AESA, 1,200~1,500+ T/R
8. RBE-2: PESA
9. RBE-2AA: AESA, 1,000~1,200 T/ 10. PS-05A: Mechanic
11. NOAR: AESA, 1,000 T/R
B. برد موثر رهگیری برای هدفی با سطح مقطع رادای 1 متر مربع :
1. APG-63V3/V4: 144~185 km
2. APG-77: 200~230 km
3. APG-79: 120~130 km
4. APG-80: 110~120 km
5. APG-81: 140~160 km+
6. CAPTOR: 110~125 km
7. CAESAR: 165~220 km
8. RBE-2: 65~80 km
9. RBE-2AA: 110~130 km
10. PS-05A: 50~60 km
11. NOAR: 100~120 km+
C. زاویه رهگیری افقی :
1. APG-63V3/V4: +/- 60 degrees
2. APG-77: +/- 60 degrees
3. APG-79: +/- 60 degrees
4. APG-80: +/- 60 degrees
5. APG-81: +/- 60 degrees
6. CAPTOR: +/- 70 degrees
7. CAESAR: +/- 60 degrees ~ +/- 100~110 degrees
8. RBE-2: +/- 60 degrees
9. RBE-2AA: +/- 70 degrees
10. PS-05A: +/- 60 degrees
11. NOAR: +/- 100~110 degrees
* گزینه های 2 و 5 ممکن است در آیند ه به رادار AESA ی جانبی مجهز شوند.
D. تعداد اهداف رهگیری شده حین اسکن یا همان TWS در یک زمان:
1. APG-63V3/V4: > 20 targets
2. APG-77: 100 targets
3. APG-79: > 20 targets
4. APG-80: 20 (now)
5. APG-81: unknown
6. CAPTOR: 20 targets
7. CAESAR: unknown
8. RBE-2: 40 targets
9. RBE-2AA: unknown
10. PS-05A: 14 targets
11. NOAR: unknown
گزینه ی 4 هم اکنون 20 هدف را می تواند اسکن و رهگیری کند اما این پتانسیل را دارد که در آینده این رقم را به 50 برساند.
E. کارایی هوا به هوا و هوا به سطح در یک زمان :
1. APG-63V3/V4: Yes
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: Yes
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: Perhaps
7. CAESAR: Yes
8. RBE-2: Yes
9. RBE-2AA: Yes
10. PS-05A: No
11. NOAR: Yes
F. قابلیت LPI یا احتمال رهگیری پایین :
1. APG-63V3/V4: Yes
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: Yes
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Yes
8. RBE-2: Yes
9. RBE-2AA: Yes
10. PS-05A: No
11. NOAR: Yes
G . قابلیت سرعت زیاد از ارتباطات / دیتا- لینک
1. APG-63V3/V4: Perhaps
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: No
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Perhaps
8. RBE-2: No
9. RBE-2AA: No
10. PS-05A: No
11. NOAR: Perhaps
H. مشخصه های پیشرفته برای سلاح مایکرو ویو/ پخش کننده ویروس CPU / ضد هک
1. APG-63V3/V4: Perhaps
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: No
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Perhaps
8. RBE-2: No
9. RBE-2AA: No
10. PS-05A: No
11. NOAR: Perhaps
I. مشخصه ی MTBF
1. APG-63V3/V4: 800~1,000 hrs
2. APG-77: 800~1,000 hrs
3. APG-79: 1000 hrs
4. APG-80: 500~800 hrs
5. APG-81: 2000 hrs+
6. CAPTOR: 194~300 hrs
7. CAESAR: Unknown
8. RBE-2: Unknown
9. RBE-2AA: Unknown
10. PS-05A: 250~300 hrs
11. NOAR: Unknown
شرکت Ericsson سوئد برنامه توسعه ی رادار AESA ی خودش را با نام -NORA - Not onlu Radar برای جنگنده ی گریپن شروع کرد.به هر حال در سال 2006 بخش رادار Ericsson به کمپانی SAAB فروخته شد و برنامه از بین رفت. در سال 2006 گریپن برنامه ASEA را توسط SAAB با همکاری دو شریک ایتالیایی بنام Selex Sistemi Integrati' و'Elettronica' دوباره احیا کرد. رادار نــــــــورا [External Link Removed for Guests]
التای اسرائیل تست های پروازی EL/M-2025 را شروع کرد.آن رادار 1500 عنصر انتشاری یا همان MMIC داشت. هیچیک از جت هایی که به صورت پیاپی تولید شده اند دارای این نوع رادار نیستند و مشخص نیست از این نوع رادار به جز MMRCA هند، در کجا توسعه داده شده است. .
در این جا هیچ اشاره ایی به علاقه نیروی هوایی اسرائیل به تولید این رادار نشده است بنابر این بر عکس دیگر رادار های AESA به نظر می رسد که یک محصول صادراتی ناب باشد.به هر حال ایالات متحده ی [COLOR=#ffffff][HIGHLIGHT=#ff0000]امریکا ترقی و تولید رادار های AESA که رقیبی برای هواپیماهای امریکایی محسوب می شود ,است چونکه تکنولوژی دارند و بنابراین سرنوشت این رادار نامشخص است. رادار EL/M-2025
[External Link Removed for Guests] رادار های روسی
به طور قابل توجهی اینجا مجموعا" 2 تیم طراحی مستقل رادار های AESA در روسیه وجود دارد.ابتدا شرکت Fazatron- NIIR با رادار AESA ی Zhuk – AE و دومی کمپانی NIIP با پروژه ی AESA که هنوز محرمانه است.در ابتدا برنامه رادار AESA در روسیه در اواخر 1980 شروع شد. سپس خانه طراحی رادار NIIR با عنوان توسعه دهنده ی رادار برای برنامه جنگنده ی پنهانکار میگ 1.42 انتخاب شد.اسم نمونه اولیه N014 بود اما در آخر به دلیل نداشتن تکنولوژی MMIC ی قابل اطمینان برنامه به سمت استفاده از تکنولوژی PESA با ارایه های همدیس جانبی پیش رفت.
چند سال پیش در روسیه یک برنامه رادار AESA جدید برای ارتقای رادار ارایه ایی چاک دار Zhuk –AE شروع شد.پیشرفت کار هم خیلی برجسته بود چون در سال 2006 اولین مدل از رادار های ارایه فازی پویش الکترونیک فعال Zhuk AE با 680 عنصر انتشاری که بر روی جنگنده ی میگ 35 نصب شده بود , تست شد. قبلا" هم رادار در سال 2007 در نمایشگاه هوایی Bangolar هند نشان داده شده بود.برای اولین بار در جهان به طور بی سابقه ایی کارایی رادار AESA به نمایش عموم در آمد. رادار ژوک AE [External Link Removed for Guests]
عناصر انتشاری یا همان MMIC ها برای رادار ژوک AE توسط دو شرکت الکترونیکی سیبریایی ( tomsk ) توسعه و تولید شد. نام شرکت ها Micron و خانه طراح NIIPP بود.اولین رادار Zhuk AE یک طراحی پیمانه ایی داشت و سیستم DSP ( پردازش دیجیتال سیگنال) رادار آرایه ایی چاک دار Zhuk E ( ژوک E ) را به کار می برد. MMIC ها چهـــــــــار برابر شده و با شکل هندسی و اندازه های یکسان شش گوش انتخاب شدند.اولین مدل ساخته شده از Zhuk AE ابتدا در نمایشگاه هوایی ماکس 2005 به نمایش عمومی در آمد و قطر 700 میلیمتر را داشت.این رادار 1000 عنصر انتشاری و انحای بیش از 20 گراد را از محور داشت.همچنین برای عموم نوشته شده بود که این رادرا می تواند 30 هدف را رهگیری کند و درآن واحد به 8 هدف از آنها حمله کند.
برد کشف این رادار در نیم کره جلو 200 کیلو متر و در نیم کره عقب 80 کیلومتر و نیز برد کشف اهداف دریای و اهداف زمینی بزرگ 300 کیلومتر ذکر شده بود. زاویه نظارت و دیدبانی افقی و عمومی این رادار برابر با 70 گراد نسبت به محور اعلام شده بود.
به هر حال وزن اینرادار 400 کیلوگرم بود و اقدامات تقلیل سازی به صورت گسترده , قطعی بود! مدل پولک دار از Zhuk AE با نام FGA-20 که یک رادار ارایه ایی پویش الکترونیکی فعال (AESA ) بود , قطر 575 میلیمتر را داشت و تنها از 680 عنصر انتشاری استفاده می کرد( یا هامان 170 عنصر چهار برابر شده) رادار در سال 2006 ساخته شده وتست های زمینی در حال تکمیل شدن است.تست های هوایی شروع موفقی داشته است.برد کشف برای اهداف هوایی ( جنگنده ها) در نیم کره جلویی برابر 130 کیلومتر و در نیم کره عقبی برابر با 50 کیلومتر است.برد کشق برای زمینه ی سطحی برابر 40 کیلومتر, برای اهداف دریایی 200 کیلومتر, برای کشتی تند رو 100 کیلومتر و برای پل ها و تانک های زمینی به ترتیب 120 و 30 کیلومتر است.
این رادرا می تواند نقشه برداری ( نگاشت ) را در ابعاد 300*300 متر با کیفیت وضوح کم در محدوده ی 80 کیلومتری, 30*30 متر با کیفیت وضوح متوسط در محدود ه ی 60 کیلومتری, 3*3 متر با کیفیت وضوح بالا و 1*1 متر با کیفیت وضوح عالی در فاصله ی 20 کیلومتری داشته باشد.
انحراف پرتور ها نسبت به محور افقی د ر هر دو حالت افقی و عمودی بیش از 60 گــــــــــراد است. وزن رادرا برابر با 220 کیلوگرم است.حدکثر توان آن 3.4 کیلو وات است و توسط هوا و ومایع خنک می شود. مشخصه ی MTBF ( میانگین زمان ما بین نقص فنی) برابر با 600 ساعت و توانایی رهگیری بیش از 30 هدف را دارد. این رادار قادر است در آن واحد به بیش از 6 هدف حمله کند.
به هر حال توسعه ی رادار Zhuk AE ادامه دارد. اندازه ی کامل رادار AESA ی ژوک AE با 1064 عنصر انتشاری MMIC و قطر 688 میلیمتر در مسابقات MMRCA ی هند ارائه خواهد شد.برد کشف برای هواپیماهی جنگنده ی دشمن در این رادار برابر با 200 کیلومتر است و انبوه DSP ( سیستم پردازش دیجیتال سیگنال)و دیگر قطعات رادار بسیار تقلیل داده شده اند که این اجازه داده شده تا در حالت فول سایز, Zhuk- AE بر روی جت جنگنده ی میگ-35 نصب شود.
مطابق با آخرین اطلاعات روسیه ( دسامبر 2008) تست های پروازی , مشخصه های تاکتیکی این رادار را تایید کرده است. دیگر طراح رادار روس یعنی NIIP در اواخر دهه 80 توسعه ی رادار معروف Zaslon میگ 31 ,که یک رادار PESA است, برای تبدیل به یک رادار فعال شروع کرده است.آن یک رادار برای پروژهی میگ برد بلند رهگیر بود که در نهایت متولد نشد! به هر حال در اواخر سال 2001 , NIIP (Zhukovsky, ناحیه مسکو ) برای برنامه ی PAK FA بسیج شدند و کار خود را شروع کردند. توسعه دهنده ی عناصر انتشاری MMIC ها کمپانی NPO , 'Istok' ( ناحیه مسکو Fryazinot ) است.
همچنین کارخانجات مشابه مانند -GRPZ -Ryazan و خانه ی طراح 'Leninets ( سن پطرز بورگ) درگیر تولید قطعات الکترونیک هستند.اکثر اعضای این کنسرسیوم پیش از این در شرکت عظیم روسی Rostechnology ترکیب شده بودند.فقط این چند شرکت در مورد مشخصات راداری شناخته شده اند چون موضع پوشیده و محرمانه است.گزارش ها حاکی است که روسیه فشار را بر شرکت ها وارد کرده که اولین نمونه ی تولیدی می بایست تا پایان سال 2007 تست هایش را انجام داده و آماده شود که تا کنون فقط کمپانی NIIP تکنولوژیش را نشان داده است و آن رادار کوچک آرایه ایی Epolet-A با 68 عنصر انتشاری است! آن به عنوان یک رادار جانبی برای جنگنده ها طراحی شده است و می تواند زوایای عریض از سلاح را در جنگ هوایی نزدیک به کار ببرد. کوچک آرایه ایی Epolet-A [External Link Removed for Guests]
با سپاس و تشکر از دوستان خوب و گرامی ام, اســــتاد SadafG و Shola عزیز بجهت مشاوره در ترجمه ی چندین سطر از این مطلب.
[External Link Removed for Guests] + تصاویر تکمیلی
ترجمه و ویرایش: SAMAN.M.S
[HIGHLIGHT=#ff0000]برداشت از این مطلب به هیـــــــــــچ عنوان مجــــــــــاز نیست مگر با ذکر نام سایت http://www.centralclubs.com و نام مترجم مطلب.
[External Link Removed for Guests] آرایه ایی پویش الکترونیکی فعال AESA AN/APG-80 که متعلق به Northrop-Grumman است , برای صادرات جنگنده های F-16E/F بلوک 60 و همچنین برنامه های مدرنیزه کردن جمگنده های دیگر توسعه داده شد. در مقایسه با رادار آرایه ایی چاک دار AN/APG-68(v) 7 که برای جنگنده های F-16C/D بود, برد کشف اهداف هوایی در این رادار 2 برابر شده بود و در این حین حالت روزنه ترکیبی برای قابلیت ضربت زمینی به این رادار اضافه شد. [External Link Removed for Guests]
در اروپا AESA با برنامه AMSAR ( رادار هوابرد فعال ارایه ایی قطعه جامد چند حالته) برای جنگنده ی یوروفایتر EF-2000 تایفون در سال 1993 آغاز شد. تا زمانی که آلمان آماده کمک و همکاری تکنولوژیکی در این طرح بود, سرمایه گذاری این پروژه 50% متعلق به فرانسه بود و 50% متعلق به GB بود. نام این کنسرسوم GTDAR بود . (GEC-Thomson-DASA Airborne Radar)
به هر حال ,سرانجام پس از ادغام, نام شرکت ها به BAE سیستمز تغییر پیدا کرد. نام شرکت ها EADS و Thales بود.در ابتدا آنها فشار را برای ساخت متوالی و پیاپی رادار بعد از 11 سال از توسعه و طراحی اولیه طرح ریزی کردند.در سال 1998 رادارAESA با 114 عنصر انتشاری MMIC Monolithic Microwave Integrated Circuits ساخته شد که آنها, طرحی برای ساخت رادار AESA ایی با 1000 عنصر انتشاری بودند .
تست های پروازی برای سال 2002 برنامه ریزی شدند اما برنامه ی شروع شده به دلیل داشتن مشکلاتی از قبیل نقص فنی و مالی در زمانی که کنسرسیوم Euroradar سعی داشت آنتن AESA را برای رادار ارایه ایی صفحه تخت یوروتایفون بسازد, کنسل شد.این نمونه دیگر CAPTOR با CAESAR نامید شد که مخفف Captor Active Electronically Scanned Array Radar است.شرکت های Euroradar , British SELEX, Germany EADS, Italic 'Galileo Avionica' Spanish 'Indra'. بودند.قسمت های دشوار از برنامه AESA که همان MMIC ها هستند ,ساخت آلمانی ها هست.تست های پروازی در فوریه 2006 با نصب بر روی یک هواپیمای آزمایشی شروع شد.قرار بر این بود که بعد از سال 2010رادرا طی 3 مرحله بر روی یوروفایتر ها نصب شود. رادار CAESAR ( کا پتور آرایه فعال) [External Link Removed for Guests] Selex (دیگر کمپانی شرکت کننده در طرح)نیز بر روی دو پروژه ی اضافی ازAESA کار می کند: Picosar برای AV/UCAVs و هلیکوپتر ها و Vixen-500E برای هواپیماهای جنگنده.آین پروژه ی آخری Vixen برای نصب بر روی هواپیماهیا آموزشی و جنگنده ی سبک کره ایی T-50 و A-50 و هواپیمای آموزشی M346 ایتالیا , برنامه ریزی شده اند.
بعد از شکست برنامه ی AMSAR , فرانسه در آوریل 2002 پروژه ی AESA ی خودش را با نامDRAA (Demonstrateur Radar Antenna Active ) شروع کرد. به هر حال Thales خودش تکنولوژی MMIC را نداشت و از عناصر انتشاری امریکایی استفاده می کرد.اولین تست پروازی رادار که بر روی جنگندهی رافائل نصب شده بود در می سال 2003 انجام شد.در ژوئیه 2004 برنامه به DRAAM تغییر نام داد که در آن فقط قطعات (MMIC ) اروپایی به کار رفته بود و خود رادار RBE 2 AA نامیده شد.
مشخصات تخمینی از رادارها ی جنگنده های غربی ( طبق منابع اینترنتی) :
A : سبک آنتن 1. APG-63V3/V4: AESA, 1,500 T/R
2. APG-77: AESA, 2,000 T/R
3. APG-79: AESA, 1,100 T/R
4. APG-80: AESA, 1,000 T/R
5. APG-81: AESA, 1,200+ T/R
6. CAPTOR: Mechanic
7. CAESAR: AESA, 1,200~1,500+ T/R
8. RBE-2: PESA
9. RBE-2AA: AESA, 1,000~1,200 T/ 10. PS-05A: Mechanic
11. NOAR: AESA, 1,000 T/R
B. برد موثر رهگیری برای هدفی با سطح مقطع رادای 1 متر مربع :
1. APG-63V3/V4: 144~185 km
2. APG-77: 200~230 km
3. APG-79: 120~130 km
4. APG-80: 110~120 km
5. APG-81: 140~160 km+
6. CAPTOR: 110~125 km
7. CAESAR: 165~220 km
8. RBE-2: 65~80 km
9. RBE-2AA: 110~130 km
10. PS-05A: 50~60 km
11. NOAR: 100~120 km+
C. زاویه رهگیری افقی :
1. APG-63V3/V4: +/- 60 degrees
2. APG-77: +/- 60 degrees
3. APG-79: +/- 60 degrees
4. APG-80: +/- 60 degrees
5. APG-81: +/- 60 degrees
6. CAPTOR: +/- 70 degrees
7. CAESAR: +/- 60 degrees ~ +/- 100~110 degrees
8. RBE-2: +/- 60 degrees
9. RBE-2AA: +/- 70 degrees
10. PS-05A: +/- 60 degrees
11. NOAR: +/- 100~110 degrees
* گزینه های 2 و 5 ممکن است در آیند ه به رادار AESA ی جانبی مجهز شوند.
D. تعداد اهداف رهگیری شده حین اسکن یا همان TWS در یک زمان:
1. APG-63V3/V4: > 20 targets
2. APG-77: 100 targets
3. APG-79: > 20 targets
4. APG-80: 20 (now)
5. APG-81: unknown
6. CAPTOR: 20 targets
7. CAESAR: unknown
8. RBE-2: 40 targets
9. RBE-2AA: unknown
10. PS-05A: 14 targets
11. NOAR: unknown
گزینه ی 4 هم اکنون 20 هدف را می تواند اسکن و رهگیری کند اما این پتانسیل را دارد که در آینده این رقم را به 50 برساند.
E. کارایی هوا به هوا و هوا به سطح در یک زمان :
1. APG-63V3/V4: Yes
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: Yes
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: Perhaps
7. CAESAR: Yes
8. RBE-2: Yes
9. RBE-2AA: Yes
10. PS-05A: No
11. NOAR: Yes
F. قابلیت LPI یا احتمال رهگیری پایین :
1. APG-63V3/V4: Yes
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: Yes
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Yes
8. RBE-2: Yes
9. RBE-2AA: Yes
10. PS-05A: No
11. NOAR: Yes
G . قابلیت سرعت زیاد از ارتباطات / دیتا- لینک
1. APG-63V3/V4: Perhaps
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: No
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Perhaps
8. RBE-2: No
9. RBE-2AA: No
10. PS-05A: No
11. NOAR: Perhaps
H. مشخصه های پیشرفته برای سلاح مایکرو ویو/ پخش کننده ویروس CPU / ضد هک
1. APG-63V3/V4: Perhaps
2. APG-77: Yes
3. APG-79: Yes
4. APG-80: No
5. APG-81: Yes
6. CAPTOR: No
7. CAESAR: Perhaps
8. RBE-2: No
9. RBE-2AA: No
10. PS-05A: No
11. NOAR: Perhaps
I. مشخصه ی MTBF
1. APG-63V3/V4: 800~1,000 hrs
2. APG-77: 800~1,000 hrs
3. APG-79: 1000 hrs
4. APG-80: 500~800 hrs
5. APG-81: 2000 hrs+
6. CAPTOR: 194~300 hrs
7. CAESAR: Unknown
8. RBE-2: Unknown
9. RBE-2AA: Unknown
10. PS-05A: 250~300 hrs
11. NOAR: Unknown
شرکت Ericsson سوئد برنامه توسعه ی رادار AESA ی خودش را با نام -NORA - Not onlu Radar برای جنگنده ی گریپن شروع کرد.به هر حال در سال 2006 بخش رادار Ericsson به کمپانی SAAB فروخته شد و برنامه از بین رفت. در سال 2006 گریپن برنامه ASEA را توسط SAAB با همکاری دو شریک ایتالیایی بنام Selex Sistemi Integrati' و'Elettronica' دوباره احیا کرد. رادار نــــــــورا [External Link Removed for Guests]
التای اسرائیل تست های پروازی EL/M-2025 را شروع کرد.آن رادار 1500 عنصر انتشاری یا همان MMIC داشت. هیچیک از جت هایی که به صورت پیاپی تولید شده اند دارای این نوع رادار نیستند و مشخص نیست از این نوع رادار به جز MMRCA هند، در کجا توسعه داده شده است. .
در این جا هیچ اشاره ایی به علاقه نیروی هوایی اسرائیل به تولید این رادار نشده است بنابر این بر عکس دیگر رادار های AESA به نظر می رسد که یک محصول صادراتی ناب باشد.به هر حال ایالات متحده ی [COLOR=#ffffff][HIGHLIGHT=#ff0000]امریکا ترقی و تولید رادار های AESA که رقیبی برای هواپیماهای امریکایی محسوب می شود ,است چونکه تکنولوژی دارند و بنابراین سرنوشت این رادار نامشخص است. رادار EL/M-2025
[External Link Removed for Guests] رادار های روسی
به طور قابل توجهی اینجا مجموعا" 2 تیم طراحی مستقل رادار های AESA در روسیه وجود دارد.ابتدا شرکت Fazatron- NIIR با رادار AESA ی Zhuk – AE و دومی کمپانی NIIP با پروژه ی AESA که هنوز محرمانه است.در ابتدا برنامه رادار AESA در روسیه در اواخر 1980 شروع شد. سپس خانه طراحی رادار NIIR با عنوان توسعه دهنده ی رادار برای برنامه جنگنده ی پنهانکار میگ 1.42 انتخاب شد.اسم نمونه اولیه N014 بود اما در آخر به دلیل نداشتن تکنولوژی MMIC ی قابل اطمینان برنامه به سمت استفاده از تکنولوژی PESA با ارایه های همدیس جانبی پیش رفت.
چند سال پیش در روسیه یک برنامه رادار AESA جدید برای ارتقای رادار ارایه ایی چاک دار Zhuk –AE شروع شد.پیشرفت کار هم خیلی برجسته بود چون در سال 2006 اولین مدل از رادار های ارایه فازی پویش الکترونیک فعال Zhuk AE با 680 عنصر انتشاری که بر روی جنگنده ی میگ 35 نصب شده بود , تست شد. قبلا" هم رادار در سال 2007 در نمایشگاه هوایی Bangolar هند نشان داده شده بود.برای اولین بار در جهان به طور بی سابقه ایی کارایی رادار AESA به نمایش عموم در آمد. رادار ژوک AE [External Link Removed for Guests]
عناصر انتشاری یا همان MMIC ها برای رادار ژوک AE توسط دو شرکت الکترونیکی سیبریایی ( tomsk ) توسعه و تولید شد. نام شرکت ها Micron و خانه طراح NIIPP بود.اولین رادار Zhuk AE یک طراحی پیمانه ایی داشت و سیستم DSP ( پردازش دیجیتال سیگنال) رادار آرایه ایی چاک دار Zhuk E ( ژوک E ) را به کار می برد. MMIC ها چهـــــــــار برابر شده و با شکل هندسی و اندازه های یکسان شش گوش انتخاب شدند.اولین مدل ساخته شده از Zhuk AE ابتدا در نمایشگاه هوایی ماکس 2005 به نمایش عمومی در آمد و قطر 700 میلیمتر را داشت.این رادار 1000 عنصر انتشاری و انحای بیش از 20 گراد را از محور داشت.همچنین برای عموم نوشته شده بود که این رادرا می تواند 30 هدف را رهگیری کند و درآن واحد به 8 هدف از آنها حمله کند.
برد کشف این رادار در نیم کره جلو 200 کیلو متر و در نیم کره عقب 80 کیلومتر و نیز برد کشف اهداف دریای و اهداف زمینی بزرگ 300 کیلومتر ذکر شده بود. زاویه نظارت و دیدبانی افقی و عمومی این رادار برابر با 70 گراد نسبت به محور اعلام شده بود.
به هر حال وزن اینرادار 400 کیلوگرم بود و اقدامات تقلیل سازی به صورت گسترده , قطعی بود! مدل پولک دار از Zhuk AE با نام FGA-20 که یک رادار ارایه ایی پویش الکترونیکی فعال (AESA ) بود , قطر 575 میلیمتر را داشت و تنها از 680 عنصر انتشاری استفاده می کرد( یا هامان 170 عنصر چهار برابر شده) رادار در سال 2006 ساخته شده وتست های زمینی در حال تکمیل شدن است.تست های هوایی شروع موفقی داشته است.برد کشف برای اهداف هوایی ( جنگنده ها) در نیم کره جلویی برابر 130 کیلومتر و در نیم کره عقبی برابر با 50 کیلومتر است.برد کشق برای زمینه ی سطحی برابر 40 کیلومتر, برای اهداف دریایی 200 کیلومتر, برای کشتی تند رو 100 کیلومتر و برای پل ها و تانک های زمینی به ترتیب 120 و 30 کیلومتر است.
این رادرا می تواند نقشه برداری ( نگاشت ) را در ابعاد 300*300 متر با کیفیت وضوح کم در محدوده ی 80 کیلومتری, 30*30 متر با کیفیت وضوح متوسط در محدود ه ی 60 کیلومتری, 3*3 متر با کیفیت وضوح بالا و 1*1 متر با کیفیت وضوح عالی در فاصله ی 20 کیلومتری داشته باشد.
انحراف پرتور ها نسبت به محور افقی د ر هر دو حالت افقی و عمودی بیش از 60 گــــــــــراد است. وزن رادرا برابر با 220 کیلوگرم است.حدکثر توان آن 3.4 کیلو وات است و توسط هوا و ومایع خنک می شود. مشخصه ی MTBF ( میانگین زمان ما بین نقص فنی) برابر با 600 ساعت و توانایی رهگیری بیش از 30 هدف را دارد. این رادار قادر است در آن واحد به بیش از 6 هدف حمله کند.
به هر حال توسعه ی رادار Zhuk AE ادامه دارد. اندازه ی کامل رادار AESA ی ژوک AE با 1064 عنصر انتشاری MMIC و قطر 688 میلیمتر در مسابقات MMRCA ی هند ارائه خواهد شد.برد کشف برای هواپیماهی جنگنده ی دشمن در این رادار برابر با 200 کیلومتر است و انبوه DSP ( سیستم پردازش دیجیتال سیگنال)و دیگر قطعات رادار بسیار تقلیل داده شده اند که این اجازه داده شده تا در حالت فول سایز, Zhuk- AE بر روی جت جنگنده ی میگ-35 نصب شود.
مطابق با آخرین اطلاعات روسیه ( دسامبر 2008) تست های پروازی , مشخصه های تاکتیکی این رادار را تایید کرده است. دیگر طراح رادار روس یعنی NIIP در اواخر دهه 80 توسعه ی رادار معروف Zaslon میگ 31 ,که یک رادار PESA است, برای تبدیل به یک رادار فعال شروع کرده است.آن یک رادار برای پروژهی میگ برد بلند رهگیر بود که در نهایت متولد نشد! به هر حال در اواخر سال 2001 , NIIP (Zhukovsky, ناحیه مسکو ) برای برنامه ی PAK FA بسیج شدند و کار خود را شروع کردند. توسعه دهنده ی عناصر انتشاری MMIC ها کمپانی NPO , 'Istok' ( ناحیه مسکو Fryazinot ) است.
همچنین کارخانجات مشابه مانند -GRPZ -Ryazan و خانه ی طراح 'Leninets ( سن پطرز بورگ) درگیر تولید قطعات الکترونیک هستند.اکثر اعضای این کنسرسیوم پیش از این در شرکت عظیم روسی Rostechnology ترکیب شده بودند.فقط این چند شرکت در مورد مشخصات راداری شناخته شده اند چون موضع پوشیده و محرمانه است.گزارش ها حاکی است که روسیه فشار را بر شرکت ها وارد کرده که اولین نمونه ی تولیدی می بایست تا پایان سال 2007 تست هایش را انجام داده و آماده شود که تا کنون فقط کمپانی NIIP تکنولوژیش را نشان داده است و آن رادار کوچک آرایه ایی Epolet-A با 68 عنصر انتشاری است! آن به عنوان یک رادار جانبی برای جنگنده ها طراحی شده است و می تواند زوایای عریض از سلاح را در جنگ هوایی نزدیک به کار ببرد. کوچک آرایه ایی Epolet-A [External Link Removed for Guests]
با سپاس و تشکر از دوستان خوب و گرامی ام, اســــتاد SadafG و Shola عزیز بجهت مشاوره در ترجمه ی چندین سطر از این مطلب.
[External Link Removed for Guests] + تصاویر تکمیلی
ترجمه و ویرایش: SAMAN.M.S
[HIGHLIGHT=#ff0000]برداشت از این مطلب به هیـــــــــــچ عنوان مجــــــــــاز نیست مگر با ذکر نام سایت http://www.centralclubs.com و نام مترجم مطلب.
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!