1- اگر غرضی هم باشه بدونید که خیره.... این اظهار نظر اول در خلوت پخته شده بعد عیان بیان میشه، نفی اهداف نیست که نقد روشهاست، و رد اصول نیست که صحبت در نقص تدبیر هاست...پس حرف و منطق روگناه ندونید که اگر اشتباه باشه به راحتی پس گرفته میشه...
2-به نظر شما هزینه یک ایمیل بین دو دانشگاه از 20% حق امضای معاونت پژوهشی بیشتره؟ آیا دانشگاههای ما کتابخانه های خاص و بایگانیهای جامع و یکپارچه اطلاعاتی دارند که نگهداری اطلاعات اونها وتعیین سطوح دسترسی بهشون حیاتی باشه؟ بهتون اطمینان میدم حرکتهای خیلی محدودی هم که من باب جمع بندی خلاصه پروژه ها و مقالات در ایران داک یا جاهای دیگه انجام شده از لحاط محتوی و سطح طبقه بندی به قدری ضعیف هستند که به واسطه ارسال خلاصه مقالات سمینارها و کنفرانسها برای کتابخانه دانشگاهها بود ونبودشون ( تاکید می کنم در شرایط حال و با این بار علمیشون) آنچنان احمیتی نداره... به ISME ,سریAERO مراجعه کنید با دیدن تعداد رفرنس های انگلیسی متوجه عرض من میشید....
3-آیا ما در حال حاظر یک شبکه محدود داخلی نداریم؟ تا به حال به سرعت دسترسیبه سایتهای دولتی مثل خبرگذاری فارس یا غیره در شدید ترین بحرانهای سرعت یا بار گذاری از اون زمانی که در کابلها اختلال بود تا زمانی که عده ای قصد داون کردن سرورش رو داشتند دقت کردید ، دوست عزیز مورد بحث حضرت عالی مهر ماه 85 به پایان رسیده گویا:
[External Link Removed for Guests]
البته این عبارت شما برام جالب بود:
"اساس طرح های شبکه ملی داده ها بر این اصل استوار هست که باید انتقال داده غیر ضروری با خارج از کشور به حداقل برسه"
و مشکل من اینجا بود که چه کسی تشخیص میده "اطلاعات" ضروری که باید رد و بدل بشه دقیقا شامل چه مواردی میشه؟
به یاد دارید که سایت الف برای یک نامه نگاری با دانشگاه آکسفورد سر قضیه مرحوم کردان فیلتر شد؟
یا همین پست ایمیج و تاینی پیک؟
و این در شرایطیه که مدتهاست بزرگترین هاستهای تصاویر مستهجن در ایران بدون فیلتر قابل دسترسی هستند
من از شبکه داخلی ارتباطی کشور حرف نمی زنم دوست عزیز من از محدود کردن فضای اطلاعاتی به یک "فضای مطلوب" سخن میگم...
دیگه نمیشه وارد ایمیل های یاهو یا غیرو شد؟
بارها اثبات شده که در کشورما که بخش عظیمی از قانون لیقه افراده نمیشه چیزی روپیش بینی کرد،
ولی امیدوارم اسم طرح ایمیل ملی یا جستجوگر ملی رو شنیده باشید ..
و اظهار نظر یکی از مسئولین ICT رو در زمان نقص جی میل که صراحتا گفت بجاش ای میل ملی استفاده کنید...
البته بازهم تاکید می کنم که هیچ چیز قابل پیشبینی نیست و این خودش بزرگترین نقده....


چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد



