10 قطعنامه برعلیه 8 سال دفاع از وطن

[atlantik]

اما حملات روزهاي پاياني عراق تنها به يك دليل بود: گرفتن زمين براي دست بالا داشتن در مذاكرات آتش بس. از اين رو حملاتي چون فروغ جاويدان (مرصاد) و چلچراغ (اشغال مهران) به اجرا درآم.

فکر کنم دلیلی هم که ایران برای ادامه جنگ (ورود به خاک عراق )داشت همین مسئله بود .البته کاملا هم قابل دفاع بود .غرب و کشور های حامی صدام به کدوم یک از خواسته های ایران و حتی گفته های خودشون عمل کردند ؟ به قول دکتر ولایتی حتی یک برگ سند ی از همکاری اونها در دست نیست !چرا خرمشهر باید 578 روز دست بعثی ها بمونه اما ایران حق نداره کوچکترین نگاهی به خاک عراق داشته باشه .وقتی که صدام به ایران حمله کرد خیلی از همین اقایون (سلطنتی ها ) کمک های نظامی و اطلاعاتی زیادی رو به صدام کردند.الان هم جای تعجب نیست که چرا باز حرف های همیشگی رو تکرار میکنن

آخر جنگ چه وضعی داشتیم و یگان ها در چه حالی بودند که مجبور به خاتمه جنگ شدیم! بند پوتین هم نمی تونستیم تهیه کنیم..بودجه مملکت وضعش خط قرمزی بود... و خرمشهر و اهواز نیز در آستانه اشغال مجدد!

حق با شماست . سرلشکر صفوی هم در این باره حرف جالبی رو زده :

تقسيم سال‌هاي 59-67 به سه دوره اقتصادي،: سال 59 تا 60 دوره ركود اقتصادي، سال 61-64 دوران رونق اقتصادي و سال‌هاي 65-67 دوران ركود مجدد اقتصادي

سال‌هاي 61-64 يعني از زمان فتح خرمشهر تا فتح فاو به دليل بالا رفتن درآمدهاي نفتي ايران و همچنين مديريت مناسب دولت وقت دوران رونق اقتصادي كشور طي دوران جنگ بود اما در سال‌هاي 65-67 به دليل كاهش صادرات نفتي كه علت آن بمباران پايانه‌هاي نفتي كشور توسط آمريكا بود شاهد ركود اقتصادي در كشور بوديم. بيش از 90 درصد صادرات نفتي كشور از خارك صورت مي‌گرفت اما عراق با حمايت هواپيماها و سيستم‌هاي موشكي فرانسوي‌ها و هواپيماهاي آواكس آمريكايي پايانه‌هاي نفتي ما را نه تنها در خارك بلكه تا جزيره سري بمباران كرده و 44 نفتكش ايران را با موشك مورد هدف قرار دادند. بنابراين ما بدترين وضع را در سال 65 از نظر درآمدهاي ارزي داشتيم.اين ركود اقتصادي در سال‌هاي 65-67 از دلايل اصلي پذيرش قطعنامه توسط حضرت امام(ره) بود.(سرلشکر صفوی 11 اسفند 87)

[typhoon]

دریابان شمع خانی گفت تازه بعد از اتمام عملیات عراق هنوز 2500 کیلومتر مربع از خاک ایران رو در اشغال داشت

و همچنین نیز گفت:

آخر جنگ چه وضعی داشتیم و یگان ها در چه حالی بودند که مجبور به خاتمه جنگ شدیم! بند پوتین هم نمی تونستیم تهیه کنیم..بودجه مملکت وضعش خط قرمزی بود... و خرمشهر و اهواز نیز در آستانه اشغال مجدد!

والبته در آخر نیز گفتند که ایران در عین پیروزی و با عقب زدن دوباره عراق در جنوب و غرب به پشت مرزها آتش بس رو پذیرفت.البته در مورد بودجه کشور و میزان خرج شدن آن در جنگ هم بحثهای زیادی هست.............

[F-14 Fan]

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 تا . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

-ايا فرستادن بسيجي هاي جان بر كف به جبهه ميتوانست تمام روندهاي تضعيف ايران را خنثي كند?

-خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

[حسن2568]

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

-ايا فرستادن بسيجي هاي جان بر كف به جبهه ميتوانست تمام روندهاي تضعيف ايران را خنثي كند?

-خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

پيشتر هم توضيح دادم هدف ايران از شعار جنگ جنگ تا پيروزي در واقع جنگ جنگ تا يك پيروزي بود و به همين دليل پس از فتح فاو در سال 63 ايران به ديپلماسي جهت پايان جنگ رو آورد كه نتيجه آن آرامش نسبي تا سال 64 بود اما طرف عراقي كه از حمايتهاي كشورهاي مختلف برخوردار بود همكاري لازم را نداشت.ليست قطعنامه هاي صادر شده در اين دوره هم مويد همين نكته است .ضمنا پيشتر هم عرض كردم افرادي بودند كه علاقه مند به درگير بودن ايران بودند .در همان زمان كه ايران براي تدارك سپاه محمد2 جهت عمليات كربلاي 5 ماهها تلاش ميكرد تا 100000 نفر را بسيج كند همين آقاي كروبي در مكه سخنراني كرده و از آمادگي ايران براي اعزام 300000 نفر براي جنگ با اسرائيل ميگفت در حالي كه خود امام خميني هم حاضر به اعزام نيرو به لبنان نبود اما همين تندروها و همچنين نفوذيها اوضاع ايران را به حد فاجعه باري رساندند.و امروز هم دم از تمدن و صلح و صفا و خيلي چرنديات ديگر ميزنند.نفوذ سوسياليستها به درون حاكميت كه امروز داماد فلان قوم و فرزند فلان استان هستند و خيلي مسائل ديگر كه اگر حماقتهاي آنان نبود نتيجه جنگ دلنشين تر مي بود.به هر حال طرف بعثي هم براي تصرف خاك آمده بود و از حمايت جهاني برخوردار بود و اصلا تمايلي به پايان جنگ نداشت .به خصوص كه ايران هم به جز چند عمليات و به صورت محدود توان نفوذ به داخل خاك عراق را نداشت و عملا مايل به پايان شرافتمندانه جنگ بود .

[Frogfoot]

خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

صلح یک اقدام دو جانبه هست؛ همانطوری که ایران بعد از آزاد سازی خرمشهر، با توجه به اشغال بخش های وسیعی از کشور، حاضر به پذیرش صلح نبود، و خواهان آزاد سازی تمام خاک کشور بود، عراق هم تمایلی نداشت که در شرایطی که بخشی از خاکش اشغال شده، و اربابانش هم بهش فشار می آوردند که جنگ را ادامه دهد، صلح کند. ایران برای کسب صلح در آن زمان تلاش کرد، ولی عراق و حامیانش تمایلی به صلح در شرایطی که در موضع ضعف بودند، نداشتند.

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 تا . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

استفاده از سلاح شیمیایی زمانی صورت گرفت که عراق در موضع ضعف قرار گرفت، و قدرت های بین المللی هم به عراق درباره استفاده از این سلاح ها چراغ سبز نشان دادند. اینطور نبوده که قبل از جنگ عراق همچین سلاحی داشته باشه، و از ابتدای جنگ از آن بهره برده باشه.

نکته دیگه اینه که شما انتظار داشتید مسئولین در قبال تجهیز عراق چی کار می کردند؟! می گفتند ما از تجهیزات شما ترسیدیم، بفرمایید زمین های مد نظرتان را تصاحب کنید؟! گیرم فردا آمریکا به ایران حمله کرد. قدرت نظامی اش هم چند برابر عراق آن زمان هست؛ این قدرت نظامی هم بر همه اعیان هست. انتظار دارید مسئولین فراخوان عمومی بدند که - معذرت میخوام - همه ناموس خودشان را برای تحویل به آمریکایی ها به صف کنند، سند زمین هایشان را هم در سفارت سوئیس (حافظ منافع آمریکا در ایران) به نام دولت آمریکا بزنند، چون آمریکا سلاح نظامی زیادی داره؟!!
البته بودند در طول تاریخ افرادی که از این کارها کردند، مثل اون مردک بی غیرت بی عقل که وقتی دولت انگلیس و شوروی در جریان جنگ جهانی یک تشر بهش زدند، مملکت رو دو دستی تقدیم متفقین کرد، خودش هم دمش رو گذاشت روی کولش و در رفت، و پسر بدتر از خودش شد حافظ منافع (چاکر دست به سینه) متفقین در ایران!

[Mil@d]

مثل اون مردک بی غیرت بی عقل که وقتی دولت انگلیس و شوروی در جریان جنگ جهانی یک تشر بهش زدند، مملکت رو دو دستی تقدیم متفقین کرد، خودش هم دمش رو گذاشت روی کولش و در رفت،

مطمئنید مملکت دوستی تقدیم شد؟
اصلا مقاومتی صورت نگرفت؟ بعد از 70 سال به همین راحتی وقایع تاریخی را پاک می کنید؟
اصلی به نام توازن قوا و میزان توان نظامی کشورهای متخاصم جریانش چیه؟علت شکست ایران این نبود؟

------------------------------------------------------
شهرهای ایران در جریان حمله شوروی و بریتانیا، شدیداً بمباران شدند و نیروی دریایی ایران در خلیج فارس و دریای خزر، بر اثر حمله شدید نیروهای مهاجم، به کلی نابود شد.
در حمله شدید بریتانیا به خلیج فارس، دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی و ناخدا نقدی رئیس ستاد نیروی هوایی و شمار فراوانی از افسران در همان روز اول حمله کشته شدند؛ عمدهٔ کشتی‌های ایران آتش گرفتند یا غرق شدند؛ شمار کشتگان نظامی ایران در آن حمله، بیش از پانصد تن می‌باشد. ستاد جنگ اعلامیه‌ای صادر کرد و در آن خبر از مورد حمله هوایی قرارگرفتن شهرهای تبریز، اردبیل، اورمیه خوی، اهر، میاندوآب، ماکو، بناب، مهاباد، رشت، حسن کیاده، میانه، اهواز و بندر بندر انزلی داد. این اعلامیه، تلفات غیرنظامیان را، سنگین ولی تلفات نظامیان را، اندک گزارش داد.
روز چهارم شهریور بمباران شهرهای بی‌دفاع و سربازخانه‌ها ادامه پیدا کرد؛ شهرهای قزوین، رشت و تبریز مورد حمله هوایی قرار گرفت. بر اثر حمله و بمباران شدید، لشکرهای تبریز، رضاییه، رشت، مشهد، اردبیل و گرگان، به طور کامل از هم پاشیدند.
۲۳ شهریور ۱۳۲۰ سفیر های انگلیس و روس به رضا شاه اولتیماتوم دادند که تا ۲۶ شهریور ساعت دوازده نیم روز باید استعفا دهد و اگر استعفا ندهد، تهران اشغال خواهد شد، سلطنت از بین خواهد رفت و یک دولت اشغالی از روس و انگلیس بوجود خواهد آمد.

زمان: ۳ شهریور ۱۳۲۰ تا ۲۶ شهریور ۱۳۲۰
(۲۵ اوت ۱۹۴۱ تا ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۱)
تلفات
بریتانیا: ۲۰ کشته و ۵۰ مجروح و حداقل یک تانک
شوروی:۴۰ کشته و سقوط ۳ هواپیما

ایران: حدود ۸۰۰ کشته نظامی و ۲۰۰ کشته غیرنظامی، غرق ۲ ناو کوچک، خسارت دیدن ۴ ناو کوچک، و سقوط ۶ هواپیما
-------------------------------------------
نتایج دو دستی تقدیم کردن این آمار است!
اگه چهار دست و پا میخواستیم تقدیم کنیم احتمالا آمار فزونی می یافت!!!

در نقل تاریخ منصف باشیم و شرایط خاص آن زمان را با اکنون مقایسه نکنیم...
اشغال ایران در شهریور 20 خاطره تلخ تاریخی است که هیچگاه از اذهان پاک نخواهد شد ولی نیک بنگرید کسانی بودند که در ان ایام خون دل خوردند و مردانه ایستادند...

دوست نداشتم عنوان کنم ولی این لفظ دو دستی تقدیم کردن به حدی ثقیل بود که...
خدا بیامرز پدربزرگ من در شهریور 20 سرباز توپخانه بود و تا آخرین لحظات هم جنگیدند و شنوایی اش را نیز در همین ایام در اثر شلیک های متوالی تا حدودی از دست داد.
تعریف می کرد تا زمانی که دستور ترک مخاصمه داده نشد احدی از نیروها در دفاع ار خاک ایران بر خود تردیدی راه نداد...
.
.

[F-14 Fan]

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

-ايا فرستادن بسيجي هاي جان بر كف به جبهه ميتوانست تمام روندهاي تضعيف ايران را خنثي كند?

-خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

پيشتر هم توضيح دادم هدف ايران از شعار جنگ جنگ تا پيروزي در واقع جنگ جنگ تا يك پيروزي بود و به همين دليل پس از فتح فاو در سال 63 ايران به ديپلماسي جهت پايان جنگ رو آورد كه نتيجه آن آرامش نسبي تا سال 64 بود اما طرف عراقي كه از حمايتهاي كشورهاي مختلف برخوردار بود همكاري لازم را نداشت.ليست قطعنامه هاي صادر شده در اين دوره هم مويد همين نكته است .ضمنا پيشتر هم عرض كردم افرادي بودند كه علاقه مند به درگير بودن ايران بودند .در همان زمان كه ايران براي تدارك سپاه محمد2 جهت عمليات كربلاي 5 ماهها تلاش ميكرد تا 100000 نفر را بسيج كند همين آقاي كروبي در مكه سخنراني كرده و از آمادگي ايران براي اعزام 300000 نفر براي جنگ با اسرائيل ميگفت در حالي كه خود امام خميني هم حاضر به اعزام نيرو به لبنان نبود اما همين تندروها و همچنين نفوذيها اوضاع ايران را به حد فاجعه باري رساندند.و امروز هم دم از تمدن و صلح و صفا و خيلي چرنديات ديگر ميزنند.نفوذ سوسياليستها به درون حاكميت كه امروز داماد فلان قوم و فرزند فلان استان هستند و خيلي مسائل ديگر كه اگر حماقتهاي آنان نبود نتيجه جنگ دلنشين تر مي بود.به هر حال طرف بعثي هم براي تصرف خاك آمده بود و از حمايت جهاني برخوردار بود و اصلا تمايلي به پايان جنگ نداشت .به خصوص كه ايران هم به جز چند عمليات و به صورت محدود توان نفوذ به داخل خاك عراق را نداشت و عملا مايل به پايان شرافتمندانه جنگ بود .

دوست محترم تا انجا كه يادمه فتح فاو اواخر سال 64 رخ داد نه در سال 63.
دوست محترم جنگ جنگ تا يك پيروزي در كار نبود. حتي پس از فتح فاو ما ميگفتيم صدام بايد محاكمه بشه ( شرطي كه در سال پاياني جنگ ديگه نخواستيم ) و راه قدس از كربلا ميگذرد. از طرفي ديگر بسيجيان موج موج قرباني سلاح شيميايي و اتش برتر دشمن ميشدند.

[F-14 Fan]

خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

صلح یک اقدام دو جانبه هست؛ همانطوری که ایران بعد از آزاد سازی خرمشهر، با توجه به اشغال بخش های وسیعی از کشور، حاضر به پذیرش صلح نبود، و خواهان آزاد سازی تمام خاک کشور بود، عراق هم تمایلی نداشت که در شرایطی که بخشی از خاکش اشغال شده، و اربابانش هم بهش فشار می آوردند که جنگ را ادامه دهد، صلح کند. ایران برای کسب صلح در آن زمان تلاش کرد، ولی عراق و حامیانش تمایلی به صلح در شرایطی که در موضع ضعف بودند، نداشتند.

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 تا . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

استفاده از سلاح شیمیایی زمانی صورت گرفت که عراق در موضع ضعف قرار گرفت، و قدرت های بین المللی هم به عراق درباره استفاده از این سلاح ها چراغ سبز نشان دادند. اینطور نبوده که قبل از جنگ عراق همچین سلاحی داشته باشه، و از ابتدای جنگ از آن بهره برده باشه.

نکته دیگه اینه که شما انتظار داشتید مسئولین در قبال تجهیز عراق چی کار می کردند؟! می گفتند ما از تجهیزات شما ترسیدیم، بفرمایید زمین های مد نظرتان را تصاحب کنید؟! گیرم فردا آمریکا به ایران حمله کرد. قدرت نظامی اش هم چند برابر عراق آن زمان هست؛ این قدرت نظامی هم بر همه اعیان هست. انتظار دارید مسئولین فراخوان عمومی بدند که - معذرت میخوام - همه ناموس خودشان را برای تحویل به آمریکایی ها به صف کنند، سند زمین هایشان را هم در سفارت سوئیس (حافظ منافع آمریکا در ایران) به نام دولت آمریکا بزنند، چون آمریکا سلاح نظامی زیادی داره؟

ميتونستند حداقل شرط بركناري و محاكمه صدام را بردارند.
همه ما از مجازات و اعدام صدام خوشحال ميشديم ولي ايا اصرار بر ان در شرايطي كه بي سلاح بوديم و تحت تحريم درست بود?
هيچ كس دفاع جانانه از وطن را زير سوال نميبرد. بحث اينست كه "راه قدس از كربلا ميرود" بدون سلاح و اموزش و تجهيزات مدرن كار منطقي نبود.

[حسن2568]

- چطور مسئولان ما 6 سال يعني از سال 1982 تا 1988 روند وحشتناك و روز افزون تجهيز ارتش عراق را ناديده گرفتند?
(در پايان جنگ عراق 5500 فروند تانك داشت و ما 500 . صدها فروند جنگنده داشت و ما شايد بيست يا سي تا)

-چطور اين واقعيت كه در مقابل سلاحهاي شيميايي دفاعي نداشتيم در تصميم هاي مسئولان تاثيري نداشت?

-ايا فرستادن بسيجي هاي جان بر كف به جبهه ميتوانست تمام روندهاي تضعيف ايران را خنثي كند?

-خوب اگه بعد از ازادي خرمشهر قسمتهايي از ايران هنوز در اشغال عراق بود چرا بعد از فتح فاو كه دست بالا را داشتيم صلح نكرديم?

پيشتر هم توضيح دادم هدف ايران از شعار جنگ جنگ تا پيروزي در واقع جنگ جنگ تا يك پيروزي بود و به همين دليل پس از فتح فاو در سال 63 ايران به ديپلماسي جهت پايان جنگ رو آورد كه نتيجه آن آرامش نسبي تا سال 64 بود اما طرف عراقي كه از حمايتهاي كشورهاي مختلف برخوردار بود همكاري لازم را نداشت.ليست قطعنامه هاي صادر شده در اين دوره هم مويد همين نكته است .ضمنا پيشتر هم عرض كردم افرادي بودند كه علاقه مند به درگير بودن ايران بودند .در همان زمان كه ايران براي تدارك سپاه محمد2 جهت عمليات كربلاي 5 ماهها تلاش ميكرد تا 100000 نفر را بسيج كند همين آقاي كروبي در مكه سخنراني كرده و از آمادگي ايران براي اعزام 300000 نفر براي جنگ با اسرائيل ميگفت در حالي كه خود امام خميني هم حاضر به اعزام نيرو به لبنان نبود اما همين تندروها و همچنين نفوذيها اوضاع ايران را به حد فاجعه باري رساندند.و امروز هم دم از تمدن و صلح و صفا و خيلي چرنديات ديگر ميزنند.نفوذ سوسياليستها به درون حاكميت كه امروز داماد فلان قوم و فرزند فلان استان هستند و خيلي مسائل ديگر كه اگر حماقتهاي آنان نبود نتيجه جنگ دلنشين تر مي بود.به هر حال طرف بعثي هم براي تصرف خاك آمده بود و از حمايت جهاني برخوردار بود و اصلا تمايلي به پايان جنگ نداشت .به خصوص كه ايران هم به جز چند عمليات و به صورت محدود توان نفوذ به داخل خاك عراق را نداشت و عملا مايل به پايان شرافتمندانه جنگ بود .

دوست محترم تا انجا كه يادمه فتح فاو اواخر سال 64 رخ داد نه در سال 63.
دوست محترم جنگ جنگ تا يك پيروزي در كار نبود. حتي پس از فتح فاو ما ميگفتيم صدام بايد محاكمه بشه ( شرطي كه در سال پاياني جنگ ديگه نخواستيم ) و راه قدس از كربلا ميگذرد. از طرفي ديگر بسيجيان موج موج قرباني سلاح شيميايي و اتش برتر دشمن ميشدند.

دوست گرامي در مورد فتح فاو شعار معروف
سال 1363-----ملت ما به كربلا ميرسه----------يادتون هست؟منصفانه آيا اين شعار مربوط به زمان عمليات والفجر 8 و فتح فاو نبود؟
و اما ساير موارد را ادبيات ما به زبان ضرب المثل پاسخ داده است.درباره محاكمه صدام هم از قديم گفتند به مرگ بگير تا به تب راضي بشه.ضمنا براي سومين بار در همين تاپيك عرض ميكنم عده اي علاقه مند به درگير كردن ايران در جهات مختلف بودند تا جائيكه حتي بعد از جنگ برخي سياستمداران تندرو آن زمان كه مخالف پايان جنگ بودند و همين شعارهاي بزرگ را سر ميدادند در زمان جنگ كويت صدام ملعون را سيف الاسلام (شمشير اسلام)لقب داده و براي درگير كردن ايران و امريكا همه تلاش خود را كردند .در حاليكه بوش پدر هم با ارائه سياست مهار دوگانه آرزو ميكرد كه بتواند ايران را به جنگ بكشاند.اين افراد همانهائي بودند سفارت امريكا را در نوبت دوم تسخير و دولت را در مقابل عمل انجام شده قرار دادند(نوبت اول در 24/بهمن 57 يعني دو روز بعد از پيروزي انقلاب عده اي با تحريك مردم سفارت امريكا را اشغال كردند كه بعدا مشخص شد تحريك كنندگان از طرف يك شركت نفتي امريكائي اجير شده بودند تا با اينكار امريكا را وادار به مداخله مستقيم در ايران و حفظ منافع آن شركت نفتي كنند.مخالفين پايان جنگ همانهائي بودند كه شعار مرگ بر انگليس را در حالي سرميدادند كه خود و خاندانشان از سوئي خود را مالك ايران دانسته و از سوئي اقامت دائم كشور و شهروندي كشور انگليس را داشته و دارند.شما هم ميشناسيد.
و اما در مورد شرايط جنگ هم وضع ايران در آن زمان در سطح جهان بسيار وخيم بود من و شما بيرون گود ايستاده ايم و داد ميزنيم لنگش كن .ايران اگر چه در برخي عملياتها موفق بود اما بخشي از خاك ايران از همان روزهاي آغاز جنگ تا دو سال بعد از جنگ در اشغال عراق بود و در شرايط آن زمان مقامات سعي ميكردند تنها ايران را سرپا نگه داشته و با شعارهاي روحيه بخش به اصطلاح صورتشان را با سيلي سرخ نگه دارند

[Frogfoot]

مطمئنید مملکت دوستی تقدیم شد؟
اصلا مقاومتی صورت نگرفت؟ بعد از 70 سال به همین راحتی وقایع تاریخی را پاک می کنید؟

مواردی که ذکر کردید، تغییری در بحث "دو دستی تقدیم کردن کشور" ایجاد نمی کنند، چون مواردی که ذکر شدند، ربطی به تصمیمات مقامات عالی رتبه ایران نداشتند. مقامات عالی رتبه ایرانی در آن زمان تسلیم بودند، چه بمبارانی صورت می گرفت، چه نمی گرفت. مقاومت هایی هم که ذکر کردید، با دستور از مرکز نبود، بلکه یک عده از مردم نظامی و غیر نظامی که شاهد بی غیرتی مقامات عالی رتبه کشوری بودند، و حاضر نبودند مملکت را دو دستی تقدیم اجنبی کنند، در برابر نیروهای متفقین مقاومت کردند؛ پس بحث شما، یا به قول خودتان "وقایع تاریخی" که ذکر کردید، نفی کننده بی غیرتی و بی خاصیتی حاکمان ایران در آن مقطع نیست، و ربطی به اصل بحث مطرح شده ندارد.

اصلی به نام توازن قوا و میزان توان نظامی کشورهای متخاصم جریانش چیه؟

جریانش هیچی نیست! اصل توازن قوا مربوط به موقعی هست که جنابعالی میخواید سبک سنگین کنید که آیا با فلان کشور وارد جنگ بشید یا نه. وقتی طرف حمله کرده، اومده داخل کشورت که دیگه توازن قوا معنی نداره، برادر من! انتظار دارید اگر کسی حمله کرد، و توازن قوای نظامی هم بین ما برقرار نبود، ما بگیم، خب نمیشه کاری کرد، بفرمایید تو، هر چی خواستید ببرید؟! اتفاقا این تفکری هست که بعضی ها در سیاست هم دارند، و مثل شما تصور می کنند هر جا طرف مقابل توپ و تشری زد، یا فرضا برتری تجهیزاتی داشت، باید میدان را خالی کرد. طرف مقابل هم اشتهایش همیشه بالا بوده، هر چقدر که در طول تاریخ ملتی به خاطر همین تفکرات به ظاهر مصلحت اندیشانه - در واقع ذلیلانه - از حق و حقوق و خاک و ناموس خودش دست کشیده، طرف مقابلش نه تنها از خواسته های نا به حق خودش کوتاه نیومده، بلکه جریح تر هم شده، و بیشتر هم خواسته!

ميتونستند حداقل شرط بركناري و محاكمه صدام را بردارند.
همه ما از مجازات و اعدام صدام خوشحال ميشديم ولي ايا اصرار بر ان در شرايطي كه بي سلاح بوديم و تحت تحريم درست بود?

صدام سگ هاری بود که اگر آزاد ول می شد، دیر یا زود دوباره پاچه ما یا دیگران را می گرفت، که گرفت. اگر هم با کویت درگیر نمی شد، و اربابانش آنطور وی را بازی نمی دادند، دست از سر ایران بر نمی داشت، و مدتی بعد از جنگ اول ایران و عراق، جنگ دیگری را شروع می کرد. همچنین به این نکته دقت کنید که بحث شرط برکناری صدام هم در سال 61، زمانی که ایران در میدان نبرد بر عراق برتری داشت، و روحیه جنگی مردم هم بالا بود، مطرح شد، نه در سال های 66 یا 67.

هيچ كس دفاع جانانه از وطن را زير سوال نميبرد. بحث اينست كه "راه قدس از كربلا ميرود" بدون سلاح و اموزش و تجهيزات مدرن كار منطقي نبود.

دوست دیگه ایی در این مورد به شما پاسخ دادند، اما محض تاکید عرض می کنم؛ شما باید دقت کنید که شعاری مثل "راه قدس از کربلا می گذرد" کی و در چه مقطعی مطرح شد. این شعار زمانی مطرح شد که عده ایی در داخل کشور تلاش می کردند از ایران برای فلسطین و لبنان نیرو اعزام کنند، و شعار دفاع از مسلمین و قدس سر می دادند. در همچین شرایطی، برای خنثی کردن تلاش آنها، این شعار مطرح شد؛ یعنی حتی اگر قصد آزاد سازی قدس هم دارید، اول باید از شر صدام و جنگ تحمیلی وی بر ایران خلاص شوید، نه اینکه صحنه جنگ ایران و عراق را ول کنید، برید در لبنان و فلسطین بجنگید! پس این شعار نه تنها غیر منطقی نبود، بلکه خیلی هم منطقی بود.

[F-14 Fan]

شك نكن حسن2568 عزيز من فتح فاو زمستان 64 بود اين هم اثبات:

روز شمار عملیات والفجر هشت:
7/10/1364
- ستاد تبلیغات جنگ ادعای عراق مبنی بر گلوله باران شهر فاو توسط ایران را تكذیب كرد.

[External Link Removed for Guests]