اكليل

[رونین]

مشخصات گياه شناسي :
گياه مذكور شباهت زيادي به گياه يونجه دارد و در صورتي كه در مرحله گلدهي نباشد كاملا شبيه به آن به نظر مي رسد . داراي برگ سه برگچه اي دندانه دار بوده و گلهاي زرد رنگ آن در گل آذينهاي خوشه قرار مي گيرند .
انتشار جغرافيايي :
در بيشتر نقاط ايران از جمله آذربايجان ، نواحي مركزي چون اصفهان و تهران و حتي در جنوب كشور از جمله سيستان مي توان اين گياه را مشاهده نمود . انتشار آن به حدي است كه نه تنها در عرصه هاي طبيعي ، در داخل شهرها در كنار معابر و خيابانها هم مي توان آنرا مشاهده كرد .
ترکيبات شيميايي :
در گياه تازه و خوشبو ماده كومارين وجود دارد كه اثرات دارويي گياه به آن نسبت داده مي شود .
قسمت مورد استفاده :
سر شاخه گلدار و دانه هاي گياهي
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1- عامل ضد انعقاد خون : اكليل مهمترين اثرش جلوگيري از انعقاد خون است و از اينرو در مواردي چون انسداد مجاري سياهرگ مورد استعمال دارد . بدين منظور از جوشانده گياه مذكور استفاده مي شود . به طوري كه مقدار 3 تا 5 گرم از گلها يا برگهاي خشك گياه را در يك فنجان
آب جوشانيده و روزي 2 تا 3 فنجان مصرف مي نمايند .
2- رفع جوشها و التهاب خارجي : براي درمان جوشها و يا هر نوع التهاب خارجي مخصوصا التهابات و تورم پلكها از ضماد و پماد آن استفاده مي شود . به اين منظور مقدار 30 تا 50 گرم سرشاخه گلدار گياه را در شير جوشانده و پس از سرد شدن بر روي موضع مي مالند .
3- رفع التهابات مجاري تنفسي : در التهابات مجاري تنفسي مثل برونشيت با توجه به خاصيت خلط آوري اين گياه مصرف دم كرده آن را توصيه مي نمايند . به طوري كه يك قاشق غذاخوري از پودر خشك هر قسمت از گياه را در نيم ليتر آب جوشانده و ميل مي نمايند .