سالگرد بزرگترین نبرد زرهی جهان

[خرمگس معرکه]

قبل از جنگ عده ای می گفتن که ما تاب مقاومت رو نداریم و بهتره برای کاهش تلفات زودتر شکست رو قبول کنیم. خلال جنگ می گفتن بهتره عقب نشینی کنیم تا اونا رو بکشونیم به خاک خودمون و بعد شکستشون بدیم.
بعد از جنگ که پیروزی ها بدست اومد حالا میگن این پیروزی ها و آمارها دروغه.

واقعن برای این افراد باید تاسف خورد که به خاطر تفاوت در عقیده و یا تنفر از ایران و ایرانی مسایل ملی رو وسیله انتقام جویی قرار دادن. این افراد حتی تندروتر از بزرگترین دشمنان ما بودن و زمانی که عراق شکست رو قبول کرد اونا ول کن ماجرا نبودن. (بهقول معروف: شاه بخشید و شاهقلی نبخشید)
در جنگ در چند جبهه درگیر بودیم:
1- ارتش بعثی
2- قدرت های فرامنطقه ای و کشورهای همسایه متخاصم
3- افراد خائن ایرانی (بنی صدر. دار و دسته رجوی و ...)
واقعن ضرباتی که از دست سوم متحمل شدیم بسی دردناک تر از دشمنان دیگر بود.
ما کی از شر این افراد خلاص میشیم خدا می دونه.
قطعن یکی از دلایلی که اقبال عمومی به جمهوریی اسلامی وجود داره وجود این افراده که مردم از اونها متنفرن.

بدبختانه عده ای راه اون ها رو هنوز ادامه میدن.