چين به طوررسمي اعلام كرد كه ورود به خدمت بمب افكن H-6K در خلال برگزاري جشنهاي شصتمين سالگرد تاسيس جمهوري خلق چين انجام پذيرفته اما اين بمب افكن در اواخر 2006 و اوايل 2007 به همراه عكس در وب سايتهاي چيني و برخي منابع open source قابل رويت بود. H-6K به شدت تحت تاثير خبري ديگر جنگنده هاي خبرساز چيني مانند FC-1، J-10 و J-11 قرارداشته و يكي از عللي كه اطلاعات در باره اين بمب افكن كم ميباشد همين مورد است. براي يگان بمب افكن استراتژيك نيروي هوائي چين H-6K به همان اندازه مهم ميباشد كه براي يگان تاكتيكي چين J-10، J-11 و Su-27.
در حقيقت H-6K اولين بمب افكن استراتژيك به معناي واقعي چين با مشخصات هواپيماهاي جديد و امروزي بوده و داراي بدنه تغيير يافته، موتور جديد، آويونيك بهتر و برد افزايش يافته ميباشد. H-6K همچنين اولين بمب افكن چيني است كه قادر به حمل موشك هاي كروز چيني برد بلند مدرن كه قادر به شليك خارج از برد دفاع هوائي دشمن مي باشد است. H-6K برگرفته از مدل H-6 كه خود نمونه چيني Tu-16 Badger ميباشد مشتق شده است. چين از دهه 70 تا اوايل دهه90 تغييرات زيادي در مدل قديمي H-6 از جمله بر روي ناوبري و سيستمهاي مخابراتي و هدفگيري اعمال كرده بود. چين همچنين مدل دريائي به نام H-6D كه قادر به حمل موشكهاي ضد كشتي بود را ساخت اما تلاش براي ساخت مدل H-6I با موتورهاي جديد ناكام ماند.
[External Link Removed for Guests]
در دهه 90 نيروي هوائي چين آشكارا با بحران مواجه بود. H-6 فقط در صورت حمل موشكهاي ضد كشتي بمب افكن معقولي به نظر ميرسيد ، در حاليكه مدل مورد استفاده نيروي هوائي چين فقط قادر به پرتاب بمبهاي سقوط آزاد بوده و در اين صورت احتمال نفوذ به شبكه پدافند هوائي دشمن به حداقل ميرسيد. تمام مدلهاي H-6 از فقدان برد مناسب در رنج بودند . برخي از تحليلگران نظامي چيني در دهه 90 بر اين باور بودند كه پس از دريافت جنگنده هاي Su-30 با قابليت سوختگيري هوائي ديگر هيچ نيازي به نگهداري بمب افكنهاي H-6 نميباشد. مدل H-6H كه در اواخر دهه 90 آشكار شد اولين تلاش چين براي رفع اين مشكلات بود. اين مدل قادر به حمل فقط 2 موشك كروز KD-63 كه نمونه تغيير يافته C-601 براي حمله به اهداف زميني بود.
موشك هاي كروز KD-63 مدلي منسوخ شده و قديمي با بردي فقط معادل 200 كيلومتر بودند كه خلبان را در مواجهه با يك سيستم پدافند هوائي مدرن دچار مشكل مي نمود. ضمن اينكه برد ناكافي H-6 همچنان به عنوان يك معضل باقي مانده بود. از اين روي تصميم گرفته شد تا كار بر روي H-6 اين بار به صورت اساسي و ريشه اي انجام پذيرد. كار بر روي H-6K از سال 2000 آغاز و اولين پرواز آزمايشي در ژانويه 2007 صورت پذيرفت. تفاوت اصلي H-6K در موتورهاي آن است. موتورهاي توربوفن روسي D-30KP-2 جانشين موتورهاي توربوجت WP-8 كه خود كپي چيني از نمونه اوريجينال روسي AM-3M, براي بمب افكنهاي Tu-16 ميباشد شده اند. موتورهاي جديد ساخت NPO Saturn بسيار قدرتمندتر و در عين حال مصرف سوخ كمتري را نيز دارند.
چين اين موتورهاي جديد را قبلا براي يگان Il-76 خود خريداري كرده بود. چين قراردادي براي خريد 55 دستگاه از موتورهاي D-30KP-2 با امكان افزايش 33 دستگاه بيشتر را قبلا به امضاء رسانه بود اما نيروي هوائي چين فقط داراي 14 فروند Il-76 و 5 فروند KJ-2000 ميباشد. برنامه خريد 38 فروند Il-76 و تانكرهاي Il-78 تحت قرارداد سال 2006 در مياه راه ناكام ماند. كاملا اشكار بود كه چين اين قرارداد بزرگ را فقط براي يگان IL-76 خود كه ناگهان موتورهاي آنها دچار مشكل شده بودند نميخواست، چين موتورها را براي اسكادران H-6K در نظر داشت.
[External Link Removed for Guests]
براي تطبيق نيروي محركه جديد، ورودي هاي موتور داراي ابعادي بزرگتر و شكل متفاوت تري نسبت به H-6 و Tu-16 ميباشند. اين يكي از مهمترين راه هاي تشخيص بمب افكن جديد با نمونه هاي قبلي ميباشد. يكي از مهمترين دلايل تغيير موتور، رسيدن به برد بيشتر بوده است. رسانه هاي چين براي اين بمب افكن جديد بردي معادل 3000 تا 3500 كيلومتر متذكر شده اند. امري كه تاكنون به صورت رسمي تائيد نشده است. چين سعي بسيار دارد تا وابستگي خود را به موتورهاي روسي قطع نمايد. براي اين منظور، توليد بدون ليسانس موتورهاي WS-18 كه كپي (بدون مجوز) موتورهاي روسي D-30KP-2, ميباشد در دستور كار چين قرار گرفته. اين موتورها قرار است تا در هواپيماهاي ترابري سنگين آينده چين نيز به كار روند. تست موتور WS-18 در سال 2007 و در يكي از کارخانجات Chengfa Group آغاز شد. هنوز مشخض نيست كه چه زماني اين موتور براي توليد انبوه آماده خواهد گشت. برنامه توسعه موتورهاي چيني در مورد زمان بندي بسيار بدنام بوده و زمان مشخصي را براي deadline آنها نميتوان در نظر داشت.
دماغه H-6K به طور كامل مورد بازنگري قرار گرفته و ضمن كوتاه تر شدن پانل شيشه اي ناوبر حذف شده است. به جاي كاكپيت ناوبر، H-6K از رادوم كه پوشش دهنده يك رادار قدرتمند است بهره ميبرد. همچنين رادوم زير كاكپيت ناوبر كه در نمونه H-6H و كليه نمونه هاي دريائي قابل مشاهده بود نيز حذف شده است. اگرچه اطلاعات زيادي از سيستمهاي آويونيك، راديو الكتريك و جنگ الكترونيك H-6K موجود نيست اما تصاوير منتشر شده نشان دهنده ان است كه H-6K مجهز به كاكپيت با نمايشگرهاي MFD است. H-6K مجهز به 6 مقر پرتاب موشكهاي كروز CJ-10A با برد 2000 كيلومتر در زير بال ميباشد. برخي منابع از حمل موشك هفتم در مقر مياني بدنه نيز سخن گفته اند. به نظر نميرسد كه H-6K مجهز به مقر داخلي پرتاب بمب باشد و اين فضا مورد استفاده مخزن سوخت اضافه و تجهيزات راديو الكترونيك قرار گرفته است. برخي كارشناسان نظامي بر اين باورند كه در آينده بمب افكن جديد قادر به حمل موشك ضد كشتي YJ-62 با برد 300 كيلومتر بر پايه موشك CJ-10 خواهد بود. اين احتمال در صورت توليد نمونه دريائي H-6K بيشتر خواهد شد. [External Link Removed for Guests]
خانواده موشكهاي YJ-62/CJ-10 بر پايه توسعه موشك هاي كروز Red Bird/ Honhniao بنا نهاده شده كه در طراحي آن شباهتهائي با موشك Kh-55/AS-15 به چشم ميخورد. چين تعداد زيادي از موشك هاي كروز Kh-55/AS-15 را طي سالهاي 1999 تا 2000 از اوكرائين خريداري نمود. احتمال آن ميرود كه اوكرائين در پروژه CJ-10 در حوزه سيستمهاي ناوبري و ساخت موتور به چين كمك كرده باشد. همچنين پس از ناكامي موشكهاي كروز Tomahawk آمريكا در حمله به اهداف طالبان در سال 1999، چين تعداد زيادي از اين موشكها را در پاكستان و افغانستان بدست آورد. اطلاعات بدست آمده از Tomahawk ناكام در افغانستان و پاكستان در پروژه CJ-10/YJ-62 بكار گرفته شد. گزارشهاي رسيده تاكنون حاكيست كه اين موشكها فاقد كلاهكهاي اتمي ميباشند.
با فرض تجهيز H-6K به موشكهاي جديد، اين بمب افكن قادر است تا به اهداف زميني در برد 5000 كيلومتري حمله نمايد.با اين برد ، H-6K يك تهديد جدي براي پايگاه هاي آمريكا در اقيانوس آرام ميباشد و در صورت تجهيز به موشكهاي YJ-62 نيز همين تهديد براي ناوگان آمريكا و متحدانش در منطقه محسوب خواهد شد. همچنين ، مراكز حساس و اتمي هند نيز مورد تهديد جدي واقع خواهند شد و باعث خواهد شد تا هند به فكر ترميم نقاط پدافندي از مراكز حساس اتمي خود باشد. چين بر اين باور است كه مشخصات بمب افكن H-6K نزديك به بمب افكن Tu-22M3 بكفاير ميباشد. H-6K قرار است تا در آينده هسته مركزي اسكادران بمب افكن نيروي هوائي چين را تشكيل بدهد.
منبع:
29 ژانويه 2009
Moscow Defense Brief : [HIGHLIGHT=#ffc000]برداشت با ذکر نام مرکز انجمن های تخصصی سنترال کلابز مجاز است.
