20 پایه ی فلسفه فکری بروس لی

[رونین]

بروس لی دانشجوی فلسفه بود و افکار بسیار جالبی داشت . یکی از خصایص او سنت گریزی شدید او بود که هرگز دوست نداشت خود را اسیر عقاید و سنت های اساتید سنتی سبک های اصیل کند و بیشتر روی جنبه های کاربردی هنرهای رزمی تاکید داشت . او هنرهای رزمی را با « وینگ چون گونگ فوی سنتی » شروع و نزد استاد بزرگ زمان خودش « ئیپ من » فقید فرا گرفت و بعد خود پایه گذار سبکی نوین در هنر های رزمی به نام « جیت کان دو » شد ...

20 پایه ی فلسفه فکری بروس لی :

1- یک استاد خوب شاگردانش را از نفوذ خویش دور نگه می دارد .
2- شکم چاق نمی تواند وجود شکم گرسنه را باور داشته باشد .
3- زندگی واقعی ، برای دیگران است .
4- انسان شدن و بودن یک عمل است .
5- حقیقت تهذیب ، سادگی را طلب می کند .
6- مرد را موفقیت هایش_که با پشتکار به دست می آورد_می سازد .
7- سرهای خالی ، زبان های دراز دارند .
8- اگر هرکس به همسایه اش کمک کند ، هیچ کس بدون کمک نخواهد ماند .
9- رویاهای دیروز ، اغلب واقعیت های فردا هستند .
10- اگر می خواهید وظیفه ی خود را به درستی انجام دهید کمی بیشتر از وظایفتان را انجام دهید .
11- بدبینی ، شمشیری را که برای رسیدن به موفقیت به آن محتاجید ، کند می کند .
12- خوشبینی ، ایمانی است که به موفقیت راهنمایی می کند .
13- یک هدف همیشه معنی رسیدن نمی دهد ، بلکه اغلب به سادگی سودمند است . همانطور که بعضی چیز ها هدف قرار می گیرند .
14- یک علت بزرگ کوتاهی ، فقدان تمرکز است .
15- خودنمایی، عقده ی خود بزرگ بینی است.
16- اگر می خواهید که فردا اشتباه نکنید ، امروز راست بگویید .
17- دانش قدرت می دهد و شخصیت احترام .
18- خودباوری مردان بزرگ را می سازد .
19- اگر فکر می کنید که چیزی غیر ممکن است آن را غیر ممکن ساخته اید .
20- اگر زندگی را دوست دارید وقت را هدر ندهید چرا که وقت چیزی است که زندگی را می سازد .
منبع:http://www.daneshju.ir

[shahab89]

از خود مي پرسم من كيستم؟ از درون باور دارم بزرگ مردي هستم برتر از هر آنكه ديده ام. ((بروس لي))

[رونین]

شعری از بروسلی استاد افسانه ای کونگ فو

من کیستم
بزرگ مردی هستم برتر از هر آنکه دیده ام
یا کوچکی بی مصرف ناشیانه راه بر خود بستم
مردی هستم به خود مغرور با روشی همیشه پیروز
طبیعت برای سروری زاده هر لحظه برای دوستی آماده
یا با یک قلب ترسان پاورچین میان بیگانگان
چون پسرکی گمشده در جنگلی تاریک پشت تبسمی لرزان
بیشتر ما در آرزوی اولی هستیم ولی میترسیم که دومی باشیم.