هرچند اطلاعات در مورد این مراکز خیلی محدوده و همانطور که شما به درستی اشاره کردید کشورها تا حد امکان سعی میکنند انبارها و سیلوهای پرتاب سلاحهای هسته ایشون رو مخفی نگه دارند البته این تلاشها همیشه موفق نیست و برخی اوقات بعد از یک پرتاب یا انتقال موشکها توسط ماهواره های جاسوسی این محلها کشف میشه .
طبق اطلاعات موجود از نحوه ی انبار تسلیحات در اتحاد جماهیر شوروی ، 3 کلاس انبار برای تسلیحات اتمی وجود داشت (و احتمالا الان هم داره) ، یک نوع انبار انبارهای مراکز تولید تسلیحات هسته ای هستند که در فاز اول بعد از تولید به این انبارها منتقل میشن ، نوع دوم انبارهای سطح ملی (National Level) تسلیحات اتمی هستند که از نظر ابعاد بزرگترین نوع انبار به حساب میان ، نوع سوم انبارها انبار تسلیحات عملیاتی هست ، انبارهای نوع سوم به سیلوها و سکوهای پرتاب مجهزند و در حقیقت موشکهای ضربه ی اول اتمی (First Strike nuclear attack) در این انبارها در 24 ساعت شبانه روز در حالت آماده باش هستند به همین دلیل این انبارها مهمترین نوع انبارها هستند و تدابیر امنیتی و مخفی کاری شدیدی برای این انبارها اتخاذ میشه .
معمولا این انبارهای بتونی در عمق زمین (فکر کنم در عمق تقریبا 100 متری) ساخته میشن . طبق گزارش 2009 توسط FAS ، در حال حاضر حدود 111 مرکز انبار تسلیحات هسته ای در جهان وجود داره
انبار بمب های B61 آمریکا در نوادا
برای جلوگیری از خطر تروریسم هسته ای ، تدابیر امنیتی شدیدی برای این مراکز اتخاذ میشه ، برای مثال انبار تسلیحات اتمی تایبای (Taibai) ارتش خلق چین که گفته میشود یکی از امنیتی ترین انبارهای اتمی جهان است مجهز به سیستم مانیتورینگ ویدئویی Real time (دوربینهای مدار بسته) مجهز به تکنولوژی کشف حرکت (Video Motion Detection) و حسگرهای حرارتی (Thermal imager) ، سیستم امنیتی مادون قرمز (Infrared) ، سیستم شمارش کامپیوتری کلاهک ها ، سیستم کنترل رطوبت و دما ، برای کنترل ورود و خروج نیروها نیز از سیستم امنیتی بر اساس اثر انگشت افراد (Fingerprint) و سیستمهای بیومتریک و کشف مواد منفجره استفاده میشود . هنگهای امنیتی مشخصی وظیفه ی انتقال کلاهکها میان انبارها و سیلوهای پرتاب دارند و این کار معمولا توسط خط آهن های مشخص (و در برخی موارد زیرزمینی) انجام میشود .
همچنین در انبارهای تسلیحاتی ، از سنسورهای الکترونیکی و در موارد بحرانی (وضعیت زرد یا قرمز امنیتی) از هواپیماهای بدون سرنشین برای کنترل مناطق اطراف انبارها استفاده میشود که تا شعاع 1000 متری تاسیسات تحت نظر قرار میگیرد ، در صورت کشف مورد مشکوک ابتدا تیم های گشت به محل اعزام میشوند و در صورت نفوذ به حیطه ی انبار ، گروه های ضربتی موسوم به گروه پاسخ (Response Team) که در داخل تاسیسات مستقر هستند ، وارد عمل میشوند .
همچنین گفته میشود در برخی انبارهای مهم سطح ملی (آمریکا ، روسیه و ...) از میدانهای الکترومغناطیسی در اطراف این تاسیسات برای از بین بردن تهدیدات استفاده میشود . بطور قطع برای تامین انرژی الکتریکی سیستمهای بالا ، انبارها مجهز به ژنراتورهای مستقل در داخل انبار برای تولید انرژی هستند .
ظاهرا در انبارهای عملیاتی ، موشکها و سوخت موشکها بطور جداگانه از کلاهکهاس هسته ای نگهداری میشوند . همچنین برای بالا نگه داشتن سطح عملیاتی کلاهکها ، بطور منظم تستهای ماورای صوتی (Ultrasonic) و رزونانس آکوستیکی روی این کلاهکها انجام میشود .
انبارهای تسلیحاتی و سیلوهای پرتاب هسته ای برای برقراری ارتباط امن و مداوم با مراکز فرماندهی سیاسی و نظامی کشور از جدیدترین سیستمهای مخابراتی ، از جمله سیستمهای فیبر نوری ، سیستمهای ارتباط رادیویی و ماهواره ای رمز گذاری شده استفاده میکنند .
دعا نکنید زندگی آسانی داشته باشید ، دعا کنید انسانهایی قوی باشید.
جان.اف.کندی
