ازدواج از نگاه قابوس نامه اندر آيين زن خواستن

[babak2629]

و چون زن خواستي اي پسر حرمت خود را نيكودار. اگر چند چيز عزيزست از زن و فرزند خون دريغ مدار اما از زن بصلاح و فرزند فرمان بردار و مهربان و اين كار تست كه بدست تست.

اما چون زن كني طلب مال زن مكن و طلب غايت نيكويي زن مكن كه بنيكويي معشوقه گيرند .
زن پاك روي و پاك دين بايد و كدبانو و شوي دوست و پارسا و شرمناك و كوتاه دست و كوتاه زبان و چيز نگاه دارنده بايد كه باشد تا نيك بود كه گفته اند كه:
زن نيك عافيت زندگاني بود.

اگرچه زن مهربان و خوب روي و پسنديده تو باشد تو يكباره خويشتن را در دست او منه و زير فرمان او مباش كه اسكندر را گفتند كه:
چرا دختر دارا را بزني نكني كه بس خوبست؟ گفت: سخت زشت باشد كه چون ما بر مردان جهان غالب شديم زني بر ما غالب شود.

اما زن محتشم تر از خويشتن مخواه، و تا دوشيزه يابي شوي كرده مخواه، تا در دل او جز مهر تو مهر كسي ديگر نباشد و پندارد كه همه مردان يك گونه باشند، طمع مردي ديگرش نباشد. و از دست زن باددست و زفان دار و ناكدبانو بگريز كه گفته اند كه: كدخداي رود بايد و كدبانو بند امانه چنانكه چيز ترا در دست گيرد و نگذارد كه تو بر چيز خويش مالك باشي كه آنگه تو زن او باشي نه او زن تو.
و زن از خاندان بصلاح بايد خواست و نبايد كه دختركي بود كه زن از بهر كدبانويي بايد خواست نه از بهر طبع كه از بهر شهوت از بازار كنيزكي توان خريد كه چندين رنج و خرج نباشد.

بايد كه زني رسيده و تمام و عاقله باشد، كدبانويي و كدخدايي مادر و پدر ديده باشد، تا چنين زني يابي درخواستن او هيچ تقصير مكن و جهد كن تا ويرا بخواهي.

شرط غيرت نگاه دار و مرد بي غيرت را بمرد مدار كه هر كرا غيرت نباشد ويرا دين نباشد. و اگر خداي تعالي ترا فرزندي دهد انديشه كن بپروردن فرزند خويش.