دانشمندان با بررسيDNA ماموتهايي که در «سيبري» کشف شدهاند نشان دادند که چگونه ميتوان برپايه خون اين جانواران ماقبل تاريخ براي انسان خون مصنوعي بدست آورد!
بر اين اساس، «چين هو» و همکارانش به مفاهيم جديدي درباره انتقال اکسيژن حتي در دماي پايين دست يافتند. اين دانشمندان به منظور دستيابي به اين نتايج دريافتند که اجداد ماموتها در ابتدا در آبوهواي گرم و در مناطقي به تکامل رسيدند که امروز فيلهاي آسيايي و آفريقايي ساکن آنجا هستند. اما بعد در دوره بين 2تا2/1 ميليون سال قبل در عصر يخبندان «پليستوسن» به سمت مناطق «اوراسيا» مهاجرت و به اين ترتيب خود را با شرايط محيطي جديد سازگار کردند. در اين مسير تکامل، ماموتها يک پوست قطور و گوشهاي کوچکتري بدست آوردند. اين دو تغيير آناتوميک براي محافظت بهتر دماي بدن ضروري بود. اين تيم در تحقيقات گذشته خود کشف کرد که هموگلوبين، پروتئين خون که مسئول انتقال اکسيژن از ريهها به ساير نقاط بدن است در ماموتها دستخوش يک سري جهشهاي ژنتيکي درDNA شد. اين جهشها موجب شدند که اين پروتئين با هموگلوبين فيلهاي آسيايي متفاوت باشد. اين پژوهشگران در ادامه تحقيقات خود و با تجزيه هموگلوبينهاي اين حيوان منقرض شده دريافتند که اين جهشها به ماموتها اجازه ميداد که در دماي به شدت پايين زنده بمانند. به دليل نبود نمونه خون ماموتها، اين دانشمندان با استفاده از اجزايDNA سه نمونه ماموتي که بين 43هزار تا 25هزار سال قبل در سيبري مرده بودند توانستند هموگلوبين خون آنها را بصورت مصنوعي توليد کنند. مقايسه اين نمونه مصنوعي با هموگلوبين فيل آسيايي و هموگلوبين خون انسان نشان داد پروتئيني که توسط ماموتها توليد ميشد حساسيت بسيار کمتري به تغييرات دما داشت و بنابراين قادر بود به راحتي اکسيژن را حتي در سرما نيز به بافتهاي بدن برساند در حاليکه فيلهاي آسيايي و انسان از اين ويژگي مهم برخوردار نيستند. به نوشته ساينسديلي؛ اين اطلاعات جديد ميتواند راهي بسوي توليد خونِ مصنوعي و مشتقات هموگلوبيني جديد بگشايد. اين مشتقات هموگلوبيني آينده ميتوانند در زمان عملهاي جراحي، اکسيژن را به اندازه کافي به قلب و مغز برساند.
