رد خرافات عنوان شده درباره سال 2012

[behrad90]

  رد خرافات عنوان شده درباره سال  

  ناسا:وقوع توفان خورشيدي مرگبار از لحاظ فيزيك غيرممكن   
در پي انباشته شدن شبكه‌هاي اينترنتي از برخي ادعاهاي پوچ و غيرعلمي در خصوص رخداد وقايع مسبب پايان جهان در سال 2012، يك كارشناس ناسا با رد خرافات مطرح شده، رخداد هرگونه توفان خورشيدي مرگبار را كه منجر به سوختن زمين و موجودات آن شود از لحاظ فيزيكي غيرممكن دانست.

دكتر الكس يانگ، هليوفيزيكدان مركز پرواز فضايي گودارد ناسا تاكيد كرد: نيازي به هيچ گونه نگراني در مورد خورشيد طي چند ميليارد سال آينده وجود نداشته و در سال 2012 نيز قطعا اتفاقي رخ نخواهد داد.يانگ افزود: توسط تمام فناوري‌ها و علوم و از طريق فضاپيماهايي كه 24 ساعته اين ستاره را نظارت مي‌كنند، به حد كافي در مورد خورشيد اطلاعات كسب كرده‌ايم و ميدانيم چنين ابرتوفان خورشيدي كه ادعا مي‌شود منتشر نشده و زمين را از بين نخواهد برد.

وي گفت: جز مقداري آفتاب‌سوختگي در تابستان، چيز ديگري براي نگراني در مورد خورشيد وجود ندارد. به طور ساده خورشيد از ميزان انرژي لازم براي ايجاد يك توفان كشنده از فاصله حدود 150 ميليون كيلومتري براي تخريب زمين برخوردار نيست.

اگر چه در حال حاضر جرقه‌هاي خورشيدي و تخليه جرم تاج خورشيدي بر روي سطح اين ستاره در حال افزايش هستند، اما اين به دليل چرخه عادي خورشيد است. در واقع هر فرد بالاي 11 سال حداقل در يكي از اين چرخه‌ها زندگي كرده است.

به گفته دكتر يانگ، اين افزايش چرخه خورشيدي كه حدود سال 2014 به اوج خود مي‌رسد، هيچ تفاوت قابل توجهي با دوره‌هاي قبلي يا بعدي آن نخواهد داشت.

توفانهاي خورشيدي در اندازه‌ها و قدرتهاي متفاوت وجود داشته و طي 10 هزار سال اخير هيچ گزارشي از تاثير مخرب آن بر جو زمين ثبت نشده است.

جرقه خورشيدي در حقيقت تخليه الكترون‌ها، يون‌ها و اتم‌ها از تاج خورشيد به فضا است. حرارت انفجاري يك جرقه نمي‌تواند راه خود را از ميان فضاي سرد به زمين بپيمايد اما تابش‌هاي الكترومغناطيسي و ذرات پرانرژي آن از اين قابليت برخوردارند. اين مساله ممكن است جو فوقاني زمين را دگرگون كرده و اختلالاتي در انتقال علائم ايجاد كند.

تخليه جرم تاج خورشيدي يك انفجار عظيم از بادهاي خورشيدي، ديگر پلاسماهاي سبك ايزوتوپي و ميدان‌هاي مغناطيسي است كه در بدترين حالت اين بادها ممكن است منجر به جرياناتي شود كه در ترانسفورماتورهاي شبكه برق اختلال ايجاد كرده و منجر به قطع برق شوند[/JUSTIFY].
    خورشيدي(چپ) و تخليه جرم تاج خورشيدي(راست) 

اگر چه دانشمندان به ارتباط بين اين دو پديده اعتقاد دارند، اما هنوز هيچ گواه علمي براي آن ارائه نشده است.در خارج از جو زمين، موانع سخت‌تر ميدان‌هاي مغناطيسي نيز وجود دارند كه تا فضاي عميق كشيده شده و بيشتر تابش‌هاي مضر خورشيدي را منحرف مي‌كنند.

منبع : ایسنا  

[Reza6662]

سلام و درود
هرچند تحولات سال 2012 تخیلی هستند ولی کره زمین با هر انفجار سوپرنوا (Super Nova) که حتا در فاصله 1000 سال نوری اتفاق بیفتد، در معرض نابودی کامل قرار می گیرد (البته سمتی از کره زمین که در معرض انرژی آزاد شده باشد خاکستر می شود؛ درست همانند اینکه نیمکره ای از زمین به طور یکسان با یک انفجار اتمی به تلی از خاکستر تبدیل شود). طبق تحقیقات دانشمندان ستاره شناس، دست کم حدود 200 میلیارد ستاره فقط و فقط در کهکشان راه شیری وجود دارد و تقریبن هر روز دو انفجار سوپرنوا تنها در این کهکشان رخ می دهد و البته میلیونها کهکشان همانند راه شیری (Milk Way) در یونیورس موجود است! در هر انفجار سوپرنوا، انرژی ای که خورشید تنها در یک ثانیه آزاد می کند، برابر انرژی ای است که همان خورشید در طی حدود 10 میلیارد سال از عمرش پخش کرده است!

  


هر خورشید تقریبن پس از 10 میلیارد سال پخش انرژی، هیدروژن مورد نیازش برای فرآیند همجوشی هسته ای را از دست می دهد و تبدیل به غول سرخ می گردد و جرمش دست کم 30 برابر می شود. این غول سرخ نیز پس از مدتی منفجر می شود و انرژی بسیار زیادی را در کسری از ثانیه آزاد می کند. خورشید منظومه شمسی دست کم 4 میلیارد سال دیگر از عمرش باقی است تا به غول سرخ تبدیل شود. اما همین کره زمین، می تواند با انفجار سوپرنوای یک ستاره دیگر یا برخورد یا سنگ آسمانی به قطر چند صد متر برای همیشه نابود شود.

  


به قول حضرت علی، طوری زندگی کنید که انگار آخرین روز زندگی تان است و البته بازهم طوری زندگی کنید که گویا برای همیشه در کره زمین زنده هستید.

پاینده باشید


لینک ها :
سوپرنوا : [External Link Removed for Guests]
راه شیری: [External Link Removed for Guests]

[airplane]

خدا را شکر لا اقل خودشون حرفهای خودشون رو تکی تکی نقض میکنن.

ستاره ub-313 یادتون هست.ub-313 به عددش توجه کنید.

یکی از نمادهای نابودی بشر تو سال 2012. این هم خالی بندی بیش نبود. خیلی دلم میخواد 21 دسامبر 2012 رو ببینم تا ببینم چه نقشه هایی رو اینها دارن.

[hadi021]

هر خورشید تقریبن پس از 10 میلیارد سال پخش انرژی، هیدروژن مورد نیازش برای فرآیند همجوشی هسته ای را از دست می دهد و تبدیل به غول سرخ می گردد و جرمش دست کم 30 برابر می شود. این غول سرخ نیز پس از مدتی منفجر می شود و انرژی بسیار زیادی را در کسری از ثانیه آزاد می کند. خورشید منظومه شمسی دست کم 4 میلیارد سال دیگر از عمرش باقی است تا به غول سرخ تبدیل شود. اما همین کره زمین، می تواند با انفجار سوپرنوای یک ستاره دیگر یا برخورد یا سنگ آسمانی به قطر چند صد متر برای همیشه نابود شود.
[External Link Removed for Guests]
راه شیری: [External Link Removed for Guests]

چجور میشه یه ستاره ای در 10 ملیارد سال انرژی تولید کنه و در انتها جرمش 30 برابر شه؟

من حتی تو یه مستند علمی هم این مطلبو دیدم ولی برام قابل قبول نیست.

دوستان دلیل علمی داره؟

[Mohammad 1985]

پ نه پ ! نشستن از خودشون خلاقیت نشون دادن اینا رو گفتن بعد در جوامع بین المللی پذرفته شده این نظریه !

[oweiys]

چجور میشه یه ستاره ای در 10 ملیارد سال انرژی تولید کنه و در انتها جرمش 30 برابر شه؟

من حتی تو یه مستند علمی هم این مطلبو دیدم ولی برام قابل قبول نیست.

دوستان دلیل علمی داره؟

سلام

دوست عزیز نکته این موضوع در تفاوت جرم و چگالی است ، مانند مثال 1 کیلو پنبه و 1 کیلو آهن .... ستاره ها بعد از گذشت زمان طولانی

جرم خودشون رو به علت تولید انرژی از دست می دهند ، اما حجمشون به نظرم به علت تولید مواد با چگالی کمتر افزایش پیدا می کند تا

به غول قرمز رنگ تبدیل شوند ، چگالی = سپس همین غول بعد از انفجار ابر نواختر (سوپر نوا) می تواند تبدیل به جرمی

سفید با حجم بسیار بسیار زیاد شده ، ستاره نوترونی و در صورت امکان به سیاه چاله فضایی تبدیل می شود.... با جستجو در کتاب ها و

اینترنت مطالب جامع تری می یابید.


آسمان شب در نهایت زیبایی

[interceptor]

جناب اویس
جسارتن گفته جرمش 30 برابر میشه نه حجمش!
معمولن اجرام بر طبق قانون گرانش، اجرام کوچکتر رو جذب می کنند. خرده سیارک ها، شهاب ها ، قطعات ستاره های مرده ، ستاره های دنباله دار و ... باعث افزایش جرم ستاره می شه.
فکر می کنم دلیل30 برابر شدن جرمش همین باشه.

[Mohammad 1985]

خرده سیارکها و کلا حتی سیاره های احتمالی دور ستاره هم اونقدر جرم ندارن که یه ستاره رو 30 برابر بزرگ کنن ! همین خورشید خودمون در پایان عمرش اونقدر بزرگ میشه که حتی زمین و مریخ رو قورت میده ! البته در مورد عمر ستاره ها ستارهای بسیار بزرگتر از خورشید در مدت زمان کمتری انرژی خودشون رو مصرف می کنن و عمر خیلی کمتری دارن ستارهای در حد خورشید که دارای اندازه متوسط هستند چیزی در حدود 10 میلیارد سال و ستاره های کوچک حتی ممکنه تا 100 میلیارد سال عمر کنن و بعد طبق شرایط به ابر نواختر کتوله سفید سیاهچاله و ... تبدیل میشن

[interceptor]

خرده سیارکها و کلا حتی سیاره های احتمالی دور ستاره هم اونقدر جرم ندارن که یه ستاره رو 30 برابر بزرگ کنن !

اگر گذشت زمان چند میلیارد ساله رو هم بهش اضافه کنیم 30 برابر شدن جرمش قابل تصور هست. نه؟

[HASAN BARATY]

  بسیاری از اجزای عالم همچون انسان ها، حیوانات و گیاهان روزی متولد می شوند و سرانجام روزی هم می میرند. اما آنچه در این فرآیند همیشگی مهم است به یاد داشتن تبدیل انرژی و ماده است، به این معنی که ماده و انرژی تشکیل دهنده عالم خلق یا نابود نمی شود بلکه تنها از حالتی به حالت دیگر تغییر می کند (اصل پایستگی انرژی- ماده).   
  
همچنین «اینشتین» با نظریه نسبیت خود به ما نشان داد ماده و انرژی می توانند به یکدیگر تبدیل شوند (اصل هم ارزی جرم و انرژی). به این صورت که در یک ستاره با پیوند چهار هسته اتم هیدروژن تحت فشار زیاد و تبدیل آن به یک هسته اتم هلیم انرژی تولید می شود.  
 ستارگان بعد از تشکیل شدن از یک سحابی گازی، شروع به درخشیدن و مصرف سوخت هیدروژنی خود می کنند. اما این سوخت هر چقدر هم زیاد باشد روزی به پایان می رسد. زمانی که آن پیش ستاره ناپایدار که تازه متولد شده است به ستاره یی پایدار تبدیل می شود اصطلاحاً می گوییم ستاره در رشته اصلی قرار گرفته است.  
 ستاره یی که در رشته اصلی باشد یعنی در حال همجوشی هسته یی هیدروژن به هلیم است و همچنین از لحاظ دما، ابعاد و درخشندگی به تعادل رسیده است (تعادل هیدرواستاتیکی). اما نباید فراموش کنیم بیش از ۹۰ درصد از عمر یک ستاره در مرحله رشته اصلی سپری می شود. پس به این ترتیب می توان گفت خورشید منظومه شمسی ما اکنون در رشته اصلی قرار دارد. در کهکشان راه شیری اکثر ستاره ها در رشته اصلی قرار دارند. اما بعد از پایان یافتن هیدروژن در هسته ستاره، که محل اصلی سوخت و ساز یک ستاره به حساب می آید، چه اتفاقی داخل آن رخ خواهد داد؟
زمانی که سوخت هیدروژنی یک ستاره در حال پایان یافتن است، آن ستاره نمی میرد بلکه تحت فرآیندهایی جالب به شکلی دیگر درمی آید. وقتی هسته ستاره همه هیدروژن خود را به هلیم تبدیل می کند به دلیل فشار لایه های بالای سطح ستاره، هسته متراکم تر می شود و فشار داخل آن افزایش می یابد. با افزایش فشار هسته، دما بالا می رود و موجب می شود لایه های گازی اطراف هسته داغ تر شوند و به همین دلیل بزرگ تر و دچار انبساط شوند. پس ستاره دوباره تعادل خود را با منقبض شدن هسته و انبساط لایه های خارجی به دست می آورد. در این مرحله قطر ستاره چندین برابر قطر اولیه خود می شود. حتی افزایش قطر یک ستاره ممکن است به بیش از ۷۰۰ برابر قطر اولیه خود برسد.  
 
زمانی که ستاره در این مرحله از انبساط قرار دارد اصطلاحاً می گوییم ستاره تبدیل به غول سرخ شده است. دلیل این نامگذاری به خاطر این است که با منقبض شدن هسته بسیار داغ و انبساط سطح ستاره (که دقیقاً به همین دلیل دمای سطح آن افت شدیدی نسبت به حالت اولیه خود پیدا می کند)، رنگ ستاره به سمت سرخ متمایل می شود. پس هم بزرگ و هم سرخ گون شده است یعنی یک غول سرخ.
زمان تبدیل هر ستاره به یک غول سرخ، وابستگی مستقیمی با جرم آن ستاره دارد. یعنی هر چه ستاره یی بزرگ تر باشد به دلیل فشار بیشتری که بر هسته می آید بسیار سریع تر عمر خود را به پایان می رساند. اما این روند برای ستاره های معمولی و نسبتاً کوچک همانند خورشید بسیار کند است.
در اخترشناسی گاهی اصطلاح ابرغول سرخ را هم به کار می برند. اصطلاح ابرغول سرخ برای آن دسته از ستارگانی که جرم بسیار زیادی دارند (بیش از ۵/۱ برابر جرم خورشید) و اکنون منبسط شده اند، استفاده می شود. برای نمونه فرض کنید جرم یک ستاره با جرم چند ۱۰ برابر خورشید ما بعد از انبساط تا چه حد می تواند قطرش افزایش پیدا کند، اگر قطر آن دست کم چند صد برابر هم شود واقعاً شایسته است که بگوییم تبدیل به یک ابرغول سرخ شده است. هسته ستاره یی که تبدیل به غول سرخ شده است به علت فشار فوق العاده زیاد دمایش حتی به صد میلیون درجه هم می رسد. حال اگر ستاره جرم کافی داشته باشد فشار بالا رفته و همجوشی هلیم در آن به راه می افتد. دو هسته هلیم سریعاً یک هسته بریلیم درست می کنند، اما به دلیل ناپایداری هسته اتم بریلیم، معمولاً سه هسته اتم هلیم عناصر کربن و اکسیژن را تولید می کنند.  
 تمام این فرآیندها در هسته ستاره رخ می دهد به صورتی که در سطح و زیر سطح آن هنوز هلیم و هیدروژن وجود دارد. اگر جرم ستاره یی زیاد باشد این تبدیل عناصر سبک به سنگین همچنان ادامه پیدا می کند. حال ممکن است در هسته عناصر دیگر و سنگین تری همانند نئون و منیزیم هم تولید شود. این روند برای ستارگانی که بسیار بزرگ هستند و جرم زیادی هم دارند تا به وجود آمدن هسته اتم آهن ادامه پیدا می کند.  
 اما اکنون این آخرین مرحله از سوخت یک ستاره است زیرا هسته اتم آهن به دلیل چیدمان پروتون ها و نوترون ها از پایدارترین اتم ها به حساب می آید. در این زمان ستاره به لحظه پایان خود نزدیک می شود. لحظه یی شگفت انگیز که همه چیز در کسری از ثانیه تغییر می کند. ستاره یی که از زمان تشکیل شدن تا به امروز میلیون ها سال از عمرش گذشته است با اتفاقی عظیم و جالب وارد بعد جدیدی از چرخه حیات خود می شود.  
 [External Link Removed for Guests] 
 
   که ستاره ای منبع سوخت هیدروژن هسته اش را به پایان برد بسته به جرمش به غول یا ابرغول تبدیل می شود.  
   از اتمام [External Link Removed for Guests] هسته ,همجوشی هیدروژن برای تولید [External Link Removed for Guests] متوقف می شود وهسته شروع به انقباض می کند .با انقباض هسته انرژی آزاد می شود واین انرژی موجب شروع واکنش در هیدروژن لایه های بالایی می شود .بنابراین واکنشهای هسته ای از مرکز به لایه های بالاتر منتقل می شود به دنبال آن لایه های بیرونی ترهیدروژنی انرژی را جذب کرده ومتورم می شوند(در نظر داشته باشیدکه این انرژی به سمت لایه های زیرین وهسته کشیده نمی شود بلکه تمایل آن به رسیدن به مناطق سرد بیرونی تر است) در این مرحله ستاره از [External Link Removed for Guests] جدا شده و وارد مرحله [External Link Removed for Guests]وسپس مرحله غولی ودر صورت پرجرم بودن وارد فاز [External Link Removed for Guests] میشود .  
   متوسط غولها بین 2000 تا 4000 درجه کلوین شده ورنگ شان نیز به قرمزی می گراید.این ستاره هااز [External Link Removed for Guests]            ودر منطقه بالا سمت راست در [External Link Removed for Guests] قرار دارند.  
   که از نمودار آشکار است با گذشت زمان دمای این ستاره ها تقریبا ثایت مانده ولی درخشندگی شان افزایش می یابد.این نشان دهنده افزایش انرژی برونداد آنهاست .با توجه به اینکه دمای نسبتا ثابتی دارند افزایش انرژی برونداد نشان دهنده این است که مساحتشان و در واقع قطرشان در این مرحله باید زیاد شود(و غول شوند).  
   این ستاره ها بین ده تا هزار برابر خورشید است.اگر جرم ستاره اولیه از 8 برابر [External Link Removed for Guests] کمتر باشد به یک غول واگر از 8برابر جرم خورشید سنگین تر باشد به یک ابرغول تبدیل خواهد شد.عمر یک غول یا ابرغول درحدود یکدهم عمر آن در حالت گذران رشته اصلی می باشد.غولها از ستاره هم دمای خود دررشته اصلی بسیاردرخشنده ترند. این ستاره ها معمولا"متغییر بوده(در این مرحله با نام [External Link Removed for Guests]شناخته می شوند) ولایه های سطحی آنها دارای تپش می باشد.بدلیل قطر زیاد آنها نیروی گرانش در لایه های سطحی آن کم شده ومعمولا" به شکل[External Link Removed for Guests]مواد از آن فرار کرده و [External Link Removed for Guests]تشکیل می      خودمان بعد از تبدیل شدن به غول سرخ با اندازه حدود 60 درجه وبا رنگ قرمز تیره در آسمان دیده خواهد شد.ستاره [External Link Removed for Guests] و[External Link Removed for Guests] دو نمونه از ستاره های گونه غول سرخ هستند.  
    <[External Link Removed for Guests]