فرض يك حمله اتمي

[neely]

گفته رهبري درست است سلاح اتمي سلاح نزدن است
اما اين سلاح دارنده انرا نسبت به ساير مردم جسور و جري و گستاخ ميكند به گونه اي كه ساير ملت ها از ترس نابودي با اين سلاح براحتي از حقوق حقه خويش ميگذرند و امتيازات ناروايي را به دشمن ميدهند و دشمن نيز به اتكاي برخورداري از چنين سلاح كشتار جمعي نهايت زور گويي و قلدر مآبي را در بر خورد با ساير ملتها بخرج ميدهد آنگونه كه شاهديم . حتي اگر اين سلاح بخاطر تبعات ناگوارش از سوي دارنده آن مورد استفاده قرار نگيرد اما در طرف مقابل ترس و به دنبال آن تسليم وجود دارد .
ولي اگر ملتهاي بيشتري اين سلاح هسته اي را نه براي بكارگيري كه به عنوان يك عامل باز دارنده تهديدات دشمن در زرادخانه هاي خود داشته باشند قطعا دشمن نيز در موضعي برابر قرار ميگيرد كه نتيجه آن تعامل عادلانه تر با كشورهاي ديگر خواهد بود . چرا كه در آن صورت ميتوان با زبان خودشان با آنها به گفتگو نشست و در موضعي برابر كه عاري از ضعف و ترس است قرار گرفت. پس نتيجه اينكه داشتن سلاح هسته اي در اين دنياي بلبشوي امروز كه در واقع بياد آورنده اصل تئوري تنازع بقاع داروين است نميتواند چندان هم .........باشد.