Arado Ar 234 نخستین بمب افکن جت جهان
-----------------------------------------------
Arado Ar 234 نتیجه علم و فن اوری پیشرفته نازی ها است این هواپیما نخستین بمب افکن جت جهان می باشد .این هواپیما به وسیله شرکت Arado ساخته شده و در آواخر جنگ وارد میدان نبرد شده است.
به علت فن اوری بالا و کم بود مواد اولیه این هواپیما در تعداد محدودی ساخته شده .که این باعث شد از این هواپیما بخاطر سرعت زیاد و ارتفاع پروازی زیاد بیشتر به عنوا یک هوایپمای شناسای استفاده شود.
تنها در چند مورد محدود از این هواپیما در وظیفه اصلیش به عنوان یک بمب افکن استفاده شده. این بمب افکن بخوبی نشان داد هواپیمای قابل اعتماد است که به اسانی رهگیری و شکار نمی شود .نمونه از این یورش ها را می توان به اخرین یورش Luftwaffe به لندن در اوریل سال 1945 اشاره کرد که با استفاده از این هواپیما صورت گرفت.
Arado Ar 234 مشهور به حمله رعد اسا بود(Blitz ) .هر چند که این لقب بیشتر در مورد سری b-2 این هواپیما به کار برده می شد.
پیش زمینه:
در پاییز سال 1940 وزارت نیروی هوایی المان مناقصه ای برای ساخت یک هواپیمای جت سریع با برد بیش از 2156 کیلیومتر(1340 مایل) برگزار کرد.در پاسخ به این مناقصه شرکت Arado تنها شرکتی بود که با پروژه E.370 به رهبری پروفسر والتر بلوم پیش قدم شد.
این پروژه هواپیمای بود که با دو موتور توربوجت (این موتور نخستین موتور توربوجت دنیا هست) در زیر بالهایش طراحی شده بود. وزن پیش بینی شده برای این جت در حدود 8000 کیلیوگرم (17600 پوند) بود. که به منظور کاهش وزن این هواپیما و ایجاد فضای بیشتر برای حمل سوخت از دو عدد اسکت برای ارابه فرود(فرود افزار ) استفاده می کرد که این دو اسکت بروی یک ارابه سه چرخ جدا سوار می شد تا هواپیما بتواند به وسیله ان از روی باندحرکت کند و بلند شود.
به این ترتیب خلیان برای به پرواز دراوردن هواپیما باید پس از پیمودن باند پیش از بلند شد اسکت ها را که بوسیله قفل های برقی به سه چرخه متصل شده بودند جدا کرده پس از ان جدا شدن سه چرخه از هواپیما چتره کوچکی از انتها سه چرخه بیرون امده و باعث از حرکت ایستادن سه چرخه می شود و هواپیما به مسیر خودش ادامه می دهد . هواپیما پس از پرواز در هنگام فرود باید بروی باندی از چمن فرود می امد. و برای کم کردن سرعتش بروی زمین با باز کردن چتره سرعت خود را کاهش می داد.
شرکتArado طرح نخست خود را در سال 1941 ارائه داد اما به علت حاظر نشدن موتور ها نمونه نخست تا سال 1943 اماده پرواز نشد و تنها تاکسی کردن و حالت استاتیک ان مورد تست قرار گرفت . پس از ساخت موتور ها Ar 234 در تاریخ 15 ژوئن سال 1943 نخستین پرواز خود را انجام داد.
Ar 234 دربیشترین سرعت به سرعت 780 کیلومتر(490 مایل) در ساعت دست یافت که این سرعت را با پیمودن 6000 متر (9690 فوت) به دست می اورد.این هواپیما قادر به پرواز در بلندای 11000 متر (36100 فوت) و نهایت برد 1945 کیلومتر (1240 مایل) بود.
با وجود اینکه این میزان کمتر از درخواست RLM بود اما با این وجود با قرار داد ساخت دو نمونه از ان موافقت شد.
نخستین بمب افکن جت جهان
نمونه نخست:
تا پیش از سپتامبر چهار نمونه نخست به پرواز در امد اما در تاریخ دوم اکتبر سال 1943 نمونه (Ar 234 V2) پس از بلند شدن دچار اتش سوزی در قسمت بال ها شد که منجر به جدا شدن بال از بدنه هواپیما شد و باعث سقوط هواپیما از ارتفاع 1200متری (400 فوتی) شد. بر اثر این سقوط دو خلبان هواپیما کشته شده و تمامی تجهیزات هواپیما نابود شد .
در سری ششم(Ar 234 V6) و هشتم(Ar 234 V8) به جای موتور Junkers Jumo 004 از موتور استفاده شد سری ششم از چهار موتور تک BMW 003 استفاده می کرد و سری هشتم از دو جفت موتور BMW 003s استفاده می کرد
سری هفتم (Ar 234 V7) این هواپیما با تجهیزات شناسای مجهز شد بود که در دوم اوت سال 1944 مورد استفاده قرار گرفت.
طراحان برای سری هشتم (Ar 234 V8) افزار فرود تازه ای طراحی کرده بودند که شامل سه چرخه جمع شونده یکی در جلوی هواپیما و دوتای دیگر زیر بال ها می بود که هرگز در مدل Ar 234 A استفاده نشدو در مدل های بعدی مورد استفاده قرار گرفت.
Ar 234B
دومین مدل از هواپیمایAr 234 با اصلاح مدل (Ar 234 A ) تولید شد از انجای که بدنه این هواپیما باریک و دراز بوده و تمام حجم ان به مخزن سوخت تبدیل شده بود فضای در داخل هواپیما برای نگهداری بمب وجود نداشت به همین خاطر نگهدارنده بمب در زیر بدنه اصلی هواپیما و بال ها طراحی شد . هرچند که باعث افزایش وزن هواپیما و کاهش سرعت هواپیما می شد.
در این مدل دو تیربار 20 میلی متری مدل MG 151 در قسمت عقب هواپیما برای دفاع از پشت هواپیما سوار شده بود. این تیربار ها از راه دور از طریق کابین کنترل می شودن.
از آنجای که کابین خلبان در قسمت جلوی هواپیما قرار داشت برای دیدن عقب هواپیما و استفاده از تیربار ها یک پیرسکوب که از روی پیرسکوپ های تانک طراحی شده بروی سقف کابین خلبان قرار داده شده بود . اما در عمل این سیستم کارای لازم را نداشت.
(پیرسکوب نصب شده بروی سقف کابین هواپیما)
در این مدل فرود آفزار(ارابه فرود) بر اساس طرحی که برای مدل (Ar 234 V8) طراحی شده بود طراحی شد یعنی سه چرخ که یک چرخ در زیر کابین خلبان و دو چرخ دیگر در زیر بالهای هواپیما بود طراحی شد که قابلیت جمع شدن در بدنه هواپیما را داشت و باعث افزایش سرعت هواپیما می شد.همچنین در این مدل از بیسم های تازه ای استفاده شد
در مدل B بخاطر وجود چرخ های جمع شونده در میانه بنده هواپیما کمی پهن تر از مدل قبلی است. مدل B در زمان حمل کامل بمب هایش تنها می توانست به حداکثر سرعت 668 کیلومتر (415 مایل) در ساعت برسد با وجود کم شدن سرعت این هواپیما ،باز این هواپیما از هر هواپیمای بمب دیگر لوف وافه سریع تر بود و می توانست به بمباران مناطق متفقین بپردازد و جان سالم به در ببرد.
در صورت ادامه جنگ این هواپیما می توانست به بمب های هدایت شوند ضد کشتی Henschel Hs 293 و یا Fritz X مجهز شود که اگر این اتفاق می افتاد قدرت تخریب چند برابر به این جنگ افزار می بخشید.
تولید این هواپیما با کندی پیش می رفت و در طول عملیات هفته بزرگ (Big Week) کارخانه تولید کننده ان دچاره اسیب های شد.مدل قبلی این هواپیما به منظور استفاده برای شناسای تعیر داده شد. در زمان استفاده از این هواپیما متفقن هرگز قادر به شناسای و رد گیری ان نبودن.
این هواپیما بخاطر سرعتش برای خلبان های تازه کار ایجاد درد سر می کرد و یکی دیگر از مشگلاتش برای خلبان ها در بلند کردنش از روی باند بود بخاطر همین کارخانه از موتور های(JATO) کمک کننده برخواست (این موتور ها به صورت یک موشک عمل می کنند و باعث رانش بیشتر می شوند) استفاده کرد تا هواپیما بتواند راحت تر بلند شود از طرفی دیگر سعی شده اموزش های بهتری به خلبان ها داد شود.
قابل توجه ترین مورد استفاده از Ar 234 به عنوان بمب افکن در 7 مارس زمانی که پل Ludendorff در رماگن در دسترس متفقین قرار گرفت و در 17 مارس که کامل این پل به دست متفقین افتاد بود که به صورت پیاپی به وسیله بمب های 1000 کیلو گرمی (2200 پوندی ) این پل مورد حمله قرار می گرفت.
از تابستان 1944 تا پایان جنگ 210 فروند از این هواپیما ساخته شد و در ماه فوریه سال 1945 تولید به سری C روی اورد و انتظار می رفت تا نوامبر 1945 تعداد 500 فروند تولید شود.
Ar 234B-0 : از این مدل 20 عدد پیش تولید شد
Ar 234B-1 :این مدل شناسای بوده با دو دوربین Rb 50/30 or Rb 75/30 تجهیز شده بود
Ar 234B-2 : این مدل بمب افکن بوده که قادر به حمل حداکثر 2000 کیلو گرم (4410 بوند) بمب بوده
دوربین Rb 50/30
نمونه عکس گرفته شده
تعداد محدودی از Ar 234 B-2 به عنوان هواپیمای شب پرواز تغییر داده شده بودند و به نام بلبل (Nachtigall ) نامگذاری شد. این مدل با رادار های FuG 218 "Neptun" باند VHF و تیربار MG 151/20 رو به جلو مجهز شده بود.
Ar 234C : با چهار موتور BMW 003A مجهز شده موتور ها به حالت سری V8 درکتار هم قرار گرفته بودند تا فضای برای گذاشتن موتور های(JATO) کمک کننده برخواست وجود داشته باشد این باعث شد سرعت سیر سود در این هواپیما افزایش پیدا کند با این روش سرعت سیر نسبت به سری B حدود 20 در صد افزایش پیدا کرده و باعث پرواز کار امد تر شده.
همچنین در این مدل طراحی کابین بهتر شده و دیده بهتری به خلبان داده شده بود. از این مدل تنها 14 عدد ساخته شد که بیشتر در مرحله تست بودند. در مجموع سه سری از این مدل C ساخته شده.
Ar 234C-1 : نسخه چهار موتوره Ar 234B-1
Ar 234C-2 : نسخه چهار موتوره Ar 234B-2
Ar 234C-3 : نسخه چند منظوره با دو 20 میلی متر توپ MG 151/20 در زیر بدنه هواپیما
Ar 234C-3/N : نسخه پیشنهادی شب دو صندلی جنگنده مسلح با دو تیربار 20 میلیمتر MG 151/20 و دو 30 میلی متر (1.18 ) MK 108 توپ، مجهز به رادار FuG 218 Neptun V
در حد طرح:
Ar 234C - 4 : نسخه شناسایی مسلح ، مجهز به دو دوربین، مسلح با چهار 20 میلیمتر MG 151/20 توپ.
Ar 234C - 5 : نسخه پیشنهادی با طرف به سمت صندلی برای خدمه.نمونه اولیه 28 به این نوع تبدیل شد.
Ar 234C - 6 : پیشنهاد دو صندلی هواپیما شناسایی است.نمونه اولیه 29 به این نوع تبدیل شد.
Ar 234C - 7 : نسخه جنگنده شب
Ar 234D : در حد طرح ...
Ar 234E: در حد طرح ...
Ar 234P: این مدل هواپیمای پیشنهادی برای پرواز در شب بود که دو سرنشین داشت برای این مدل انواع مختلف موتور ،جنگ افزار و رادار در نظر گرفته شده بود هر چند هر گز بیش تر از یک طرح نبود.
انتقال به امریکا:
تنها هواپیمای که سال ها در خدمت باقی ماند هواپیمای به شماره سریال 140312 است که در فرودگاه Sola در نزدیکی Stavanger نروژ به دست نیرو های انگلیس افتاده بود. این هواپیما مه جزی از Kampfgeschwader 76 بود که در هفته های پایانی جنگ با اسکادران هشتم همکاری می کرد.
این هواپیما توسط خلبان آزمایشگر انگلیسی Winkle Brown در تاریخ 24 ژوئن سال 1945 به Cherbourg فرانسه برده شد این هواپیما همراه با سه فروند هواپیمای Ar 234 دیگر توسط Watson's Whizzers از نیروی دریایی امریکا سوار بر کشتی انگلیسیHMS (این کشتی در اصل کشتی امریکا USS Winjah است که به صورت اجاره به انگلیس داده شده بود و سال 1946 به امریکا برگردانده شد) در تاریخ 20 ژوئیه 1945 به امریکا انتقال پیدا کرد این کشتی هشت روز بعد به Newark, New Jersey رسید و روز بعد دو هواپیما که یکی از انها 140312 بود دوباره به هم وصل شد.
هواپیمای 140312 توسط خلیان ازمایشگر امریکای به Indiana برای تست برده شد. این هواپیما در انجا به نام FE-1010 نامیده شد و بروی این هواپیما تست و ازمایشات فراوانی صورت گرفته که نتیجه ان سری باقی ماند.
هواپیمای FE-1010
هواپیمای دوم توسط نیروی دریای امریکا در پایگاه Naval Air Station Patuxent River مورد ازمایش قرار گرفت.
در جولای 1946 هواپیمای 140312 پس از دریافت موتور تازه و تجهیزات رادیوی جدید و لوازم اکسیژن به Wright-Patterson Air Force Base نزدیک Dayton اوهایو انتقال پیدا کرد.تا ازمایشات بیشتری بروی ان صورت بگیرد این ازمایشاتن در 16 اکتبر 1946 به پایان رسید اما هواپیما تا سال 1947 در انجا باقی ماند..
سپس به فرود گاه Park Ridge, Illinois انتقال پیدا کرد.تا یک می سال 1949 در انجا بود و بعد همراه تعداد هواپیمای دیگر به موسسه اسمیتسونیان انتقال پیدا کرد.
هواپیمای 140312 در سال 1984 شروع به بازسازی شد و این بازسازی تا سال1989 ادامه داشت این هواپیما به صورت 8./KG 76 نخستین اسکادران Blitz طرحی شد این هواپیما تا سال 1993 در ساختمان اصلی موزه اسمیتسونیان در مرکز شهر واشنگتن دی سی باقی ماند و پس از ان در سال 2005 یکی از اولین هواپیما به F. Udvar-Hazy مرکز نزدیک فرودگاه دالس انقال یافت
لقب در میان متفقین: برق اسا
نوع هواپیما: multi-role bomber, reconnaissance plane
کارخانه: Arado Aircraft Firm
موتور : 2 x 1,980-HP Junkers 004B Orkan turbojet Engines
حداکثر سرعت: 742 kmh (461 mph; 401 knots)
حداکثر برد: 1,556 kilometers or 967 nautical miles
حداکثر ارتفاع: 32,808 feet or 10,000 meters
درازا: 41.47 feet
طول بال ها: 47.38 feet
بلندی: 14.01 feet
وزن بدون بار: 5,200 kg
وزن با بمب 9,800 kg
منبع:nazicenter.ir
