وزنه بردار طلایی پارالمپیک لندن وارد اردبیل شد
اردبیل – خبرگزاری مهر: با حضور پرشور مردم اردبیل و برگزاری مراسم استقبال، مجید فرزین دارنده مدال طلای وزنه برداری پارالمپیک لندن وارد زادگاه خود شد.
به گزارش خبرنگار مهر، در مراسم استقبال از این قهرمان وزنه برداری که بعد از ظهر جمعه در فرودگاه اردبیل برگزار شد، از مجید فرزین دارنده مدال طلای این دوره از بازیهای پارالمپیک در وزن 82.5 کیلوگرم تجلیل شد.
در مراسم استقبال از این ورزشکار جمع کثیری از مردم، مدیران دستگاه های اجرایی، مسئولان، خانواده شهدا و ایثارگران و... حضور داشتند.
مدال آور طلایی ایران در حاشیه این مراسم در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: از این همه لطف و محبت مردم اردبیل واقعا شگفت زده شده ام و امیدوارم کسب طلای این بازیها و خوشحالی آن ذره ای از این محبتها را جبران کرده باشد.
مجید فرزین با بیان اینکه تمام دستاوردهای کاروان "دلوار" مرهون دعای خیر مردم و عنایت خداوند بوده است، اضافه کرد: با محبت مردم نسبت به این ورزشکاران بی شک در دوره های آینده مسابقات جهانی و المپیک نتایج درخشانی رقم خواهد خورد.
وی همچنین با اشاره به تلاش چند ماهه خود برای این دوره از رقابتها متذکر شد: برگزاری اردوهای طولانی مدت و تمرینات طاقت فرسا واقعا سخت بود، اما به این امید که دل مردم را خوشحال کنیم و پرچم کشورمان را بالا ببریم سختیها را متحمل و پا به عرصه رقابتها گذاشتیم.
طلایی وزنه برداری پارالمپیک با اشاره به عدم رکورد شکنی خود در این بازیها عنوان کرد: می توانستم رکود المپیک را بشکنم اما متاسفانه در برابر وزنه 244 کیلوگرم ناکام ماندم، اما امیدوارن در عرصه های دیگر جهانی و پارالمپیک این اتفاق برایم بیوفتد.
گفتنی است وزنه بردار دسته 82.5 کیلوگرم اردبیل و عضو تیم ملی وزنه برداری پاراالمپیک کشور به عنوان دومین ورزشکار اردبیلی حاضر در کاروان پارالمپیک لندن بود که با کسب طلای این وزن کام ورزش کشور را شیرین کرد.
مجید فرزین با مهار کردن وزنه 237 کیلوگرمی مدال طلای دسته 82.5 کیلوگرمی پارالمپیک را از آن خود کرد و بعد از کسب این مدال به رکورد این دسته حمله کرد که موفق به رکورد شکنی نشد.
خواب دیدم قیامت شده است .
هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چاله ایرانیان.
خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگماردهاند؟»
گفت:«میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»
خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»
نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یادهندوستان کند خود بهتر از هرنگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله بازگردانیم!