در حالي كه با تبليغات گسترده صداوسيما و دستگاههاي دولتي و بسياري از مداحان، نيمه شعبان سال جاري، بيش از يك ميليون نفر در مسجد جمكران قم حضور يافتند، برخي علماي ديني و كارشناسان فرهنگي، نسبت به پيامدهاي اغراق در پديدههاي ديني، هشدار ميدهند.
تبليغات بيرويه كه از نظر شرعي و اجتماعي با ترديدهاي بسياري روبهروست، در حالي درباره مسجد جمكران، صورت ميگيرد كه بسياري از زائران با اخلاص و ساده دل اين مسجد، به دليل ناآگاهي از ميزان واقعي بودن اين تبليغات به رغم مسافرت به شهر قم، تنها به حضور در مسجد جمكران بسنده كرده و از زيارت حرم حضرت معصومه(س) كه مورد سفارش مؤكد ائمه معصومين(ع) است، خودداري ميكنند.
اين در حالي است كه اساس بناي مسجد جمكران، نقل مكاشفه يا روياي كشاورزي به نام «حسن بن مثله جمكراني» است و در هيچ يك از روايات ائمه معصومين(ع)، سخني از آن به ميان نيامده و بسياري از فضايل تبليغ شده درباره مسجد جمكران، از جمله نماز چهل سهشنبه پياپي در آن، از فضايل مربوط به مسجد «سهله»، واقع در شهر كوفه است و درباره انتساب اين رويه به مسجد جمكران روايت محكمي از معصومين(ع) وارد نشده است.
در اين حال، تبليغات رسانهاي و دامن زدن به آن از سوي برخي دستگاههاي دولتي همراه با اغراق از سوي بسياري از مداحان، باعث شده است تا اين مسجد از سوي عوامالناس به عنوان حرم امام زمان(عج) تلقي شود.
موج به وجود آمده تبليغات درباره مسجد جمكران كه در چند سال اخير شدت يافته، موجب شده است تا بسياري از مردم با اعتقادات غير واقعي چون ملاقات امام زمان(عج)، بر اساس عشق و علاقه به حضرت ولي عصر(عج) با بيتوته كردن سه ، پنج يا هفت روز در مسجد جمكران، در اين مسجد حضور يابند كه موجب بروز بسياري از مشكلات بهداشتي، فرهنگي و اجتماعي براي مسجد جمكران و شهر قم شده است.
پيش از اين شماري از علما و مراجع تقليد درباره برخي اقدامات بيپايه در اين مسجد هشدارهايي داده بودند و از جمله پس از انتقاد آيتالله مكارم شيرازي به ايجاد تشکيلات شيشهاى سبزرنگ و چراغ در محراب ، بلافاصله اين تشکيلات از محل محراب جمعآوري شد.
ايجاد بناهاي گسترده در مسجد جمكران، در حالي انجام ميشود كه بسياري از اماكن زيارتي تشيع، كه مرقد فرزندان و نوادگان ائمه شيعه است، در ايران و عراق مهجور مانده و نسبت به آنها از سوي دولت، صداوسيما و رسانهها بيتوجهي كامل صورت ميگيرد.
روزنامه «جمهوري اسلامي» نيز در سرمقاله امروز خود، با انتقاد از اين پديده نوشته است: وقتي ما مسجد جمكران را تا آنجا از نظر تقدس بالا ميبريم كه از مساجدي مثل مسجدالحرام، مسجدالنبي، مسجد قبا، مسجدالاقصي، مسجد كوفه و مسجد سهله نيز با فضيلتتر جلوه ميكند و بر مشاهده مشرفه نيز تقدم مييابد و اعلام ميكنيم كه حدود سه ميليون نفر در شب و روز نيمه شعبان به زيارت اين مسجد آمدهاند و با تبليغات بيسابقه، خيل مردم تشنه معنويت را از نقاط مختلف كشور به جمكران ميكشانيم و سخنان مداحاني را ميشنويم كه به مردم وعده ميدهند در اينجا امام زمان، عليه السلام را زيارت خواهند كرد و از اينجا، حاجت روا برخواهند گشت و البته ميدانيم كه نه زيارتي در كار است و نه اتفاق ديگري ميافتد، انتظار داريم در دراز مدت اين مردم چقدر به اين تبليغات معتقد بمانند و پايههاي فكري آنان دچار لرزش و پوكي نشود؟
مسجدي كه بر اساس يك خواب ساخته شده، حداكثر اين است كه مثل ساير مساجد محترم است، اما بر چه مبنايي اين همه تبليغات و معجزه و كرامت براي آن ميسازيم و به خورد خلقالله ميدهيم؟ براي آشنايي با عواقب اين كارها، به پرونده افرادي كه با سوءاستفاده از عوامزدگي مردم، خود را رابط امام زمان يا ملاقات كننده با ايشان و يا حتي خود امام زمان معرفي كردهاند و چه اعتقادات ديني را كه از بين بردهاند و چه خانوادهها را متلاشي كردهاند و چه وهنها كه براي دين به وجود آوردهاند، مراجعه كنيد و نسبت به خطر عوامزدگي هشيار باشيد.
متأسفانه ساير جشنها و عزاداريهاي ديني ما نيز اكنون گرفتار عوام زدگي و سوءاستفاده سوداگران و فرصتطلبان است و فرياد رهبر معظم انقلاب و مراجع عظام نيز از تحريفات و خرافات و سطحينگريهايي كه در جشنها و عزاداريها دامن زده ميشود بلند است، اما آيا از اين نوشتنها و آن فريادها اگر يك نهضت فكري متكي بر پشتوانههاي عملي آنها را همراهي نكند، كاري ساخته است؟ پاسخ قطعا منفي است؛ بنابراين، دلسوزان دين و نخبگان فكري و علمي بايد وارد صحنه شوند و با خطر عوامزدگي مبارزهاي سخت را آغاز كنند و البته تا رسيدن به نتيجه قطعي از پاي ننشينند.
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
جمکران اغراق در افكار عمومي !!!!!!!!!
مدیران انجمن: رونین, Shahbaz, MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت

-
- پست: 3324
- تاریخ عضویت: چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۴, ۲:۱۵ ق.ظ
- سپاسهای ارسالی: 941 بار
- سپاسهای دریافتی: 1474 بار
- تماس:
rasel,
دوست عزيز تا حد خيلي کمي موافقم فقط در اون قسمتي که فضيلت حرم حضرت معصومه سلام ا... عليها بيشتره ، و مردم نبايد از ان غافل شوند.
اما نه اينکه به کل منکر فضيلت مسجد مقدس جمکران بشيم قطعا کسي که اين مقاله را نوشته دلش براي دين نسوخته و به نظر من حتي برعکس!!!
چون بيشتر حرفهايي که زده بدون سند هست و مردم هم زود باور ميگن پس خود مراجع هم جمکران رو قبول ندارن؟؟ درصورتيکه تمام مراجع ارادت خاصي به اين مسجد دارند.
تاريخچه مختصري از اين مسجد مقدس
(از فرمايشات حضرت مهدى عليه السلام به حسن بن مثله جمكرانى)
مسجد مقدس جمكران در نزديكى شهر مقدس قم واقع شده و همواره پذيراى زائرينى از نقاط مختلف ايران و جهان مى باشد. اين مكان مقدس، تحت توجهات خاصه حضرت بقيه الله الاعظم(اوراحنا فداه) قرار دارد و آن حضرت از شيعيانشان خواسته اند كه به اين مكان مقدس روى آورند، چرا كه اين مكان، داراى زمين شريفى است و حق تعالي آن را از زمين هاي ديگر برگزيده است.
شيخ حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من شب سه شنبه، 17 ماه مبارك رمضان سال 373 هجرى قمرى در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه جماعتى از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بيدار كردند و گفتند:
برخيز و مولاى خود حضرت مهدى عليه السلام را اجابت كن كه تو را طلب نموده است.
آنها مرا به محلى كه اكنون مسجد جمكران است آوردند، چون نيك نگاه كردم، تختى ديدم كه فرشى نيكو بر آن تخت گسترده شده و جوانى سى ساله بر آن تخت، تكيه بر بالش كرده و پيرمردى هم نزد او نشسته است، آن پير، حضرت خضر عليه السلام بود كه مرا امر به نشستن نمود، حضرت مهدى عليه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود:
برو به حسن مسلم (كه در اين زمين كشاورزى مىكند) بگو: اين زمين شريفى است و حق تعالى آن را از زمين هاى ديگر برگزيده است، و ديگر نبايد در آن كشاورزى كند.
عرض كردم: يا سيدى و مولاى! لازم است كه من دليل و نشانه اى داشته باشم و گرنه مردم حرف مرا قبول نمىكنند، آقا فرمود:
تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه هايى براى آن قرار مىدهيم، و همچنين نزد سيد ابوالحسن (يكى از علماى قم ) برو و به او بگو: حسن مسلم را احضار كند و سود چند ساله را كه از زمين به دست آورده است، وصول كند و با آن پول در اين زمين مسجدى بنا نمايد.
نماز امام زمان عليه السلام
به مردم بگو: به اين مكان رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.
.
.
آنگاه امام عليه السلام فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد مقدس جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد.
چون به راه افتاد م، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انقاق كن، هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد.
حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند يشه بودم، تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذ ر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايى را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان مىداد.
سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيد يم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:
حسن به مثله، از جمكران نزد تو مىآيد، هر چه او گويد، تصديق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.
از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم، آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم، سيد بلافاصله فرمود تا اسب ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم، چون به نزديك روستاى جمكران رسيد يم، گله جعفر كاشاني را ديد يم، آن بز از پس همه گوسفندان مىآمد، چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا ديد به طرف من دويد، جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم، به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالى و حضرت بقيه الله ارواحنا فداه شفا يافت.
ابو الحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را ينا كرد و آن را با چوب پوشانيد.
سپس زنجيرها و ميخ ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت، هر بيمار و دردمندى كه خود را به آن زنجيرها مىماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل مىفرمود، پس از فوت سيد ابوالحسن، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.
(تلخيص از كتاب نجم الثاقب، ص 383 تا 388)
تمام علماي اسلام به جمکران ارادت خاصي دارند و از ان استفاده ميکنند
سخناني از مراجع بزرگ اسلام در مورد اين مسجد مقدس :
حضرت آية الله العظمى آقاى بروجردى (رحمه الله)
حضرت آية الله العظمى آقاى بروجردى(قدس سره)متوفى 1380 هـ . ق فرمودند: اگر موفق بشوم، در قم دو كار انجام خواهم داد، يكى راه مسجد جمكران را باز خواهم كرد، دومى بيمارستانى در شهر قم بنا خواهم نمود *.
اينجانب (آقاى شمس) شاهد تشرف مرحوم آية الله العظمى حاج آقا حسين بروجردى طباطبائى(رحمه الله)بودم كه چون محل پدرى ما نزديك به دروازه كاشان قم بود و راه نزديك جمكران از آنجا مى گذشت آن مرجع جهانى به وسيله درشكه تشرف به مسجد پيدا كردند و اهالى محل بخصوص ائمه جماعات اطراف آن محل آماده شدند كه در مراجعت آن مرحوم نماز مغرب و عشاء را به امامت آن مرجع در مسجد كيهانى برقرار سازند، حقير هم كه حدود 18 سال داشتم يعنى حدوداً سال 1330 بود حضور داشتم و ديدم كه بعد از نماز مغرب به عالمى امر كردند كه به مردم توصيه نمايند كه به مسجد جمكران رغبت نمايند و فرمودند: اگر براى من مقدور بود نمازهاى واجب روزانه را در مسجد جمكران ادا مى كردم.
ـ متن نامه حضرت حجة الاسلام واعظ شهير مرحوم آقاى سيد صادق شمس الدينى (معروف به شمس)
حضرت آية الله العظمى گلپايگانى (رحمه الله)
حجة الاسلام سيد محمّد باقر گلپايگانى فرمودند: براى پدرم هر زمانى كه بعضى مسائل پيش مى آمد به مسجد جمكران مى رفتند، گاهى اوقات صبح جمعه و گاهى ظهر و يا بعد از ظهر هم كه بود مى فرمود: مى خواهم بروم جمكران، حالا يا چهارشنبه يا سه شنبه يا دوشنبه يعنى معتقد به چيزى نبود. و گاهى اوقات نماز جماعت در آنجا برپا مى كردند.
يكى از علماء حوزه از حضرت آية الله العظمى آقاى حاج سيد محمّد رضا گلپايگانى نقل كرد كه ايشان فرمودند: در عصر آية الله العظمى مرحوم شيخ عبد الكريم حائرى كه عده محصلين حوزه علميه قم به چهارصد نفر رسيده بود، در زمستانى طلاب از حاج شيخ محمّد تقى بافقى كه مقسم شهريه مرحوم حاج شيخ بود عباء زمستانى خواستند و ايشان از مرحوم حائرى خواستند آية الله حائرى فرمودند: چهارصد عبا از كجا بياورم، گفت: از حضرت صاحب الزمان(عليه السلام) بگير.
فرمود: من راهى ندارم، گفت: پس من انشاء الله مى گيرم و شب جمعه به مسجد مقدّس جمكران رفته و روز جمعه به مرحوم حاج شيخ حائرى گفت: آقا صاحب الزمان(عليه السلام) وعده فرمودند فردا كه شنبه است چهارصد عبا را مرحمت كنند.
و روز شنبه به وسيله مردى از تجار عباء رسيد و بين طلاب تقسيم كردند
حضرت آية الله العظمى آقاى شيخ عبدالكريم حائرى (رحمه الله)
مرحوم حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ محمّد على اراكى طاب ثراه در نماز جمعه قم فرمودند: چند روز به اول ماه مانده عالم ربّانى آقاى حاج شيخ محمّد تقى بافقى محضر مبارك آية الله العظمى شيخ عبد الكريم حائرى متوفاى 1355 هـ . ق مى رسيدند جهت شهريه طلاب حوزه، سؤال مى كردند وضع شهريه چطور است؟ مرحوم حائرى مى فرمودند: جز سرمايه توكل چيزى در دست نيست، ايشان «آقاى بافقى» راهى مسجد مقدّس جمكران مى شدند، از توجهات صاحب الزمان(عليه السلام) مشكل شهريه حل مى شد
حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى (رحمه الله)
ايشان مى نويسند: مسجد جمكران يكى از آيات باهرات عنايت آن حضرت است، و توضيح اين مطلب در ضمن چند جهت ـ كه شايد خيلى ها از آن غافل باشند ـ مذكور مى شود:
1 ـ داستان مسجد جمكران كه در بيدارى واقع شده، در كتاب تاريخ قم كه كتاب معتبرى است، از صدوق عليه الرحمة نقل شده است.
2 ـ داستان مشتمل بر جريانى است كه مربوط به يك نفر نيست، براى اين كه صبح كه مردم بيدار مى شوند مى بينند با زنجير علامت گذاشته شده است كه مردم باور كنند. و اين زنجير مدتى در منزل سيد محترمى ظاهراً به نام سيد ابو الحسن الرضا بوده است، و مردم استشفاء به آن مى نموده اند. و بعداً بدون هيچ جهت طبيعى مفقود مى شود.
3 ـ جاى دور از شهر و در وسط بيابان جائى نيست كه مورد جعل يك فرد جمكرانى بشود، آن هم دست تنها در يك شب ماه رمضان.
4 ـ نوعاً مردم عادى به واسطه خواب يك امامزاده را معين مى كنند، و مسجد از تصور مردم عادى دور است.
5 ـ اگر پيدايش اين مسجد روى احساسات مذهبى و علاقه مفرط به حضرت صاحب الأمر(عليه السلام)بود، مى بايست سراسر توسل به آن بزرگوار باشد، چنانكه در اين عصر مردم بيشتر زيارت حضرتش در آن مسجد مى خوانند و متوسل به آن حضرت مى شوند، در صورتى كه در اين دستور معنوى اصلاً اسمى از آن حضرت نيست، حتى تا به حال هم بيشتر معروف به مسجد جمكران است، نه مسجد صاحب الزمان(عليه السلام).
6 ـ متن دستور موافق با ادله ديگر است، براى اينكه هم نماز تحيت مسجد وارد شده است و هم نماز صد بار اياك نعبد و اياك نستعين، و هم تهليل و تسبيح فاطمه زهرا(عليها السلام).
7 ـ اين دو داستان كه نقل شد، مشهود و يا مثل مشهود خودم بود، و داستانهاى ديگرى هست كه فعلاً تمام خصوصيات آن را در نظر ندارم، بعداً انشاء الله تحقيق نموده در اين دفتر ـ باذنه تعالى ـ ذكر مى كنم.
8 ـ در آن موقع كه زمين اين قدر بى ارزش بوده است، فقط يك مساحت كوچكى را مورد اين دستور قرار داده اند، كه ظاهراً حدود سه چشمه از مسجد فعلى است، كه در زمان ما خيلى بزرگ شده است (ظاهراً آن چشمه اى كه در آن محراب هست، و دو چشمه طرفين باشد).
نگارنده كه خالى از وسوسه نيستم، و خيلى به نقليات مردم خوش بين نيستم، از آن امارات به صحت اين مسجد مبارك قطع دارم، والحمد الله على ذلك، وعلى غيره من النعم الّتي لا تحصى.
حضرت آية الله العظمى حجّت (قدس سره)
آية الله العظمى آقا سيد محمّد حجّت كوه كمرى(قدس سره) متوفى 1372 هـ . ق چهل نفر از فضلاء حوزه علميه قم را انتخاب نمودند و دستور فرمودند به مسجد مقدّس جمكران بروند و در آنجا بعد از نماز صاحب الزمان(عليه السلام)زيارت عاشورا بخوانند و دعا كنند كه از عنايت حضرت ولى عصر (عج) خداوند متعال باران بفرستد.
طلاب محترم صبح پياده عازم مسجد جمكران شدند و بعد از نماز و زيارت عاشورا و دعا جهت باران كه مدتى بود باران نيامده بود از مسجد جمكران بيرون آمدند به طرف شهر مذهبى قم، وسط راه باران چنان گرفت كه قابل تحمل نبود، وقتى وارد منزل شدند جهت نهار كه خود آقا دستور داده بود گوسفندى بكشند و آبگوشت درست كنند تمام لباسهاى آقايان خيس شده بود به طورى كه فشار مى دادند از لباس و عمامه ها آب جارى مى شد.
از بركات مسجد جمكران و عنايت حضرت صاحب الزمان(عليه السلام)نسبت به سربازان خود در آن روز بارندگى مفصلى شد.
حضرت آية الله العظمى آقاى حجّت; كه براى طلاب حوزه علميه شهريه مى دادند روز آخر ماه بود براى فردا كه اول ماه باشد زمينه براى شهريه نداشتند، به خادم مى فرمايد: مركب را آماده كن تا بروم به مسجد جمكران، معظم له عازم
مسجد مى شوند، بعد از نماز صاحب الزمان(عليه السلام) و دعا عرض مى كنند: آقا امام زمان(عليه السلام)! اين حوزه علميه مال شما است، اين طلبه ها سربازان حضرتعالى هستند، آبروى ما مربوط به شما است، راجع به شهريه حوزه عنايتى فرمائيد، وقتى به منزل تشريف مى آورند خادم عرض مى كند: آقا بعد از شما دو نفر آمدند و منتظر شما هستند، معلوم مى شود جهت دادن وجوه شرعيه آمده اند و مبلغى پول خدمت آية الله العظمى آقاى حجّت مى دهند، وقتى مى شمارند مى بينند به اندازه شهريه همين ماه است.
آية الله العظمى سيد محمد تقى خوانسارى (رحمه الله)
از جمله بزرگان كه به مسجد مقدّس جمكران خيلى علاقه داشتند حضرت آية الله العظمى آقاى سيد محمّد تقى خوانسارى (رحمه الله) متوفاى 1372 هـ . ق كه با مرحوم حضرت آية الله العظمى آقاى اراكى متوفاى 1415 هـ . ق پياده به مسجد شريف جمكران مى رفتند.
حضرت آية الله العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى(قدس سره)
مرحوم آية الله حائرى بواسطه يكى از مراجع قم و حضرت آية الله وحيد خراسانى (دام ظله) بدون واسطه از شيخ محمد كوفى كه نژاد او از شوشتر است نقل كرده اند كه براى مرحوم آية الله سيد ابوالحسن اصفهانى توسط او (شيخ كوفى) توقيعى از حضرت ولى عصر (عليه السلام)صادر مى شود مبنى بر اين كه (ارخص نفسك، و أجعل مجلسك فى الدهليز، واقض حوائج الناس، نحن ننصرك) خودت را ارزان كن (فروتنى پيشه كن) و در دهليز خانه ات بنشين (در دسترس مردم باش) و حاجت و نيازهاى مردم را برآورده ساز، ما ياريت مى كنيم.
حضرت آية الله العظمى نجفى مرعشى (رحمه الله)
در اين مسجد شريف مكرر كراماتى ديده شده است كه مرحوم شيخ محمّد على كجوئى معروف به قمى در كتاب تاريخ قم در جلد اول و دوم اشاره كرده به كراماتى كه در آنجا اتفاق افتاده است و اشخاصى كه شرفياب حضور مبارك حضرت ولى عصر(عليه السلام) شده اند.
حقير خودم مكرر كراماتى در آنجا «مسجد جمكران» مشاهده كرده ام، چهل شب چهارشنبه مكرر موفق شدم كه در آن مسجد بيتوته كنم و جاى ترديد نيست كه از امكنه اى كه مورد توجه و منزول بركات الهى مى باشد و بعد از مسجد سهله اين بهترين مقام و بهترين جائى است كه منتسب به حضرت ولى عصر (عج) مى باشد.
آية الله العظمى فاضل لنكرانى (دام ظله)
حضرت آية اللّه فاضل لنكرانى فرمودند: در دوران طلبگى من خيلى به مسجد جمكران مى رفتم شايد بيشتر از پانصد مرتبه باشد وكرامات زيادى در اين مسجد مقدّس ديده و شنيده ام.
ايشان فرمودند: هر وقت براى حضرت آية اللّه العظمى بروجردى مشكل پيش مى آمد مرحوم پدرم كه خود از عاشقان امام زمان(عليه السلام) بود و علاقه زيادى به مسجد جمكران داشت به محضر آقا (آية اللّه العظمى بروجردى) عرض مى كردند، يك قربانى براى مسجد جمكران بفرستيد تا رفع مشكل شود.
ايشان فرمودند: مرحوم والد به مسجد مقدّس جمكران معتقد بودند و مى فرمودند من قبل از آمدن آية اللّه بروجردى به قم خواب ديدم كه در مسجد جمكران هستم، روى سقف آب انبار منبرى گذاشته اند و شيخ طوسى(رحمه الله) روى آن نشسته و تمام حياط مسجد مملو از طلبه است پدرم فرمود: تعبير اين خواب اين بود كه شخصيتى به قم خواهد آمد و طلاب گرد او جمع خواهند شد و حوزه رونق خواهد گرفت، طولى نكشيد كه آية اللّه بروجردى به قم آمدند.
اين كه چرا شيخ طوسى را خواب ديده و آن هم در مسجد جمكران؟ تعبير آن بعدها مشخص شد. شايد مسجد جمكران كاشف از اين باشد كه اصل آمدن ايشان به قم و رسيدن به مقام مرجعيت مطلقه با عنايت امام زمان(عليه السلام) بوده است
حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى (دام ظله)
جاذبه نيرومند معنوى (مسجد مقدّس جمكران) به اضافه قضاء حوائج و حل مشكلات فراوانى كه مردم از عبادت در آن و توسل به حضرت مهدى ارواحنا فداه ديده اند، سبب شده كه روز به روز بر شكوه دامنه آن افزوده شود و خيل مشتاقان از سراسر اين كشور پهناور اسلامى، بلكه از خارج از كشور در مواقع مختلف به سوى آن بشتابند و از اين چشمه كوثر و منبع خير و بركت هر كدام به مقدار استعداد خود بهره گيرند. علماى بزرگ همواره براى اين مسجد احترام خاصى قائل بوده اند و در آن راز و نياز فراوان داشته اند و هم اكنون نيز مورد توجه علما و فضلا و مراجع بزرگ است.
مسجد جمكران مطابق روايت موجود به فرمان حضرت مهدى مولانا صاحب العصر و الزمان براى هدف بزرگى در اين منطقه خاص از شهر تاريخى، مذهبى قم ساخته شده و حسن بن مثله جمكرانى كه مردى پاكدل و پاك سرشت بود، در بيدارى (و نه در خواب) اين دستور را دريافت كرده و با تشريفات خاصى اين مسجد را بنا نمود.
به همين دليل هر كس در فضاى ملكوتى آن قرار مى گيرد احساس روحانيّتى عجيب و جاذبه معنوى فوق العاده مى كند.
آية الله العظمى بهجت (دام ظله)
خود اين مسجد افراد را راهنمايى مى كند، كسانى كه آنجا (مسجد جمكران) مى روند مسجد خودش آنها را راهنمايى مى كند چيزى خاص بيشتر از آنكه در زمينه مسجد جمكران بيان كرده اند ندارم كه بيان كنم، همه مطالب مربوط به مسجد را بزرگان گفته اند يا در كتابهايشان نوشته اند. منتهى حرف من اين است كه ما معتقديم اين مشاهد مباركه و مساجدى نظير مسجد جمكران مستغنى از معرفى هستند، ما بر اين اعتقاد هستيم.
اگر كسى بگويد رفتيم و چيزى در آنجا نديديم به حسب ظاهر بايد گفت از روى اعتقاد صحيح نرفته است يا براى امتحان رفته يا همينطورى رفته است. بهر حال بهترين معرف اين اماكن خودشان هستند
اين هم يک نمونه از ارادت بزرگان اسلام به اين مسجد مقدس.
چه خوبه هميشه حرفهايي که ميزنيم با سند باشه و از روي دلسوزي نه بغض و دشمني
دوست عزيز تا حد خيلي کمي موافقم فقط در اون قسمتي که فضيلت حرم حضرت معصومه سلام ا... عليها بيشتره ، و مردم نبايد از ان غافل شوند.
اما نه اينکه به کل منکر فضيلت مسجد مقدس جمکران بشيم قطعا کسي که اين مقاله را نوشته دلش براي دين نسوخته و به نظر من حتي برعکس!!!
چون بيشتر حرفهايي که زده بدون سند هست و مردم هم زود باور ميگن پس خود مراجع هم جمکران رو قبول ندارن؟؟ درصورتيکه تمام مراجع ارادت خاصي به اين مسجد دارند.
تاريخچه مختصري از اين مسجد مقدس
(از فرمايشات حضرت مهدى عليه السلام به حسن بن مثله جمكرانى)
مسجد مقدس جمكران در نزديكى شهر مقدس قم واقع شده و همواره پذيراى زائرينى از نقاط مختلف ايران و جهان مى باشد. اين مكان مقدس، تحت توجهات خاصه حضرت بقيه الله الاعظم(اوراحنا فداه) قرار دارد و آن حضرت از شيعيانشان خواسته اند كه به اين مكان مقدس روى آورند، چرا كه اين مكان، داراى زمين شريفى است و حق تعالي آن را از زمين هاي ديگر برگزيده است.
شيخ حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من شب سه شنبه، 17 ماه مبارك رمضان سال 373 هجرى قمرى در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه جماعتى از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بيدار كردند و گفتند:
برخيز و مولاى خود حضرت مهدى عليه السلام را اجابت كن كه تو را طلب نموده است.
آنها مرا به محلى كه اكنون مسجد جمكران است آوردند، چون نيك نگاه كردم، تختى ديدم كه فرشى نيكو بر آن تخت گسترده شده و جوانى سى ساله بر آن تخت، تكيه بر بالش كرده و پيرمردى هم نزد او نشسته است، آن پير، حضرت خضر عليه السلام بود كه مرا امر به نشستن نمود، حضرت مهدى عليه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود:
برو به حسن مسلم (كه در اين زمين كشاورزى مىكند) بگو: اين زمين شريفى است و حق تعالى آن را از زمين هاى ديگر برگزيده است، و ديگر نبايد در آن كشاورزى كند.
عرض كردم: يا سيدى و مولاى! لازم است كه من دليل و نشانه اى داشته باشم و گرنه مردم حرف مرا قبول نمىكنند، آقا فرمود:
تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه هايى براى آن قرار مىدهيم، و همچنين نزد سيد ابوالحسن (يكى از علماى قم ) برو و به او بگو: حسن مسلم را احضار كند و سود چند ساله را كه از زمين به دست آورده است، وصول كند و با آن پول در اين زمين مسجدى بنا نمايد.
نماز امام زمان عليه السلام
به مردم بگو: به اين مكان رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.
.
.
آنگاه امام عليه السلام فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد مقدس جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد.
چون به راه افتاد م، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انقاق كن، هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد.
حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند يشه بودم، تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذ ر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايى را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان مىداد.
سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيد يم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:
حسن به مثله، از جمكران نزد تو مىآيد، هر چه او گويد، تصديق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.
از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم، آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم، سيد بلافاصله فرمود تا اسب ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم، چون به نزديك روستاى جمكران رسيد يم، گله جعفر كاشاني را ديد يم، آن بز از پس همه گوسفندان مىآمد، چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا ديد به طرف من دويد، جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم، به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالى و حضرت بقيه الله ارواحنا فداه شفا يافت.
ابو الحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را ينا كرد و آن را با چوب پوشانيد.
سپس زنجيرها و ميخ ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت، هر بيمار و دردمندى كه خود را به آن زنجيرها مىماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل مىفرمود، پس از فوت سيد ابوالحسن، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.
(تلخيص از كتاب نجم الثاقب، ص 383 تا 388)
تمام علماي اسلام به جمکران ارادت خاصي دارند و از ان استفاده ميکنند
سخناني از مراجع بزرگ اسلام در مورد اين مسجد مقدس :
حضرت آية الله العظمى آقاى بروجردى (رحمه الله)
حضرت آية الله العظمى آقاى بروجردى(قدس سره)متوفى 1380 هـ . ق فرمودند: اگر موفق بشوم، در قم دو كار انجام خواهم داد، يكى راه مسجد جمكران را باز خواهم كرد، دومى بيمارستانى در شهر قم بنا خواهم نمود *.
اينجانب (آقاى شمس) شاهد تشرف مرحوم آية الله العظمى حاج آقا حسين بروجردى طباطبائى(رحمه الله)بودم كه چون محل پدرى ما نزديك به دروازه كاشان قم بود و راه نزديك جمكران از آنجا مى گذشت آن مرجع جهانى به وسيله درشكه تشرف به مسجد پيدا كردند و اهالى محل بخصوص ائمه جماعات اطراف آن محل آماده شدند كه در مراجعت آن مرحوم نماز مغرب و عشاء را به امامت آن مرجع در مسجد كيهانى برقرار سازند، حقير هم كه حدود 18 سال داشتم يعنى حدوداً سال 1330 بود حضور داشتم و ديدم كه بعد از نماز مغرب به عالمى امر كردند كه به مردم توصيه نمايند كه به مسجد جمكران رغبت نمايند و فرمودند: اگر براى من مقدور بود نمازهاى واجب روزانه را در مسجد جمكران ادا مى كردم.
ـ متن نامه حضرت حجة الاسلام واعظ شهير مرحوم آقاى سيد صادق شمس الدينى (معروف به شمس)
حضرت آية الله العظمى گلپايگانى (رحمه الله)
حجة الاسلام سيد محمّد باقر گلپايگانى فرمودند: براى پدرم هر زمانى كه بعضى مسائل پيش مى آمد به مسجد جمكران مى رفتند، گاهى اوقات صبح جمعه و گاهى ظهر و يا بعد از ظهر هم كه بود مى فرمود: مى خواهم بروم جمكران، حالا يا چهارشنبه يا سه شنبه يا دوشنبه يعنى معتقد به چيزى نبود. و گاهى اوقات نماز جماعت در آنجا برپا مى كردند.
يكى از علماء حوزه از حضرت آية الله العظمى آقاى حاج سيد محمّد رضا گلپايگانى نقل كرد كه ايشان فرمودند: در عصر آية الله العظمى مرحوم شيخ عبد الكريم حائرى كه عده محصلين حوزه علميه قم به چهارصد نفر رسيده بود، در زمستانى طلاب از حاج شيخ محمّد تقى بافقى كه مقسم شهريه مرحوم حاج شيخ بود عباء زمستانى خواستند و ايشان از مرحوم حائرى خواستند آية الله حائرى فرمودند: چهارصد عبا از كجا بياورم، گفت: از حضرت صاحب الزمان(عليه السلام) بگير.
فرمود: من راهى ندارم، گفت: پس من انشاء الله مى گيرم و شب جمعه به مسجد مقدّس جمكران رفته و روز جمعه به مرحوم حاج شيخ حائرى گفت: آقا صاحب الزمان(عليه السلام) وعده فرمودند فردا كه شنبه است چهارصد عبا را مرحمت كنند.
و روز شنبه به وسيله مردى از تجار عباء رسيد و بين طلاب تقسيم كردند
حضرت آية الله العظمى آقاى شيخ عبدالكريم حائرى (رحمه الله)
مرحوم حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ محمّد على اراكى طاب ثراه در نماز جمعه قم فرمودند: چند روز به اول ماه مانده عالم ربّانى آقاى حاج شيخ محمّد تقى بافقى محضر مبارك آية الله العظمى شيخ عبد الكريم حائرى متوفاى 1355 هـ . ق مى رسيدند جهت شهريه طلاب حوزه، سؤال مى كردند وضع شهريه چطور است؟ مرحوم حائرى مى فرمودند: جز سرمايه توكل چيزى در دست نيست، ايشان «آقاى بافقى» راهى مسجد مقدّس جمكران مى شدند، از توجهات صاحب الزمان(عليه السلام) مشكل شهريه حل مى شد
حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ مرتضى حائرى (رحمه الله)
ايشان مى نويسند: مسجد جمكران يكى از آيات باهرات عنايت آن حضرت است، و توضيح اين مطلب در ضمن چند جهت ـ كه شايد خيلى ها از آن غافل باشند ـ مذكور مى شود:
1 ـ داستان مسجد جمكران كه در بيدارى واقع شده، در كتاب تاريخ قم كه كتاب معتبرى است، از صدوق عليه الرحمة نقل شده است.
2 ـ داستان مشتمل بر جريانى است كه مربوط به يك نفر نيست، براى اين كه صبح كه مردم بيدار مى شوند مى بينند با زنجير علامت گذاشته شده است كه مردم باور كنند. و اين زنجير مدتى در منزل سيد محترمى ظاهراً به نام سيد ابو الحسن الرضا بوده است، و مردم استشفاء به آن مى نموده اند. و بعداً بدون هيچ جهت طبيعى مفقود مى شود.
3 ـ جاى دور از شهر و در وسط بيابان جائى نيست كه مورد جعل يك فرد جمكرانى بشود، آن هم دست تنها در يك شب ماه رمضان.
4 ـ نوعاً مردم عادى به واسطه خواب يك امامزاده را معين مى كنند، و مسجد از تصور مردم عادى دور است.
5 ـ اگر پيدايش اين مسجد روى احساسات مذهبى و علاقه مفرط به حضرت صاحب الأمر(عليه السلام)بود، مى بايست سراسر توسل به آن بزرگوار باشد، چنانكه در اين عصر مردم بيشتر زيارت حضرتش در آن مسجد مى خوانند و متوسل به آن حضرت مى شوند، در صورتى كه در اين دستور معنوى اصلاً اسمى از آن حضرت نيست، حتى تا به حال هم بيشتر معروف به مسجد جمكران است، نه مسجد صاحب الزمان(عليه السلام).
6 ـ متن دستور موافق با ادله ديگر است، براى اينكه هم نماز تحيت مسجد وارد شده است و هم نماز صد بار اياك نعبد و اياك نستعين، و هم تهليل و تسبيح فاطمه زهرا(عليها السلام).
7 ـ اين دو داستان كه نقل شد، مشهود و يا مثل مشهود خودم بود، و داستانهاى ديگرى هست كه فعلاً تمام خصوصيات آن را در نظر ندارم، بعداً انشاء الله تحقيق نموده در اين دفتر ـ باذنه تعالى ـ ذكر مى كنم.
8 ـ در آن موقع كه زمين اين قدر بى ارزش بوده است، فقط يك مساحت كوچكى را مورد اين دستور قرار داده اند، كه ظاهراً حدود سه چشمه از مسجد فعلى است، كه در زمان ما خيلى بزرگ شده است (ظاهراً آن چشمه اى كه در آن محراب هست، و دو چشمه طرفين باشد).
نگارنده كه خالى از وسوسه نيستم، و خيلى به نقليات مردم خوش بين نيستم، از آن امارات به صحت اين مسجد مبارك قطع دارم، والحمد الله على ذلك، وعلى غيره من النعم الّتي لا تحصى.
حضرت آية الله العظمى حجّت (قدس سره)
آية الله العظمى آقا سيد محمّد حجّت كوه كمرى(قدس سره) متوفى 1372 هـ . ق چهل نفر از فضلاء حوزه علميه قم را انتخاب نمودند و دستور فرمودند به مسجد مقدّس جمكران بروند و در آنجا بعد از نماز صاحب الزمان(عليه السلام)زيارت عاشورا بخوانند و دعا كنند كه از عنايت حضرت ولى عصر (عج) خداوند متعال باران بفرستد.
طلاب محترم صبح پياده عازم مسجد جمكران شدند و بعد از نماز و زيارت عاشورا و دعا جهت باران كه مدتى بود باران نيامده بود از مسجد جمكران بيرون آمدند به طرف شهر مذهبى قم، وسط راه باران چنان گرفت كه قابل تحمل نبود، وقتى وارد منزل شدند جهت نهار كه خود آقا دستور داده بود گوسفندى بكشند و آبگوشت درست كنند تمام لباسهاى آقايان خيس شده بود به طورى كه فشار مى دادند از لباس و عمامه ها آب جارى مى شد.
از بركات مسجد جمكران و عنايت حضرت صاحب الزمان(عليه السلام)نسبت به سربازان خود در آن روز بارندگى مفصلى شد.
حضرت آية الله العظمى آقاى حجّت; كه براى طلاب حوزه علميه شهريه مى دادند روز آخر ماه بود براى فردا كه اول ماه باشد زمينه براى شهريه نداشتند، به خادم مى فرمايد: مركب را آماده كن تا بروم به مسجد جمكران، معظم له عازم
مسجد مى شوند، بعد از نماز صاحب الزمان(عليه السلام) و دعا عرض مى كنند: آقا امام زمان(عليه السلام)! اين حوزه علميه مال شما است، اين طلبه ها سربازان حضرتعالى هستند، آبروى ما مربوط به شما است، راجع به شهريه حوزه عنايتى فرمائيد، وقتى به منزل تشريف مى آورند خادم عرض مى كند: آقا بعد از شما دو نفر آمدند و منتظر شما هستند، معلوم مى شود جهت دادن وجوه شرعيه آمده اند و مبلغى پول خدمت آية الله العظمى آقاى حجّت مى دهند، وقتى مى شمارند مى بينند به اندازه شهريه همين ماه است.
آية الله العظمى سيد محمد تقى خوانسارى (رحمه الله)
از جمله بزرگان كه به مسجد مقدّس جمكران خيلى علاقه داشتند حضرت آية الله العظمى آقاى سيد محمّد تقى خوانسارى (رحمه الله) متوفاى 1372 هـ . ق كه با مرحوم حضرت آية الله العظمى آقاى اراكى متوفاى 1415 هـ . ق پياده به مسجد شريف جمكران مى رفتند.
حضرت آية الله العظمى سيد ابوالحسن اصفهانى(قدس سره)
مرحوم آية الله حائرى بواسطه يكى از مراجع قم و حضرت آية الله وحيد خراسانى (دام ظله) بدون واسطه از شيخ محمد كوفى كه نژاد او از شوشتر است نقل كرده اند كه براى مرحوم آية الله سيد ابوالحسن اصفهانى توسط او (شيخ كوفى) توقيعى از حضرت ولى عصر (عليه السلام)صادر مى شود مبنى بر اين كه (ارخص نفسك، و أجعل مجلسك فى الدهليز، واقض حوائج الناس، نحن ننصرك) خودت را ارزان كن (فروتنى پيشه كن) و در دهليز خانه ات بنشين (در دسترس مردم باش) و حاجت و نيازهاى مردم را برآورده ساز، ما ياريت مى كنيم.
حضرت آية الله العظمى نجفى مرعشى (رحمه الله)
در اين مسجد شريف مكرر كراماتى ديده شده است كه مرحوم شيخ محمّد على كجوئى معروف به قمى در كتاب تاريخ قم در جلد اول و دوم اشاره كرده به كراماتى كه در آنجا اتفاق افتاده است و اشخاصى كه شرفياب حضور مبارك حضرت ولى عصر(عليه السلام) شده اند.
حقير خودم مكرر كراماتى در آنجا «مسجد جمكران» مشاهده كرده ام، چهل شب چهارشنبه مكرر موفق شدم كه در آن مسجد بيتوته كنم و جاى ترديد نيست كه از امكنه اى كه مورد توجه و منزول بركات الهى مى باشد و بعد از مسجد سهله اين بهترين مقام و بهترين جائى است كه منتسب به حضرت ولى عصر (عج) مى باشد.
آية الله العظمى فاضل لنكرانى (دام ظله)
حضرت آية اللّه فاضل لنكرانى فرمودند: در دوران طلبگى من خيلى به مسجد جمكران مى رفتم شايد بيشتر از پانصد مرتبه باشد وكرامات زيادى در اين مسجد مقدّس ديده و شنيده ام.
ايشان فرمودند: هر وقت براى حضرت آية اللّه العظمى بروجردى مشكل پيش مى آمد مرحوم پدرم كه خود از عاشقان امام زمان(عليه السلام) بود و علاقه زيادى به مسجد جمكران داشت به محضر آقا (آية اللّه العظمى بروجردى) عرض مى كردند، يك قربانى براى مسجد جمكران بفرستيد تا رفع مشكل شود.
ايشان فرمودند: مرحوم والد به مسجد مقدّس جمكران معتقد بودند و مى فرمودند من قبل از آمدن آية اللّه بروجردى به قم خواب ديدم كه در مسجد جمكران هستم، روى سقف آب انبار منبرى گذاشته اند و شيخ طوسى(رحمه الله) روى آن نشسته و تمام حياط مسجد مملو از طلبه است پدرم فرمود: تعبير اين خواب اين بود كه شخصيتى به قم خواهد آمد و طلاب گرد او جمع خواهند شد و حوزه رونق خواهد گرفت، طولى نكشيد كه آية اللّه بروجردى به قم آمدند.
اين كه چرا شيخ طوسى را خواب ديده و آن هم در مسجد جمكران؟ تعبير آن بعدها مشخص شد. شايد مسجد جمكران كاشف از اين باشد كه اصل آمدن ايشان به قم و رسيدن به مقام مرجعيت مطلقه با عنايت امام زمان(عليه السلام) بوده است
حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى (دام ظله)
جاذبه نيرومند معنوى (مسجد مقدّس جمكران) به اضافه قضاء حوائج و حل مشكلات فراوانى كه مردم از عبادت در آن و توسل به حضرت مهدى ارواحنا فداه ديده اند، سبب شده كه روز به روز بر شكوه دامنه آن افزوده شود و خيل مشتاقان از سراسر اين كشور پهناور اسلامى، بلكه از خارج از كشور در مواقع مختلف به سوى آن بشتابند و از اين چشمه كوثر و منبع خير و بركت هر كدام به مقدار استعداد خود بهره گيرند. علماى بزرگ همواره براى اين مسجد احترام خاصى قائل بوده اند و در آن راز و نياز فراوان داشته اند و هم اكنون نيز مورد توجه علما و فضلا و مراجع بزرگ است.
مسجد جمكران مطابق روايت موجود به فرمان حضرت مهدى مولانا صاحب العصر و الزمان براى هدف بزرگى در اين منطقه خاص از شهر تاريخى، مذهبى قم ساخته شده و حسن بن مثله جمكرانى كه مردى پاكدل و پاك سرشت بود، در بيدارى (و نه در خواب) اين دستور را دريافت كرده و با تشريفات خاصى اين مسجد را بنا نمود.
به همين دليل هر كس در فضاى ملكوتى آن قرار مى گيرد احساس روحانيّتى عجيب و جاذبه معنوى فوق العاده مى كند.
آية الله العظمى بهجت (دام ظله)
خود اين مسجد افراد را راهنمايى مى كند، كسانى كه آنجا (مسجد جمكران) مى روند مسجد خودش آنها را راهنمايى مى كند چيزى خاص بيشتر از آنكه در زمينه مسجد جمكران بيان كرده اند ندارم كه بيان كنم، همه مطالب مربوط به مسجد را بزرگان گفته اند يا در كتابهايشان نوشته اند. منتهى حرف من اين است كه ما معتقديم اين مشاهد مباركه و مساجدى نظير مسجد جمكران مستغنى از معرفى هستند، ما بر اين اعتقاد هستيم.
اگر كسى بگويد رفتيم و چيزى در آنجا نديديم به حسب ظاهر بايد گفت از روى اعتقاد صحيح نرفته است يا براى امتحان رفته يا همينطورى رفته است. بهر حال بهترين معرف اين اماكن خودشان هستند
اين هم يک نمونه از ارادت بزرگان اسلام به اين مسجد مقدس.
چه خوبه هميشه حرفهايي که ميزنيم با سند باشه و از روي دلسوزي نه بغض و دشمني


-
- پست: 3324
- تاریخ عضویت: چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۴, ۲:۱۵ ق.ظ
- سپاسهای ارسالی: 941 بار
- سپاسهای دریافتی: 1474 بار
- تماس:





