ترجمه ایه هایی از قران کریم

[امیر احمدی2]

سوره الفاتحه ایه یک الی اخر
به نام خداى بخشاينده مهربان‌
ستايش خدا را که پروردگار جهانيان است.
آن بخشاينده مهربان،
آن فرمانرواى روز جزا.
تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم.
ما را به راه راست هدايت کن:
راه کسانى که ايشان را نعمت داده‌اى، نه خشم گرفتگانِ بر آنها و نه گمراهان.

[امیر احمدی2]

سوره بقره ایه 1 الی5

به نام خداوند بخشنده مهربان
الف. لام. ميم.
اين است همان کتابى که در آن هيچ شکى نيست. پرهيزگاران را راهنماست:
آنان که به غيب ايمان مى‌آورند و نماز مى گزارند، و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى کنند،
و آنان که به آنچه بر تو و بر پيامبران پيش از تو نازل شده است ايمان مى‌آورند و به آخرت يقين دارند.
ايشان از سوى پروردگارشان قرين هدايتند، و خود رستگارانند.

[امیر احمدی2]

سوره بقره ایه21 الی24
اى مردم، پروردگارتان را که شما و پيشينيانتان را بيافريده است بپرستيد. باشد که پرهيزگار شويد.
آن خداوندى که زمين را چون فراشى بگسترد، و آسمان را چون بنايى بيفراشت، و از آسمان آبى فرستاد، و بدان آب براى روزى شما از زمين هر گونه ثمره‌اى برويانيد، و خود مى‌دانيد که نبايد براى خدا همتايانى قرار دهيد.
و اگر در آنچه بر بنده خويش نازل کرده‌ايم در ترديد هستيد، سوره‌اى همانند آن بياوريد و جز خداى همه حاضرانتان را فراخوانيد اگر راست مى‌گوييد.
و هرگاه چنين نکرده‌ايد -که هرگز نتوانيد کرد- پس بترسيد از آتشى که براى کافران مهيّا شده و هيزم آن مردمان و سنگها هستند.

[امیر احمدی2]

سوره بقره ایه 30 الی37
و چون پروردگارت به فرشتگان گفت: من در زمين خليفه‌اى مى آفرينم، گفتند: آيا کسى را مى‌آفرينى که در آنجا فساد کند و خونها بريزد، و حال آنکه ما به ستايش تو تسبيح مى‌گوييم و تو را تقديس مى کنيم؟ گفت: من آن دانم که شما نمى‌دانيد.
و نامها را به تمامى به آدم بياموخت. سپس آنها را به فرشتگان عرضه کرد. و گفت: اگر راست مى‌گوييد مرا به نامهاى اينها خبر دهيد.

گفتند: منّزهى تو. ما را جز آنچه خود به ما آموخته‌اى دانشى نيست. تويى داناى حکيم.
گفت: اى آدم، آنها را از نامهايشان آگاه کن. چون از آن نامها آگاهشان کرد، خدا گفت: آيا به شما نگفتم که من نهان آسمانها و زمين را مى‌دانم، و بر آنچه آشکار مى‌کنيد و پنهان مى‌داشتيد آگاهم؟
و به فرشتگان گفتيم: آدم را سجده کنيد. همه سجده کردند جز ابليس، که سرباز زد و برترى جست. و او از کافران بود.
و گفتيم: اى آدم، خود و زنت در بهشت جاى گيريد. و هر چه خواهيد، و هر جا که خواهيد، از ثمرات آن به خوشى بخوريد. و به اين درخت نزديک مشويد، که به زمره ستمکاران درآييد.
پس شيطان آن دو را به خطا واداشت، و از بهشتى که در آن بودند بيرون راند. گفتيم: پايين رويد، برخى دشمن برخى ديگر، و قرارگاه و جاى برخوردارى شما تا روز قيامت در زمين باشد.
آدم از پروردگارش کلمه‌اى چند فرا گرفت. پس خدا توبه او را بپذيرفت، زيرا توبه‌پذير و مهربان است.

[امیر احمدی2]

سوره بقره ایه 45 الی 48
از شکيبايى و نماز يارى جوييد. و اين دو، کارى دشوارند، جز براى اهل خشوع:
آنان که بى‌گمان مى‌دانند که با پروردگار خود ديدار خواهند کرد و نزد او باز مى‌گردند.
اى بنى اسرائيل، نعمتى را که بر شما ارزانى داشتم و شما را بر جهانيان برترى دادم به ياد بياوريد.
و بترسيد از روزى که هيچ کس ديگرى را به کار نيايد و هيچ شفاعتى از کسى پذيرفته نگردد و از کسى عوضى نستانند و کسى را يارى نکنند.

[امیر احمدی2]

سوره بقره ایه 49 الی 57
و به ياد آريد آنگاه که شما را از فرعونيان رهانيديم: شما را شکنجه‌هاى سخت مى‌کردند، پسرانتان را مى‌کشتند و زنانتان را زنده مى گذاشتند. و در اين آزمونى بزرگ از سوى پروردگارتان بود.
و آن هنگام را که دريا را برايتان شکافتيم و شما را رهانيديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرقه ساختيم.
و آن هنگام را که چهل شب با موسى وعده نهاديم و شما که ستمکاران بوديد، بعد از او گوساله را پرستيديد.
پس گناهانتان را عفو کرديم، باشد که سپاسگزار باشيد.
و به ياد آريد آن هنگام را که به موسى کتاب و فرقان داديم، باشد که هدايت شويد.
و آن هنگام را که موسى به قوم خود گفت: اى قوم من، شما بدان سبب که گوساله را پرستيديد بر خود ستم روا داشتيد؛ اينک به درگاه آفريدگارتان توبه کنيد و يکديگر را بکشيد، که چنين کارى در نزد آفريدگارتان ستوده‌تر است. پس خدا توبه شما را بپذيرفت، زيرا توبه‌پذير و مهربان است.
و آن هنگام را که گفتيد: اى موسى، ما تا خدا را به آشکارا نبينيم به تو ايمان نمى‌آوريم. و همچنان که مى‌نگريستيد صاعقه شما را فرو گرفت.
و شما را پس از مردن زنده ساختيم، شايد سپاسگزار شويد.
و ابر را سايبانتان گردانيديم و برايتان مَنّ و سَلوى فرستاديم: بخوريد از اين چيزهاى پاکيزه که شما را روزى داده‌ايم. و آنان بر ما ستم نکردند، بلکه بر خود ستم مى‌کردند.

[امیر احمدی2]

سوره الهمزة ایه 1 الی اخر
به نام خداوند بخشنده مهربان
واى بر هر غيبت‌کننده عيبجويى؛
آن که مالى گرد کرد و حساب آن نگه داشت.
مى‌پندارد که دارايى‌اش جاويدانش گرداند.
نه چنين است. که او را در حُطَمه اندازند.
و تو چه دانى که حطمه چيست؟
آتش افروخته خداست،
که بر دلها غلبه مى‌يابد.
و از هر سو در ميانشان گرفته است،
در شعله‌هايى برافراشته.

[امیر احمدی2]

سوره آل عمران ایه 144 الی148
جز اين نيست که محمد پيامبرى است که پيش از او پيامبرانى ديگر بوده‌اند. آيا اگر بميرد يا کشته شود، شما به آيين پيشين خود باز مى‌گرديد؟ هر کس که بازگردد هيچ زيانى به خدا نخواهد رسانيد. خدا سپاسگزاران را پاداش خواهد داد.
هيچ کس جز به فرمان خدا نمى‌ميرد. مدت مکتوب است.
هر کس خواهان ثواب اين جهانى باشد به او مى‌دهيم و هر کس خواهان ثواب آن جهانى باشد به او مى‌دهيم و شاکران را پاداش خواهيم داد.

چه بسا پيامبرانى که خدا دوستان بسيار همراه آنان به جنگ رفتند. و در راه خدا، هر چه به آنها رسيد، سستى نکردند و ناتوان نشدند و سر فرود نياوردند و خدا شکيبايان را دوست دارد.
سخنشان جز اين نبود که مى‌گفتند: اى پروردگار ما، گناهان ما را و زياده‌رويهاى ما را در کارها بيامرز و ما را ثابت‌قدم گردان و در برابر کافران يارى کن.
خدا پاداش اينجهانى و پاداش نيک آنجهانى را به ايشان ارزانى داشت و خدا نيکوکاران را دوست دارد.

[امیر احمدی2]

سوره ابراهيم ایه 1 الی 5
به نام خداوند بخشنده مهربان
الف، لام، را. کتابى است که بر تو نازل کرديم تا مردم را به فرمان پروردگارشان از تاريکى به روشنايى ببرى و به راه خداى پيروزمند ستودنى راه نمايى-
خدايى که هر چه در آسمانها و زمين است از آن اوست. پس واى بر کافران از عذابى سخت.
آنان که زندگى دنيا را از آخرت دوست‌تردارند و ديگران را از راه خدا باز مى‌دارند و آن را منحرف مى‌خواهند، سخت در گمراهى هستند.
هيچ پيامبرى را جز به زبان مردمش نفرستاديم، تا بتواند پيام خدا را برايشان بيان کند. پس خدا هر که را بخواهد گمراه مى‌کند و هر که را بخواهد هدايت مى‌کند و اوست پيروزمند و حکيم.
موسى را با آيات خود فرستاديم که: قوم خود را از تاريکى به روشنايى بيرون آر، و روزهاى خدا را به يادشان بياور. و در اين براى هر شکيباى شکرگزار، عبرتهايى است.

[امیر احمدی2]

سوره الأعلى ایه 1 الی 17
به نام خداوند بخشنده مهربان
سوگند به آسمان و به آنچه در شب آيد.
و تو چه دانى که آنچه در شب آيد چيست؟
ستاره‌اى است درخشنده.
هيچ کس نيست مگر آنکه بر او نگهبانى است.
پس آدمى بنگرد که از چه چيز آفريده شده است،
از آبى جهنده آفريده شده است،
که از ميان پشت و سينه بيرون مى‌آيد.
خدا به باز گردانيدن او تواناست.
روزى که رازها آشکار مى‌شود،
او را نه نيرويى است و نه ياورى.
قسم به آسمان بازبارنده،
قسم به زمين رويان شکاف خورده،
که اين کتاب، حق را از باطل جدا کند،
و سخن هزل نيست.
آنان حيله‌اى مى‌انديشند،
و من هم حيله‌اى مى‌انديشم.
پس کافران را مهلت ده، اندک مهلتشان ده.

[امیر احمدی2]

سوره غاشیه ایه 1 الی 26
به نام خداوند بخشنده مهربان
آيا داستان غاشيه به تو رسيده است؟
در آن روز وحشت در چهره‌ها پديدار است،
تلاش کرده و رنج ديده، ( 3 ) در آتش سوزان در افتند.
از آن چشمه بسيار گرم آبشان دهند،
طعامى جز خار ندارند،
که نه فربه مى‌کند و نه دفع گرسنگى.
و در آن روز چهره‌هايى تازه باشند:
از کار خويشتن خشنود،
در بهشتى برين،
که در آن سخن لغو نشنوى،
و در آن چشمه‌سارها روان باشد،
و تختهايى بلندزده،
و سبوهايى نهاده،
و بالشهايى در کنار هم چيده،
و فرشهايى گسترده.
آيا به شتر نمى‌نگرند که چگونه آفريده شده؟
و به آسمان که چسانش برافراشته‌اند؟
و به کوه‌ها که چگونه برکشيده‌اند؟
و به زمين که چسان گسترده شده؟
پس پند ده، که تو پند دهنده‌اى هستى.
تو بر آنان فرمانروا نيستى.
مگر آن کس که رويگردان شد و کفر ورزيد،
پس خدايش به عذاب بزرگ‌تر عذاب مى‌کند.
هر آينه بازگشتشان به سوى ماست.
سپس حسابشان با ماست.

[امیر احمدی2]

سوره الفجر ایه 1 الی 23
به نام خداوند بخشنده مهربان
سوگند به سپيده صبح،
و سوگند به شبهاى دهگانه،
و سوگند به جفت و طاق،
و سوگند به شب چون روى به رفتن نهد.
آيا خردمند را اين سوگندها کافى است؟
آيا نديده‌اى که پروردگار تو با قوم عاد چه کرد؟
با اِرَم که ستونها داشت؟
و همانند آن در هيچ شهرى آفريده نشده بود.
و قوم ثمود که در آن وادى سنگ را مى‌بريدند،
و قوم فرعون آن دارنده ميخها،
آنها در بلاد طغيان کردند،
و در آنها به فساد در افزودند.
و پروردگار تو تازيانه عذاب را بر سرشان فرود آورد.
زيرا پروردگارت به کمينگاه است.
اما آدمى، چون پروردگارش بيازمايد و گرامى‌اش دارد و نعمتش دهد، مى‌گويد: پروردگار من مرا گرامى داشت.
و چون بيازمايدش و رزق بر او تنگ گيرد، مى‌گويد: پروردگار من مرا خوار ساخت.
نه چنان است. شما يتيم را گرامى نمى‌داريد،
و يکديگر را به اطعام مسکين ترغيب نمى‌کنيد،
و ميراث را حريصانه مى‌خوريد،
و مال را فراوان دوست داريد.
آرى، چون زمين شکسته شود و شکسته شود،
و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف،
و در آن روز جهنم را حاضر آرند، آدمى پند گيرد. و چه جاى پند گرفتن باشد؟