بر کامیابی گنه کار غبطه مخور.

[امیر احمدی2]

تعدادی از اشعار پیامبران بنی اسراییل

بر کامیابی گنه کار غبطه مخور.
چه دانی سرانجام او چه خواهد شد.
از توفیق بیدینان دلشاد مشو.
به یاد ار که در دنیا بی کیفر نخواهد ماند.

[امیر احمدی2]

دوست دیرینه را وامگذار،
نورسیده با او برابری نکند .
دوست تازه چون شراب تازه است.
بگذار کهنه شود تا به لذت ان را بنوشی.

[امیر احمدی2]

تا توانی با همنوع خویش همنشینی کن.
و از حکیمان پند گیر.
از برای مصاحبت ،در پی ادمیان خردمندباش.
و گفتگوهایت به تمامی در باب شریعت خدای تعالی باشد.
دادگران را همسفره خویش گزین.
و فخرت در ترس از خداوند باشد.

[امیر احمدی2]

حکومت:
حاکم حکیم ،قوم خویش را تادیب می کند.
و اقتدار انسان خردمند،بس استوار است.
زیردستان حاکم چون خود اویند.
و ساکنان شهر چون حکمروای ان.
پادشاه تادیب نشده ،مایه نابودی قوم خویش است.
رونق شهر ،بسته به خردمندی سرکردگانش است.
فرمانروایی دنیا در دست خداوند است.
اوست که کاتب را مجد عطا می کند

[امیر احمدی2]

نکوهش گران سری:
همنوع را هر تقصیری که باشد،
کین او را به دل مگیر.
و به اعمال تکبر امیز با او رفتار مکن.
گران سری در نظر خدا و ادمی ناپسند است.
و هر دو ستمگری را به دیده خطا می نگرند.

[امیر احمدی2]

سلطنت از ملتی به ملت دیگر می رسد.
از راه ستمگری و کبر و مال.
بیدین تر از دلبسته مال،کس نیست.
جان خویش نیز خواهد فروخت.
انکه خاک است و خاکستر،از چه روی این همه گران سری کند.
وجودی که در زمان حیات،روده هایی نفرت انگیز دارد.
بیماری دراز،مایه استهزای طبیب می شود.
ان که امروز پادشاه است،فردا خواهد مرد
چون
انسانی بمرد،نصیب او.
حشرات و وحوش و کرمهاست.

[امیر احمدی2]

سر چشمه گران سری ادمی،وانهادن خداوند است.
و دور نگه داشتن دل خویش از افریننده.
چه سرچشمه گران سری،گناه است.
انکه بدان پردازد کراهت پراکند.
از این روی،خداوند مصیبت گرا ن سران را سخت گردانده.
و انان را فنا کرده است.
خداوند اورنگ قدرتمندان را واژگون خواهد ساخت .
و مهرورزان را بر جای ایشان نشانده است.
خداوند گران سران را از ریشه برکنده.
و فروتنان را بر جای ایشان می نشاند.

[امیر احمدی2]

انکه در تنگدستی گرامی است،
در توانگری چه خواهد بود.
انکه در توانگری خوار است،
در تنگدستی چه خواهد بود.