ماجراي گير جانباز 70 درصد براي تكريمش!

[oweiys]

 بسم الله الرحمان الرحيم 


  خروج از پارکینگ فرودگاه مهرآباد (ترمینال2 و 4) باز هم یک امتیاز ! برای جانبازان وضع کرده اند که عبارت است از کسر درصدی از حق پارکینگ که بر اساس درصد جانبازی محاسبه شده است ! یعنی اگر جانباز 20 درصد باشید ، 20درصد تخفیف به شما تعلق می گیرد و اگر 70درصد باشید، 70 درصد! 
 
البته آنهایی که این قانون را گذاشته اند قصدشان احترام به جانبازان بوده است و مثلاً خواسته اند این طوری به جانبازان ادای دین کنند ولی جالب است که شما هر وقت بخواهید از پارکینگ خارج شوید ، آن آقای مأمور حساب و کتاب کاری می کند که شما از خیر تخفیف بگذرید و برای این که صف خودروهایی که پشت سر شما تشکیل شده، هی بوق نزند، کل مبلغ را بدهید و خودتان را خلاص کنید.

می فرمایید چطور؟ عرض می کنم :   اول که می خواستم ماشین را از پارکینگ خارج کنم ، آقای مأمور حساب و کتاب گفت 15 هزار تومان. کارت جانبازی را نشان دادم که یعنی جانباز 70 درصدم ، گفت باید کپی کارت را هم بدهی ، و من کپی به همراه نداشتم. بوق های ممتد ماشین های پشت سر شروع شد و من 15 هزار تومان را دادم و....
دفعه دوم (حدود 3 ماه بعد) ... حساب ما شد 16 هزار و 500 تومان. کارت و کپی کارت جانبازی را تقدیم کردم.گفت نشانی منزل و محل کار و شماره تلفن را در حاشیه کپی کارت بنویس.خودکار همراه نداشتم . خودکار خواستم. بدون آنکه سرش را بالا بیاورد و به من نگاه کند با بی اعتنایی گفت: خودکار ندارم(توجه می کنید! در تشکیلات آن مأمور حساب و کتاب یک خودکار پیدا نمی شد)... صدای بوق ها گوش خراش شده بود.... حساب را کامل پرداختم و...
دفعه سوم(حدود 3 ماه بعد از دفعه دوم)... کارت و کپی کارت جانبازی به انضمام آدرس کامل محل کار و منزل و شماره تلفن همراه و ثابت را از قبل آماده کرده بودم ، وقتی مأمور حساب و کتاب داشت حساب می کرد لبخندی رو به خانم زدم که یعنی حالا نگاه کن این دفعه چطوری روی طرف رو کم می کنم... حساب 18 هزار تومان بود.مدارک را رو کردم.با گوشه چشمش نگاهی به مدارک کرد و گفت : کارت ماشین ! همیشه کارت ماشین را در کیف می گذاشتم و در این سفر کیف را نیاورده بودم. گفتم: کارت همراهم نیست ، اما این کارت جانبازی و هند کنترل ماشین و ویلچر صندوق عقب نشون می ده که این ماشین مال خودمه... بوق ها سرسام آور شده بود ، این بار اما نمی خواستم از رو بروم .ماشین را خاموش کردم و به آقای حساب و کتاب گفتم: هر بار که به پست یکی از شما می خورم یک مدرک جدید مطالبه می کنید و باید امشب معلوم بشه این قانون را برای "تکریم" جانبازان گذاشته اند یا "تحقیر" اونا...
کم کم مأموران بالاتر آقای حساب و کتاب سر رسیدند ... بحث و جدل بالا گرفت .گفتم: اگر نمی خواهید این تخفیف رو به جانبازان بدیدخب ندید چرا به خاطر شندرغاز کاری می کنید که نتیجه اش کوچیک کردن جانبازاس؟ 
 
رئیس آن تشکیلات گفت : احتمالاً شما چند ماه است این طرف ها نیامده اید ، شرط ارائه کارت ماشین برای استفاده از تخفیف، چند ماهی است برقرار شده و علتش هم اینه که بعضی ها که جانباز نیستند کارت جانبازی نشون می دن، ما برای جلوگیری از سوء استفاده کارت ماشین رو هم اضافه کردیم. 
 
گفتم: کل این مبلغ چیزی نیست که به خاطرش این همه خودم و شما رو معطل کنم و شما هم مجبور بشید خودروها را از مسیر دیگری تخلیه کنید.علت مقاومت من اینه که دیگه مطمئن شده ام اینجا نمی خوان تخفیف ها روعایت کنن و هر دفعه بهانه ای میارن ...
حدود یک ربع ساعت به مجادله گذشت ، فکر می کردم حالا که دیگر ماشین های پشت سر را از مسیر دیگری تخلیه کرده اند و صدای هیچ بوقی شنیده نمی شود ، حتماً در خواهند یافت که من هم از سر راه کنار نخواهم رفت. ولی دیدم خیلی جدی دارند برای باز کردن این گره با هم مشورت می کنند و این یعنی که حاضر نیستند تخفیف بدهند. راستش عجله هم داشتم و بیش از این تمی توانستم برای "تکریم" خودم جدال کنم! بالأخره یکی از آنها که به نظر می رسید نفر اول شان است گفت : کارت جانبازیشو گرو نگه دارید تا بره کارت ماشینش رو بیاره!
خنده ام گرفت. به جای 18 هزار تومان 4 تا اسکناس 5 هزار تومانی دادم و گفتم : بقیه اش هم جایزه شما که این دفعه هم روی منو کم کردید! 
 *****   با "روی کم شده" از محوطه فرودگاه خارج می شدیم به خانم می گفتم ریشه این رفتارهای تحقیر آمیز به فرهنگ تعامل با نمادهای ارزشی بر می گردد.ما هنوز نمی دانیم "جایگاه ویژه پارک خودرو" یک ارزش یا امتیازاضافی نیست که بخواهیم به واسطه اعطای آن ، جانبازان مان را تکریم کنیم و یا جانبازان ما قطعاً لنگ 4 – 5 هزار تومان تخفیف حق پارکینگ نیستند ، همه این ملاحظات برای نیل به برابری کم توانان با بقیه آحاد جامعه است و نه وسیله ای برای برتری جویی و امتیاز طلبی گروهی از جامعه که واجد و حامل نمادهای ارزشی هستند (مثل جانبازان).
این ممیزات – و نه امتیازها – برای رعایت حال آن دسته از شهروندانی است که به واسطه نقصان های جسمی در شرایط برابر با دیگران حق شان ضایع خواهد شد و این تبعیض های ظاهری برای جلوگیری از آن تبعیض های واقعی است که موجه شده است.
اکنون در فرودگاه – مثل خیلی جاهای دیگر – به نام "امتیازات ویژه" نمادهای ارزشی را تخریب و تحقیر می کنیم. شاید هم آن مأمور حساب و کتاب حق پارکینگ فرودگاه ، مثل خیلی های دیگر فکر می کند که این جانبازها هر جا بروند یک امتیازی و تخفیفی و سهمیه ای دارند ، حالا من عجالتاً در این یک قلم که زورم می رسد حق ملت(!) را از این ها بگیرم! 

   

[SADGYAN]

مطلب درست و منطقی بود ولی عنوان بهتری میشد براش انتخاب کرد

[saeid 7]

جانبازان خیلی بیشتر از اینها حقشونه.اما امتیازات تحصیلی که برای فرزندانشون هست به نظرم بی عدالتیست.

[j.ghahraman]

طبق قانون 20 درصد علاوه بر 100 درصد ظرفیت سهمیه دانشگاه ها که برای عمومه,برای ایثارگران است.نه اون قسمتی 100درصدیکه مال همه هست.این رو نگفتن بهتون

[saeid 7]

طبق قانون 20 درصد علاوه بر 100 درصد ظرفیت سهمیه دانشگاه ها که برای عمومه,برای ایثارگران است.نه اون قسمتی 100درصدیکه مال همه هست.این رو نگفتن بهتون

چرا همش رو گفتند.گفتند که پول تحصیل این ها رو بنیاد شهید میده. اگر قرار هست دانشگاه دولتی هم پولی باشه چرا بقیه پول ندن تا تحصیل کنند.
یک رشته پزشکی رو مثال میزنم. اولا جامعه حجم محدودی داره اگر بیشتر بشه یعنی برای بقیه کم میشه.دوما این اشخاص تواناییو کشش درس خواندن ندارن و برای همین به اساتید سفارش اکید میشه که بهشون نمره بدن.
وحالا در مقاطع تحصیلی بالاتر این وضعیت خیلی بدتر میشه و برای کارشناسی ارشد بهترین نمرها رو میارن.سربازی هم که معافن دیگه حرف نداره.

[j.ghahraman]

طبق قانون 20 درصد علاوه بر 100 درصد ظرفیت سهمیه دانشگاه ها که برای عمومه,برای ایثارگران است.نه اون قسمتی 100درصدیکه مال همه هست.این رو نگفتن بهتون

چرا همش رو گفتند.گفتند که پول تحصیل این ها رو بنیاد شهید میده. اگر قرار هست دانشگاه دولتی هم پولی باشه چرا بقیه پول ندن تا تحصیل کنند.
یک رشته پزشکی رو مثال میزنم. اولا جامعه حجم محدودی داره اگر بیشتر بشه یعنی برای بقیه کم میشه.دوما این اشخاص تواناییو کشش درس خواندن ندارن و برای همین به اساتید سفارش اکید میشه که بهشون نمره بدن.
وحالا در مقاطع تحصیلی بالاتر این وضعیت خیلی بدتر میشه و برای کارشناسی ارشد بهترین نمرها رو میارن.سربازی هم که معافن دیگه حرف نداره.

بیایید منطقی صحبت کنیم.
اینکه میگید این اشخاص توانایی و کشش درس خوندن ندارند جمله درستی نیست.توی تمام جامعه دانشگاهی هست ,به صرف چیزایی که شما دیدی نمیشه همه ملت رو به یک دید نگاه کرد.
به اساتید کجا تاکید شده نمره بدن؟
کلماتی مانند :اینها , این طور اشخاص واژه های مناسبی نیست.


اون زمان که خیلی ها به فکر احتکار و کاسبی و پول جمع کردن بودن و یک عده دنبال درس خوندن و یک عده دنبال فرار از مملکت(البته بودن افرادی که اگر میرفتن جنگ خونوادشون به مشکل بر میخوردند.منظورم همه نیست) یک عده هم عمرشون رو جونیشون و سلامتی شون رو دادند تا این مملکت مثل قاجار نشه.
اگه جنگ جور دیگه ای تموم میشد. 100 درصد مردم اون زمان مارو با قاجار یکی نمی کردن؟!!
شما حاظری دست و پا و سلامتی و عمر گرانمایه خودتو با خونه و ماشین و سهمیه عوض کنی؟حاظری عزیزم؟
البته یک عده از این مسائل سوء استفاده کردند و لی همه رو به یک چوب نزن دوست عزیز

من کسی رو میشناسم که پدرش جزو پولدارهای مشهد بود و رفت جبهه 10 سال اسیر بود.وقتی تعریف می کرد چندین ساعت از سقف اتاق از پا آویزونش میکردن وقتی تعریف کرد پدرش اونو از ارث محروم کرده وقتی تعریف کرد 10 سال از عمر رو چطوری حروم کردن موندم چی بهش بگم.

شما میشناسیش؟این آدم الان استاد دانشگاه شده.اما از همون از حقوق به خیلی دانشجو ها کمک مالی کرده(من به صورت اتفاقی متوجه شدم).


فرد دیگه ای اول انقلاب به خاطر زخم معده و کف پای صاف از خدمت معاف شد.اما رفت جبهه.میتونست بره دنبال کاسبی و زندگی.اما نرفت, وایستاد.

مثال زیاده و اینجا جای بحث نیست.

حرف آخر:
همه رو به یک دید نگاه نکن.همه مسائل رو قاطی نکن.سوئ استفاده بعضی ها رو به پای همه نزار دوست عزیز
والسلام.

[saeid 7]

هرکس باید نون بازوی خودش رو بخوره. اگه برای جانبازان باشه هیچ حرفی نیست ولی این امتیازات برای فرزندانشون هست که هیچ کاری نکردن دیگه در انتخاب شغل هم ماشالله. بعد قبول شدن بر اساس زحمتی هست که فرد کشیده اما فرزندان جانبازان بدون هیچ زحمت بهترین جاها قبول میشن اینها ظلم هست و من از سهم خودم نمیگذرم. من افرادی رو میشناسم که تا دلت بخواد ترکش تو بدنش هست پسرش التماسش کرد بره جانبازی بگیره تا از سربازی معاف بشه قبول نکرد.