سالروز سقوط ايرباس ايراني توسط ناو وينسنس امريکا

[kaveh606]

بسیار عجیبه تمام اتفاقات دست در دست هم دادند تا یک ناو سر فرماندهی با امکانات بسیار پیشرفته یک هواپیمای مسافربری رو با یک جنگنده رهگیر اشتباه بگیره!!! یک هواپیمای مسافربری با با اون پارامتر های خاص .دوستان جهت پیگیری واقعیت هنوز مصاحبه ها ی فرمانده و پرسنل ناو و همچنین مصاحبه های کارشناسان غربی و همچنین متخصصینی چون شهید ستاری موجود هست قضاوت با وجدان خودتون. برای بررسی این جنایت البته باید شرایط امریکا رو از نظر سیاسی هم بررسی کرد . شاید بسیاری با خودشون فکر کنند چه دلیلی داشته که آمریکا دست به چنین جنایتی بزنه؟ تاریخ هم نشون داده که آمریکا اهل ریسک کردن نیست و جایی که مجبور باشه از هیچ جنایتی دریغ نمیکنه .ادامه جنگ ایران و عراق و کشیده شدن این جنگ به خلیج فارس و جنگ نفتکش ها امریکا و متحدان عربش رو در وضعیت سختی قرار داده بود همچنین افشای ماجرای مک فارلین از طرف ایران برای امریکا بسیار سخت بود و امریکا رو خشمگین کرد از طرفی دولت امریکا توانایی آغاز یه درگیری گسترده و سخت رو نداشت لذا با ساقط کردن این هواپیما یک پیام بیرحمانه و قاطع برای مسئولین و مردم ایران فرستادند- تا بار دیگه کسی خوی جنایتکارانه آمریکا رو فراموش نکنه -و ایران رو مجبور به پذیرش آتش بس کنند.

[samre]

[External Link Removed for Guests]




در جلسهٔ فوق‌العاده شورای [External Link Removed for Guests] (سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری) در روز ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۸ (‎۲۳ تیر ۱۳۶۷) تصمیم گرفته شد که یک تیم حقیقت‌یاب برای بررسی عواملی که منجر به نابودی هواپیما شده‌است، تشکیل شود. نمایندگان [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] آمادگی خود را برای همکاری با تیم تحقیق اعلام کردند. در گزارش این کمیته در مورد اتفاقات منجر به سرنگونی آمده‌است:
«هفت دقیقه پس از بلند شدن از فرودگاه بندرعباس، ۱۱ مورد اخطار از سوی کشتی‌های جنگی آمریکا به هواپیمای ایرانی اعلام شد. ۷ مورد توسط [External Link Removed for Guests] بر روی فرکانس ۲۴۳ مگاهرتز، یک اخطار توسط ناو سایدز بر روی همین فرکانس و ۳ اخطار دیگر بر روی فرکانس اضطراری ۱۲۱/۵ مگاهرتز به هواپیمای ایرباس داده شد. از این ۱۱ مورد، ۷ مورد بر روی طول موج ۲۴۳ مگاهرتز بود که مخصوص هواپیمای نظامی است و ایرباس تجهیزات لازم برای شنیدن آن‌ها را نداشت (طبق دستور [External Link Removed for Guests] همه هواپیماها باید در مدت پرواز در منطقهٔ [External Link Removed for Guests] بر روی فرکانس ۱۲۱/۵ مگاهرتز به گوش باشند). در این هنگام بحث زیادی میان بخش‌های اطلاعات جنگی سه ناو آمریکایی [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] درگرفت. گزارش تیم تخصصی ایکائو مشخص می‌کند که در دقایق آخر حمله به هواپیما، عده‌ای هواپیما را یک هواپیمای مسافری و عده‌ای دیگر یک هواپیمای جنگی مهاجم تلقی نمودند. دو دقیقه بعد کارکنان مرکز گزارشی را مبنی بر اینکه هواپیمای مزبور [External Link Removed for Guests] می‌باشد، دریافت کردند. در همین حال کارکنان ناو سایدز فریاد زدند: «هواپیما تجاری است، صبرکنید.» در همین زمان یکی از افسران [External Link Removed for Guests] نیز گفته‌است که هواپیما احتمالا تجاری است. در همان حالی که گفتگوهای میان ۳ ناو ادامه داشه [External Link Removed for Guests]، ناخدای ناو وینسنس تصمیم می‌گیرد که موشک خود را پرتاب کند.[SUP][External Link Removed for Guests][/SUP]
از مسائل دیگری که در این گزارش به آن اشاره نشده بود ارتباط میان مسئولان پروازهای کشوری و واحدهای نظامی است. ضمیمه ۱۱ [External Link Removed for Guests] (که هر دو کشور ایران و آمریکا به آن ملحق شده‌اند) به ارتباط مسئولان خدمات ترافیک هوایی و واحدهای نظامی اشاره کرده‌است.

[anga2009]

مایه افتخار مردم آمریکا
این کاپیتان از جان‌گذشته در سوم جولای سال 1988 ميلادي، طی عملیاتی متهورانه و جوانمردانه، یک فروند «هواپیمای جنگی حامل کلاهک هسته ای مسافربری! ایرانی» را با 290 مسافر تعلیم‌دیده برای جنگ‌های هسته‌ای را بر فراز خلیج فارس، هدف قرار داد.
به گزارش گروه جهاد و مقاومت مشرق، ویلیام راجرز در ماه دسامبر سال 1938 در فورت وورث( واقع در ایالت تگزاس آمریکا) متولد شد. گرچه او یکی از ده ها عضوِ خاندانِ «راجرز» است که لباس افسری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به تن کرد و به عنوان ژنرال چهارستاره ، بازنشسته شد ، اما تنها راجرزی است که افتخار اعدام 290 تروریستِ غیر نظامی! را در عرض کمتر از یک دقیقه دارد و به خاطر این شجاعت بی نظیر ، مدالِ «لژیون لیاقت» (Legion of Merit) نیز دریافت کرده است.
کاپیتان «ویلیام سی راجرز» ( که در خاندانِ ژنرال های راجرز به «ویل راجرز سوم» شهرت دارد) از سال 1978 تا سال 1989 فرماندهی ناو جنگی «یو اس اس وینسنس) را بر عهده داشت. این کاپیتان از جان گذشته!! در سوم جولای سال 1988 ، طی عملیاتی متهورانه و جوانمردانه ، یک فروند «هواپیمای جنگی حامل کلاهک هسته ای مسافربری!! ایرانی» را با 290 مسافر تعلیم دیده برای جنگ های هسته ای ، بر فراز خلیج فارس ، هدف قرار داد و در کمتر از یک دقیقه ، تمامی 290 تروریست تعلیم دیده ی!! ایرانی را (که 66 نفر آنان کودکان زیر 10 سال یودند) قطعه قطعه نمود.
کاپیتان «ویلیام سی راجرزسوم» در پایان خدمت خود به‌خاطر «رفتار بسیار شایسته و انجام خدمات برجسته بین تاریخ آوریل ۱۹۸۷ تا مه ۱۹۸۹ به عنوان افسر فرماندهٔ ناو وینسنس »به دریافت مدال «لژیون لیاقت» از دستان رییس جمهور وقت آمریکا مفتخر شد.
این ژنرال پرافتخار آمریکایی ، امروز در سن 74 سالگی ، مشغول حال و حول بوده و مدال «لژیون لیاقت» خود را به دیوار اتاقش نصب نموده است. هیچ آدم فضولی هم تا به حال بابت اعدام 290 تروریست!! از وی سوالی نپرسیده است.
بی شک ، نه تنها خاندانِ ژنرال پرور «راجرز» ، بلکه بشریت به وجود چنین جنگجویان جوانمرد!! و بی باکی!! افتخار می کند.

[mohammad area51]

شریف:جنایت 12 تیر را فراموش نمی‌کنیم
مسئول روابط عمومی کل سپاه با اشاره به ساقط کردن هواپیمای مسافربری توسط ناو آمریکایی گفت: این جنایت نشان‌دهنده ماهیت آمریکاست و ما آن را فراموش نمی‌کنیم.
به گزارش مشرق به نقل از فارس، سردار رمضان شریف مسئول روابط عمومی کل سپاه با اشاره به سالگرد جنایت آمریکا در ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران در سال 67، گفت: حادثه‌ای که در 25 سال قبل در 12 تیرماه در آب‌های نیلگون خلیج فارس اتفاق افتاد و با شلیک موشک از ناو آمریکایی به یک هواپیمای مسافربری موجب کشته شدن 290 مسافر بی‌گناه که 46 نفر آنها ایرانی هم نبودند، شد،‌ حادثه قابل تأملی است که ماهیت آمریکا را نشان می‌دهد.

وی افزود: این جنایت نشان می‌دهد آنچه که آمریکایی‌ها به عنوان منافع ملی خود تعریف می‌کنند برخلاف شعارهایی است که در حوزه حقوق بشر، دموکراسی و حقوق ملت‌ها از آن دم می‌زنند و برای آنها در درجه اول منافع ملی‌شان مهم است و در جهت رسیدن به آن حتی اگر موجب کشته شدن 290 مسافر بی‌گناه در یک پرواز مسافربری نیز شوند، ابایی ندارند.

مسئول روابط عمومی کل سپاه ادامه داد: هر سال که این حادثه را مرور می‌کنیم باید چند سؤال را در ذهن خود مطرح کنیم، ابتدا اینکه آمریکایی‌ها به لحاظ فنی نمی‌توانند بگویند قادر نبودند این هواپیمای مسافربری را تشخیص دهند آنهم با توجه به فاصله‌ای که فرودگاه مبدا این هواپیما (بندرعباس) تا نقطه‌ای که مورد اصابت قرار گرفت، ناو آمریکایی‌ با تجهیزات پیشرفته خود به راحتی می‌توانسته این هواپیما را تشخیص دهد اما با همه اینها شلیک می‌کند و 290 نفر مسافر بی‌گناه را می‌کشد.

شریف در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: اما نکته مهم دیگر توجه به رفتار بعدی آمریکایی‌هاست آنها برای فرار از پذیرش مسئولیت خود از این جنایت بهانه‌هایی آوردند اما وقتی که جنایت آنها برای همه مسلم و قطعی شد، باز هم عذرخواهی نکرده و حاضر نشدند مسئولیت این جنایت بزرگ را بپذیرند و کسانی که این حادثه بزرگ را آفریده بودند به ویژه فرمانده آن ناو را مورد بازخواست قرار دهند.

وی تاکید کرد: آمریکایی‌ها نه تنها این کار را نکردند بلکه در پایان مدت خدمت جنایتکارانه فرمانده این ناو، مدال و نشان لیاقت هم به او دادند. با این شرایط برای افکار عمومی به راحتی قابل فهم است که آمریکایی‌ها با قلدرمآبی خاصی این کار را انجام دادند و خواستند بگویند وقتی که پای منافع‌شان برسد دست به هر کاری می‌زنند.

مسئول روابط عمومی کل سپاه با بیان اینکه با این جنایت برگ دیگری از جنایات آمریکا علیه بشریت برای همه دنیا رو شد، گفت: مانند جنایتی که آنها در بمباران اتمی ژاپن انجام دادند، با توجه به فاصله زمانی دو جنایت اگر رشد و آگاهی بشر را محاسبه کنیم می‌بینیم که هر چند به لحاظ مقیاس این جنایت در مقابل آن بمباران کار کوچکی است اما به دلیل فضای رشد فضائل انسانی و آگاهی بشر به مراتب این کار در عصری که بشریت به دنبال تعیین حقوق نه تنها انسان‌ها بلکه حیوانات بر‌آمده موضوع قابل توجهی است که این طور جنایات صورت می‌گیرد.

شریف خاطرنشان کرد: نکته دیگر نوع برخورد مجامع و سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی که مسئولیت این نوع مسافرت‌های هوایی را بر عهده دارند، ‌است. هر چند که آنها در ابتدای این حادثه گفتمان‌های دو پهلویی داشته‌اند اما به مسئولیت خود به صورت جدی در محکومیت آمریکا عمل نکردند و این عمل نکردن ممکن است آمریکا و هم‌پیمانانش را از تکرار این جنایات باز ندارد.

وی در پایان اظهار داشت: نه تنها ملت ایران بلکه ملیت‌هایی که فرزندانشان در این هواپیما کشته شدند وحتی افکار عمومی جهان این جنایت را هرگز فراموش نخواهد کرد و همواره آمریکا در ذهن دادگاه افکار عمومی محکوم است و قطعا تاوان این جنایت خود را پرداخت خواهند کرد.

[External Link Removed for Guests]

[mohammad area51]

روایت هنرمندان از حادثه ایرباس655 +فیلم
پرویز پرستویی، علی نصیریان، مهتاب کرامتی، پرویز شیخ طادی و رویا تیموریان در مستند «موج زنده» از حمله ناو آمریکایی به هواپیمایی ایرباس ایرانی می‌گویند.  

به گزارش سرویس فرهنگی مشرق به نقل از فارس، مستند «موج زنده» به کارگردانی «حبیب احمدزاده» در گونه موضوعی «مستند جنگ» که به شهادت تعدادی از هموطنانمان در حادثه حمله ناو آمریکایی به هواپیمایی ایرباس ایرانی می‌پردازد.

در این فیلم مستند، بازیگر معروفی پس از بازی در فیلمی با موضوع شهدای ایرباس، سعی می‌کند تا در واقعیت نیز ماجرا را دنبال کند.

پرویز پرستویی، علی نصیریان، حسن پورشیرازی، مهتاب کرامتی، پرویز شیخ طادی و رویا تیموریان به همراه جمعی از هنرمندان و خانواده شهدای این حادثه حضور دارند.

بر پایه این گزارش، عوامل تولید فیلم مستند 34 دقیقه‌ای «موج زنده» که با گویندگی «پرویز پرستویی» در سیمافیلم تهیه شده، به این شرح هستند: پژوهشگر و کارگــردان: حبیب احمدزاده، تصویربردار: عادل معمارنیا، صـداگـذار و تدوینگر: مجید شتی، نویسنده گفتار متن: حبیب احمدزاده، گوینده: پرویز پرستویی، مدیر تولید: حمید آخوندی، مجری طرح و تهیه‌کننده: محمدرضا شرف‌الدین، تهیه شده در: سیمافیلم

در کارنامه سینمایی «حبیب احمدزاده» که دارای مدرک تحصیلی دکترای پژوهش هنر است،‌ تندیس بهترین فیلم مستند و بهترین فیلمنامه جشن خانه سینما برای کارگردانی فیلم مستند «آخرین تیر آرش» (1383) و نویسندگی فیلمنامه «اتوبوس شب» (1385) به چشم می‌خورد.

در ذیل این مستند در دو بخش به صورت کامل می‌آید:

[External Link Removed for Guests]

mohammad area51 :

[External Link Removed for Guests]
داستان‌نویس، فیلمنامه نویس و مستندساز معاصر ایرانی است. و همچنین نویسنده کتابهای داستانهای شهر جنگی و [External Link Removed for Guests]
کتاب شطرنج با ماشین قیامت : شطرنج با ماشین قیامت، رمانی است از حبیب احمدزاده در مورد جنگ ایران و عراق. این کتاب نوشته سال ۱۳۷۵ است که به سال ۱۳۸۴ توسط انتشارات سوره مهر به چاپ می‌رسد.

پال اسپراکمن نایب رئیس مرکز مطالعات دانشگاهی خاورمیانه در دانشگاه راتجرز امریکا این رمان را به انگلیسی ترجمه کرده است. هم اکنون این رمان در رشته زبان و ادبیات فارسی برخی از دانشگاههای آمریکا تدریس می‌شود.

برخی جوایز:
برنده جایزه ادبی اصفهان (۱۳۸۵)،
تنها رمان تقدیر شده در کتاب سال دفاع مقدس(۱۳۸۵)
کاندید کتاب سال انجمن نویسندگان و منتقدان مطبوعات کشور(۱۳۸۵)
کاندید قلم زرین و کاندید کتاب سال جمهوری اسلامی ایران(۱۳۸۵)

حبیب احدزاده همچنین نویسنده نامه معروف به ویل راجرز هست که این نامه را در ادامه قرارمیدم

«آقای ویل راجرز!
افسر ارشد نیروی دریایی آمریکا و ناخدای سابق ناو پاسور وینسنس
اوایل غروب دیشب، ناوچه جنگی ما در این سوی کره زمین و در آب‌های خلیج فارس، که شما و نیروهای تحت امرتان، شرجی بودن و رطوبت بالای آن را حتماً هنوز به یاد دارید، آرام و با سرعتی کمتر از دو گره دریایی از مختصات (3،56،42،26) در ساحل جزیره هنگام عبور کرد. در آن لحظات، سکوت همه ما را فراگرفت و صفحه سونار (رادار زیر دریا) امواج الکتریکی برگشتی از قطعات منهدم شده ایرباس را که بر سطح مرجان‌های دریایی آرام گرفته اند، نشان داد. به طور حتم، هنوز اجزایی از یکصد و چند شهید مفقودالاثر غیر نظامی درمیان آنان یافت می‌شود.
آقای ویل راجرز، برای هر فردی غیر از شما، شاید توجه به واقعه‌ای که سال‌ها از آن می‌گذرد، کمی عجیب باشد، ولی به طور حتم برای فرد شما، چنین نخواهد بود و اگر تعجبی در کار باشد، این است که چرا یک نظامی ایرانی، هم درجه شما از این سوی کره زمین و هزاران کیلومتر بعدمسافت، تصمیم به چنین تماسی گرفته، تا مکنونات قلبی خود را به شما بازگو کند.
آقای ویل راجرز، این گفته را به یاد دارید؟ «من سنگینی این بار را تا پایان عمر به دوش خواهم کشید»، جمله‌ای که فردای انهدام هواپیمای ایرباس، خبرگزاری‌ها از زبان شما بازگو کردند. این کلمات، سال هاست که من را به عنوان یک ناخدای مسلمان شرقی، به فکر واداشته که اگر در آن لحظه فاجعه‌آمیز در موقعیت شما قرار می‌گرفتم و دستور چنین شلیکی را می‌دادم، مسیر تفکرات، وجدان و آسایش روحی من در آینده، به کدامین سمت سوق داده می‌شد؟ برای شما هم که چنین تجربه دهشت زایی را پشت سر گذارده‌اید، به عنوان یک انسان غربی، تنها مجبور به حدس و گمان هستم.
آقای ویل راجرز، صراحت و صداقت، مبنای یک گفت‌وگوی واقعی را تشکیل می‌دهد. آیا شما همچون میلیون‌ها انسان دیگر، که برای فرار از رودررویی با مشکلات خرد و کلان به مسکن‌ها پناه می‌برند، برای فراموشی آن لحظه، به زیاده‌روی در مصرف قرص‌های خواب‌آور، الکل و یا حتی موادمخدر پرداخته‌اید؟ و یا نه، دچار تفریط شده و برای نادیده گرفتن مسئولیت بزرگتان در چنین واقعه‌ای، کنج انزوا را برگزیده‌اید و به یاری مکاتب مردم‌گریزی همچون بودائیسم، ذن و... به عالم «نیروانا» پناه برده‌اید؟ و یا شاید همچون یکی دیگر از افراد ارتش آمریکا، که در جنگ ویتنام، دستور بمباران مردم غیرنظامی روستایی را به وسیله بمب‌های ناپالم صادر کرد، کشیش شده و هم‌اکنون در برابر صلیب آهنین و پیکر رنجور حضرت مسیح(ع)، زانوزده و به دعا مشغولید؟!
آقای ویل راجرز، اگر آن جمله از صمیم قلب ادا نشده یا با گذشت زمان، به فراموشی نسبی سپرده شده باشد، شما اکنون در کنار خانواده‌تان، به راحتی زندگی می‌کنید و آن مدال شجاعت را که در برگشت از آن ماموریت دردناک، رئیس جمهور ریگان، در جلوی چشمان همگان، در اسکله به سینه‌تان دوخت، در قابی مخصوص در بهترین نقطه منزلتان قرار داده (با آن که هرگز دوست ندارم این جمله را در مورد هیچ انسان دیگری به کار ببرم) و بدان مدال خونین افتخار می‌کنید!...
آقای ویل راجرز، سعی خواهم کرد، با مثالی مسئله را برایتان روشن کنم. شما حتما به عنوان یک دریانورد در شبی صاف، ماه و ستارگان چشمک زنش را در آسمان بی‌انتها دیده‌اید که چگونه جشنی آرام و زیبا برپا کرده‌اند، ولی باید این را بپذیرید که بیشتر ملت شما، سال هاست که جهان را تنها از دریچه اینچ‌های تلویزیون رنگی می‌بینند و از این دریچه، تغذیه فکری می‌‌شوند. همین باعث شده است تا جهان با عظمت خداوندی در چشمانشان خوار جلوه کند.
آیا ساعتی دچار بی‌برقی شده‌اید؟ تا در شب و با نور فانوس، خانه را روشن کنید و تازه بفهمید که برای نخستین‌بار و پس از مدت‌ها بدون واسطه‌ای به نام تلویزیون، چشم در چشم عزیزانتان دوخته‌اید؟ این نگاه با واسطه به جهان، یکی از دلایل عمده ترس و وحشت شما از مرگ و آینده است، یعنی ارتباط نداشتن صحیح با طبیعت و بالطبع خداوند، به همین علت، لحظه‌ای تنهایی و در خود رفتن را بر نمی‌تابید. این ترس از مرگ و نگاه مادی، که جزو اصلی دیگری از رویای آمریکایی است، خمیر مایه شلیک ناو وینسنس به هواپیمای مسافربری است...
لحظه‌ای که نفرات شما در پل فرماندهی وینسنس، از اصابت موشک‌های رها شده هواپیمای مسافربری مطمئن شدند، دقیقا چنین جیغی کشیدند yohoo. آیا این شیهه شباهتی به صدای سواره نظام آمریکا در قتل عام سرخ پوستان و یا به دار کشیدن سیاه پوستان توسط گروه‌های کوکلاس کلان ندارد؟ بله yohoo.
آقای ویل راجرز، مجموع این تجربیات، به من و دوستانم آموخت که برخلاف افراط کارانی همچون شما و تفریط‌کاری همچون بودا، تنها به دین و مذهب خود بیاویزیم و پیش از هر شلیک، تفکر کرده و بعد ماشه را بچکانیم، تا پس از هشت سال حضور در جبهه دفاع، که به حق مقدسش می‌شماریم، احتیاج به هیچ قرص خواب‌آوری نداشته باشیم. در زمان جنگ، چهار میلیون داوطلب به جبهه‌ها رهسپار شدند و در زیر سایه توجه به مذهب، کشور مقابل ما نتوانست، حتی یک مورد هتاکی جنسی به نوامیس خود را ابراز نماید و این یکی از بزرگ ترین دستاوردهای بشری در دفاع است، ولی در مقابل، با خروج سربازان آمریکایی از شرق دور، بنابر آمار رسمی دستگاه‌های سازمان ملل، 20.000 فاحشه در کامبوج باقی ماندند و این یک رکورد واقعی توسط ارتش شما بود که برجای ماند.
آقای ویل راجرز، اکنون من در ساحل خلیج فارس و به یاد 290 شهید بی‌گناه، که اجساد بیش از صد تن آنان، هنوز در اعماق دریا آرمیده، این مطالب را برای شما می‌نویسم، به گرامیداشت قربانیانی که به یقین، هرگز هالیوود به یادبوشان «تایتانیک» دیگری نخواهد ساخت. من در هر گذر از این مختصات که چشمم به صفحه سونار می‌افتد، به شما فکر می‌کنم و کاری که می‌‌توانید برای کاستن از این بار گران انجام دهید. شاید بپرسید چگونه؟ به نظر من، کافی است، به تک تک افراد نظامی آمریکا، به دور از غریو و هیاهوی شهرها و چراغ نئون و سیاستمداران تو خالی و پرمدعا، آسمان پرستاره و طبیعت، خداوند را نشان داده و تنها ابراز کنید که خدای این طبیعت، بسیار بزرگ تر از آن صفحه تلویزیون و یا رادار است و در زیر سایه این خدا، انسان‌های دیگری نیز هستند که قلب و احساس دارند و دلشان برای ابنای بشر، همچون خود می‌تپد، ولی دوست ندارند، حقیقت زندگی را در لذت‌جویی افراطی فراموش کنند. اگر این گونه پنداشته شود، هرگز ناو دیگری از سان دیه‌گو (مهد ساخت هواپیمای چارلز لیندنبرگ مشهور) به حرکت در نمی‌آید، تا به جای پرواز فراموش نشدنی لیندنبرگ بر فراز اقیانوس، یکی از بزرگ‌ترین فجایع هوایی تاریخ را رقم زند. و بدین ترتیب، یقیناً روزی فرا خواهد رسید که به انجام این رسالت عظیم، سنگینی این بار بر دوش تک تک انسان‌ها قرار گیرد، تا مردی به نام «ویل راجرز» نیز، در زندگی‌‌اش لختی احساس آسودگی وجدان کند. پس به امید آن روز، خداحافظ»

[&mmt]

[BLOCKQUOTE][BLOCKQUOTE]جانشین فرماندهی نیروی دریایی سپاه گفت: از 290 پیکر شهید ایرباس 100 پیکر برای همیشه در خلیج فارس ماند.[/BLOCKQUOTE][/BLOCKQUOTE] به گزارش مشرق به نقل از فارس، سردار علیرضا تنگسیری پیش از ظهر امروز در مراسم بزرگداشت 12 تیر که در یک شناور در محل فرود پیکر شهدای ایرباس در حوالی جزیره هنگام برگزار شد، اظهار داشت: 25 سال از این فاجعه دردناک می‌گذرد و ما امروز در محلی که حادثه رخ داده حاضر شده‌ایم.

وی افزود: با قرار گرفتن در ‌آب‌های خلیج فارس این حس به هر ایرانی دست می‌دهد که انگار همین دیروز بوده است که شهدای ایرباس در خلیج فارس جاودانه شده‌اند.

جانشین فرماندهی نیروی دریایی سپاه ادامه داد: این حس نشان از این دارد که شهدا همیشه زنده‌اند همانطور که قرآن می‌گوید.

تنگسیری با بیان اینکه این فاجعه دردناک توسط استکبار رقم زده شد همیشه در ذهن تاریخ می‌ماند، یادآور شد: از 290 مسافر ایرباس خطوط هوایی ایران در 12 تیر 67 تنها 190 پیکر یافت شد و ملت ایران 100 تن از این شهدا را به خلیج فارس سپرد.

وی در ادامه سخنان خود با بیان اینکه ایرباس 300 در روز 12 تیر 67 با نیم ساعت تاخیر راس ساعت 10 و 17 دقیقه با اجازه برج کنترل از فرودگاه بندرعباس بلند شد، پس از هفت دقیقه طی مسیر مورد اصابت قرار گرفت.

تنگسیری در همین راستا ادامه داد: چهار نفر از 290 مسافر به عنوان حراست پرواز از پاسداران سپاه بودند، همچنین همسر یکی از شهدای پاسدار حاضر در ایرباس خواهر سه شهید است.

جانشین فرماندهی نیروی دریایی سپاه در بخش دیگری از سخنان خود اضافه کرد: می‌توانستیم مثل بسیاری از کشورها از جمله ژاپن و کره جنوبی در مقابل آمریکا سر تعظیم فرود بیاوریم اما خدا می‌داند که آمریکایی‌ها حتی جرات آمدن به مرز آب‌های ایران را نیز ندارند.

وی افزود: پس از آن حادثه است که قانون کنترل در خلیج فارس در حال اجراست و طی این سال‌هاست هرناوی که قصد عبور از تنگه هرمز را دارد توسط ایران کنترل و اجازه ورود و خروج می‌گیرد.

[sailor]

ممنون از توضیحات رامین و سینای عزیز...

مهمترین و اصلی ترین نکته برای بنده در مورد حوادثی از این دست اینه که به هیچ عنوان نمیشه روی توضیحات و مدارک و ادله طرفین درگیری اعتماد کرد! مگر اینکه اون دلیل عقلا" ( از روی منطق و یا تجربه)و یا حکما" به واسطه سندی قابل پذیرش باشد!!!

من حادثه حمله ناو های آمریکایی رو به ناوچه جوشن مثال میزنم! چند وقت پیش بحثی بسیار جالب و مفید توسط یکی از پرسنل بازنشسته ناوچه جوشن در فروم گنج جنگ شروع شده بود که متاسفانه پس از گذشت چند ماه( که حاصلش بیش از صد صفحه نوشته و توضیحات و اسناد پرسنل باقی مانده از ناوچه جوشن و ناوهای آمریکایی(پرسنل بازنشسته اش از طریق یکی از کاربران مقیم آمریکا به فروم گنج جنگ متصل شده بودند) بود) به دلیل کرش غیر منتظره فروم گنج جنگ ناتمام ماند...

نتیجه گیری بنده از خواندن تمام این صد صفحه و اسناد طرفین این بود که هردو طرف بنا به دلایلی که برای خودشون داشتند مجاز بودند که هر دروغی رو به افکار عمومی منعکس کنند. حتی آوردن خلاصه اون مطالب هم اینجا امکان پذیر نیست لذا فقط یک نکته کوچیک رو من ذکر کنم...

در تمام اسناد آمریکایی ذکر شده بود که ناوچه جوشن پیش از شروع درگیری روی یکی از ناوهای آمریکایی قفل راداری کرده بود و در نهایت ثانیه هایی پیش از درگیری نهایی یک فروند هارپون به سمت اونها شلیک کرده است. در صورتی که پس از ارایه اسناد طرفین مشخص شد به هیچ عنوان چنین اتفاقی نیافتاده است( موضوعی که برای من هم مشخص بود... ولی خوب منتظر ارائه دلایل علمی بودم تا بتوانم آنرا بپذیرم!)

خلاصه کلام اینکه من نمیتوانم بپذیرم که ناو آمریکایی 3 بار روی کانال غیر نظامی ایرباس ایرانی را صدا زده است! مگر اینکه...

مثال عملیات آخوندک و ناوچه جوشن و مقایسه آن با هواپیمای ایرباس واقعا جالب و قابل تامل است چرا که از چند جنبه این دو با یکدیگر تشابه دارند، یکی از آنها توجیه برخی از عملکردهای اشتباه و بهره برداری افکار عمومی داخل کشور است در این راستا به ناو ایران اجر هم می توان اشاره نمود، امریکایی ها از این لندیگ کرافت فیلم برداری کرده و عکس گرفته بودند حتی قبل از حمله برای توقیف ناو با یک فروند هلیکوپتر به آن چندین بار اخطار داده و بعدا درگیر شدند مشابه همان اخطاری که سال بعد به جوشن داده شد هم اکنون در فضای مجازی تصاویر ایران اجر و مین های روی آن و پرسنل اسیرش منتشر شده ولی آن سالها خبری از این تصاویر نبود. روزنامه های وقت و رادیو تلویزیون کشور کلا" منکر وجود مین بر روی ناو شده و حتی آن را کشتی غیر نظامی و تجاری یا باری معرفی می کردند که بر خلاف قوانین بین الملل توسط استکبار جهانی و در راس آن امریکا نابود شد ولی پاسخ دولت ریگان در مقابل این همه ادعا تنها سکوت بود.

افرادی که از نزدیک دستی بر آتش داشتند از این بابت که امریکا هیچگونه مدرکی رو نمی کند متعجب شده بودند چرا که با این کار به ادعا های رسانه های این طرف و خوراک تبلیغاتی آنها مهر تایید می زدند، پنتاگون هنوز هم اسناد بازجویی نفرات ایران اجر و تصاویری که بصورت نیم تنه از تک تک پرسنل گرفته را منتشر نکرده است! یک نکته دیگر اینکه فینسنس زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان هواپیمای ایرباس را زد اما حدود دو سال بعد و توسط جورج بوش پدر به کاپیتان ناو و هنگام بازنشستگی اش به او مدال داده شد.
JAVA عزیز به مطلب ظریفی اشاره فرمودند هر چند که احتمالا توجه دوستان به این مطلب جلب نشده است ولی شاید در آینده اسنادی که ما از آن بی خبریم رو شوند.

[Java]

[External Link Removed for Guests]

[MOHAMMAD_ASEMOONI]

سلام
۴ روز دیگه یعنی پنجشنبه ۱۲ تیرماه ، سالگرد حمله ناو آمریکایی به ایرباس ایران هست
حتماً در ۱۲ تیرماه برنامه های کانال IRINN و شبکه ۱ و شبکه ۲ رو دنبال کنید و مقایسه کنید با برنامه‌های سالهای قبل .

خصوصاً اخبار و سخنرانی ها و خصوصاً پخشِ جمله ی معروف غلط کردین که اشتباه کردین