شهیدانِ حاضر در این عکس، از سمت راست، عبارتند از:
* [COLOR=#0000cd]نفر اول: «صلاح الدين محمد غندور» معروف به «صلاح غندور» با اسم جهادی «ملاک». وی به سال 1968 در روستای «کفر ملکی» در جنوب «لبنان» متولد شد و در سال 1985 به «مقاومت اسلامی لبنان» پیوست. در اویل دهه ی 90 میلادی، «صلاح» یکی از فرماندهان میدانی مقاومت در جبهه های جنوب لبنان بود. اور در سال 1995 عملیات استشهادی بزرگی را در منطقه ی اشغالی «بنت جبیل» طراحی نمود و با اصرار فراوان، شخصا اجرای آن را هم خود بر عهده گرفت. این عملیاتِ تاریخی که به «عملیات مقرِ 17» شهرت پیدا کرد، باعث کشته و مجروح شدن 35 نظامی صهیونیست گردید.
* [COLOR=#0000cd]نفر دوم: «أحمد حمد يحيى» معروف به «شیخ یحیی اباذر» اسم جهادی «ابوذر». وی به سال 1958 در روستای «رشاف» واقع در جنوب لبنان متولد شد. در سال 1982 به ایران آمد و در حوزه ی علمیه ی «قم»، به تحصیلات حوزوی مشغول شد. او در سال 1986 به لبنان بازگشت و به یگان های «مقاومت اسلامی» ملحق شد و پس از شرکت در چندین عملیات ضدصهیونیستی، سرانجام، تنها چند روز پیش از آزادی مناطق اشغالی جنوب لبنان در سال 2000، مورد توسط اشغالگران مورد هدف قرار گرفت و به سختی مجروح شد. «شیخ یحیی اباذر»، درست در روزِ فرار بزرگ صهیونیست ها (25 می مصادف با 4 خرداد) بر اثر جراحات وارده، خلعت شهادت پوشید و به این ترتیب، نامش یه عنوان آخرین شهید در مرحله «آزاد سازی جنوب» ثبت شد.
*[COLOR=#0000cd] نفر سوم: «خالد احمد بَزی» اسم جهادی «حاج قاسم». وی به سال 1966 در «جنوب لبنان» متولد شد. در سال 2006 میلادی، «خالد» از سوی «حاج عماد مغنیه» به عنوان فرمانده ی عملیاتِ اسیر گیری منصوب شد که طی آن عملیات، دو نظامی صهیونیست به اسارت «مقاومت اسلامی» درآمدند و «جنگ تموز»، معروف به «جنگ 33 روزه» آغاز گشت. این سردارِ دلباخته ی حزب الله لبنان، در جریان همین جنگ، هنگام دفاع از شهر «بنت جبیل»، در نبرد با متجاوزان صهیونیست، بال در بال ملائک گشود.
این عکس در اواخر دهه ی 1980 میلادی برداشته شده است. روحمان با یادشان شاد
از راست: «صلاح الدين محمد غندور»، «أحمد حمد يحيى» و «خالد احمد بَزی» [External Link Removed for Guests]