مسکن شمارۀ ۶۷

در اين بخش مي‌توانيد در مورد تمامي مسائل مرتبط با معماري و شهرسازي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: hani1459, شوراي نظارت

ارسال پست
Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2952
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۷, ۴:۲۷ ق.ظ
سپاس‌های ارسالی: 2399 بار
سپاس‌های دریافتی: 12644 بار

مسکن شمارۀ ۶۷

پست توسط hani1459 »

مسکن شماره‌ی ۶۷، طراحی شده توسط معمار موشه سفدی در نمایشگاه جهانی‌ ۱۹۶۷، در اصل جهت ارائه راهکاری تجربی‌ برای مسکن با کیفیت بالا در محیط متراکم شهری طراحی شده است.

تصویر
اختصاصی معماری نیوز: مسکن شماره‌ی ۶۷، طراحی شده توسط معمار موشه سفدی در نمایشگاه جهانی‌ ۱۹۶۷، در اصل جهت ارائه راهکاری تجربی‌ برای مسکن با کیفیت بالا در محیط متراکم شهری طراحی شده است.

سفدی احتمالات ممکن برای واحدهای مدولار پیش ساخته را در جهت کاهش هزینه‌های ساخت مسکن بررسی‌ کرد و به یک تیپولوژی ساخت مسکن جدید دست یافت که کیفیت‌های یک خانه محلی و یک خانه بلندمرتبة شهری را ترکیب می‌‌کند.

برگرفته از کانسپت پروژه در "نگاهی‌ به مسکن شماره‌ی ۶۷"، سفدی اظهار می‌‌کند که مسکن شماره‌ی ۶۷ به راستی‌ دو ایده در یک جا می‌‌باشد. یکی‌ پیش ساختگی و دیگری بازنگری در طراحی ساختمان‌های آپارتمانی در فرمی جدید می‌‌باشد.

 [External Link Removed for Guests] 
این پروژه‌ نشأت گرفته از پایان نامه سفدی در دانشگاه مک گیل در سال ۱۹۶۱، با عنوان "نمونه‌ای برای زندگی‌ شهری" و توصیف شده با عنوان "یک سیستم ساختمانی مدولار سه بعدی" می‌‌باشد.

پس از دو سال، زمانی‌ که تنها ۲۳ سال داشت و در دفتر لویی کان کارآموزی خود را می‌‌گذراند، استاد راهنمای پایان نامه سفدی، سندی ون گینکل، او را به ارائه پروژه‌اش در نمایشگاه جهانی‌ سال ۱۹۶۷ دعوت کرد. سفدی تئوری‌های اصلی‌ خود را به یک مسترپلان کامل توسعه داد؛ مستر پلانی که شامل مراکز خرید، یک مدرسه و هزار واحد مسکن می‌‌شد. علیرغم جوانی‌ سفدی، پروژه تایید شد ولی‌ در نهایت واحدهای مسکونی پروژه توسط دولت کانادا به ۱۵۸ واحد کاهش یافت.

مسکن شماره‌ی ۶۷ از ۳۵۴ مدول کاملاً پیش ساخته و یکسان (با عنوان جعبه ها) ساخته شد و در ترکیب‌های گوناگون بر روی هم قرار گرفت و توسط کابلهای استیل به یکدیگر متصل شد. این آپارتمان‌ها در شکل و اندازه‌های متفاوت دسته بندی شده اند؛ چرا که توسط گروهی تکی‌ تا چهارتایی از "جعبه های" ۶۰۰ فوت مربعی در پیکربندی‌های متفاوت شکل گرفته اند. دسترسی‌ هر آپارتمانی از طریق یک سری خیابان‌های عابرپیاده و پل‌ها می‌‌باشد که در طول خود توسط سه هستۀ عمودی از آسانسور‌ها برای طبقات بالا به یکدیگر متصلند. امکانات خدمات و پارکینگ خودرو واقع شده در طبقۀ همکف، از مسیر‌های سیرکولاسیون مسکونی جدا شده اند.

 [External Link Removed for Guests] 
فرآیند پیش ساختگی جعبه‌های ۹۰ تنی، در سایت صورت گرفت. شکل مدولار پایه در جعبه استیل مسلحی به ابعاد ۳۸*۱۷ فوت قالب گیری شد. پس از گرفتن بتن، جعبه بتنی‌ به خط مونتاژ منتقل شده تا سیستم‌های الکتریکی و مکانیکی به مانند عایق گذاری و پنجره‌ها الحاق شود. برای نهایی شدن محصول، حمام‌ها و آشپزخانه‌های مدولار نصب شدند و نهایتاً جرثقیلی هریک از واحد‌ها را به موقعیت طراحی شده‌اش بالا برد.

سیستم پیش ساخته در محل، هزینه محصول را که بخشی جدایی ناپذیر از نگرش سفدی برای ساخت یک مجتمع مسکونی با صرفۀ اقتصادی بود، کاهش داد. متأسفانه، به دلیل کاهش مقیاس توده پروژه، هزینه‌ها بالاتر از حد انتظار بود. هرچند مسکن شماره‌ی ۶۷ نتوانست ضربه‌ای در جهت پیشرفت موج جدید پیش ساختگی باشد، ولی‌ در خلق یک تیپولوژی مسکن جدید که هم موثر بوده و هم منطبق با سایت باشد، موفق بود.

[HIGHLIGHT=#NaNNaNNaN]  
Ads not by this site
    [External Link Removed for Guests] 
با روی هم قرار دادن جعبه‌های بتنی‌ در پیکربندی‌های هندسی گوناگون، سفدی با قرار دادن هر جعبه یک پله عقب تر از همسایۀ کناری خود، قادر بود تا فرم مرسوم در برجهای بلندمرتبۀ راست گوشه و قائم را بشکند.

این روش مبتکرانه، باعث ایجاد یک باغ بام، یک جریان دائم از هوای تازه و بهره بری از ماکزیمم نور طبیعی برای هراپارتمان می‌‌شود؛ کیفیت هایی که برای یک مجتمع آپارتمانی ۱۲ طبقۀ بی‌ سابقه بود. پس مسکن شماره‌ی ۶۷ در تداخل دو تیپولوژی مسکن -خانه باغ محلی و ساختمان بلندمرتبۀ اقتصادی- پیشگام می‌‌باشد.

در نمایشگاه‌های جهانی‌ در سال‌های ذیل، مسکن‌های بسیاری در سراسر جهان ساخته شد: در نیویورک(سال ۱۹۶۷)، در پورتوریکو(سال ۱۹۶۸)، در روچستر(سال ۱۹۷۱) و تهران(سال۱۹۷۶). مسکن شماره‌ی ۶۷ جدای از سایرین، هدف اصلی‌ خود را تا انتها حفظ کرد و امروزه نیز به عنوان یک مجتمع مسکونی موفق از آن یاد می‌‌شود. به مانند سایر آیکون‌های نمایشگاه‌ها و غرفه‌های بزرگ، مانند کریستال پالاس و برج ایفل، مسکن شماره‌ی ۶۷ بر خلاف زندگی‌ قفس مانندش، رونق یافته است و به عنوان سمبلی‌ از این دوران باقی‌ می‌‌ماند.

علاوه بر خلق انقلابی‌ در زمان خود، مسکن شماره‌ی ۶۷ به تاثیر خود بر معماران در تمام دهه‌ها ادامه می‌‌دهد.

یک پروژه‌ی فضایی شبیه مسکن شماره ۶۷ در قلعۀ کافگا از ریکاردو بوفیل (در سال ۱۹۶۸ و البته اینکه آیا بوفیل، سفدی را تحت تاثیر قرار داده یا عکس آن که می‌‌تواند مبحث مناظره‌ای باشد) و تکنیک پیش ساختگی مسکن در برج کپسولی ناکاگین از کیشوکوروکاوا در سال ۱۹۷۲ به کار گرفته شد و اخیراً بیشتر، یک مورد مسکن کوهستانی BIG می‌‌باشد که الهامی مستقیم از استراتژی طراحی سفدی را نشان می‌‌دهد.



[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
[FONT=Times New Roman] [FONT=Times New Roman]  و ایران را دوست میدارم    
ارسال پست

بازگشت به “معماري و شهرسازي”