دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

[ali66_6698]

آقا عجب تاپیک پر باری شده واقعا ممنونم ازتون با اجازتون من هم بعضی اوقاتاینجا پست بزارم تا ذره ای در کامل تر شدنش نقش داشته باشم این هم یکی از سلاحهای آلمانی مورد علاقه ی من..
  The Model 43 Stielhandgranate
    نارنجک آلمانی The Model 43 Stielhandgranate یکی از شناخته شده ترین نارنجکهای جنگ جهانی دوم بود.این نارنجک که به خاطر ظاهرش سربازان بریتانیایی به آنها لقب نارنجک چوبی "stick grenade" و سربازان روس لقب گوشت کوب سیب زمینی یا خرد کننده ی سیب زمینی "potato masher"(در بازی کال اف داتی هم سربازان روس نارنجک آلمانیها را پوتایتو ماشر فریاد میزدند) داده بودند از اواخر جنگ جهانی اول تولید و تا پایان جنگ جهانی دوم در ارتش آلمان مورد استفاده قرار گرفت.

نارنجک چوبی در اواخر جنگ جهانی اول و در سال 1915 طراحی شد(با نام The Model 24 Stielhandgranate) و روش عملکرد آن برای کشورهای دیگر بسیار غیر متداول بود به اینگونه که در زیر دسته ی آن یک طناب قرار داشت که از دسته ی چوبی که تو خالی بود عبور میکرد و به فیوز کوچک زیر کلاهک انفجاری برخورد میکرد, ماده ی منفجره در کلاهک فلزی نارنجک قرار داشت.با کشیده شدن طناب فیوز زیر ماده ی منفجره روشن میشد و 5 ثانیه بعد نارنجک منفجر میگشت.
نارنجک The Model 43 Stielhandgranate که در سال 1941 برای ارتش آلمان نازی تولید گشت نسبت به مدل اولیه ی خود بسیار پیشرفته تر بود به این صورت که کلاهک انفجاری اینبار به صورت خوشه ای طراحی شده بود و تعداد بسیار زیادی فلزات ریز دندانه شکل در کلاهک آن تعبیه شده بود و همچنین دسته ی چوبی نارنجک بلندتر شده بود و به سرباز این امکان را میداد تا نارنجک را تا فصله ی 30 یا 40 متری پرتاب کند و این خصوصیات سبب شده بود نارنجک دسته چوبی به سلاحی موثر برای نابودی نفرات و پاکسازی سنگرهای دشمن بدل شود.
  http://www.forum.nazicenter.ir/thread1849.htmlمنبع
و این هم به نظر من مخوف ترین تیربار جنگ جهانی دوم هست...
  [COLOR=red][FONT=Calibri]       [COLOR=#000000]تیربار mg42 یا به آلمانی maschinengewehr42 یکی از بهترین تیربارهای جنگ جهانی دوم بود که توسط آلمان نازی در سال 1942 به خدمت گرفته شد.نرخ آتش این سلاح در آن روزگار اعجاب آور بود.این سلاح دارای نرخ آتش 1500 تا 1600 گلوله در دقیقه بود که این حجم عظیم آتش
نیروهای متفقین را مثل برگ خزان به روی زمین میریخت.این سلاح نسخه ی بهبود یافته ی mg34 بود که هر دو سلاح تا پایان جنگ تولید میشدند و در تمامی جبهه ها در ارتشهای آلمانی مورد استفاده قرار میگرفتند.اسلحه های mg51 سوئیس,mg47 اتریش, تیربار اسپانیایی ameli,m60 آمریکایی و mag بلژیک و... از روی این اسلحه ساخته شده اند.
همانطور که اشاره شد مهمترین ویژگی این تیربار نرخ آتش بالای آن بود(1200تا1500 دور در دقیقه)در حالی که بهترین تیربار انگلستان vikers و تیر بار آمریکایی browning دارای نرخ آتش تنها 600 دور دقیقه بودند.این سلاح وزنی معادل11.6 کیلوگرم بود ولی هم از mg34 سبکتر بود و هم نرخ آتش بالاترین داشت و هم دیرتر داغ میکرد.این سلاح از نظر روانی روی سربازان متفقین تاثیر بسیار زیادی داشت و اگر سربازی در جبهه ها صدای این تیربار مرگبار را می شنوید از ترس غالب تهی میکرد و نمیتوانست به جنگیدن ادامه دهد.شاید بزرگترین ضربه ای که این اسلحه ی مرگبار به متفقین وارد کرد در سواحل نرماندی بود جایی که این سلاح به صورت گسترده ای در سنگرها و بلوکهای بتونی علیه نیروهای آمریکایی و انگلیسی به کارگرفته شد.
مشخصات کلی:
در سرویس :1942-1968
جنگ ها: جنگ جهانی دوم،و جنگهای دیگر مانند کره و.. تا آغاز دهه ی 70
تاریخ تولید:1942
تولید کننده MauserWerkeAG
ویلهلم - Gustloff - Stiftung
اشتایر - دایملر - Puch،
GroßfußAG، MAGET (MaschinenbauundGerätebau جیامبیایچ، برلین Tegel)
محصول: 1942
تعداد ساخته شده تقریبا: 750.000
انواع دیگری: MG 45/MG 42V، MG 1، MG 2، RheinmetallMG 3، M53، MG 74
مشخصات
وزن: 11.57 کیلوگرم
طول :1120 میلی متر
کالیبر : 8x57mm
نرخ آتش : 1200 دور / دقیقه (بین 900-1،500 دور / دقیقه با پیچ های مختلف متفاوت)
سرعت گلوله: 755 متر / ثانیه
برد موثر: محدوده 1000 متر
با رشته های گلوله ی 50 تا250 تایی  

منبع:http://www.forum.nazicenter.ir/thread1745.html  

[hany]

Messersschmitt Me 163
---------------------------

از دهه 1920 در آلمان تحقیق بر روی امکان استفاده از موتورهای موشک در هواپیما آغاز شده بود و دکتر الکساندر لیپیش با تولید گلایدر DSF 194 گام های را برای توسعه Me 163 برداشته بود. لیپیش و تیم اش در ژآنویه 1939 به مسر اشمیت ملحق شده و سعی بر قرار دادن موتور موشک والتر بر گلایدر DSF 194را داشتند. DSF 194 با این موتور به سرعت 550 کیلومتر در ساعت در پرواز آزمایشی دست یافت و خود محرکی برای سفارش شش پیش نمونه Me 163A گردید. اولین پیش نمونه به عنوان گلایدر پرواز نمود که مشکل خیلی کمی داشت. در تابستان 1941 دو پیش نمونه با موتور های جدید Walter HWK RII-203b تجهیز شدند که توانایی رسیدن به سرعت 885 کیلومتر در ساعت را داشتند. خلبان هانی دیتمار در ارتفاع 4000 متری به سرعت 1003.9 کیلومتر در ساعت دست یافت. اما به دلیل نردیک شدن به سرعت صوت دچار مشکلاتی شد که تا آن زمان به خوبی شناخته شده نبود و منجر به اصلاحاتی در بال گردید. سوخت آن پراکسید هیدروژن بود. از آنجایی که Me 163 تا سرحد امکان باید سبک می بود و در زمینه کاهش سوخت هم محدودیت وجود داشت، ارابه های فرود حذف گردید و برای بلند شدن از چرخ های جدا شدنی استفاده می شد. برای فرود از اسکی های جمع شونده در زیر هواپیما استفاده می شد. به دنبال تولید 6 پیش نمونه Me 183A، 10 فروند Me 163A-0 توسط ولف هیرت ساخته شد که به عنوان آموزش گلایدر مورد استفاده قرار می گرفت. طراحی مجدد قبل از عملیاتی شدن Me 163B Komet انجام شد. 6 پیش نمونه و 70 فروند عملیاتی از آن تولید گردید. تحویل اولین Me 163B-1ها در می 1944 آغاز گردید و از 28 جولای پنج فروند از آنها در نبرد با B-17 دیده شدند.

تولید Me 163B-1a در فوریه 1945 پس از تولید 400 فروند از انواع مختلف واریانت های آن متوقف شد.


Me 163B-1a در موزه ملی هوایی اسکاتلند


موتور HWK 109-509A متعلق به Me 163B-1a


چرخهای جدا شونده

مشخصات Messerschmitt Me 163B-1

1- تیپ: جنگنده رهگیر تک نفره

2- موتور: دارای یک موتورWalter HWK 509A-2 با تراست 1700 کیلوگرم

3- حداکثر سرعت: 960 کیلومتر در ساعت در ارتفاع 10000 متری

4- سقف پرواز: 12100 متر

5- وزن خالی: 1905 کیلوگرم

6- حداکثر وزن: 4110 کیلوگرم

7- گستره بال: 9.32 متر

8- طول هواپیما: 5.84 متر

9- ارتفاع هواپیما: 2.77 متر

10- مساحت بال: 18.50 متر مربع

11- دارای دو مسلسل 20 میلیمتری یا دو مسلسل 30 میلیمتری

مدلMe 163A V4 در سال 1941 این عکس گرفته شده





منبع:aerospacetalk.ir

[hany]

هواپیمای ترابری غوا آسا Messersschmitt Me 231/232 Gigant
------------------------------------------------------------------
هواپیمای گلایدرMe 321 و دارای موتور Me 323 را باید به عنوان یکی از غیر معمول ترین طرح ها در طی جنگ جهانی دوم در نظر گرفت. طرح اصلی آن پس از سقوط فرانسه و برای حمله به بریتانیا و عبور از کانال مانش ریخته شده بود. از آنجا که سرعت عمل در این طرح حائز اهمیت بود حمل تانک و اسلحه و نفرات با استفاده از گلایدر غول آسا اهمیت زیادی داشت. علیرغم حمله به روسیه این طرح همچنان مد نظر بود و دوتیم از مسراشمیت و یونرکرس در ظرف 14 روز مطالعه طرح اولیه گلایدر را به انجام رساندند و هر کدام از آنها در تدارک مواد اولیه برای ساخت 100 فروند گلایدر بودند. طرح یونکرس تحت عنوان Ju 322 به دلیل ضعف های موجود از تولید پیش نمونه جلوتر نرفت. اما طرح مسراشیمیت پس از 14 هفته آماده شده بود. گستره بال آن با 55 متر دومین تا آن زمان در جهان بود. محفظه بار ان 108 متر مکعب بود. ظرفیت 20000 کیلوگرم بار و یا حمل 200 سرباز را داشت. اولین پرواز در 25 فوریه 1941 و با کشش توسط یک فروند Ju 90 انجام شد. هرچند با موفقیت بلند شد اما کنترل آن بسیار سخت بود. تست های بعدی با استفاده از 3 فروند Bf110 برای کشش انجام شد که عملیات فوق االعاده خطرناکی بود و حوادثی را بوجود آورد. در بدترین آنها 3 فروند Bf110 به همراه Me 321 سقوط نموده و 120 سرباز حاضر در هواپیما و 9 خدمه هواپیما ها کشته شدند.



تا اواخر تابستان 1941، مسراشمیت اولین 100 فروند Me 321A-1 را تحویل داد و شروع به تحویل Me 321B-1 نمود که دارای کاکپیت عریض تر برای حضور خلبان و کمک خلبان بود ( نمونه های قبای فاقد کمک خلبان بودند ). با گذشت زمان و احساس نیاز به حمل ونقل هوایی مسر اشمیت تحقیق بر روی موتور دار نمودن Me 321 را آغاز نمود. آخرین 200 فروند Me321 در اوایل سال 1942 تحویل شدند.

مسراشمیت دو فروند از Me321 ها را تغییر داده، یکی از آنها را با دو موتور ( Me323C ) و دیگری را با 6 موتور ( Me323D ) مجهز نمود. نمونه Me323C در هنگام برخاستن نیاز به کشیده شدن توسط یک فروند Bf110 داشت در حالیکه Me323D به تنهایی از عهده این کار برآمد. به دلیل حوادث ناشی از کشش، نمونه Me323D انتخاب و در ابتدا 10 فروند Me 323D-0 تولید شد. نمونه ها Me 323D-1 و D-2 با اندکی تغییر تولید شدند. هر کدام از آنها قادر به حمل 120 سرباز با تجهیزات کامل بودند و یا با برداشتن وسایل مف آن قادری به حمل 60مجروح بر روی برانکارد بود. تحویل آن از ماه اگوست 1942 آغاز گردید. در ماه نوامبر همان سال این هواپیماها شروع به عملیات در حوزه مدیترانه و شمال افرقا نمودند. تا 16 آوریل سال 1943 ، 14 فروند از آنها مورد حمله قرار گرفته و از دست رفتند. سرعت پائین آنها و عدم توانایی آنها در فرار و مانور در هنگام حمله، نیاز به افزایش تجهیزات دفاعی آنها را ضروری نموده بود. تولید این هواپیما در آوریل سال 1944 پس از تولید 198 فروند پایان یافت و به نظر می رسد که اندکی بعدتر هم از عملیات کنار گذاشته شد.


موقعیت دو مسلسل در پشت هواپیما در تصویر مشخص است


ایتالیا. Me 323 در حال تخلیه مجروحین


تونس.خودروی نظامی در حال خارج شدن از Me 323


مشخصات Messerschmitt Me 323E-2

1- تیپ: هواپیمای حمل و نقل ( ترابری ) سنگین

2- دارای 6 موتور Gnome-Rhone 14N چهارده سیلندر پیستونی هر یک به قدرت 1140 اسب بخار

3- حداکثر سرعت: 240 کیلومتر در ساعت در ارتفاع 1500 متری

4- سقف پرواز: 4500 متر

5- حداکثر برد: 1300 کیلومتر

6- وزن خالی: 29060 کیلوگرم

7- حداکثر وزن هنگام برخاستن: 45000 کیلوگرم

8- گستره بال: 55 متر

9- طول: 28.50 متر

10- ارتفاع هواپیما: 9.60 متر

11- مساحت بال: 300 متر مربع

12- دارای دو مسلسل 20 میلیمتری و هفت مسلسل 113 میلیمتری




منبع:aerospacetalk.ir

[A3eman]

در ماه های آخر جنگ جهانی دوم ، نیروهای نظامی آمریکا به تاسیسات محرمانه آلمان حمله کردند و جت batwing که به دست مهندسان نازی در حال تکمیل شدن بود را کشف کردند . اگر مهندسان نازی زمان بیشتری را برای تکمیل این جت داشتند ، آیا جنگ جهانی این گونه تمام می شد ؟؟؟؟؟!!!!!


[External Link Removed for Guests]

[hany]

هورتن Ho ۲۲۹
-----------------
هورتن Ho ۲۲۹ هواپیمای رادارگریزی است که آلمان در پایان جنگ جهانی دوم طراحی کرد ولی هرگز نتوانست از آن استفاده کند. مهندسان نازی تنها چند قدم تا ساخت هواپیمایی که می‌توانست مسیر جنگ جهانی دوم را تغییر دهد، فاصله داشته‌اند

مشخصات
بال‌های سرتاسری این هواپیما بیشتر به هواپیمای B-۲ ایالات متحده یا هواپیماهای اپیزودهای جنگ ستارگان شباهت دارد. طراحی هواپیما به گونه‌ای بوده‌است که بتواند با سرعت ۹۵۶ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. ۲۹-۲ برای افزایش توانایی کنترل یا مقاومت از هیچ سطح عمودی استفاده نکرده‌است و تمامی سطوح خارجی این هواپیما در اوج گرفتن آن نقش دارند. طراحی یکدست این هواپیما توانایی خاصی را در فرار از مقابل چشم رادارها به ۲۹-۲ بخشیده‌است. به بیانی دیگر اینگونه به نظر می‌رسد هواپیمای هورتن ۲۹-۲ اولین هواپیمای رادار گریز در جهان باشد.

تاریخچه
هورتن ۲۹-۲ با ساختاری غریب، بسیار دیرتر از آن ابدع شده بود که بتواند در جنگ جهانی دوم به یاری نازیها بشتابد. هدف مهندسان از بازآفرینی این هواپیما بررسی و تایید رادار گریزی این هواپیما اعلام شده‌است.

در صورتی که این هواپیما در زمانی دیگر در اختیار نازی‌ها قرار می‌گرفت قطعا سرنوشت جنگ جهانی دوم تغییر پیدا می‌کرد زیرا این هواپیما علاوه بر توانایی محدود در پنهان شدن از دید رادارها از سرعت بسیار بالایی برخوردار بوده و حتی اگر رادارهای انگلیسی موفق به ردیابی آن می‌شده‌اند، زمان بسیار کمی برای نشان دادن عکس العمل از خود داشته‌اند. زمانی در حدود ۸ یا ۱۹ دقیقه که در این محدوده زمانی ایجاد پوشش دفاعی برای مقابله با این جنگنده‌ها امری بسیار سخت به نظر می‌رسد.

با این همه و با وجود کامل بودن طراحی هواپیمای ۲۹-۲ نازی‌ها در سال ۱۹۴۵ با کمبود شدید سوخت و خلبان و مهمتر از آنها زمان مواجه بودند و همین امر فرصت یکه تازی بیشتر بر تاریخ جهان را از آنها گرفت.

اولین آزمایش ۲۹-۲ قبل از کریسمس سال ۱۹۴۴ صورت گرفته‌است اما پس از آن زمان نازی‌ها رو به اتمام گذاشت و فرصت استفاده از این ابداع برای حزب نازی به وجود نیامد. طراح این هواپیما، والتر هورتن فردی نظامی بود که طی جنگ بریتانیا در سال ۱۹۴۰ صدها تن از همکاران خود را از دست داده بود. این حادثه تا زمان مرگ با هورتن بوده و وی در واقع به منظور انتقام گرفتن از انگلیسی‌ها اقدام به طراحی و ساخت هواپیمایی کرد که در برابر سیستم رادار انگلیسیها نامرئی باشد.




تاپیک دو نفر از دوستان سنترالی با این موضوع
229-t78795.html
horten-229-t88608.html


منبع:fa.wikipedia.org

[A3eman]

«اسکودا پی ای 2» یا«پنزرواگن 2» خودرو زره پوشی بود که در سال 1923 ساخته شد، ‌این ماشین به خاطر شکل خاص خود به لاک‌پشت معروف بود.

این زره پوش که از آن تنها 12 عدد ساخته شد به خدمت پلیس وین و چک در آمد و سپس با مجهز شدن به بی سیم به پلیس آلمان پیوست. ظاهر خاص این ماشین و اندازه بزرگ آن با چهار مسلسلی که در اطراف داشت بسیار رعب آور بود.

[دیتریک کرایز]

تانک تایگر هولناک ترین تانک جنگ جهانی دوم
------------------------------------------------------
تانک تایگر یکی از معروفترین و در عین حال هولناک ترین تانک های جنگ جهانی دوم بود و یکی از شاهکار های مهندسی نازی ها در مورد اسم این تانک باید گفت که تانک تایگر هم در واقع از سری تانک های میانوزن پانزر بود .
اسم PzKpfw VI Tiger I مخفف Panzerkampfwagen VI Ausf. E Tiger I است در آلمان با نام Sonderkraftfahrzeug 181 یا بطور مخفف SdKfz 181 مشهور بود.



با فشار های هیتلر تایگر پیش از موعد مقرر وارد جبهه های شرق شد و برای اولین بار در 1942 در نبرد لیننگراد شرکت کرد(این تانک با این وجود تا 1943 بطور کامل تکمیل نشد) نتیجه فاجعه بار بود تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد.


طراحی و تولید تایگر به 1941 بر میگردد با وجودی که تانک های پانزر3 و4 از نظر اقتصادی و نیز برتری در نبرد به صرفه بودند ستاد ارتش آلمان برای تانکی سنگین تر اعلام نیاز نمود
بر این اساس طراحی و تولید این تانک به سه شرکت پورشه . دایملر بنز . MAN سپرده شد برنامه بر اساس تانکی با وزن حداقل 35 تن و با توپ 75 میلیمتری قرار بود ساخته شود امر دیگری که به تولید تایگر سرعت بخشید ورود تانک های سنگین T-34 شوروی به جبهه های شرقی بود که کار را برای یگان های زرهی آلمان سخت میکرد زره T-34 از تمام پانزر های در خدمت نیروی زمینی آلمان ضخیم تر بود و پایایی بیشتر در میدان نبرد داشت.


این تانک 45 تن وزن داشت و از یک توپ 88 میلیمتری بهره میبرد (همانطور که میدانید شوروی یکی از بزرگترین تولید کنندگان تانک بود و هست) البته برای مقابله با این تانک تا پیش از این از تانک های سنگین Panther tank, استفاده میشد که چندان مورد علاقه نبودند و کیفیت بالایی نداشتند.

سر انجام در 20 آوریل 1942 در سالگرد تولد آدولف هیتلر اولین تانک تایگر رسما وارد خدمت شد البته ارسال آن به جبهه ها تا 1943 بدلیل پاره ای اصلاحات بطول انجامید تانک تایگر پس از ورود به میادین نبرد به کابوسی برای متفقین بدل شد تایگر بر تمامی تانک های انگلیسی و تانک های شرمن انگلیسی برتر بود از نظر نظر و توپ بر تانک های سنگین T-34 شوروی نیز سر بود تایگر بخاطر طزه مستحکم خود بخصوص برای جنگ های شهری مناسب مینمود بیشتر آنتی تانک های آن زمان توان تخریب بدنه ی تایگر را نداشتند که این خود برتری بی چون چرا برای تایگر بحساب می آمد.




زره تایگر در بخش بدنه به 80 میلیمتر و در برجک و قسمت جلو به 100 تا 120 میلیمتر میرسید با توان مقاومتی 25 درجه ی گرمایی.
همچنین زره تایگر در برابر توپ های 76 میلیمتری با فاصله ی بیش از 800 متر مقاوم بود
تایگر در جبهه های جنگ بسیار موفق نشان داد تنها در 23 جون 1944 بیش از 109 تانک شرمن شکار تایگر شد درحالی که تنها 17 تانک تایگر از دست رفت با این وجود تایگر تنها جنگ را بدرازا میکشاند چرا که با تمام برتری بسیار دیر به جبهه اعزام شده بود و سرنوشت جنگ پس از نرماندی جایی برای امید نداشت(یکی از دلایل آن گرانی بیش از اندازه ی تایگر بود که باعث شده بود بیشتر نقش تانک فرماندهی را به عهده گیرد کمتر یگانی بطور کامل با تایگر مجهز شده بود بیشتر یگانها از تعداد زیادی پانزر با پشتیبانی تایگر تکمیل شده بودند.
تایگر ابتدا به یک توپ 88 میلیمتری ضد تانک با 92 گلوله مجهز بود که بعد ها با توپ های 122 میلیمتری تعویض شد توپ 88 میلمیتری KwK 36 L/56 مجهز به گلوله های ضد زره بر روی تایگر بسیار موفق نشان داد و مدتها توپ اصلی این تانک باقی ماند.

با فشار های هیتلر تایگر پیش از موعد مقرر وارد جبهه های شرق شد و برای اولین بار در 1942 در نبرد لیننگراد شرکت کرد(این تانک با این وجود تا 1943 بطور کامل تکمیل نشد) نتیجه فاجعه بار بود تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد .


گویی روند دیر رسیدن یا اشتباهات فرماندهان در گزینش مناطق مناسب برای تسلیحات پایانی نداشت سرانجام تایگر به آفریقا نزد رومل نیز ارسال شد اما هم بسیار دیر و هم بسیار نامناسب از این رو که این تانک ابدا مناسب شنزار نیود چراکه بسیار سنگین و کند بود سرعت این تانک در بهترین حالت به 36 کیلومتر در ساعت میرسید که این بسیار کند تر از تانکهای معمول پانزر 3 و 4 بود و این مشکل به همراه مشکلات خدماتی بخصوص کمبود تجهیزات در نوامبر 1943 خود را بخوبی نشان داد و یک فروند تایگر نیز بدست انگلیسی ها افتاد.
اما همیشه هم این طور نبود در 7 جولای 1943 یک تانک تایگر از گردان سیزدهم پانزر مستقر در پالتون با یک گروه 50 تایی T-34 در جنوب Kursk درگیر شد نتیجه ی درگیری شگفت انگیز بود تانک مذکور پس از انهدام 22 دستگاه تانک بدون هیچ آسیبی به پایگاه خود بازگشت
اما نبرد نرماندی خطر این تانک را به متفقین یاد آور کرد تایگر ها در نرماندی به آسانی روزانه تعداد زیادی تانک ام 4 شرمن آمریکایی را شکار میکردند بگونه ای که هر تایگر بیش از 5 شرمن را هدف قرار میداد(اگر پشتیبانی هوایی و همچنین برتری هوایی نبود نیروی زمینی متفقن در اولن ساعات براحتی مذمحل میگشت) در نرماندی در تنها 6 هفته 227 تانک متفقین هدف تایگر قرار گرفت و نابود گردید.


در 14 آگوست 1944 یک فروند تایگر توانست یک تانک انگلیسی به همراه 15 تانک شرمن را منهدم کند.

در کل کمتر 4000 تایگر تولید شد که بیشتر آنها تا پایان جنگ نابود شدند اما رقم خیره کننده ی 9850 شکار تانک در عوض از دست دادن 1700 تانک را بدست آوردند.

در آخرین سال جنگ هیتلر نامیدانه از تایگر های باقی مانده که امکان تهیه لوازم یدکی برای آن بود برای دفاع از اطراف برلین استفاده کرد با وجود تعداد کم بسیار قوی ظاهر شدند و مشکل زیادی برای تایگر ها ایجاد کردند حتی تانک های ام10 موسوم به tank destoryer هم حریف تایگر نشد تنها ضد هوایی های فلک 36 که بعنوان آنتی تانک استفاده میشد دشمن واقعی این تانک زیبای آلمانی بود.
مشخصات:

ابعاد:طول 6.3 متر عرض 3.7 متر ارتفاع 3 متر
وزن 57 تن
زره 100 تا 120 میلیمتر
تسلیحات:
یک توپ 88 میلیمتری KwK 36 L/56 با 92 گلوله و 2 تیر بار 7.92 میلیمتری MG34 با 4800 گلوله
برد:120 کیلومتر

اطلاعات بیشتر در ادرس زیر
topic-t85008.html



منبع : [External Link Removed for Guests]

ادامه دارد...

نتیجه فاجعه بار بود تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد.

دوست عزیز محض اطلاع : Flak نامی بود که آلمانیها یه ضدهوایی میگفتن ، منظورت PaK بود .

[دیتریک کرایز]

تانک تایگر هولناک ترین تانک جنگ جهانی دوم
------------------------------------------------------
تانک تایگر یکی از معروفترین و در عین حال هولناک ترین تانک های جنگ جهانی دوم بود و یکی از شاهکار های مهندسی نازی ها در مورد اسم این تانک باید گفت که تانک تایگر هم در واقع از سری تانک های میانوزن پانزر بود .
اسم PzKpfw VI Tiger I مخفف Panzerkampfwagen VI Ausf. E Tiger I است در آلمان با نام Sonderkraftfahrzeug 181 یا بطور مخفف SdKfz 181 مشهور بود.



با فشار های هیتلر تایگر پیش از موعد مقرر وارد جبهه های شرق شد و برای اولین بار در 1942 در نبرد لیننگراد شرکت کرد(این تانک با این وجود تا 1943 بطور کامل تکمیل نشد) نتیجه فاجعه بار بود تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد.


طراحی و تولید تایگر به 1941 بر میگردد با وجودی که تانک های پانزر3 و4 از نظر اقتصادی و نیز برتری در نبرد به صرفه بودند ستاد ارتش آلمان برای تانکی سنگین تر اعلام نیاز نمود
بر این اساس طراحی و تولید این تانک به سه شرکت پورشه . دایملر بنز . MAN سپرده شد برنامه بر اساس تانکی با وزن حداقل 35 تن و با توپ 75 میلیمتری قرار بود ساخته شود امر دیگری که به تولید تایگر سرعت بخشید ورود تانک های سنگین T-34 شوروی به جبهه های شرقی بود که کار را برای یگان های زرهی آلمان سخت میکرد زره T-34 از تمام پانزر های در خدمت نیروی زمینی آلمان ضخیم تر بود و پایایی بیشتر در میدان نبرد داشت.


این تانک 45 تن وزن داشت و از یک توپ 88 میلیمتری بهره میبرد (همانطور که میدانید شوروی یکی از بزرگترین تولید کنندگان تانک بود و هست) البته برای مقابله با این تانک تا پیش از این از تانک های سنگین Panther tank, استفاده میشد که چندان مورد علاقه نبودند و کیفیت بالایی نداشتند.

سر انجام در 20 آوریل 1942 در سالگرد تولد آدولف هیتلر اولین تانک تایگر رسما وارد خدمت شد البته ارسال آن به جبهه ها تا 1943 بدلیل پاره ای اصلاحات بطول انجامید تانک تایگر پس از ورود به میادین نبرد به کابوسی برای متفقین بدل شد تایگر بر تمامی تانک های انگلیسی و تانک های شرمن انگلیسی برتر بود از نظر نظر و توپ بر تانک های سنگین T-34 شوروی نیز سر بود تایگر بخاطر طزه مستحکم خود بخصوص برای جنگ های شهری مناسب مینمود بیشتر آنتی تانک های آن زمان توان تخریب بدنه ی تایگر را نداشتند که این خود برتری بی چون چرا برای تایگر بحساب می آمد.




زره تایگر در بخش بدنه به 80 میلیمتر و در برجک و قسمت جلو به 100 تا 120 میلیمتر میرسید با توان مقاومتی 25 درجه ی گرمایی.
همچنین زره تایگر در برابر توپ های 76 میلیمتری با فاصله ی بیش از 800 متر مقاوم بود
تایگر در جبهه های جنگ بسیار موفق نشان داد تنها در 23 جون 1944 بیش از 109 تانک شرمن شکار تایگر شد درحالی که تنها 17 تانک تایگر از دست رفت با این وجود تایگر تنها جنگ را بدرازا میکشاند چرا که با تمام برتری بسیار دیر به جبهه اعزام شده بود و سرنوشت جنگ پس از نرماندی جایی برای امید نداشت(یکی از دلایل آن گرانی بیش از اندازه ی تایگر بود که باعث شده بود بیشتر نقش تانک فرماندهی را به عهده گیرد کمتر یگانی بطور کامل با تایگر مجهز شده بود بیشتر یگانها از تعداد زیادی پانزر با پشتیبانی تایگر تکمیل شده بودند.
تایگر ابتدا به یک توپ 88 میلیمتری ضد تانک با 92 گلوله مجهز بود که بعد ها با توپ های 122 میلیمتری تعویض شد توپ 88 میلمیتری KwK 36 L/56 مجهز به گلوله های ضد زره بر روی تایگر بسیار موفق نشان داد و مدتها توپ اصلی این تانک باقی ماند.

با فشار های هیتلر تایگر پیش از موعد مقرر وارد جبهه های شرق شد و برای اولین بار در 1942 در نبرد لیننگراد شرکت کرد(این تانک با این وجود تا 1943 بطور کامل تکمیل نشد) نتیجه فاجعه بار بود تعداد زیادی از تایگر ها گرفتار یگانهای آنتی تانک فلک 36 شده و نابود شدند و یک تایگر به دست روسها افتاد که منجر به اصلاح بسیاری از تانک های روسی بر اساس تایگر شد .


گویی روند دیر رسیدن یا اشتباهات فرماندهان در گزینش مناطق مناسب برای تسلیحات پایانی نداشت سرانجام تایگر به آفریقا نزد رومل نیز ارسال شد اما هم بسیار دیر و هم بسیار نامناسب از این رو که این تانک ابدا مناسب شنزار نیود چراکه بسیار سنگین و کند بود سرعت این تانک در بهترین حالت به 36 کیلومتر در ساعت میرسید که این بسیار کند تر از تانکهای معمول پانزر 3 و 4 بود و این مشکل به همراه مشکلات خدماتی بخصوص کمبود تجهیزات در نوامبر 1943 خود را بخوبی نشان داد و یک فروند تایگر نیز بدست انگلیسی ها افتاد.
اما همیشه هم این طور نبود در 7 جولای 1943 یک تانک تایگر از گردان سیزدهم پانزر مستقر در پالتون با یک گروه 50 تایی T-34 در جنوب Kursk درگیر شد نتیجه ی درگیری شگفت انگیز بود تانک مذکور پس از انهدام 22 دستگاه تانک بدون هیچ آسیبی به پایگاه خود بازگشت
اما نبرد نرماندی خطر این تانک را به متفقین یاد آور کرد تایگر ها در نرماندی به آسانی روزانه تعداد زیادی تانک ام 4 شرمن آمریکایی را شکار میکردند بگونه ای که هر تایگر بیش از 5 شرمن را هدف قرار میداد(اگر پشتیبانی هوایی و همچنین برتری هوایی نبود نیروی زمینی متفقن در اولن ساعات براحتی مذمحل میگشت) در نرماندی در تنها 6 هفته 227 تانک متفقین هدف تایگر قرار گرفت و نابود گردید.


در 14 آگوست 1944 یک فروند تایگر توانست یک تانک انگلیسی به همراه 15 تانک شرمن را منهدم کند.

در کل کمتر 4000 تایگر تولید شد که بیشتر آنها تا پایان جنگ نابود شدند اما رقم خیره کننده ی 9850 شکار تانک در عوض از دست دادن 1700 تانک را بدست آوردند.

در آخرین سال جنگ هیتلر نامیدانه از تایگر های باقی مانده که امکان تهیه لوازم یدکی برای آن بود برای دفاع از اطراف برلین استفاده کرد با وجود تعداد کم بسیار قوی ظاهر شدند و مشکل زیادی برای تایگر ها ایجاد کردند حتی تانک های ام10 موسوم به tank destoryer هم حریف تایگر نشد تنها ضد هوایی های فلک 36 که بعنوان آنتی تانک استفاده میشد دشمن واقعی این تانک زیبای آلمانی بود.
مشخصات:

ابعاد:طول 6.3 متر عرض 3.7 متر ارتفاع 3 متر
وزن 57 تن
زره 100 تا 120 میلیمتر
تسلیحات:
یک توپ 88 میلیمتری KwK 36 L/56 با 92 گلوله و 2 تیر بار 7.92 میلیمتری MG34 با 4800 گلوله
برد:120 کیلومتر

اطلاعات بیشتر در ادرس زیر
topic-t85008.html



منبع : [External Link Removed for Guests]

ادامه دارد...

حتی تانک های ام10 موسوم به tank destoryer هم حریف تایگر نشد تنها ضد هوایی های فلک 36 که بعنوان آنتی تانک استفاده میشد دشمن واقعی این تانک زیبای آلمانی بود.

دوست عزیز M10=Volverine

M36=Slugger

کالیبر Flak 37 36mm هست .

فقط P_51 Mustang میتونست این هیولارو از بین ببره .

در 14 آگوست 1944 یک فروند تایگر توانست یک تانک انگلیسی به همراه 15 تانک شرمن را منهدم کند.

فرمانده این تانک به شماره بدنه 074، سرگروهبان اس اس ، مایکل ویتمان بود .