معمار: [External Link Removed for Guests](علی شریعتی، دخی سربندی)
موقعیت: ساوه، ایران (اتوبان تهران ـ ساوه، ٥٠ کیلومتری ساوه، روستای پیک، مزرعه شمس)
تاریخ: 1392
مساحت: 450 مترمربع (٢٩٠ مترمربع فضای بسته و ١٦٠ مترمربع تراس)
وضعیت: ساختهشده
کارفرما: آقای شمسالواعظین
همکار طراحی: هادی شاپوریان
طراح سازه: رضا میررضایی
جوایز: رتبه سوم گروه مسکونی جایزه معمار
ویلای ساوه در حاشیه یک زمین کشاورزی و در میان استخری با ظرفیت 2500 مترمکعب که برای آبیاری باغ در نظر گرفته شده، جای گرفته است. اول ویلا شامل اتاق مهمان، آشپزخانه، سرویس و حمام، پذیرائی عمومی و تراس و طبقه دوم شامل دو اتاق خواب، آشپزخانه کوچک، پذیرایی خصوصی و تراس است.
شرایط مکانی پروژه (اقلیم گرم و خشک و قرارگیری بنا در میان آب) باعث شد دغدغه اصلی طراحان، ضمن فراهم کردن شرایط آسایش در دل کویر، ایجاد ارتباطی معنادار با معماری ایرانی و کوشک باشد. تضاد میان پرو خالی، نحوه اتصال فضای تهی داخلی با مرز ساختمان و بیرون، ایجاد تمامیت، تاکید بر فرآیند ورود به ساختمان، و ایجاد تنوع فضائی و دیدهای متقاطع در فضاهای بسته و نیمهباز، از موارد مورد نظر در طرح پروژه بوده است.
در طراحی ویلای ساوه، از فرم مکعب با تاکید بر هندسه چهارتایی (چهار دیوار جانبی) استفاده شده است. مکعب شکلگرفته از اتصال این چهار دیوار، پوستهای است برای جمعآوری فضاهای نیمهباز و بسته درون زیر یک سقف و ایجاد تمامیت بنا. در طراحی بنا، از قرار دادن فضای تهی داخلی در مرکز هندسی و تقلید از نمونه سنتی کوشک پرهیز شده است و در عوض، سطوح نیمهباز به شکل پیچیده چند متقاطع در ضلعهای شمال، شرق و جنوب ساماندهی شدهاند.
با توجه به قرارگیری ساختمان در میان آب، ورود به ساختمان اهمیت ویژهای یافت؛ مجموع پل و نمای شرقی برای تاکید بر فرآیند ورود و ایجاد تعریفی نو از ایوان طراحی شده است. در ضلع غربی، برای جلوگیری از دریافت بیش از حد تابش خورشید، تامین دید به استخر و استفاده از انعکاس نور بر روی آب، ارتفاع پنجرهها به یک متر محدود شده است.
[External Link Removed for Guests]