تصاويری از نيروی دريايی ايران

[sailor]

[External Link Removed for Guests]

[KH.I.A.2500]

سلام


این پرچم های کوچکی که روی خیلی از شناورها نصب می شوند نشان دهنده چه چیزی هستند؟

[sailor]

سلام


این پرچم های کوچکی که روی خیلی از شناورها نصب می شوند نشان دهنده چه چیزی هستند؟

سلام و درود

پرچمها برای آذین بستن کشتی یا ناو در مراسم های دریایی و جشن بصورت همزمان برافراشته میشوند پرچمهای مخابراتی یا کد یا سیگنال یا علامت در ارتش ایران به پرچمهای مخابرات تاکتیکی نیز معروفند با این حال در کشتی های نظامی و غیر نظامی با استانداردهایی کم و بیش مشابه از آنها استفاده میشود قفسه هایی کوچک در اتاقی درون پل فرماندهی ناو خارگ هست که مخصوص پرچمهای کد ساخته شده ولی ناوهای نقدی و بایندر از این پرچمها بیرون از پل فرماندهی درون کمد یا لاکر مربوطه نگهداری میشود هر کدام از پرچمها که بالای دکل برافرشته شود حاوی یک یا چند پیام به کشتیهایی که از نزدیک عبور میکنند لنگرگاه و حتی بندرگاه است برای اعلام برخی پیامها بر حسب نیاز از چند پرچم بصورت همزمان نیز استفاده میگردد
تعداد آنها 32 + 10 است. 32 از حرف A تا Z در زبان انگلیسی و 10 از عدد 0 تا 9 بعنوان مثال وقتی کشتی در حال تخلیه یا بارگیری مهمات باشد برای اخطار پرچم سرخ فام B یا براوو بر افراشته میشود یا هنگامی که شناور غواص به درون آب بفرستد پرچم دو رنگ آبی و سفید A یا آلفا بالا میبرند.

[sailor]

یکی دیگر از کاربردهای پرچم سیگنال
کد بین المللی برخی ناوها مانند الوند کلاس دو طرف دودکش نقاشی شده است
پرچمهای سیگنال کنار پل فرماندهی ناوچه پیکان/ دریای مازندران
سینا کلاس پیکان با کد یا شناسه، اکو - کیوبک - مایک - ویسکی

[External Link Removed for Guests]

سینا کلاس جوشن، اکو - کیوبک - براوو - اکو

[External Link Removed for Guests]


اضافه بر امار پست قبل 3 پرچم فرعی نیز بعنوان جایگزین هست.



[External Link Removed for Guests]

[KH.I.A.2500]

با سلام

خیلی ممنون از توضیح کاملی که ارائه دادید.

تعداد آنها 32 + 10 است. 32 از حرف A تا Z در زبان انگلیسی

در واقع 26 + 10پرچم می شود، (از A تا Z)

[sailor]

با سلام

خیلی ممنون از توضیح کاملی که ارائه دادید.

تعداد آنها 32 + 10 است. 32 از حرف A تا Z در زبان انگلیسی

در واقع 26 + 10پرچم می شود، (از A تا Z)

با سلام و تشکر از تذکر بجای شما

پس 26 + 10 + 3 تعداد کل پرچمهاست
اسم پرچمهای چهار تایی روی بدنه شناسه یا معرف است.


[External Link Removed for Guests]

[Java]

 [External Link Removed for Guests]             

[Sami 1993]

آماده سازی آرتمیس قبل از تحویل به ایران

[Sami 1993]

بیش از 10 سال هست که حرف و حدیث هایی درباره سرنوشت ناوشکن های ببر و پلنگ وجود دارد ، به ویژه که گفته می شود این 2 ناو بعد از انتقال به پاکستان ، بجای اوراق شدن ، بهینه سازی شده و به خدمت نیروی دریایی این کشور در آمده اند !

دانشجویانی و ملوانانی که طی سفر آموزشی به پاکستان رفتن ( بیش از 10 بیش ) می گویند که این ناوها را دیده اند و حتی این سخن وجود دارد که این ناوها سفری هم به ایران داشته اند !

اما نکته عجیب این هست که تصویری از این 2 که نشان بدهد که در خدمت نیروی دریایی پاکستان بوده اند وجود ندارد !

در همین زمینه بحثی در میلیتاری ( در این [External Link Removed for Guests]) صورت گرفت که من از کاربرانی که در فروم های پاکستانی هم عضو هستند درخواست کردم که در اینباره از کاربران پاکستانی پرس و جو کنند .

که کاربران پاکستانی موضوع به خدمت در آمدن ببر و پلنگ در نیروی دریایی پاکستان را ردکرده و گفته اند که اگر خریدی انجام شده توسط شرکت خصوصی بوده برای اوراق کردن ...

در این بین فرضیه ای به ذهنم رسید که شاید دانشجویان و ملوانان ما کشتی دیگری رو با ببر و پلنگ اشتباه گرفته اند !

که دیدیم بله .... در نیروی دریایی پاکستان ناوی به نام نظیم از کلاس [External Link Removed for Guests] وجود دارد ( داشته ) که بسیار شبیه ببر و پلنگ ( کلاس [External Link Removed for Guests] ) هست !

2 تصویر از این ناو که کاربران می توانند با تصاویر ببر و پلنگ در صفحات قبلی این تاپیک قرار داده ام مقایسه کنند :





به نظر من احتمالا دانشجویان و ملوانانی که به پاکستان رفته بودن ، این ناو را با ببر و پلنگ اشتباه گرفته اند ( و احتمالا این ناو سفری هم به ایران داشته که باز با ببر و پلنگ اشتباه گرفته شده ) و ببر و پلنگ بعد از انتقال به پاکستان اوراق شده اند !

[marine.]

زیبا بود فقط میخاستم بدونم چرا بعضی عکسها سیاه سفید اند

[Sami 1993]

[jamal_khodamam]

سلام کسی میتونه فرق شناورها یا طرز شناختشون واسه ما تازه واردا بزاره مثلا ناو و ناوچه وناوشکن و...
چه فرقی با هم میکنند
لجستیکی یعنی چی
ممنون میشم

با سلام خدمت دوستان

با دیدن این مطلب منم بنوبه خودم تصمیم گرفتم که در تکمیل این مبحث مطلبی بذارم که بقیه دوستان هم بهرمند بشن هرچند که تا الان پست ها رو خوندم ماشاله هم اهل فن هستن و نیازی به این مطالب پیش پا افتاده نیست اما بهرحال بودنشم خالی از لطف نیست:


یه توضیحی هم بدم::

خیلی دوست داشتم که فقط یه توضیح مختصر بدم اما وقتی تاریخچه هاشون رو خوندم خیلی لذت بردم و حیفم اومد این لذت رو با شما دوستان تقسیم نکنم .....پیشاپیش از مدیران این بخش بخاطر طولانی شدن پست یا مرتبط نبودنش با این بخش معذرت میخوام


[HIGHLIGHT=#76923c]ناوچه (برابر فرهنگستان: پاس‌ناو) (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">frigate</bdi>) به یکی از انواع کشتی‌های جنگی اطلاق می‌شود که البته نوع این کشتیها در گذر زمان تغییر کرده است. 

[HIGHLIGHT=#76923c]ناوچه در علوم نیروی دریایی جدید برای حفاظت از دیگر کشتیها بخصوص به عنوان یک ضد زیردریایی بکار می‌رود، البته کلاس کشتی در مواقع بسیاری با [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] و حتی [External Link Removed for Guests] اشتباه می‌شود. ناوچه به دید مدرن توسط [External Link Removed for Guests] بریتانیا در میانه [External Link Removed for Guests] به کشتیهایی اطلاق می‌شد که کمی از [External Link Removed for Guests] بزرگ‌تر بودند و کمی از [External Link Removed for Guests] کوچک‌تر. اولین کاربرد ناوچه به عنوان [External Link Removed for Guests] بود. 
[HIGHLIGHT=#76923c]فرهنگستان زبان فارسی، پاس‌ناو (frigate) را این‌گونه تعریف می‌کند: «نوعی کشتی جنگی که می‌تواند به‌طور مستقل یا همراه با نیروهای آب‌خاکی و ضربتی و ضدزیرسطحی علیه تهدیدات سطحی یا زیرسطحی و هوایی عمل کند و سلاح‌های آن شامل توپ‌های سه و پنج اینچی دومنظوره و سلاح پیشرفتۀ ضدزیردریایی است. 



اصلیت
اصلیت واژه ناوچه در معنای اروپایی آن به مدیترانهْ سدهٔ ۱۵ برمی‌گردد که به کشتیهای بادبان‌دار کلاس-پارو به همراه بادبان و اسلحله سبک اطلاق می‌شد. در قرن ۱۷ ٫ واژه ناوچه در انگلستان برای تعریف نوعی کشتی که کوچک ٫ دراز ٫ جنگی و با اسلحه کوچک و تعداد زیادی خدمه داشت توسط دونکرک پرایوتیرز (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Dunkirk Privateers</bdi>) برای کشتی با برد کم در اقیانوس اطلس شمالی و شرقی و [External Link Removed for Guests] اطلاق می‌شد. بزودی واژه ناوچه به تمام خانواده کشتیهای جنگی سبک و سریع اطلاق شد ٫ اولین کشتی در خدمت بریتانیا کانستنت وارویک (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Constant Warwick</bdi>) بود که در ۱۶۴۵ وارد خدمت شد.
به این دلیل که [External Link Removed for Guests] احتیاج به کشتیهایی با پایداری بیشتر از آنچه دانریک می‌توانست تولید کند بود ٫ واژه ناوچه به زودی به تمام خانواده کشتیهای سبک و زیبا نیز اطلاق شد. حتی سورن دریای عظیم به عنوان یک ناوچه بعد از تغییرات در آن در ۱۶۵۱ توصیف شد
[External Link Removed for Guests] ساخته شده در [External Link Removed for Guests] در دهه ۱۶۵۰ بطور کل در بر گیرنده کشتیهایی بود که به عنوان ناوچه توصیف می‌شدند، که بزرگترینشان دارای دو عرشه بودند ٫ ناوچه‌های بزرگ، رده سوم، آنها ۶۰ توپ داشتند، این شناورها توانایی و عظمت کشتی‌های بزرگ زمان را داشتند، البته بیشتر کشتی‌های آن زمان به عنوان [External Link Removed for Guests] استفاده می‌شدند، کشتی سریع و مستقل.
بر پایهٔ سامانهٔ رده‌بندی [External Link Removed for Guests]، اجرا شده در درهه ۱۶۶۰، ناوچه‌ها معمولاً در ۵ رده بندی قرار می‌گرفتند، در حالی که ناوچه‌ها با داشتن ۲۸ توپ در رده بنده شش قرار می‌گرفتند.


[HIGHLIGHT=#76923c]
ناوچه سبک یا گَشت‌ناو (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Corvette</bdi>) یک کشتی جنگی کوچک، با قابلیت مانور بالا و آتشبار سبک است، از [External Link Removed for Guests] کوچکتر و از [External Link Removed for Guests] بزرگتر است. 
[HIGHLIGHT=#76923c]در [External Link Removed for Guests] (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Age of sail</bdi>) ناوچه‌های سبک از ناوچه‌ها کوچکتر و از [External Link Removed for Guests] (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Sloop-Of-War</bdi>) بزرگتر بودند، بطور معمول تنها با یک طبقه توپ. تغریبا تمام نیروهای دریایی نوین از کشتیهای کوچکتر از ناوچه برای وظایف ساحلی استفاده می‌کنند، ولی تمامی آنها از واژه ناوچه سبک استفاده نمی‌کنند. 



کشتی‌های دریانوردی
در [External Link Removed for Guests]، گشت‌ناوها، یکی از انواع کشتیهای جنگی کوچک بودند، آنها از لحاظ دسته بندی بسیار نزدیک به کرجی‌های جنگی بودند. نقش ناوچه‌های سبک اغلب دربرگیرنده وظایف گشت ساحلی، جنگهای کوچک، پشتیبانی ناوگانهای بزرگ و یا شرکت در [External Link Removed for Guests](به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Show-the-flage Mission</bdi>) بود. [External Link Removed for Guests] از دهه ۱۶۵۰ آغاز به استفاده از کشتیهای کوچک کرد ولی بطور معلوم از آنها به عنوان کرجی جنگی نام می‌بردند تا ناوچه‌های سبک. نخستین منابع دال بر استفاده از نام ناوچه سبک به [External Link Removed for Guests] در دهه ۱۶۷۰ برمی‌گردد که اصل واژه به احتمال قوی از همینجا بوجود آمده‌است. ناوگان سلطنتی از این لفظ استفاده نمی‌کرد تا بعد از [External Link Removed for Guests] برای توصیف کشتیهای رده بندی نشده کوچک که به کرجی شباهت داشتند.
بیشتر گشت‌ناوها و کرجی‌ها در سدهٔ ۱۷ در حدود ۴۰ تا ۶۰ فوت (۱۲ تا ۱۸ متر) طول و ۴۰ تا ۷۰ تن (۳۶ تا ۶۴ تن متریم) وزن داشتند، آنها ۴ تا ۸ توپ بر روی یک طبقه با خود حمل می‌کردند. ظرفیت و ابعاد ناوچه‌های سبک به آرامی زیاد شد تا جایی که در قرن ۱۸ طول آنها به حدود ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) رسید و وزنشان بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ تن (۳۶۵ تا ۸۴۴ تن متریک) رسید. یکی از بزرگترین کشتیهای عصر دریانوردی کشتی آمریکایی [External Link Removed for Guests] (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Constellation</bdi>) بود که در ۱۸۵۵ ساخته شد. کشتی ۷۶ فوت (۵۴ متر) طول داشت و ۲۴ توپ حمل می‌کرد، اندازه آن بقدری بزرگ بود که بعضی از صاحبنظران امور دریانوردی آن را یک ناوچه می‌دانند. البته از آن همچنین به عنوان کرجی جنگی نام برده شده‌است

کشتی‌های بخار
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests] که ایران آن را ناوشکن معرفی می‌کند.

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests] نیروی دریایی سوئد با سطح بالایی از پنهان‌کاری راداری طراحی شده‌است

کشتیهای عصر بخار نسبت به اجداد خود سریع‌تر و با قابلیت مانور بالاتر بودند. ناوچه‌های سبک در این دوره در کنار [External Link Removed for Guests] برای مأموریت‌های مستعمراتی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. استفاده از [External Link Removed for Guests] و دیگر کشتیهای بزرگ در مقابل مردم محلی در آفریقا و خاور دور که معمولاً مطیع بودند غیر ضروری بود.

جنگ جهانی دوم
[External Link Removed for Guests]
ناوچه سبک اروگوئه که در سال ۱۸۷۴ ساخته شده امروزه به صورت یک موزه در بوئنوس آیرس درآمده‌است.

ناوچه‌های سبک مدرن در جریان [External Link Removed for Guests] به عنوان کشتی گشتی و کشتی محافظتی برای کاروان‌های دریایی در آمدند زیرا به آسانی ساخته می‌شدند. طراح بریتانیایی ویلیام رید (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">William Reed</bdi>) کشتی کوچکی بر اساس کشتی یک ملخه شکار نهنگ کمپانی اسمیت داک (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Smith Dock</bdi>) طراحی کرد، طراحی بسیار ساده و استاندارد آسان ساختن محلی آن به تولید سریع آن در اسکله‌ها و کارگاههای کوچک به مقدار انبوه کمک کرد. وزیر وقت، وینستون چرچیل، که بعدها فرمانده کل شد، در استفاده از نام ناوچه سبک سهم به‌سزایی ایفا کرد اولین ناوچه‌های کلاس گل (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Flower Class</bdi>) بودند (کشتیهای ناوگان سلطنتی با نام انواع گلها نامگذاری می‌شدند، در ناوگان سلطنتی کانادا اسامی شهرهای کوچک را انتخاب می‌کردند). ماموریت اصلی اولین ناوچه‌های سبک در جریان جنگ جهانی دوم حفاظت از کشتیهای تجاری در آتلانتیک شمالی در راه آنها برای رساندن تدارکات از بریتانیا به اتحاد جماهیر شوروی بود. ناوچه‌های سبک گل-کلاس در اصل برای عملیاتهای محافظتی در مناطق نه چندان دور از ساحل طراحی شده بودند، و طراحی ایده آلی برای اسکورت ضد زیردیایی نبودند، طول آنها برای عملیات در اقیانوس باز بسیار کم بود، تجهیزات ضد هوایی سبکی داشتند، کمی از کشتیهای تجاری که اسکورت می‌کردند سریعتر بودند (یک مشکل بسیار بزرگ ظهور زیردریایی‌های آلمانی (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="de">U Boat</bdi>) بود که عملاً سریعتر بودند)، با اینکه قابلیت مانور بالا داشتند و در دریا خوب عمل می‌کردند، ولی وضعیت زندگی خدمه برای سفرهای طولانی در اقیانوش واقعاً وحشتناک بود. به همین دلیل، ناوچه‌های سبک برای عملیاتهای اسکورت در ناوگان سلطنتی جای خود را به ناوچه‌ها دادند که بزرگتر، سریعتر، آتشبار بهتر و دارای دو محور (دو ملخه) بودند. به هر حال، بسیاری از کارگاه‌های ساخت کشتی امکانات ساخت کشتیها با اندازه ناوچه را نداشتند، به همین دلیل ناوچه‌های سبک قلعه-کلاس (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Castle Class</bdi>) که طراحی بهتری داشتند در اواخر جنگ معرفی شدند که بعضی از آنها تا میانه‌های ده ۱۹۵۰ در خدمت بودند.
ناوگان سلطنتی استرالیا ۶۰ فروند ناوچه کلاس باترست (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Bathurst Class</bdi>) ساخت، شامل ۲۰ ناوچه سبک برای ناوگان سلطنتی انگلستان با خدمه استرالیایی، و ۴ ناوچه سبک برای ناوگان سلطنتی هندوستان. این ناوچه‌های سبک که رسما از آنها با عنوان ناوچه‌های سبک مین‌جمع‌کن استرالیایی و یا کرجی [External Link Removed for Guests] توسط ناوگان سلطنتی نام برده می‌شود، نام‌های خود را از روی شهرهای استرالیا گرفته‌اند.
ناوچه‌های سبک مدرن
[HIGHLIGHT=#76923c]اکثر نیروهای دریایی در قرن ۲۰ و ۲۱ به سمت شناورهای سطحی کوچکتر که قابلیت مانور بالا دارند متمایل شدند. این شناورها با وزنی بین ۵۴۰ تا ۲۷۵۰ تن (۵۵۰ تا ۲۸۰۰ تن متریک) و اندازه بین ۱۸۰ تا ۳۳۰ فوت (۵۵ تا ۱۰۰ متر) در طول معمولاً به توپهای با کالیبر کوچک و متوسط، موشکهای سطح به سطح، موشکهای زمین به هوا، و سلاح‌های جنگ‌های زیر سطحی مجهزند. بسیاری توانایی جای دادن یک بالگرد کوچک تا متوسط را دارند. 
کلاس ناوچه‌های سبک حال حاضر
خیلی از کشورها امروزه از ناوچه‌های سبک استفاده می‌کنند. برخی از آنها شامل، سوئد، آلمان، آفریقای جنوبی، هند، چین، اسرائیل، لهستان، ترکیه، یونان و روسیه و کشورهایی که با دریاهای کوچک هم مرز هستند، همانند دریای بالتیک، و خلیج فارس تمایل بیشتری برای ساخت ناوچه‌های سبک کوچکتر با قابلیت مانور بالا را دارند.
ناوچه اسپانیایی دسکیوبیترا (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Descubietra</bdi>) که در حال حاضر در نیروی دریایی مراکش و مصر خدمت می‌کند ناوچه سبکی به وزن ۱۴۰۰ تن می‌باشد. شاید بتوان یکی از پیشرفته‌ترین ناوچه‌های سبک حال حاضر دنیا ناوچه سبک ویزبی-کلاس (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Visby Class</bdi>)است که در خدمت نیروی دریایی سوئد است. اولین کشتی جنگی عملیاتی دنیا که بطور کامل از تکنولوژی رادار گریز استفاده می‌کند.
ایالات متحده آمریکا نیز در حال توسعه کشتی جنگی ساحلی (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Littoral Combat Ship</bdi>) است که بسیار به ناوچه سبک شباهت دارد. (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">LCS</bdi>)ها قرار است جایگزین ناوچه‌های سبک الیور هزارد پاری ـ کلاس (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Olive Hazard Pary Class</bdi>) در نیروی دریایی آمریکا شوند.
کشتی جدید آلمانی براوشویگ (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="de">Brauschweig</bdi>) که برای کمک به شناورهای واکنش سریع آلمان طراحی شده‌است هم به فناوری [External Link Removed for Guests] مجهز است و توانایی حمله از زمین را دارد.
ترکیه در ژوئیه ۲۰۰۵ آغاز به ساخت اولین از ۱۲ ناوچه سبک میگلم - کلاس (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Milgem Class</bdi>) کرده‌است که اولین کشتی با نام هیبلیادا (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Heybeliada</bdi>) در سال ۲۰۱۰ وارد خدمت خواهد شد. طراحی مفهومی و شرح نوع عملیات آن بسیار به‌ها شباهت دارد.
نیروی دریایی یونان در حال حاضر از کشتیهای سوپر ویتا (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Super-Vita</bdi>) استفاده می‌کند که وزن آنها حداکثر ۵۸۰ تن است. البته نیروی دریایی یونان این کشتیها را در کلاس شناورهای موشک انداز تندرو طبقه بندی می‌کند. شناور مشابه کیلیک (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Kilic</bdi>) قایق تندروی موشک انداز نیروی دریایی ترکیه‌است که توسط [External Link Removed for Guests] طراح آلمانی کشتی در کلاس ناوچه‌های سبک رده بندی شده‌است. نیروی دریایی اندونزی ناوچه‌های سبک تولید داخلی را دریافت خوهد کرد با نام ۱۰۴ این احتمال وجود دارد که این ناوچه‌ها سبک با موشکهای [External Link Removed for Guests] مجهز شوند که در حال حاضر بر روی قایق‌های تندروی گشتی داخلی اف پی بی - ۵۷ نصب است.

[External Link Removed for Guests]
اچ‌ام‌اس دیرینگ از کلاس ناوشکن‌های تایپ ۴۵ [External Link Removed for Guests] که در سال ۲۰۰۶ به آب انداخته شد.

[External Link Removed for Guests]
ناوشکن کانادایی کلاس ایروکوای



[HIGHLIGHT=#76923c]ناوشکن (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Destroyer</bdi>) نوعی [External Link Removed for Guests] جنگی سریع، با توان مانور بالا و برد عملیاتی بالا است که برای اسکورت [External Link Removed for Guests] یا گروه‌های رزمی و دفاع از آن‌ها در برابر شناورهای کوچک و سبک بکار می‌رود. 
پیش از [External Link Removed for Guests] بیشتر ناوشکن‌ها شناورهایی سبک بدون توانایی اقیانوس‌پیمایی بودند. اما پس از [External Link Removed for Guests] ورود موشک‌های هدایت‌شونده به صحنهٔ نبردهای دریایی زمینه‌ساز تحولات وسیعی در طراحی و کاربردهای کشتی‌های جنگی شد. ناوشکن‌ها توانستند به لطف موشک‌های دوربرد نقش‌هایی را بر عهده بگیرند که پیشتر تنها به [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] تعلق داشت. این وضعیت باعث شد تا ناوشکن‌های بزرگتر و قدرتمندتری با توانایی شرکت در عملیات‌های منفرد ساخته شود. در این دوران حفاظت از [External Link Removed for Guests] و مدیریت پدافند هوایی ناوگروه‌ها اصلی‌ترین ماموریت ناوشکن‌ها شد و برخی از وظایف سنتی ناوشکن‌ها همچون اسکورت کاروان‌های دریایی و گشت ساحلی به [External Link Removed for Guests] واگذار شد.
اکنون در آغاز سدهٔ ۲۱ ناوشکن‌ها به سنگین‌ترین واحدهای جنگ سطحی برای استفاده عمومی تبدیل شده‌اند. تنها سه کشور ([External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests]) [External Link Removed for Guests] در خدمت دارند و هیچ کشوری [External Link Removed for Guests] در خدمت ندارد.
ناوشکن‌های مدرن، که ناوشکن موشک‌انداز شناخته می‌شوند، از دید تُناژ (وزنی) مشابه ناوهای [External Link Removed for Guests] هستند ولی از دید قدرت آتش برتری فوق‌العاده‌ای بر آن‌ها دارند و حتی قادر به شلیک موشک‌های دارای کلاهک اتمی نیز هستند.
تاریخ آغازین
پدیدارشدن ناوشکن‌هاو بهینه‌سازی آنان تا [External Link Removed for Guests]، با اختراع [External Link Removed for Guests] در ارتباط بوده‌است. اختراع اژدرهای ملخ‌دار [External Link Removed for Guests] (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Self-propelled torpedo</bdi>) در دهه ۱۸۶۰ به یک طرف درگیر این امکان را داد که تنها با یک پرتاب‌کننده که اژدر از آن رها می‌شد یک ناوگان قوی دشمن را نابود کند.
[External Link Removed for Guests] تندرو برای حمل اژدر ساخته‌شدند که [External Link Removed for Guests] نام دارند. این قایق‌ها در دهه ۱۸۸۰ به کشتی‌های کوچک ۵۰-۱۰۰ تُنی تبدیل شدند که به اندازه کافی تند و سریع بودند که از دست قایق‌های مراقبتی دشمن بگریزند.
نخستین پاسخ به پدیدارشدن قایق‌های اژدرافکن، ساخت قایق‌های محافظتی سریعتر با آتشبار سنگین‌تر بود که شکارچی (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Catchers</bdi>) نام گرفتند.
در ابتدا تهدید با اژدرها تنها زمانی بود که ناوها در [External Link Removed for Guests] لنگر انداخته بودند؛ ولی به مرور ساخت اژدرها با برد بیشتر و سریعتر سبب تهدید ناوبری در دریا نیز شد. پس از اینکه نیاز به اسکورت ناوگان‌ها توسط شکارچی در دریای نیز احساس شد، این قایق‌ها می‌بایست تحمل و توانایی سفرهای دریایی را نیز می‌داشتند، در نتیجه به طول آنان افزوده‌شد و بزودی بطور رسمی قایق اژدرافکن‌شکن نام گرفتند و پس از آن شکننده (ناوشکن) نامیده‌شدند.
زمانی رسید که ناوشکن‌ها خیلی بیشتر از یک شکارچی حفاظتی بودند، این ایده مطرح شد که خود آنان می‌توانند نقش [External Link Removed for Guests] را نیز داشته‌باشند، بنابراین [External Link Removed for Guests] به آنان افزوده‌شد. در آن زمان و حتی در زمان [External Link Removed for Guests] تنها عملکرد ناوشکن‌ها حفاظت از ناوگان خودی از حمله اژدرافکن‌ها و انجام حمله متقابل به رزم‌ناوهای دشمن بود. وظیفه اسکورت کشتی‌های بازرگانی در آینده به آنان افزوده‌شد.


[External Link Removed for Guests]

'ناو موشک انداز یواس اس پورت رویال، ساخت آمریکا 1992'


ناو یک نوع کشتی جنگی بزرگ است که به صورت عمده از اواخر سدهٔ نوزدهم تا پایان [External Link Removed for Guests] کاربرد داشت.,


نخستین ناوها برای ماموریتهای منفرد و یا حفاظت از ناوگان‌ها به کار می‌رفت ولی طی سالیان گذشته کاریری این کشتی‌ها بصورت عمده دگرگون شده و امروزه عموماً با [External Link Removed for Guests] جایگزین شده‌اند. از دیدگاه تاریخی ناو به شناورهای کوچکی گفته می‌شد که می‌توانست بدون وابستگی به یک [External Link Removed for Guests] ماموریتهای خود را نظیر شبیخون زدن به کشتی‌های تجاری دشمن انجام دهد. در اواخر سدهٔ نوزدهم واژه ناو به هرگونه شناوری که توانایی انجام چنین ماموریتی داشت اطلاق می‌شد و از دهه ۱۸۹۰ تا اواخر ۱۹۵۰ ناوها گونه‌ای از کشتی‌های جنگی بودند که از لحاظ پهنا و درازا از [External Link Removed for Guests] کوچک‌تر و از [External Link Removed for Guests] بزرگترند. بدلیل اینکه کشتی‌های بزرگ‌تر معمولاً در نزدیک پایگاه باقی می‌ماندند در طول این سالیان ناوها بعنوان سلاح [External Link Removed for Guests] نیروهای دریایی به‌شمار می‌آمدند و همچنان وظیفه آنها [External Link Removed for Guests] و انهدام کاروانهای تدارکاتی و پشتیبانی دشمن بود.
[External Link Removed for Guests]
ناو ژاندارک مربوط به نیروی دریایی فرانسه تنها ناو بالگردبر دنیا ساخت سال ۱۹۶۱

در اواخر سدهٔ بیستم با بازنشسته شدن [External Link Removed for Guests]، ناوها به بزرگترین جنگده شناور تبدیل گشتند و ماموریت آنها بیشتر حفاظت ناوگان‌ها از حملات هوایی و حمله ناوشکنهای دشمن بود. در ابتدای قرن بیستم ناوها سنگین‌ترین کشتی نظامی در حال کار بوده که فقط پنج کشور [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] از آنها بهرهمند بودند و در حال حاضر با مرخص کردن ناو [External Link Removed for Guests] توسط ایتالیا، و تنها ناو فرانسه، فقط سه کشور باقیمانده دارای ناو هستند.
[External Link Removed for Guests]
ناو HMS Repulse in 1919

[External Link Removed for Guests]
ناو (USS Atlanta (CL-51

[External Link Removed for Guests]
ناو نیروی دریایی روسیه بنام [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
'ناو موشک انداز یواس اس کیپ سنت جورج رویال، ساخت آمریکا در حال شلیک کردن یک موشک تام هاوک

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests] (CLM-۸۱), a [External Link Removed for Guests] cruiser of the [External Link Removed for Guests], the only 'traditional' cruiser reliant on guns still in service, launched in ۱۹۴۱.


رزم ناو (به [External Link Removed for Guests]: Battle cruiser) نوعی از ناوهای زره‌دار هستند که هزینه ساخت بالا همچون [External Link Removed for Guests] دارند ولی در ساخت آنها از قدرت آتش و زره به نفع سرعت بالا کاسته شده است. اولین رزم ناو [External Link Removed for Guests] انگلیسی بود که به سال ۱۹۰۷ به آب انداخته شد. در [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] به ساخت رزم ناو پرداختند و در بسیاری از نبردهای دریایی این رزم ناوها شرکت داشتند. پس از شروع جنگ جهانی دوم به بعد دیگر هیچ رزم ناوی ساخته نشد چرا که نیاز به ساخت هواپیمای بیشتر ساخت این ناوها را در اولویت قرار نمی‌داد.


اولین رزم ناوها
در انتهای قرن نوزدهم ناوهای مدرن زره‌دار قدرت سریع و توانایی بود که به راحتی می‌توانست مسیرهای تجاری جهانی را تهدید کند. لذا [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] به این فکر افتادند که برای مقابله با این خطر ساخت ناوهای پرسرعت و زره‌داری را در برنامه قرار دهند. در آن زمان (۱۹۰۲-۱۹۰۴) تفکر غالب نیروی دریایی ساخت رزم‌ناوهای قدرمند بود، فیشر ایده مسلح سازی نبردناو با توپهای دوازده اینچ (همانند رزم‌ناوها) را اجرا کرد و به این ترتیب این کلاس از با سه نبردناو کلاس ایوینسبل خلق شد. ساخت آنها تا ۱۹۰۸ به طول انجامید. سرعت آنها ۲۵ گره دریایی بود و هر یک هشت توپ دوازده اینچی (در مقایسه ده تا روی [External Link Removed for Guests]) داشتند. زره بدنه آنها ۶ تا ۷ اینچ ضخامت داشت (در برابر یازده اینچ زره دردنات). نقش آنها عملیات شناسایی سنگین و ردگیری گروه‌ناوهای دشمن بود، سرعت بالای آنها این اجازه را می‌داد که از آتش دشمن بگریزد و قدرت بالای توپهای آن در نبرد بر علیه یک رزم‌ناو درگیر با رزم‌ناو خودی کارآمد بود. همچین در تعقیب دشمن درحال عقب نشینی کارآمد بود.



نبردناو
[External Link Removed for Guests]
قدرت آتش نبردناو [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
نبرناو بریتانیایی اچ‌ام‌اس ون‌گارد آخرین نبردناو ساخته شده

[HIGHLIGHT=#76923c]نَبَردناو نوعی کشتی جنگی بزرگ با زره ضخیم است که دارای توپخانه‌ای با بزرگترین قطرینهٔ ([External Link Removed for Guests]) توپ است. 
نبردناوها از سال ۱۸۷۵ تا پایان [External Link Removed for Guests] قدرتمندترین کشتی‌های جنگی به شمار رفته و با قدرت آتش و زره بهتری نسبت به [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] اهمیتی استراتژیکی فوق‌العاده‌ای داشته و نمادی از قدرت ناوگان دریایی یک کشور به شمار می‌رفتند اما پیشرفت هواپیماهای جنگی و افزایش برد آن‌ها و همین‌طور ساخت بمب‌ها و موشک‌های هدایت‌شونده موجب شد تا اهمیت توپ‌های بزرگ و دوربرد رو به کاهش بگذارد. زره نبردناوها هم به هیچ‌وجه قدرت حفاظت از آن‌ها در مقابل برخورد موشک‌های دارای کلاهک هسته‌ای را نداشت و مشخص شد که احتمال درگیری بین نبردناوها بسیار پایین است، در نتیجه تمامی کشورها نبردناوهای خود را که هزینه تولید و نگهداری بسیار سنگینی داشتند از نیروی دریایی خارج کردند. هرچند آمریکایی‌ها در دهه ۱۹۸۰ مجددا ۴ نبردناو کلاس آیوای ساخت جنگ جهانی دوم خود را به خدمت فراخواندند اما آن‌ها نیز در اوایل دهه ۱۹۹۰ از فعالیت خارج شده و آخرین آن‌ها در سال‌ ۲۰۰۶ به طور قطعی از فهرست تجهیزات ارتش خارج شد.
طراحی نبردناوها به مرور در طول زمان با فناوری دگرگون شده‌است. در سال ۱۹۰۶، نبردناو [External Link Removed for Guests] هرالدد (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">HMS Dreadnaught Heralded</bdi>) انقلابی بود در طراحی نبردناوها، و برای سالیان دراز نبردناوهای نوین با نام بی پروا (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Dreadnought</bdi>) مورد خطاب قرار می‌گرفتند.
نبردناوها برای دهه‌ها نماد افتخار و قدرت نیروهای دریایی و شکوه و توان ملی بودند. نبردناوها یک عامل مهم در نیروهای نظامی و سیاست بودند به طوری که رقابت تسلیحاتی آغاز سدهٔ بیستم بر سر ساختن نبردناوها یکی از دلایل اصلی آغاز [External Link Removed for Guests] بود، که در آن یکی از بزرگترین برخوردهای ناوگان‌های دریایی در نبرد یوتلند (به [External Link Removed for Guests]: <bdi dir="ltr" lang="en">Battle of Jutland، آلمانی Skagerrakschlacht</bdi>) اتفاق افتاد. پیمان‌های دریایی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ تعداد نبردناوها را محدود کرد ولی باعث پایان تحول در طراحی آنها نشد.
در جریان [External Link Removed for Guests] هر دو گروه [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] از نبردناوهای جدید و قدیمی استفاده می‌کردند.
با این حال برخی از تاریخدانان و نظریه‌پردازان علوم دریایی ارزش نبردناوها را زیر سوال می‌بردند. به غیر از [External Link Removed for Guests]، برخورد بین نبردناوها بسیار اندک بوده‌است. با وجود قدرت آتش و [External Link Removed for Guests] فوق‌العاده آنها، اغلب رزم‌ناوها در مقابل شناورهای بسیار ارزانتر و کوچکتر و به ویژه [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] و بعدها هواپیماها و [External Link Removed for Guests] بسیار آسیب‌پذیر بوده و هستند. با افزایش برد نبردها در طول [External Link Removed for Guests]، نبردناوها جای خود را به عنوان رکن اصلی ناوگان‌های دریایی به [External Link Removed for Guests] دادند.
نبردناوها در [External Link Removed for Guests] در دوران [External Link Removed for Guests] تنها برای مقاصد پشتیبانی توپخانه به کار رفتند و سرانجام آخرین نبردناو دنیا در مارس سال ۲۰۰۶ از فهرست کشتیهای ایالات متحده خارج شد.



هاور کرافت چیست؟
[HIGHLIGHT=#76923c]هواناو یا هاورکرافت نوعی شناور دریایی است که بر روی بالشتکی از هوا تکیه دارد. هواناو توانایی گذشتن از پهنه‌های گوناگون بر روی زمین و همچنین گذر از روی آب را دارد. 
هاورکرافت, شناوری دو منظوره (آبی- خاکی) است که به روش هوابرد و با استقرار روی بالشتکی از هوای فشرده به‌آسانی و با نیروی رانش نسبتاً کمی روی سطوح آبی و خاکی حرکت می‌کند. هوای ورودی به هاورکرافت, از طریق پروانه (fan) به زیر سازه و بالشتک‌ها منتقل شده و سبب خیزش (hovering) یا بلند شدن وسیله از روی سطح و استقرار آن بر روی توده‌ای از هوای تحت فشار می‌شود. بدین ترتیب در زمان حرکت نیروی مقاوم شناوری تا حد قابل توجهی کاهش می‌یابد و هاورکرافت با استفاده از سیستم رانش و ملخ هوایی به حرکت در می‌آید.
در این شناورها به سبب جدایی سطح استقرار و بدنه شناور (وجود فاصله هوایی بین آنها), استفاده از سیستم‌های رانشی آبی (مثل واترجت) میسر نیست. معلق شدن هاورکرافت روی قشری از هوا این امکان را فراهم می‌کند که با نیروی کمی بتوان جهت حرکت آنرا تغییر داد. از طرفی این ویژگی, حساسیت هاورکرافت را در برابر نیروهای ناخواسته خارجی (نظیر بادهای جانبی و امواج) به شدت افزایش می‌دهد, از این رو سیستم‌های کنترلی خاصی برای این شناورها طراحی شده است که در سایر شناورهای دریایی وجود ندارد.
تاریخچه ساخت
اولین هواناو در سال ۱۹۵۲میلادی توسط نوآور بریتانیایی کریستوفر کاکرل ساخته شد. کاکرل با آزمایش‌های ساده‌ای به‌وسیله موتور یک جاروی برقی و دو قوطی استوانه‌ای اصول کاربردی یک وسیله نقلیه متکی به بالشتک هوا را ثابت کرد. وی نشان داد که زمانی که بالشتک با فشار به بیرون بدمد وسیله نقلیه به آسانی بر روی سطح جنبش‌پذیر خواهد بود. این کار به آن وسیله نقلیه امکان حرکت بر روی گل نرم، آب و مرداب و مانداب و همچنین زمین سفت را می‌دهد.
توانمندی های کلی هاورکرافت
هاورکرافت به سبب ویژگی های خاص طراحی، دارای توانمندی های ویژه ای در زمینه های مختلف است.
به طور خلاصه، توانمندی های هاورکرافت‌های رده متوسط را می‌توان به شرح زیر برشمرد :
• انجام عملیات آمادی و پشتیبانی در رزم دریایی، به‌ویژه در مناطق باتلاقی، لجنزار، آبراه های ناشناخته، مناطق کم عمق و مرداب های پوشیده از گیاهان دریایی و نیزار
• انجام عملیات گشت ساحلی، مبارزه با قاچاقچیان و انجام عملیات تعقیب و گریز از نواحی کم عمق دریایی تا اغلب قسمت های نوار ساحلی
• انجام عملیات هیدروگرافی و بسترشناسی دریا، مطالعات علمی در مناطق ساحلی و فلات قاره و ایجاد آزمایشگاه سیار جهت امور مطالعاتی
• انجام عملیات باربری و مسافربری به جزایر کوچکی که عملاً امکان ساخت اسکله و بندرگاه در آنها توجیه اقتصادی نداشته و فاقد چنین تأسیساتی هستند
• انجام عملیات امداد رسانی در زمان وقوع حوادث غیرمترقبه, به‌ویژه سیل و آب گرفتگی, و کمک به مصدومین و مجروحین حادثه
• انجام عملیات زیست محیطی، جمع آوری لکه های نفتی در امتداد ساحل و جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست در مناطق کم عمق
• انجام عملیات گشتی با سرعت زیاد و جابه جایی فرماندهان و خدمه شناورهای دریایی و پوشش دادن نیازمندی های سازمان بنادر و کشتیرانی
• عملیات مین گذاری و مین روبی در سطح آبراه های بین المللی و تنگه های پر تردد و ...
سیستمها و متعلقات
در یک نگرش ساده, هاورکرافت شامل سازه‌ای دریایی است که بوسیله یک سیستم بالابر از سطح زمین بلند شده و در نهایت توسط سیستم رانش به حرکت درمی‌آید. بطور کلی, سیستم‌های اساسی هاورکرافت به ساختارهای زیر دسته‌بندی می‌شوند:
• سازه : شامل اتاقک‌های آب‌بندی, نشیمن‌گاه موتور, تکیه‌گاه ملخ, نشیمن‌گاه سازه, بالک و مخازن شناوری
• سازه انعطاف‌پذیر : شامل بالشتک و اتصالات
• سیستم بالابری : شامل پروانه, کانال حلزونی و متعلقات
• سیستم رانش و جلوبری : شامل ملخ, داکت و تجهیزات جانبی
• سیستم کنترل سوخت و تعادل : شامل مخزن سوخت, پمپ, شیرهای یک‌طرفه و لوله‌های هیدرولیک
• سیستم‌های انتقال قدرت : شامل موتور, تجهیزات انتقال قدرت و متعلقات
• سیستم اطفای حریق : شامل مخزن کف, هشدار دهنده, خاموش کننده دستی و ...
• سیستم تهویه مطبوع : شامل دمنده هوا, وسایل سرمایش و گرمایش؛
• سیستم‌های الکتریکی : شامل چراغ‌های ناوبری, روشنایی داخلی, سیم‌کشی, ژنراتور و ...
• سیستم‌های اویونیکی : شامل رادار, GPS, سونار و ...
• سیستم‌های مکانیکی : شامل مکانیزم لنگر, مکانیزم کشش و ...
• تجهیزات نظامی : شامل سلاح, سیستم‌های جانبی و ...
• تجهیزات اضطراری : شامل قایق نجات, جعبه کمک‌های اولیه
سیستم رانش
یکی از سیستم‌های اساسی هاورکرافت, سیستم رانش است. این سیستم که شامل ملخ یا فن می‌شود, می‌تواند به شکل‌های گوناگون نیروی رانش را برای شناور تأمین نماید. معمولاً در شناورهای بزرگ یا شناورهایی که در آنها بازدهی سیستم رانش از اهمیت برخوردار است, از ملخ دارای داکت (duct) استفاده می‌شود. در سیستم رانش هاورکرافت‌های نظامی, ملخ‌های آزاد (بدون داکت) استفاده بیشتری دارند, زیرا در این حالت ملخ قدرت لازم را تأمین می‌کند و از طرفی با حذف داکت, در وزن کل نیز صرفه‌جویی می‌شود. علاوه بر این, مسئله دیگری نظیر آسیب‌پذیری و دید راداری نیز حذف داکت را الزامی ساخته است. در شناورهای کوچک, که معمولاً با سرعت حداکثر 80 کیلومتر بر ساعت کار می‌کنند, می‌توان از پروانه ترکیبی استفاده نمود. منظور از پروانه ترکیبی حالتی است که حدود یک سوم نیروی پروانه برای خیزش و دو سوم آن برای رانش استفاده می‌شود. استفاده از ملخ دارای داکت در سیستم رانش, برای شناورهای مسافربری دارای موتورهای دیزلی, بسیار رایج است. به علت وجود ذرات گرد و خاک و سنگریزه‌های حاصل از عمل بالابری, ضرورت ایجاد تمهیدات اضافی برای حفاظت از لبه حمله پره‌های ملخ و پروانه ضروری است. با توجه به سرعت دورانی ملخ, ذرات آب نیز مانند سمباده عمل می‌کنند و در نتیجه استفاده از روکش در کل پره و خصوصاً لبه حمله ضروری است. قابل ذکر است که در شناورهای اولیه از ملخ‌های آلومینیومی استفاده می‌شد. اگرچه ملخ‌های مذکور کارآیی خوبی داشتند, اما از نظر سایش لبه حمله و مقاومت در برخورد با اجرام معلق آسیب‌پذیر بودند. تداوم حرکت در سواحل شنی و وجود نمک و ترشحات نمکی نیز سبب تشدید این سایش می‌شد.
عوامل مهم در انتخاب ملخ عبارتند از : سرعت دورانی, سرعت شناوری, قطر, زاویه گام, وتر یا پهنای پره, کارآیی, نیروی رانش و توان ورودی. هر یک از عوامل مذکور محدودیتی را در انتخاب ملخ اعمال می‌کنند. در عمل چهار عامل اصلی در انتخاب ملخ وجود دارد که عبارتند از توان ورودی به ملخ, سرعت شناوری, دور موتور و نیروی رانش لازم. بر همین اساس, در حال حاضر روش انتخاب ملخ به این صورت است که پس از انجام طراحی چیدمانی و محاسبات اولیه, بر اساس نیروهای پسای هیدرودینامیکی و حداکثر سرعت, مقدار نیروی رانش تعیین می‌شود. از دیگر سو, توان ورودی به ملخ با توجه به محدودیت‌های موتور مشخص می‌شود و محدودیت قطر نیز با نظر سرطراح به کارخانجات سازنده اعلام می‌شود تا نمودار مشخصه ملخ تهیه و ارسال شود و به همراه تعیین قیمت, انتخاب نهایی صورت گیرد. البته این اولین گام در انتخاب هندسه یک ملخ است و در مرحله بعد جنس ملخ, نوع تنظیم, روکش‌های ضدسایش, عمر مفید, مقاومت در برابر خوردگی, نحوه اتصال و تغییر گام آن مطرح می‌شود. اغلب به علت وجود عدم قطعیت در ثابت نگه‌داشتن همه عوامل انتخاب ملخ به‌صورت مقایسه‌ای انجام می‌شود.
تجهیزات جانبی ملخ و سیستم رانش برای کنترل هاورکرافت
استفاده از تجهیزات کنترلی رانش, به عنوان عاملی مهم در کنترل راستای حرکت شناور حائز اهمیت است. در برخی از مدل‌های هاورکرافت, با استفاده از داکت‌های گردان, جهت حرکت هاورکرافت تغییر می‌کند. این سیستم دارای قابلیت مانور بسیار بوده و تنها عیب آن سنگین شدن پایه‌های تقویتی و توان مصرفی موتور است. بهره‌گیری از این سیستم در هاورکرافت‌های سنگین نظامی موجب برتری مانور و رزم دریایی شده و به توانایی‌های عملیاتی شناور می‌افزاید. سیستم کنترل گام ملخ و تغییر نیروی رانش نیز جزو تجهیزات کنترلی سیستم رانش محسوب می‌شوند. در این سیستم با استفاده از تغییر گام ملخ سرعت شناور کنترل می‌شود و در وضعیت گام صفر, سرعت به صفر کاهش می‌یابد. استفاده از ملخ دارای گام متغیر یکی از کارآمدترین شیوه‌های کنترل حرکت هاورکرافت است. در گام صفر, ملخ نیروی رانشی تولید نمی‌کند و هاورکرافت در ایستایی کامل است. با افزایش گام, نیروی رانشی تولید شده افزایش می‌یابد, به نحوی که در حداکثر گام, نیروی رانش به بیشترین میزان خود می‌رسد. سیستم کنترل گام ملخ که به روش‌های برقی یا هیدرولیک عمل تغییر گام را انجام می‌دهد, یکی از مهم‌ترین سیستم‌های کنترلی هاورکرافت به‌شمار می‌رود.
یکی دیگر از سیستم‌های کنترل هاورکرافت, بکارگیری بخشی از جریان هوای پروانه است. در این روش با هدایت جریان هوای پروانه و خروج آن از ناحیه دماغه, سبب تغییر جهت هاورکرافت و گردش‌های موضعی آن می‌شود. به علت محدودیت‌های ساختاری و ظرفیت موتور, نمی‌توان از این سیستم در بسیاری از طرح‌های هاورکرافت استفاده نمود.
حضور هاورکرافت در ایران
مطالعه تاریخچه حضور هاورکرافت در ایران و نیز بررسی موقعیت جغرافیایی کشور، در درک نیاز ایران به حضور چنین وسایلی در ناوگان حمل و نقل کشوری مؤثر است. بنابراین در ادامه به شرح مختصری از نحوه ورود این وسیله به ایران و نقش آن در جنگ تحمیلی می پردازیم. در خلال سال های 1968-1975 نیروی دریایی ایران اقدام به خرید 8 فروند هاورکرافت SR.N6 و 6 فروند هاورکرافت BH-7 نمود.
کشور ایران جزو معدود کشورهایی است که در همان سال های اولیه تولید هاورکرافت نظامی به این تکنولوژی شناورها دست یافت، و با داشتن بزرگترین ناوگان هاورکرافت در سطح منطقه، به تقویت نقش نظامی خود در منطقه پرداخت. ایران با داشتن مرز آبی در حاشیه شمالی خلیج فارس و با تملک بیشترین تعداد جزایر در محدوده آب های منطقه و با توجه به جغرافیای منطقه به وسایلی نیازدارد که بتواند به کمک آن ها در کمترین زمان و در هر منطقه از نوار ساحلی مرزی و محدوده جزایر ایرانی، به انجام عملیات نظامی و به ویژه جابه جایی نیرو بپردازد.
امنیت در خلیج فارس مهمترین موضوع مورد توجه تولید کنندگان نفت منطقه و بزرگترین مصرف کنندگان نفت جهان است. پس نقش هاورکرافت در تأمین توازن دفاعی کشور حائز اهمیت بسیار است. در جریان جنگ ایران و عراق، در غیاب کارشناسان خارجی، استفاده مناسب از هاورکرافت در حمله‌های رزمندگان ایران در جبهه های جنوبی و به ویژه در جریان انتقال نیرو از مناطق هور و حوضچه های آبی جنوبی عراق، بسیار کارآمد بود و همین امر یکی از عوامل مهم پیروزی در نواحی باتلاقی، و مردابی جنوب عراق به حساب می آید.

و اما در آخر میرسیم به کشتی لجستیکی:

لجستيک
اين لغت ريشه‌اي يوناني دارد و در موارد نظامي براي جابجايي جنگ‌افزار ، مهمات و جيره غذايي در مواقع حرکت از مکان اصلي به سمت خط مقدم استفاده مي‌شود. در زبان يوناني ، رومي و امپراطوري رم شرقي، نظامياني وجود داشتند با نام LOGISTIKAS که وظيفه مسائل مالي و تقسيم مايحتاج بر عهده آنان بوده است.
در ديکشنري آکسفورد لجستيک به اين صورت تعريف شده: قسمتي از علوم نظامي که وظيفه تهيه و تحويل آماد و جابجايي مواد و افراد و تجهيزات را دارد.
و در ديکشنري ديگري به اين صورت تعريف شده است : مدت زماني که براي مهيا کردن منابع مورد نياز است.
همينطور لجستيک به صورت عمومي شاخه‌اي از علوم مهندسي است که سيستمهاي انساني بجاي سيستمهاي ماشيني ايجاد مي‌کند.
گستره‌هاي مديريت لجستيک عبارت هسنتند از:
• لجستيک داخل مرزهاي يک کشور
• لجستيک داخلي
• لجستيک خارج از مرزهاي کشور

لجستيك به كليه فعاليت هاي هماهنگي اطلاق مي شود كه جهت بررسي، تحقيق، مطالعه و برآورد نيازها و احتياجات اوليه در زمينه وسايل و تجهيزات، ماشينها و ابزارآلات ، تاسيسات و قطعات از هر نوع و كليه امور مربوط به تهيه، توليد، بيمه، نگهداري، انبارداري، توزيع، حمل و نقل، تنظيم و تهيه روش انجام كار، طراحي سيستم و دستور العمل و نظارت بر موارد فوق انجام مي گيرد.

حال با توضیحات و تفاسیر کاربرد و کارکرد کشتی لجستیکی هم قابل فهم تره