Mohammad.Jafar نوشته شده:varyag نوشته شده:با سلام
به همه ی عزیزان توصیه میکنم با دید باز به تمام مسائل توجه کنند و از همه ی جهات
من سخنانم رو خطاب به شخص خاصی نمیگم و کلی صحبت میکنم
تا به حال از خودتون پرسیدین که چرا نخست وزیر عراق اولین سفر خارجی خودش رو به ایران اومد؟ به راستی این چه مفهومی داره؟
چرا نخست وزیر عراق گفت برای بازسازی زیرساخت های عراق ما به آمریکا و هم پیمانانش رو نخواهیم آورد بلکه اولویت با ایران هست؟
و در راستای همین سخن عراق بازسازی 50 نیروگاه (دقیق نمیدونم) برقی خودش رو به شرکت های ایرانی واگذار کرد
هنوز هم به دنبال نگه داشتن هواپیماهای قدیمی به عنوان غرامت هستید؟
به نظر شما کدوم منفعت بیشتری داره؟
نگه داشتن هواپیماها یا کمک به عراق و درنتیجش روابط دوستانه و بدست آوردن بازار کشور عراق؟
تمام سعی خودمو کردم که ساده و نسبتا کامل توضیح بدم برداشت از خودتون
موفق و پیروز باشید
اولاً که پس دادن این هواپیماها عقلاً و نقلاً کذب هست
ثانیاً قدرت هوایی ما فعلاً نصفش به این هواپیماها وابسته هست و در زمان فعلی حتّی آسیب دیدن یکی از هواپیماهای نهاجا زخم غیر قابل درمان خواهد بود وای به حال پس دادن 130 فروند هواپیما
ثالثاً این جور دوستی های احمقانه که شما تشریح کردید نتیجه ای جز اینکه فردا پس فردا عراق سرمون کلاه گشاد بگذاره نداره! منظور دقیق من اینه که حساب حسابه کاکا برادر!
رابعاً از دوستانی که در صفحه قبل کلّی بد و بیراه (

) نصیب سوخو-22 کردند تقاضا دارم که لیستی از مشکلات فنّی این هواپیما که به نظرشان می رسد را در ادامه همین تاپیک قرار بدهند و خواهشاً توش بحث صرفه اقتصادی را مطرح نکنند چون برای ما که فعلاً راه خرید هواپیمای نو قطع هست صرفه اقتصادی معنا نداره
همین حالا میتونید مجله ی هواپیما شماره 20 رو از روزنامه فروشی ها تهیه کنید یک مقاله ی کامل درباره خانواده ی سوخو17،20 و 22 توش هست.
چندتا رو من میگم:
اولا فرسوده بودن این هواپیماها و اینکه معلوم نیست تا الان چه جوری نگهداری شدن.
ثانیا تعداد کم اونها که فقط 5-6 تا هستن و حتی برای تجهیز یک گردان هم کفایت نمیکنن. عملیاتی شدن چنین واحدی فقط زنجیره ی پشتیبانی و
تامین قطعات رو پیچیده تر میکنه و امکان استفاده از اونها رو در شرایط رزمی کمتر.
ثالثا عدم کارایی اونها در جنگ های امروزی. سوخو22 تو دوران خودش کمترین توان درگیری هوا به هوا رو داشت و توی تمام درگیری هایی که داشت از اف5 گرفته تا اف14 اونو به راحتی مغلوب می کردن. الان تو دهه ی دوم قرن 21 رو خودتون بگید.
رابعا هزینه ای که صرف بازسازی و احتمالا ارتقای این هواپیما میشه در صورتی که در "ساخت" یک هواپیمای دیگه استفاده بشه بازدهی بالاتری خواهد داشت. هزینه فقط پول نیست. امکانات، تجهیزات تست و تجهیزات ساخت، فضای کاری مورد نیاز، زمان و از همه مهمتر نیروی انسانی متخصص رو هم بهش اضافه کنید. گذشت دهه ی شصت و هفتادی که هنوز باید باز و بسته کردن پیچ و مهره ها رو تمرین میکردیم. ساختن آذرخش و صاعقه تو زمان خودش شاهکار بود. اما الان به کارهای بلند پروازانه تری نیاز داریم. الان ادامه دادن کارهای اون موقع مثل اینه که بعد از 20 سال پراید تولید کنیم. توانایی های ما و نیازهای ما بسیار فراتر از این هستن که دلمون رو به عتیقه جات دوران جنگ سرد خوش کنیم.
یه نگاهی به پروژه کوثر88 بندازید. از کابین اون فقط یه فیلم کم کیفیت که سرسری گرفته شده وجود داره ولی همین به تنهایی خیلی چیزها برای گفتن داره. در موردش کلی بحث شده که توی تاپیک های دیگه موجوده.
این فقط یک مثال بود. حالا تصور کنید تمام امکانات موجود طبق یک برنامه ی حساب شده روی چند تا پروژه ی کلیدی سرمایه گذاری بشن. عاقبتش رو خودتون تصور کنید.
شماره 103 ماهنامه ی "صنایع هوافضا" رو همین حالا میتونید از روزنامه فروشی ها تهیه کنید. یه مقاله ی جالب درباره ی جی20 داره. توی یک بند از این مقاله عبارت جالب اومده.
جی20 یک هواپیمای بزرگتر و سنگین تر با پیکربندی مشابه جی10 هست. اما این اندازه ی بزرگ باعث افت کارایی آیرودینامیکی اون میشه. برای جبرا این مشکل LEX به لبه ی حمله اضافه شده، پیش بال ها جلوتر اومدن و برای جلوگیری از اثر مخرب سکان عمودی ثابت از سکان تمام متحرک استفاده شده. قسمت جالب مقاله اینجاست:
"این نوع پیکره بندی بیش از 10 سال است که در ایران موضوع مقالات مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری در رشته ی هوافضا است"
اگر همین امروز به جای عوض کردن روغن این قراضه ها به چنین طرح هایی بها داده بشه تا 6-7 سال دیگه یک نسل پنجمی واقعی و کارآمد توی ایران پرواز خواهد کرد. بعد آقای مهندس پروانه طراح قاهر میگه: "ما کلا طرح های موجود رو کنار گذاشتیم و از یک طرح (پیکربندی) کاملا جدید!!!!!!!! استفاده کردیم" یعنی تمام دنیا دیوونن من از طرحی که هیچ چیش معلوم نیست میخوام شاهکار بسازم!!!!!!!! حالا بماند که یک پیکربندی دقیقا مشابه قاهر سالها پیش توسط ناسا کنار گذاشته شده.
کلا ما اینیم. توانایی هامون به مراتب بیشتر از اون چیزی هست که به خودمون زحمت میدیم انجامش بدیم و حتی به خودمون زحمت "سعی کردن" رو هم نمیدیم.