اسید سولفوریک که در گذشته با نام جوهر گوگرد خوانده میشد، اسیدی بسیار قوی است که با هر درصدی در آب حل میشود و فرمول شیمیایی آن H۲SO۴ میباشد.
اسید سولفوریک برای نخستین بار توسط جابر بن حیان کشف شد. او با تقطیر کانیهای سولفات آهن و سولفات مس این اسید را به دست آورد.
این ترکیب دارای نقطه ذوب 3/10 و نقطه جوش 338 درجه سانتی گراد بوده که قابل حل در آب و الکل اتیلیک می باشد. اسید سولفوریک با تمام فلزات حتی پلاتین واکنش می دهد و چنانچه گرم شود واکنش شدید تر می گردد. ولی این ترکیب روی سرب و جیوه بی اثر است و املاح کلیه اسیدها را بجز اسید سیلیسیک تجزیه می کند. اسید سولفوریک به حالت طبیعی در گازهای خارج شده از آتشفشانها یافت می شود ولی تولید امروزی آن به وسیله فرایندهایی با دی اکسید گوگرد در درجه حرارت زیاد و در حضور کاتالیزور می باشد. این ماده شیمیایی در ساخت اسید فسفریک، اسید استیک، اسید کلریدریک، اسید سیتریک، کودهای شیمیایی، مواد منفجره، الیاف مصنوعی، مواد رنگی، صنعت چرم سازی، باطریهای سربی-اسیدی، بازیابی اسیدهای چرب از فاضلاب اسید سازی، صنعت داروسازی و غیره به کار برده می شود.
نکات ایمنی
اسید سولفوریک ، اسید بسیار قوی و خورنده میباشد. نوشیدن آن باعث آسیبهای شدید دائمی در دهان و سایر بافتهای مورد تماس میشود. تنفس آن بسیار خطرناک بوده و باعث آسیبهای جدی میشود. در صورت تماس با پوست و چشم باعث سوزش و ایجاد زخم میشود. در صورت تماس پوست و چشم با آن ، باید با آب فراوان شستشو داده و سپس از محلول بیکربنات سدیم یک درصد برای شستشو موضع مورد تماس استفاده گردد.
ویدئو در این زمینه "[External Link Removed for Guests]"
منابع جهت مطالعه بیشتر [External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] و[External Link Removed for Guests] و 4
به نقل از sulfur.nigc.ir و منابع اینترنتی
