قدرتى براى دفاع(نيروهاي مسلح ايران)

[Mr.Amirhessam]

• على نوروزى



بررسى تاريخ نظامى ايران طى ۱۳۰۰سال اخير نشان مى دهد كه ايران در عمده مواقع نه به دنبال تجاوز به خاك كشورها بلكه به دنبال دفع تجاوز بوده است. اين مسأله طى دو قرن اخير شدت بيشترى يافته تا آنجا كه در جنگهاى ايران و روسيه و ايران و انگليس در قرن ۱۹ ايران تنها مدافع بوده و در جنگهاى جهانى اول و دوم نيز بدون آنكه قصد جانبدارى از هيچ دولت درگيرى را داشته باشد مورد تجاوز تمامى دولتهاى متحد و متفق در جنگ اول و آمريكا، انگليس و شوروى در جنگ دوم قرارگرفته است.پرونده تجاوزات به ايران به پايان جنگ دوم جهانى ختم نمى شود. در اكثر سالهاى دهه هاى ۵۰ و ۶۰ ميلادى ارتش عراق تحت بهانه هاى مختلف تكهاى محدودى به داخل خاك ايران داشته كه در نهايت در سپتامبر۱۹۸۰ يا شهريور۱۳۵۹منجر به جنگى تمام عيار با ايران شد.پس از فروپاشى اتحاد جماهير شوروى نيز ايران با انواع و اقسام تحريكات مرزى مواجه شده كه برخى از آنها ازسوى ارتشهاى كوچك و كم ارزش بوده است. حركت طالبان براى ايجاد ناامنى در مرزهاى شرقى ايران، تعرضات مرزى تركيه و برخى حركتهاى تحريك آميز درآن سوى ارس را مى توان از اين نوع دانست.اما از سپتامبر ۲۰۰۱ به دنبال حمله تروريستى به برجهاى تجارت جهانى تهديدات عليه ايران وارد فاز جديدى شد. اين بار «محركين» خودمستقيم به ميدان آمدند. ارتش آمريكا با فتح دو پايتخت منطقه طى ۲سال عملاً در شرق و غرب ايران واحدهاى بزرگ نظامى خود را مستقر كرده است. اسرائيل نيز تحت عنوان مجعول دستيابى ايران به بمب اتمى به تهديد ايران پرداخته است.اگرچه چندين پارامتر بزرگ از جمله «ديپلماسى فعال» و «مخالفتهاى جهانى» فضا را براى تهاجم دشمنان بسادگى فراهم نخواهدكرد اما نقش توان رزمى به عنوان عاملى بازدارنده غيرقابل انكار است.

ارتشى كه برپايه دفاع ايجاد شده است
ايران حتى در شرايطى كه از توانايى بالاى تهاجمى نيز برخوردار بود (در اختيار داشتن حدود ۵۰۰هواپيما و بودجه هاى سنگين نظامى) بجز اعزام نيرو به عمان آن هم به درخواست كشور ميزبان هيچ حركت فرامنطقه اى انجام نداد.طى سالهاى پس از پيروزى انقلاب نيز ايران هرگز به دنبال رفع مشكلات خود با كشورهاى همسايه كوچك نظير جمهورى آذربايجان، افغانستان و امارات از طريق اسلحه نبود.
حتى در زمانى كه طالبان خبرنگار و ديپلماتهاى ايران را در مزارشريف به شهادت رساند و به تعرضهاى محدود مرزى اقدام كرد ايران تنها به تقويت مرزهاى خود قناعت كرد. حال آن كه انتقال حدود ۲۰۰هزار نيروى ايران به «شرق» مى توانست مقدمه اى براى نابودى كامل جنبش طالبان باشد چرا كه طالبان ارتشى بسيار كوچك با تجهيزات محدود در اختيار داشت.
بررسى توانايى هاى نظامى ارتش ايران هم اكنون نيز نشان مى دهد كه اين ارتش به دنبال دفع حمله مهاجمين است و نه حمله به همسايگان. به عبارتى توانايى نظامى ايران تنها براى مهاجمين خطرناك است.
بررسى توانايى قواى سه گانه ايران
نيروهاى مسلح ايران در ۲واحد بزرگ طبقه بندى شده اند اول: ارتش جمهورى اسلامى ايران دوم: سپاه پاسداران انقلاب اسلامى
ستون فقرات ايران را نيروهاى زمينى آن تشكيل مى دهد كه حدود ۴۲۵هزار نفر را شامل مى شود (كليه اعداد و آمارهاى مربوط به تجهيزات ارتش و سپاه به نقل از منابع معتبر غربى نقل شده تا اين مقاله فاقد مطالب طبقه بندى شده باشد.)
نيروى زمينى ارتش
ارتش ايران با در اختيار داشتن بزرگترين واحد نظامى خاورميانه داراى توان بسيار بالا در دفع هرگونه تهاجم است. نيروى زمينى ايران طى چندسال اخير با برگزارى چندمانور بزرگ توان خود را به اثبات رساند و در سال ۱۳۷۷ نيز با انجام بزرگترين عمليات لجستيكى خاورميانه توانايى خود را در انتقال سريع نيرو نشان داد. انتقال ورزيده ترين لشكرهاى زمينى در كمتر از يك ماه از غربى ترين نقاط ايران به شرقى ترين نقاط نشاندهنده اين امر بود.
ايران بزرگترين نيروى كماندويى منطقه را در اختيار دارد. ۲لشكر ۵۸ذوالفقار و ۲۳نيروهاى مخصوص قادر به نبرد مطابق با استانداردهاى بهترين لشكرهاى دنيا هستند. ايران از ۳تيپ هوابرد و كماندوى ويژه نيز بهره مى برد كه در صورت پشتيبانى مؤثر و برنامه ريزى شده قادر به حضور در پشت خطوط دشمن و اجراى عمليات ايذايى و تخريبى عليه دشمن است. نيروى زمينى ايران همچنين از ۵ گروه توپخانه برخوردار است كه با در اختيار داشتن توپهاى سنگين قادر به ايجاد ديوارى از آتش در مقابل دشمن هستند.
توان رزمى
نيروى زمينى ايران داراى انواع تانك سنگين تى ـ ،۵۴ تى ـ ،۵۵ تى ـ ،۶۲ تى ـ ،۷۲ ام ـ ،۴۷ ام ـ ۶۰ و ذوالفقار است. ايران همچنين از تانك سبك اسكوربيون نيز برخوردار مى باشد.
در بخش نفربرهاى رزمى نيز ايران از صدها نفربر از انواع بى .ام. پى، ام ـ ۱۱۳ و براق استفاده مى كند.
توان آتشبارى
ايران از واحدهاى بزرگ توپخانه برخوردار است كه اساس آن در نيم قرن قبل پايه ريزى شده است. زمانى كه غرب به تسليح شاه پرداخت از جمله واحدهايى كه به صورت ويژه مورد توجه قرارگرفتند واحدهاى توپخانه بودند قدرت و دقت توپخانه ايران قرار بود مطابق با استانداردهاى پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) باشد.
مرگبارترين واحدهاى توپخانه اى ايران توپخانه هاى خودكشش است.
ايران از انواع توپ خودكار نظير ۱۰۵ميليمترى و ۱۲۲ميليمترى و ۱۳۰ميليمترى برخوردار است.
در بخش توپهاى سنگين نيز ايران از خودكشش ۱۵۲ميليمترى، ۱۵۵ ميليمترى و ۲۰۳ميليمترى برخوردار است كه اين مجموعه بويژه توپهاى ۲۰۳ميليمترى داراى توان تخريبى فوق العاده اى هستند.
توپهاى داراى يدك كش ايران نيز در انواع مدلهاى ۱۲۲ميليمترى، ۱۵۵ميليمترى، ۱۷۵ميليمترى و ۲۰۳ميليمترى است.
ايران از راكت انداز چندمنظوره و هزاران خمپاره انداز نيز برخوردار است كه قادر به ايجاد سدى از آتش مقابل دشمن هستند.
توان موشكى ضدتانك ايران را نيز انواع موشكهاى دراگون و تاو تشكيل مى دهد.
توان موشكهاى زمين به زمين و دفاع هوايى ايران
نيروهاى مسلح ايران از دهها نوع موشك زمين به زمين از نوع اسكادبى، عقاب، شاهين، نازعات و شهاب۳برخوردار است.
در بخش دفاع هوايى نيز ايران از شبكه هاى گسترده پدافندى از جمله توپ هاى پدافند ۱۴ ، ،۲۳ ۳۵ ، ۳۷ و ۵۷ ميليمترى برخوردار است كه در كنار سايتهاى موشكى سام ـ۷ ، ۱۴ و ۱۶ قادر به مقابله با هواپيماهاى دشمن است.
هوانيروز
نيروى زمينى ايران همچنين از صدها هليكوپتر در انواع بل، كبرا و ميل ـ۸ بهره مى برد.
هوانيروز ايران على رغم تحمل صدمات فراوان در جنگ با عراق اما همچنان جزو هوانيروزهاى برتر منطقه محسوب مى شود.
نيروى هوايى ارتش جمهورى اسلامى ايران
نيروى هوايى ايران از يك زيرساخت بسيار محكم برخوردار است تا آنجا كه به جرأت مى توان گفت در خاورميانه به جز ارتش اسرائيل هيچ نيرويى از نظر استعداد، دانش و ابتكار در حد نيروى هوايى ايران نيست. اگرچه برخى تجهيزات نيروى هوايى ايران به دليل سالها تحريم «غربى»، به اندازه همسايگان جنوبى ايران جديد نيست، اما دانش فنى در اختيار افسران و درجه داران ايرانى به آنها اين امكان را مى دهد كه از امكانات موجود خود حداكثر استفاده را كنند و توان تعمير و نگهدارى ايران سبب شده صدها هواپيماى جنگى ايران باتوجه به محدوديتهاى تكنولوژيكى و مالى ايران سرپا بماند.
اسكادرانهاى جنگنده بمب افكن ضربتى بخش اصلى نيروى هوايى ايران را تشكيل مى دهد. اف ـ۴ و اف ـ ،۵ سوخوى ۲۴ و سوخوى ۲۵ ميراژ اف ـ۱ عناصر اصلى تشكيل دهنده نيروى هوايى هستند.
در بخش جنگنده هاى رهگير نيز ايران از اف ـ ۱۴ ، اف ـ۷ چينى و ميگ ۲۹ برخوردار است.
نقطه قوت ايران در نيروى هوايى هواپيماهاى ميگ ۲۹ و اف ـ ۱۴ است كه توان بالاى رهگيرى را به ايران مى دهد.
نيروى هوايى ايران از دهها فروند هواپيماى اكتشافى، پيش اخطار، ترابرى، ۱۳۰ـC و سوخت رسان بويينگ بهره مى برد.
توان هلى كوپترى نيروى هوايى ايران نيز مشتمل بر هليكوپترهاى اگوستابل ،۲۰۶ بل ـ ،۲۱۴ شباويز و ميل ـ۱۷ است.
ناوگان هوايى آموزشى ايران نيز بسيار وسيع و بالغ بر ۱۰۰ فروند است.
نيروى موشكى نيروى هوايى ايران نيز بسيار وسيع و بالغ بر دهها هزار موشك ماوريك، اسپارو، سايداوايندر، فونيكس، آ.اس ـ ،۱۰ آ.اس ـ ۱۱ و آ ـ ۸ و آ ـ ۱۰ است.
در بخش ضدهوايى نيز ايران از سايتهاى هاوك و راپيرو دهها سايت سام برخوردار است.
نيروى دريايى ايران
نيروى دريايى ايران نيز اگرچه طى نيم قرن اخير كمتر موردتوجه قرارگرفته اما نبايد از ياد برد كه هنوز سنگين ترين واحد دريايى را در بين كشورهاى حاشيه خليج فارس در اختيار دارد. نيروى دريايى ايران طى چند ماه اول جنگ با عراق موفق شد به سرعت نيروى دريايى عراق را درهم بشكند و تقريباً تا روزهاى آخر جنگ توان خود را براى نبردهاى آينده ذخيره كند اما در روزهاى پايانى جنگ (فروردين ۱۳۶۷) در يك درگيرى نابرابر با ارتش آمريكا ۲ ناوشكن خود را براى هميشه و يك ناو را براى سالها از دست داد. نيروى دريايى ايران با هزاران ناو و پايگاههاى متعدد دريايى استخواندارترين نيروى دريايى منطقه است.
زيردريايى كيلوى روسى، ناوهاى محافظ (فريگت)، ناوهاى بزرگ جنگى و دهها كشتى گشت و گشت ساحلى شناورهاى ايران را تشكيل مى دهد.
ايران از هزاران سرباز آبى خاكى نيز بهره مند است كه با استفاده از هاوركرافتها و يا قايق هاى تندرو قادر به ورود به منطقه درگيرى هستند.
نيروى دريايى ايران همچنين از ۷۱ هليكوپتر و هواپيماى اختصاصى نيروى هوايى نيز برخوردار است.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامى
سپاه پاسداران انقلاب اسلامى يك سال پس از پيروزى انقلاب تشكيل شد و در زمان جنگ تحميلى به اوج قدرت رسيد. سازمان اين نيرو اگرچه كوچكتر از ارتش است اما در زمان جنگ قادر است به سرعت توان خود را گسترش دهد.
سپاه نيز به مانند يك ارتش داراى قواى ۳ گانه دريايى، زمينى و هوايى است.
= نيروهاى زمينى، هوايى و دريايى سپاه
نيروى زمينى سپاه نيز داراى واحدهاى بزرگ پياده و زرهى و صدها تانك و نفربرزرهى است. برخى واحدهاى سپاه داراى ارزش رزمى بالايى هستند و تجربيات گرانقدرى در جنگ ايران و عراق داشته اند. لشكر ۱۰ سيدالشهدا از جمله اين واحدها است كه نيروهاى آن دوره ويژه ديده و در حد يك لشگر كماندويى توانمند هستند.
نيروهاى سپاه برخوردار از گروههاى توپخانه، موشكهاى زمين به زمين، توپ هاى ضدهوايى و دهها پرتاب كننده راكت مى باشد.
عمده نيروى دريايى سپاه را قايق هاى تندرو و مسلح تشكيل مى دهد.
بسيج
ايران از نظر توان بسيج كنندگى نيروهاى شبه نظامى در وضعيت مناسبى قراردارد. در سالهاى اوليه جنگ ايران و عراق كه سپاه و ارتش در وضعيت آمادگى كامل نبودند، ايران به مدد نيروهاى داوطلب كه دربرخى سالها به ۱‎/۵ميليون نفر مى رسيدند، موفق شد تا ارتش عراق را در موضع دفاعى قراردهد.
اينكه در شرايط دشوار نظامى ايران بتواند به جز نيم ميليون نظامى ارتش و سپاه از جمله حجم نيروى ديگرى بهره ببرد آمارى ارائه نشده است. نشريه ميليتارى بالانس توان بسيج داوطلبان ايرانى را يك ميليون نفر ذكر كرده اما ارقام ۳ و حتى ۵ ميليون نفر هم توسط برخى مقامات عنوان شده است.
البته حتى اگر كشور بتواند يك ميليون داوطلب را طى مدت مثلاً يك هفته بسيج كند، اين به معنى ورود ۱۰۰۰ گردان رزمى به سازمان رزمى ايران است.
اين گردانها قادر خواهند بود كه براحتى وضعيت برتر را در هر جبهه زمينى براى ايران ايجاد كنند تا آنجا كه كشور مهاجم تقريباً مى تواند مطمئن باشد كه در نبرد زمينى موفق نخواهد بود.اما تفاوت اساسى بسيج ايران با ارتشهاى ذخيره بسيارى از كشورها در اين است كه نيروهاى داوطلب ايران در هزاران پايگاه بسيج و دهها هزار مسجد سازماندهى مى شوند و اين امر كمك مى كند تا نيروهاى بسيج بسادگى در درون شهرها و روستاها شكل بگيرد و دشمن نتواند با زدن پايگاههاى آنها به اهداف خود دست يابد.
به عبارت ديگر مجموعه هاى تغذيه كننده بسيج به اندازه اى متفرق، گسترده و متفاوت با ارتشهاى كلاسيك هستند كه نمى توان بسادگى مانع فعاليت آنها شد.


بودجه دفاعى ايران
ايران برخلاف هياهوى رسانه هاى غربى از پايين ترين سرانه نظامى در بودجه هاى سالانه خود برخوردار است.
گزارش سال ۲۰۰۰ نشريه ميليتارى بالانس حاكيست كه ايران در سال مذكور تنها ۶۲۶ميليون دلار سلاح خريده حال آنكه كشورى مانند اسرائيل با جمعيت يك دهم ايران حداقل يك ميليارد دلار سلاح واردكرده است.ايران با جمعيت ۷۰ميليون نفرى از بودجه نظامى ۵‎/۶ميليارددلارى برخوردار است. حال آنكه بودجه نظامى تركيه ۸‎/۳ميليارددلار، اسرائيل ۱۱‎/۲ ميليارددلار و عربستان ۲۲ميليارددلار است.
سرانه هزينه دفاعى ايران به توليد ناخالص ملى نيز بسياركم و درحدود ۷۸دلاراست. حال آنكه اين رقم براى تركيه ۱۲۴دلار و عربستان حدود ۱۰۵۰ دلار و براى اسرائيل ۱۶۹۸ دلاراست!
ايران براى حفظ توان دفاعى خود با اين ميزان بودجه تنها يك راه حل را برگزيده است. استفاده از توان ساخت داخل و صرفه جويى و دقت درمصارف نظامى.
توان ساخت داخل ايران درتجهيزات نظامى
ايران در ابتداى جنگ باعراق ناگهان با مشكل جديدى روبرو شد. اساس ارتش ايران توسط غرب بويژه آمريكا بنا شده بود و اكنون آنها حاضر نبودند تجهيزات و قطعات تكميلى و يدكى ارتش را دراختيار كشورمان بگذارند.تنها ۲راه وجودداشت اول دست شستن از ارتش پرقدرت كلاسيك و روى آورى به ارتش جديد و دوم استفاده از نبوغ ايرانى براى ساخت داخل كردن تجهيزات نظامى. كشور، راه دوم را برگزيد.
در دهه ۶۰ وزارت دفاع ايران با تقويت زيرمجموعه هاى هلى كوپترساز، هواپيماساز و صنايع نظامى خود طى چندسال كشور رامبدل به يكى از قطبهاى اسلحه سازى منطقه كرد.ايران در شروع كار تنها ادوات سبك نظامى مى ساخت اما اكنون نيروهاى مسلح ايران به جز هواپيماهاى جنگى تمامى نيازهاى خود را برآورده مى كنند.
از گلوله خمپاره تا توپهاى سنگين، نفربر، تانك و حتى هلى كوپتر درايران ساخته مى شود.توان ساخت داخل تجهيزات نظامى به يك ارتش اجازه مى دهد كه در يك نبرد طولانى و حتى فرسايشى دوام آورد.
اين درحالى بود كه درجنگ تحميلى، قطع ناگهانى كمكهاى غرب به ارتش سبب شد تا درمقابل ارتش تا بن دندان مسلح عراق ايران در بخشهاى هوايى و زرهى بشدت با كمبود روبرو شويم.
در روزهاى پايانى جنگ درمقابل هرتانك ايرانى ، عراق حداقل ۷تانك دراختيار داشت.
دربخش هوايى نيز وضعيت بهترنبود و توان عراق ۱۰ به يك بود.اكنون صنايع نظامى ايران به درجه اى از توان دست يافته اند كه قادر به توليد موشكهاى هدايت شونده از طريق مهندسى معكوس و انواع تجهيزات الكترونيكى است.
تجربه اى كه هم اكنون در صنايع نظامى ايران وجوددارد به اين بخش اجازه مى دهد كه پابه پاى صنايع غيرنظامى در اجراى پروژه ها شركت كند.
اين صنايع در دوران صلح قادر به ساخت بى سيم، خودرو، هواپيماى مسافرى، تلويزيون و لوازم خانگى، موبايل و حتى تعمير كشتى هاى تجارى هستند.
تانك ذوالفقار
تانك ذوالفقار ازجمله توليدات نظامى ايران است كه مشابه خارجى ندارد. اين تانك داراى تحرك خوب، اجراى آتش دقيق با استفاده از سيستم كنترل آتش پيشرفته و مسافت ياب ليزرى است. اين تانك همچنين مجهز به سيستم پدافند مؤثر درمقابل تكهاى شيميايى و هسته اى است.
ذوالفقار ۲و۳ نمونه هاى پيشرفته تر ذوالفقار يك هستند كه فاقد معايب تانك اخيرالذكر مى باشند.
موشكهاى ضدزره و ضدهوايى و هوا به هوا
ايران ازحدود ۱۰سال قبل تخصص ويژه اى در شبيه سازى موشكهاى موردنياز خود پيداكرده است و ازطريق مهندسى معكوس تقريباً همه موشكهاى موردنياز خود را تهيه مى كند.
توليد موشكهاى ضدزره تندر، توسن، سوپردراگون۲ و ميثاق را نيز نبايد از يادبرد. اين محصولات ايران را قادرمى سازد كه على رغم تحريم آمريكا در عرضه موشكهاى موردنياز ايران، بتواند توان ضدزره خود را حفظ كند.هلى كوپترهاى ايران در ابتداى جنگ مجهز به موشكهاى تاو و هواپيماها مجهز به موشك ماوريك بودند.ايران با كمك دو موشك فوق به ادوات زرهى عراق بشدت آسيب زد اما تحريم آمريكا سبب شد كه ايران دراين زمينه با كمبود مواجه شود. اكنون با وجود اين تكنولوژى درايران، به نظرمى آيد كه محدوديتهاى ايران رفع شده باشد.
توان موشكى ايران
در۸سال جنگ ايران و عراق بى ترديدبدترين روزها متعلق به نبرد موسوم به جنگ شهرها بود. بويژه روزهايى كه عراق با كمك موشكهاى بردمتوسط خود تهران را هدف قرارداده بود.
شهرهاى مرزى ايران نيز در هفته هاى اول جنگ بشدت توسط موشكهاى كوتاه برد زمين به زمين عراق صدمه خورد.تجربه جنگ ايران و عراق به مسؤولان سياسى و نظامى ثابت كرد كه دشمن تنها زمانى از به كارگيرى سلاحهاى موشكى خوددارى مى كند كه امكان به كارگيرى آن عليه خودش باشد.
در كليه مراحل جنگ هنگامى ارتش عراق نبرد شهرها (بمباران شهرها) را متوقف مى كرد كه ايران به تلافى مى پرداخت.
اين امر سبب شد تا ايران از اواسط جنگ به دنبال تقويت توان موشكى (زمين به زمين) برود.نتيجه تحقيقات و نوآورى هاى ايران توليد موشكهاى زلزال، نازعات، شهاب و شاهين بود. اما ايران براى تقويت توان بازدارندگى خود نيازمند موشكهاى قدرتمندترى بود.
نيروى هوايى اسرائيل حداقل از يك دهه قبل مترصد فرصتى است كه برخى مراكز نظامى ـ صنعتى ايران را كه به زعم آن رژيم در ساخت سلاحهاى استراتژيك به كار مى رود منهدم كند.
تهديد اسرائيل چيزى بيش از يك بلوف سياسى است.تنها دو عامل مى تواند اسرائيل را از اين هدف بازدارد. اول ديپلماسى و سپس توان بازدارندگى نظامى.طبيعتاً ديپلماسى تا نقطه خاصى داراى نفوذ است و اگر به گفته كارشناسان جنگ را «حركتى در ادامه ديپلماسى» بدانيم، آنگاه اين برد موشكها و توان پرواز هواپيماها است كه مى تواند دشمن را از ماجراجويى بازدارد.
پروژه شهاب ـ ۳ با همين هدف پى ريزى شد.
در سال ۱۹۹۷ اسرائيليها كه به دقت توان موشكى ايران را تحت نظر داشتند، متوجه شدند كه پروژه شهاب ـ ۳ با سرعت كم نظيرى درحال اجرا است.
اين موشك درصورت عملياتى شدن قادر بود با ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ كيلومتر برد تمام شهرهاى مهم اسرائيل را در تيررس ايران قراردهد. اين موشك كه به ادعاى منابع غربى الگوبردارى از «نودونگ» كره شمالى است، قادر به حمل ۱۰۰۰ كيلو مواد منفجره تا مسافتهاى بسيار دور است.
گزارشهاى موساد نشان مى داد كه در ۱۹۹۹ ايران به اين موشك دست خواهد يافت. اطلاعات واحدهاى اطلاعاتى اسرائيل غلط نبود، ايران به توان موشكى بالايى دست يافته بود.
اكنون آمار و اطلاعات به دست آمده توسط رسانه ها و ماهواره ها همه حاكى از وجود موشكى با قدرت بالاى ۱۳۰۰ كيلومتر بود.
روزنامه ها آرتص (چاپ اسرائيل) در اواسط تيرماه گذشته خبر از آزمايشهاى موفقيت آميز موشك شهاب ـ ۳ داده بود. اكنون «دقت» و «توان» اين موشك به وضعيت مناسب رسيده است.
شعار «بگذاريد فقط ما مسلح باشيم» اسرائيليها اين بار با مشكل مواجه شده بود. اسرائيل كه خود ۱۰۰ موشك جريكو ـ ۱ با برد ۷۵۰ كيلومتر و دهها موشك جريكو ـ ۲ با برد تا ۴ هزار كيلومتر در اختيار دارد، اكنون تمام تلاش خود را براى ايجاد مشكل در سر راه ايران به كار گرفته است.
از ۳ سال قبل تاكنون مقامات عاليرتبه نظامى و سياسى اسرائيل نظير شائول موفاز، موشه يعلون و آريل شارون بارها خطر موشكى ايران را خطرى براى اسرائيل و جهان خوانده اند!
موشه يعلون رئيس ستاد ارتش اسرائيل در سفر به آمريكا، «خطر موشكى ايران» را مشكل آمريكاييها ذكر كرد و گفت: نيروهاى شما در تيررس موشكهاى ايران هستند!
مقامات ايران اكنون موشك شهاب ـ ۳ را جزو افتخارات كشور مى دانند و آن را پروژه اى سرى نمى دانند.
دريادار على شمخانى وزير دفاع ايران در ۲ ماه قبل در پاسخ به سؤالات خبرنگاران درباره شهاب ـ ۳ تأييد كردكه اين موشك اخيراً آزمايش شده است.
محمدرضا خاتمى نيز در گفت و گو با روزنامه عربستانى «الوطن»، شهاب ـ ۳ را افتخار كشور ذكر كرد.
نايب رئيس مجلس درباره نگرانى اسرائيل از انجام آزمايش موشك شهاب ـ ۳ به وسيله ايران با صراحت گفت: ايران هيچ وقت توان نظامى خود را در زمينه هاى موشكى و ساير جنبه هاى نظامى پنهان نخواهد كرد.
شهاب ـ ،۳ تهديد چه كشورى؟
شهاب ـ ۳ بى ترديد يك توانمندى است. اكنون اسرائيليها قادرند با كمك «پشتيبانى اطلاعاتى» ماهواره ها و آواكسهاى آمريكا براى منافع اقتصادى ـ نظامى ايران يك تهديد به شمار آيند. تخصص هواپيماهاى اف ـ ۱۶ و اف ـ ۱۵ در انهدام اهدافى در عمق خاك يك كشور است. قابليت پنهان ماندن آنها از رادار بويژه در وضعيت «راديو خاموش» مى تواند به آنها اين توان را بدهد كه به مانند خفاش در شب اهداف خود را شكار كنند، اما آيا اگر اسرائيل نگران از «ضربه متقابل» باشد، جسارت حمله را خواهد داشت؟ رژيمى با ۲۰ هزار كيلومتر مربع وسعت تحمل ضربات سنگين موشكى را نخواهد داشت.در ۱۹۹۱ عراق ظرف ۴۰ روز ۴۰ موشك اسكاد را به شهرهاى اسرائيل پرتاب كرد. چهره وحشت زده اتباع اسرائيل حكايت از عدم آمادگى آنها براى ادامه چنين جنگى داشت. آمريكا تلاش فراوانى به كار برد تا اسرائيل را از ورود به جنگ خليج فارس بازدارد، با اين قول كه پايگاههاى پرتاب موشك عراق را بر روى زمين منهدم كند. اين كار بسيار دير صورت گرفت. اسرائيل كه در ۵ جنگ خود با اعراب اجازه نفوذ بمب افكنهاى عرب را بر فراز شهرهاى خود نداده و در دهه ۷۰ يك هواپيماى ليبيايى را تنها به جرم «مشكوك بودن» برفراز يكى از شهرهاى خود هدف قرار داده بود، اكنون پاسخى براى مردم خود نداشت.اكنون شهاب ـ ۳ طبعاً مى تواند مستقيماً براى اين «دشمن» خطرناك باشد، اما به واقع توان موشكى ايران براى كشورهاى آسياى ميانه، تركيه، اعراب، پاكستان، جنوب اروپا (!) و بالكان خطرناك است؟ اصولاً ايران چه اهدافى را در مناطق مذكور تعقيب مى كند؟ با شرايط جديد ايجاد شده، ايران تنها دو دشمن قطعى دارد و براى ساير كشورها حتى خطر بالقوه هم نيست.اما آمريكا تحت فشار لابيهاى صهيونيستها اكنون هر از چندى يك بار ادعا مى كند كه توان موشكى ايران «خطر» براى منافع آمريكا است. جملات خنده آور آنها استناد به آسيب پذيرى سواحل شرقى آمريكا (؟) طى چند سال آينده و يا منافع آمريكا در اروپا و منطقه است. رامسفلد در ۱۹۹۸ در يك كميسيون كنگره آمريكا گفته بود كه ايران ظرف ۵ سال توان جدى در ضربه زدن به منافع ملى و حياتى آمريكا را خواهد داشت. اين موضوع در كنار توان موشكى كره شمالى و چين دستاويزى براى خروج ايالات متحده از پيمان ضد موشكهاى بالستيك ۱۹۷۲ با روسيه بود.
حال آنكه همه مى دانند اين آمريكا است كه ۴۰ درصد توان هسته اى و موشكى دنيا را در اختيار دارد و اگر كشورهاى جهان سومى و يا مستقل از موشكهاى هزار تا ۳ هزار كيلومترى بهره مندند، آن كشور از موشكهاى ۴۰ مترى با برد ۱۵ هزار كيلومتر برخوردار است كه هر كدام قادر به نابودى كامل يك شهر ۵ ميليون نفرى است.
شهاب ـ ۴
باز هم اين اسرائيليها بودند كه در ماه گذشته خبر از آزمايش موشك شهاب ـ ۴ با برد ۲۵۰۰ كيلومتر در ايران دادند.روزنامه «يديعوت آحارنوت» به نقل از منابع سرى گزارش داد كه ايران طرحهاى مطالعاتى خود براى ايجاد اين موشك را آغاز كرده و به تازگى نيز امكانات ساخت موشك از روسيه خريدارى كرده است.هنوز در مورد توانايى اين موشك و اينكه آيا اصولاً برنامه ايران براى چنين موشكى چيست، اظهارنظرى نشده است.

[External Link Removed for Guests]

[Saeid12345]

اميرحسام,

دستت درد نکند ولي فکر کنم اين مطلب قبلا در انجمن وجود داشت؟ منبع را هم لطفا ذکر کنيد.

[Mr.Amirhessam]

منبع روزنامه ايران

[hany]

امیر احسان دستت درد نکنه . خوب بود
موشک شهاب 3
[External Link Removed for Guests]

[Yasser]

اميرحسام عزیز سلام
ممنون از مطلب خوبتون و سعی و تلاشی که جهت ارتقاء اطلاعات و دانش دوستان انجام میدید.
ولی فکر نمیکنید قراردادن مطلبی متعلق به اردیبهشت 83 در زمان حال با گذشت 18 ماه از تاریخ اون کمی دیر باشه ؟

[padshah]

اميرحسام عزیز سلام
ممنون از مطلب خوبتون و سعی و تلاشی که جهت ارتقاء اطلاعات و دانش دوستان انجام میدید.
ولی فکر نمیکنید قراردادن مطلبی متعلق به اردیبهشت 83 در زمان حال با گذشت 18 ماه از تاریخ اون کمی دیر باشه ؟

دوست عزيز اينا مطالبي هستند كه مختص زمان خودش نبود و حتي اگه چند سال ديگه هم خونده بشه بازم ارزش داره كه مطالعه بشن

اون تهديدات و بحثها هنوزم وجود داره
پس نميشه گفت چون تاريخش دو سال قبل بود الان نبايد اينجا گذاشته بشه