** خواص موز

[Dr.Akhavan]

موز


نلم انگلیسی : Banana
نام علمی : Musa sapientum




كليات گياه شناسي

موز گياهي است علفي كه مانند درختچه است . برگهاي آن بسيار بزرگ و پهن و گاهي تا 2 متر مي رسد . گلهيا آن مجتمع و بصورت سنبله است ميوه آن ابتدا سبز و بعد از رسيدن برنگ زرد در مي آيد .

موز از چهار هزار سال قبل در هندوستان كشت مي شده است . در سال 1482 پرتغاليها موز را در سواحل گينه پيدا كردند و به جزائر قناري بردند و سپس بوسيله ميسيونر مذهبي اسپانيولي به نواحي حاره آمريكا برده شد و اكنون موز در تمام مناطق گرمسير دنيا كشت مي شود .

موز را هنگاميكه هنوز سبز است از درخت مي چينند و به مناطق مختلف مي فرستند و در آنجا بوسيله گرما دادن آنرا مي رسانند .

موز انواع مختلف درد يك نوع آن بسيار درشت و نوعي از آن هم خيلي ريز است كه مزه شيريني درد .

در كشورهاي استوايي معمولا موز را مي پزند و همراه با برنج و لوبيا مي خورند در كشورهاي آمريكاي لاتين موز را ورقه ورقه كرده و در آفتاب خشك مي كنند

هنگاميكه موز انتخاب مي كنيد بايد پوست آن زرد و سفت و روي آن لكه هاي سياه وجود داشته باشد و اين نشانه موز رسيده است . موز نارس بدليل داشتن نشاسته زياد هضمش سنگين است .
تركيبات شيميايي:

قندي كه در موز وجود دارد بسرعت قابل جذب است

در صد گرم موز مواد زير موجود است

انرژي 100 كالري

آب 70 گرم

پروتئين 0/8 گرم

چربي 0/2 گرم

قند 6/5 گرم

كلسيم 8 ميلي گرم

فسفر 25 ميلي گرم

آهن 0/7 ميلي گرم

سديم 1 ميلي گرم

پتاسيم 370 ميلي گرم

ويتامين آ 190 واحد

ويتامين ب1 0/05 ميلي گرم

ويتامين ب 2 0/06 ميلي گرم

ويتامين ب 3 0/07 ميلي گرم

ويتامين ث 10 ميلي گرم

در موز چند ماده شيميايي بسيار مهم مانند سروتونين ، نوروپي تفرين ، دوپامين و كاته چولامين وجود دارد .
خواص داروئي:

موز از نظر طب قديم ايران معتدل و تر است و خون را غليظ مي كند . موز انرژي زيادي درد و چون نرم هست غذاي خوبي براي كودكان و اشخاص مسن مي باشد

1)بدليل داشتن پتاسيم زياد ضد سرطان بوده و غذاي خوبي براي ماهيچه ها مي باشد

2)موز ملين بوده و همچنين درمان اسهال و اسهال خوني است

3)موز خونساز است بنابراين اشخاص لاغر و كم خون حتما بايد موز بخورند

4)موز تقويت كننده معده و نيروي جنسي است

5)موز درمان زخم معده و روده مي باشد

6)گرد موز همچنين داروي خوبي براي پائين آوردن كلسترول است

7)شيره گلهاي موز درمان كننده اسهال خوني است

8)جوشانده موز اثر قطع خونريزي درد

9)ضماد برگ درخت موز براي درمان و سوختگي مفيد است

10)ريشه موز دفع كننده كرم معده است

11)موز نفاخ است و زيادخوردن آن خصوصا در سرد مزاجان توليد گاز معده مي كند براي رفع اين عارضه بايد پس از موز كمي نمك خورد

12)موز تاثير خوبي در تامين رشد و تعادل سيستم اعصاب درد.

13)براي درمان ضعف بدن موز را با عسل بخوريد

14)موز مدر است

15)موز بعلت درا بودن قند زياد براي مبتلايان به مرض قند مضر است و نبايد در خوردن آن افراط كنند.
طرز استفاده:

به مبحث نسخه پيچي گياهان دارويي براي بيماري مورد نظر مراجعه نماييد
مضرات :

مضرات خاصي گفته نشده است .

[sara]

برخي اوقات ناراحتي معده، شبيه زخم معده است. اما آزمايش ها نشان داده اند که چنين نيست. ممکن است آن را سوء هاضمه بناميد، ولي پزشکان اين حالت را " سوء هاضمه بدون زخم" نام نهاده اند و اين بدان معني است که فرد به نوعي ناراحتي معده دچار مي شود که گهگاه با دل درد و تهوع همراه مي باشد و غالباً به دنبال خوردن غذا اتفاق مي افتد که نوعي حساسيت فوق العاده معده مي باشد. بررسي هاي پژوهندگان هندي بر روي تعدادي بيمار نشان داد که موز مي تواند درمان اين حساسيت باشد. اين مداواي سنتي، سبب رفع آشفتگي معده ، به خصوص تسکين سوء هاضمه شد.

پس به اين ترتيب معلوم مي شود که موز چهار برابر مؤثرتر از دارونماها بوده است. دکتر رونالد هافمَن، نويسنده مقاله مي گويد:" چنانچه از دل درد و سوء هاضمه رنج مي بريد، مصرف روزي يک عدد موز شما را از پزشک بي نياز مي کند."

از سوي ديگر، در مصرف قهوه اعم از کافئين دار يا بدون کافئين، نهايت احتياط را به کار بريد، زيرا طبق بررسي هاي صورت گرفته به وسيله پژوهندگان دانشگاه ميشيگان، قهوه ممکن است سوء هاضمه ايجاد کند. پژوهش هاي آنان بر روي 55 نفر از افراد مبتلا به ناراحتي هاي گوارشي آشکار ساخت که نيمي از اين افراد با نوشيدن روزانه حداقل دو فنجان قهوه دچار سوء هاضمه شده اند. حتي نوشيدن قهوه بدون کافئين هم موجب سوء هاضمه مي شود. در اين مورد محققان معتقدند :" ممکن است در قهوه نوعي اسيد وجود داشته باشد که باعث اختلالات گوارشي مي شود."


چه نوع مواد غذايي بيشتر باعث ناراحتي هاي معده مي شود؟

پژوهندگان آلماني در بيمارستان مونيخ اين پرسش را مطرح ساختند و پاسخي را که دريافتند براي شما در زير آورده ايم :

گاهي معده افراد سالم با خوردن موادغذايي مانند مايونز، کلم، خوراک هاي سرخ شده و شور دچار درد شده و از خود واکنش نشان مي دهد. کساني که دچار سوء هاضمه ( بدون زخم ) شده اند، با صرف قهوه، گوشت قرمز، غذاهاي سرخ شده، نوشابه هاي گازدار و آب ميوه به درد معده گرفتار مي شوند. افرادي هم که زخم معده دارند، پس از خوردن قهوه، نوشابه هاي گازدار و آب ميوه با شديدترين واکنش هاي دردناک معده روبرو مي شوند.

[Mohsen1001]

 موز

 



در زير درخت سدر بي خار، و درخت موزي كه ميوه اش بر يكديگر چيده شده و سايه اي دايم.

(واقعه / 28-30)



نام قرآني: طلح



نام هاي متداول: فارسي: اقاقيا؛ عربي: طلح، سِيال، سَنط، شوك البان؛ عبري: سنه، شِتيم، شطّه؛ هندي، اردو: موز، كيلا، ببول؛ مليالمي: ايچا مرام؛ انگليسي، فرانسوي، ايتاليايي، اسپانيايي، لاتيني: acacia؛ آلماني: Akazie؛ روسي: akatsiya؛ يوناني akakia.



نام علمي: Acacia species ( از تيره ي نيام داران Leguminosae)



اشاره قرآني:

"و اصحاب اليمينِ مآ اصحابُ اليَمين. في سِدر مَخضودٍ. وَ طلح منضُودٍ. وَ ظِل مَمْدُود . وَ مَآء مسكوبٍ . وَ فاكِهة كَثيرةِ . لا مقطوعةٍ ولاَ مَمنوعة . وَ فرُش مَرفوعَةٍ." (واقعه / 27-34)

امّا اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟ در زير درخت سدر بي خار، و درخت موزي كه ميوه اش بر يكديگر چيده شده، و سايه ايي دايم، و آبي همواره جاري؛ و ميوه اي بسيار، كه نه منقطع گردد و نه كس را از آن باز دارند و زناني ارجمند.

در آيات فوق از دو درخت نام برده است. يكي طلح و ديگر سدر، بيشتر مفسران طلح را موز معني كرده اند امّا علامه يوسف علي بيان مي كند كه منظور از طلح در قرآن اشاره به گياهي است از گونه اقاقيا و نيز توضيح مي دهد كه موزي كه هم اكنون در زبان عربي به كار مي رود عرب ها در زمان گذشته نه آن را مي شناختند و نه به آن دسترسي داشتند. آرتور آربري طلح را نوعي اقاقيا مي داند هر چند پيكتال، طلح را فقط موز معني كرده است. با توجه به توصيفي كه در قرآن آمده است و تفسير يوسف علي از نظر منطقي بايد نتيجه گرفت كه طلح اقاقيا است، نه موز.

نام علمي طلح اقاقيا سِيال است. اقاقيا درخت پرارزشي است كه در گياهستان هاي استوايي آفريقا و مناطق گرمسير جزيرة العرب فراوان مي رويد و سيال نام دارد. درختي است خاردار با ميانگين طولي در حدود 30 متر، و داراي گل هايي انباشته به رنگ زرد روشن مي باشد. شكوفه آن منظره زيبايي به درخت مي دهد. به خاطر استفاده از چوب آن در نجّاري و براي سوخت و همچنين به علت سايه گسترده آن شايد از مفيدترين درختان صحراهاي عربستان باشد. در آيه فوق صحنه بهشت را با گفتن اين كه در آنجا درختان سدر بي خار يعني سدر لبناني (ارز)، طلح انبوه (اقاقياي سِيال)، سايه گسترده، آبهاي جاريِ (رودها) و ميوه هاي فراوان خواهد بود ترسيم كرده است. در اين توصيف به نظر مي رسد طلح به معناي اقاقياي سيال توصيفي مناسب تر و قانع كننده تر از موز باشد. سدر بي خار درختي واقعاً با شكوه است. و طلح درختي است بي خار با گل هايي انبوه. و هر دو درختاني سايه دارند. اشاره به كلمات سدر و طلح در آيه فوق به نظر نمي رسد كه منظور عناب (كُنار) و يا موز باشد. در حقيقت از اين ميوه ها به طور جداگانه در همين آيه نام برده است. نتيجتاً بايد گفت كه منظره بهشت با درختان زيبا و سايه داري ( بدون خار) وصف شده است، با آبي جاري (آب صاف رود) و ميوه. در اين توصيف سدر به معناي عناب و طلح به معناي موز منطقي به نظر نمي رسد.

درخت اقاقيا يكي از مهمترين منابع صمغ تجارتي است كه به صمغ عربي مشهور است اين تجارت براساس نام درخت و منطقه توليد انجام مي شود. براي مثال صمغ اقاقياي سِيال در اروپا صمغ طلحه (talha gum) يا تلكه (talka gum) ناميده مي شود در صورتي كه صمغ اقاقياي سنگال صمغ سودان يا حشب نام دارد. هندوستان هم صمغ طلحه و هم صمغ حشب را از سودان، كه مهمترين منطقه توليد كننده صمغ عربي تجارتي است، وارد مي كند. ديگر كشورهاي توليد كننده اين نوع صمغها سنگال، نيجريه، چاد و سومالي مي باشند. كشورهاي عربي كه در زمان گذشته از منابع توليد اين صمغها بودند اكنون به مقدار تجارتي آن را توليد نمي كنند. هندوستان از اقاقياي مصري (سَنط) نوعي صمغ عربي نامرغوب تهيه مي كند كه در زبان هندي صمغ كيلاياببول ناميده مي شود.

اقاقياي سيال نيز درختي است كه در كنار آن حضرت محمد صلوات الله عليه، از اصحابش بيعت گرفت و در قرآن به نام "الشجرة" از آن ياد شده است. (فتح / 17)



موارد مصرف

صمغ طلح پليمري از گالاكتوز- د، اِل - آراسينوز، ال - رامنوز و اسيد گلوكورونيك - د است. با مقدار كمي متيل، 0 - 4 اسيد گلوكورونيك - د، در صنايع مختلفي از جمله صنايع غذايي، دارويي، بافندگي، كاغذ سازي، جوهرسازي، رنگ سازي، چسب سازي، و چاپ سنگي به كار مي رود. طلح و ديگر صمغ هاي اقاقيايي مانند صمغ، حشب و كيلا خواص طبي سودمندي دارند. صمغ سرخ كرده ( با روغن) را به زنان، بعد از زايمان، مي خوراندند و مي گويند كه براي ضعف عمومي بدن بسيار مؤثر است. بيش از هفتاد هزار تن صمغ عربي در بازار جهاني خريد و فروش مي شود؛ كه بيشترين توليد كنندگان آن سودان و سنگال مي باشند. هندوستان فقط دو هزار تن صمغ طلح و حشب وارد مي كند و بقيه نياز خود را از صمغ مصري ببول (كيلا) تأمين مي كند

منبع : تبيان

[Reza-2006]

اقا محسن مطلبتون عالی هست .
این یکی رو دیگه فکر نمی کردم.
آخه اون موقع توی عربستان - موز نبود.
غافلگیر کننده بود.