susan
هر چه مي خواهد دل تنگت بگو
مدیر انجمن: شوراي نظارت
گیرم بازم بیای از عاشقی بخونی...
گیرم تا دنیا دنیاست،بخوای پیشم بمونی...
روز غمم نبودی،خوشیت با دیگرون بود...
منو به کی فروختی...اون از ما بهترون بود.......؟
میای بیا غریبه،حیف دیگه خیلی دیره...
حالا که خاطراتت یکی یکی میمیره...
کی گفته بود که تنهام،وقتی تورو ندارم...
بازم میگم بدونی منم خدایی دارم...
برگشتی اما انگار،تو باختی توی بازی...
غرورتم شکستن،به چیت داری مینازی.....؟
susan
گیرم تا دنیا دنیاست،بخوای پیشم بمونی...
روز غمم نبودی،خوشیت با دیگرون بود...
منو به کی فروختی...اون از ما بهترون بود.......؟
میای بیا غریبه،حیف دیگه خیلی دیره...
حالا که خاطراتت یکی یکی میمیره...
کی گفته بود که تنهام،وقتی تورو ندارم...
بازم میگم بدونی منم خدایی دارم...
برگشتی اما انگار،تو باختی توی بازی...
غرورتم شکستن،به چیت داری مینازی.....؟
susan
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
-
- پست: 412
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۸۵, ۱۰:۴۶ ق.ظ
- سپاسهای دریافتی: 64 بار
- تماس:
مي توان با يك گليم كهنه هم
روز را شب كرد و شب را روز كرد
مي توان با هيچ ساخت
مي توان صد بار هم مهرباني را خدا را عشق را
با لبي خندانتر از يك شاخه گل تفسير كرد
مي توان بيرنگ بود
هم چو آب چشمه اي پاك و زلال
مي توان در فكر باغ و دشت بود
عاشق گلگشت بود
ميتوان اين جمله را در دفتر فردا نوشت
خوبي از هر چيز ديگر بهتر است
روز را شب كرد و شب را روز كرد
مي توان با هيچ ساخت
مي توان صد بار هم مهرباني را خدا را عشق را
با لبي خندانتر از يك شاخه گل تفسير كرد
مي توان بيرنگ بود
هم چو آب چشمه اي پاك و زلال
مي توان در فكر باغ و دشت بود
عاشق گلگشت بود
ميتوان اين جمله را در دفتر فردا نوشت
خوبي از هر چيز ديگر بهتر است
مرا دوست بدار،اندكي ولي طولاني!
نخی از جنس صبر و سوزنی از جنس سکوت برای من کافی است...تا آسمان شکسته را به زمین سخت بدوزم !
عقربه ای از جنس روز و کاغذی از جنس شب برای من کافی است...تا همه ی نیامدن هایت را بگذارم پای بی خیالی راه
های نرسیده !
فقط انگشت دانه ای به من بده با فانوسی روشن...
susan
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
بوی خواب در شب گرم تابستانی در خانه و کوچه پيچيده...از کنار پنجره های نيمه باز که می گذری ، در ميان گرد و غبار داغ هوا تنها می توانی صدای بی صدای رخوت را بشنوی . نه باران بهانه طراوت می شود...نه عشق بهانه ای برای تبسمی بی رنگ.
امشب از اين شهر پر بهانه از پشت پيچ های راه های ناتمام که هيچ وقت به هيچ جا نمی رسد ، می روم . امشب چشم از آسمان با پولک های نقره ای اش می گيرم و بهانه های ساده برای چشمک زدن را به دست قصه های تکراری ليلی و مجنون می سپارم تا خوش باوری را برای هميشه فراموش کنم ؛ خوش باوری و سادگی...بهانه های عاشقانه و نگاه های کودکانه...تپش های بی مهابا و سردی اضطراب ديدن و گفتن...من امشب از شهر قصه های پر غصه سفر می کنم.
مقصدم ، آسمانی است بی رنگ تا ديگر دلتنگ آبی آن نشوم...ابرهايی است بی باران تا ديگر زنگ باران مرا به دنيای روياهای خيس چشمان آشنا نبرد...دشت های خشک است تا ديگر در انتظار رقص شاليزار ننشينم...دريايی بی آب است تا دلنگران نا آرامی موج ها نباشم...مقصدم آنجاست که هيچ کجا نيست.
تو پشت سر من پياله آب مريز که ديگر با من ميلی برای بودن و بازگشت نيست...
susan
امشب از اين شهر پر بهانه از پشت پيچ های راه های ناتمام که هيچ وقت به هيچ جا نمی رسد ، می روم . امشب چشم از آسمان با پولک های نقره ای اش می گيرم و بهانه های ساده برای چشمک زدن را به دست قصه های تکراری ليلی و مجنون می سپارم تا خوش باوری را برای هميشه فراموش کنم ؛ خوش باوری و سادگی...بهانه های عاشقانه و نگاه های کودکانه...تپش های بی مهابا و سردی اضطراب ديدن و گفتن...من امشب از شهر قصه های پر غصه سفر می کنم.
مقصدم ، آسمانی است بی رنگ تا ديگر دلتنگ آبی آن نشوم...ابرهايی است بی باران تا ديگر زنگ باران مرا به دنيای روياهای خيس چشمان آشنا نبرد...دشت های خشک است تا ديگر در انتظار رقص شاليزار ننشينم...دريايی بی آب است تا دلنگران نا آرامی موج ها نباشم...مقصدم آنجاست که هيچ کجا نيست.
تو پشت سر من پياله آب مريز که ديگر با من ميلی برای بودن و بازگشت نيست...
susan
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
-
- پست: 491
- تاریخ عضویت: جمعه ۴ فروردین ۱۳۸۵, ۵:۳۲ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 2 بار
- سپاسهای دریافتی: 64 بار
ای همیشه با من ، از من جدا
ای خدای عشق ، ای عشق خدا
................................................
ای سفر کرده ی من
ای سفر کرده بیا
دل من رفته ز دست
چشم من مانده به راه
ای سفر کرده ما
ای سفر کرده بیا
پا بگذار بر این جاده سیمین و بیا
بی تو من، هستم و من
منم تنهایی..........منم تنهایی
................................................................................................
اگر تنها ترین تنهایان شوم
باز هم خدا هست................باز هم خدا هست
او جانشین تمام نداشتنهای من است.
ای خدای عشق ، ای عشق خدا
................................................
ای سفر کرده ی من
ای سفر کرده بیا
دل من رفته ز دست
چشم من مانده به راه
ای سفر کرده ما
ای سفر کرده بیا
پا بگذار بر این جاده سیمین و بیا
بی تو من، هستم و من
منم تنهایی..........منم تنهایی
................................................................................................
اگر تنها ترین تنهایان شوم
باز هم خدا هست................باز هم خدا هست
او جانشین تمام نداشتنهای من است.
من امشب به اندازه تمام نبودن ها، تنها بودم
امشب به اندازه کسانی که نبودند تا شادیم را با آنها قسمت کنم، بی کس بودم
امشب، حس غریبی در تنم بود
می لرزیدم
نه از ترس
نه از سرما
می لرزیدم، چون به اندازه لحظاتی که می توانستم با دوست قسمت کنم، پیر می شدم
کاش تو بودی
فقط تو
که جای همه را برایم پر می کردی
کاش تو می دیدی
که من به اندازه وسعت وجود تو، غمگینم
کاش ...
کاش امشب کسی بود
تا اشک هایم را می زدود
و کسی بود تا شانه ای برای تکیه زدن، رایگان می فروخت
کاش سری بود، که حرف هایم را ببیند
کاش دلی بود، که دردم را احساس کند
اما امشب
من به تعداد صدای جیرجیرک ها تنها بودم
به اندازه ستاره های خاموش شده، بی کس بودم
به غلظت سیاهی شب، غریب بودم
کاش کسی بود ...
susan
امشب به اندازه کسانی که نبودند تا شادیم را با آنها قسمت کنم، بی کس بودم
امشب، حس غریبی در تنم بود
می لرزیدم
نه از ترس
نه از سرما
می لرزیدم، چون به اندازه لحظاتی که می توانستم با دوست قسمت کنم، پیر می شدم
کاش تو بودی
فقط تو
که جای همه را برایم پر می کردی
کاش تو می دیدی
که من به اندازه وسعت وجود تو، غمگینم
کاش ...
کاش امشب کسی بود
تا اشک هایم را می زدود
و کسی بود تا شانه ای برای تکیه زدن، رایگان می فروخت
کاش سری بود، که حرف هایم را ببیند
کاش دلی بود، که دردم را احساس کند
اما امشب
من به تعداد صدای جیرجیرک ها تنها بودم
به اندازه ستاره های خاموش شده، بی کس بودم
به غلظت سیاهی شب، غریب بودم
کاش کسی بود ...
susan
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت