دكتر علي جلالي:در صادرات نرم افزار يك ميليون برابر با هند فاصله داريم

[Kingman_62]

دكتر علي اكبر جلالي:در صادرات نرم افزار يك ميليون برابر با هند فاصله داريم

در بين كشورهاي جهان؛
در زمينه نرم افزار هيچ گونه جايگاه با اهميتي نداريم
در صادرات نرم افزار يك ميليون برابر با هند فاصله داريم
كشور هندوستان از نظر توليد نرم افزار جايگاه ويژه‌‏اي دارد و از هر 4 نفر نرم افزار نويس در جهان يك نفر هندي است
دكتر علي اكبر جلالي ، كارشناس فناوري اطلاعات ، درگفت و گو با خبرنگار ايلنا ، در تشريح وضعيت صنعت نرم افزار كشور در مقايسه با ديگر كشورها ، اظهارداشت: در كشور ما ويژگي‌‏هاي نرم افزار در مقابل سخت افزار كاملا محسوس است و هر اقدامي كه در مسير توسعه آن برداشته شود نتايج خوبي را در پي خواهد داشت.

وي ، افزود: از جمله دلايل اين كه در كشور ما نرم‌‏افزار مي‌‏تواند توسعه كمي و كيفي پيدا كند به مشخصه‌‏هاي آن مربوط مي‌‏شود، چرا كه نرم‌‏افزار يك صنعت پاك و مغز افزار با ارزش افزوده بسيار بالا و مشتريان قابل توجه است.

دكتر جلالي ، با بيان اين كه براي توليد نرم افزار نياز به مواد اوليه نبوده و به همين دليل هزينه توليد آن پائين است، يادآور شد: در كشورما تجهيزات توسعه‌‏اي براي توليد نرم افزار هم در دسترس و هم ارزان بوده و در نتيجه امكان اشتغال و حتي كار از راه دور را فراهم مي‌‏كند، بنابراين بايد خيلي زودتر از اين‌‏ها و تقريبا همان زمان كه در هندوستان تصميم به توسعه نرم افزار گرفتند و ميلياردها دلار در آمد كسب كردند، ما نيز به فكر آن مي‌‏افتاديم.

وي، گفت: از آنجا كه نرم افزار يك حوزه تمام نشدني است و در آينده نيز اين حوزه توسعه بيشتري پيدا مي‌‏كند بهتر است كه هرچه سريع‌‏تر تصميم جدي براي ورود به اين حوزه گرفته شود.
دكتر جلالي ، با اشاره به مجموعه نرم افزارهايي كه در داخل كشور قابل توليد است، تصريح كرد: از ميان مجموعه نرم افزارهايي كه مي توان در داخل كشور توليد كرد بعضا داراي ارزش افزوده بيشتر و نياز جامعه بوده، اين گونه نرم افزارها مانند نرم افزارهاي سيستم‌‏هاي مكانيزه اداري، حسابداري، انبارداري، پرسنلي و حقوق و دستمزد هستند كه به وفور به آنها نياز داشته و در كشور ما نيز هم اكنون شركت‌‏هاي زيادي اين گونه نرم افزارها را كه از درجات كيفيت متفاوتي برخوردارند، توليد مي‌‏كنند.

اين كارشناس فناوري اطلاعات ، با تاكيد بر حمايت جدي از اين گونه شركت‌‏ها، خاطرنشان كرد: نهادهاي مسئول بايد نسبت به استاندارد سازي و تكليف به استفاده از آن‌‏ها در سازمان‌‏هاي مختلف دولتي و بخش خصوصي اقدام كنند.

دكتر جلالي ، با بيان اين كه نرم افزار مرتبط با سيستم مالياتي سازمان‌‏هاي بزرگ اقتصادي مانند گمرك از جمله نرم افزارهاي مورد نياز كشور است، تاكيد كرد: بايد تلاش‌‏هاي بسياري صورت گيرد تا نوع نرم افزار اين سازمان‌‏ها كه بعضا تعاملات خارجي نيز دارند در حد نرم افزارهاي بين المللي قرار گيرند.

وي ، گفت: بايد به دنبال فروش نرم افزار در خارج از مرزهاي كشور بود تا درآمد و اشتغال جديدي در جامعه به وجود آيد، در اين خصوص تحقيقات نشان مي‌‏دهد كه نرم افزارهاي در سطح بازي‌‏هاي رايانه‌‏اي و يا بازي‌‏هاي مرتبط با منابع اسلامي و به خصوص قرآن در صورتي كه با كيفيت‌‏هاي بالا و به صورت سه بعدي تهيه شود به راحتي مي‌‏توانند در كشورهاي اسلامي و ساير نقاط جهان مشتريان خود را پيدا كند.

استاد دانشگاه علم و صنعت ، ادامه داد: توجه داشته باشيم كه در يك دوره 10ساله مجموعه هزينه‌‏هايي كه يك سازمان در كشورهاي توسعه يافته براي سخت افزار و نرم افزار مي‌‏پردازد نسبتي معادل با يك به 10دارد ، اما در كشورهاي در حال توسعه كه قانون مالكيت معنوي (كپي رايت) را رعايت نمي‌‏كنند معمولا اين نسبت بر عكس است ، چرا كه تمايلي براي پرداخت نرم افزار نشان نمي‌‏دهند.

وي، دولت‌‏ها را مقصر اصلي در اين گونه كشورها دانست و يادآور شد: دولت‌‏ها با زير پا گذاشتن قوانين بين المللي و عدم رعايت كپي رايت به خيال خود صرفه جويي كرده ، اما آن‌‏ها بايد بدانند كه به مرور نرم افزارهاي خارجي قفل‌‏هاي ويژه‌‏اي پيدا خواهند كرد كه امكان كپي‌‏برداري از آنها مقدور نبوده و در آن زمان دولت بايد تمام هزينه‌‏هاي پرداخت نشده را يك جا بپردازد.
وي، ورود به سازمان تجارت جهاني (WTO) را از جمله دلايلي دانست كه بايد توليد نرم افزار در كشور ما جدي گرفته شود.

دكتر جلالي ، در خصوص مشكلات موجود بر سر راه توليد نرم افزار در كشور با بيان اين كه تاكنون نتوانسته‌‏ايم از بخش خصوصي حمايت جدي به عمل آوريم و برنامه‌‏هاي مدوني در اين خصوص طراحي نكرده‌‏ايم، يادآور شد: دومين مشكل ارتباط كم كشورمان با دنياي توسعه يافته است كه نمي‌‏توانيم به صورت آزاد بازارهاي مناسب براي توليد نرم افزار ايجاد كنيم و سوم آن كه عدم رعايت قانون مالكيت معنوي حتي در مورد توليدات داخلي باعث شده است كه تمايلي براي توليد نرم افزار وجود نداشته باشد.

اين كارشناس IT ، گفت: با توجه به عادت مردم عادي و به خصوص مسئولين دولتي كه تمايلي براي پرداخت هزينه نرم افزار ندارند، زمان زيادي نياز خواهد بود تا فضاي جامعه را براي خريد نرم افزار متقاعد كرد كه اين امر مشكلاتي را ايجاد خواهد كرد.

دكتر جلالي ، با تاكيد بر اين كه در بين كشورهاي جهان در زمينه نرم افزار هيچ‌‏گونه جايگاه با اهميتي نداريم، تصريح كرد: اگر كشور هندوستان را كه تا سال 2008 قرار است به 82 ميليارد دلار توليد نرم افزار دسترسي پيدا كند با كشورمان كه تنها چندين ميليون دلار صادرات نرم افزار دارد مقايسه كنيم ، فاصله مان تقريبا يك ميليون برابر است.