وجود قاليچه هاي پرنده در ايران

[Mohsen1001]

 وجود قاليچه هاي پرنده در ايران

 

- كشف شواهد مستند از وجود قاليچه هاي پرنده در ايران

- خلفاي اموي و عباسي در سركوب تكنولوژي ساخت قاليچه هاي پرنده نقش اساسي را ايفا كردند


نيما ملك محمدي – قرن ها پس از آن كه قاليچه هاي پرنده تنها يك افسانه هزار و يك شبي تصور مي شد، هنري بك، كاشف فرانسوي، شواهد مستند از وجود قاليچه هاي پرنده در ايران يافته است.

هنري بك در سرداب هاي زيرزميني قلعه الموت، در نزديكي درياي خزر، طومارهايي يافته است كه شواهد جديدي در مورد قاليچه هاي پرنده به دست مي دهد.اين طومارها كه به طرز خارق العاده اي سالم مانده اند، در اوايل قرن سيزدهم ميلادي توسط يك محقق يهودي به نام اسحاق بن شريره نوشته شده است.

پس از آن كه پروفسور جي. دي . سپتيموس، زبان شناس مشهور، اين متون را از زبان فارسي به انگليسي ترجمه كرد، اين دست نوشته ها باعث جنجال هاي زيادي در جامعه علمي جهان شدند. مدت كوتاهي پس از انتشار ترجمه اين متون، كنفرانسي با حضور كارشناسان برجسته بين المللي در مدرسه مطالعات شرقي و آفريقايي لندن برگزار شد. بسياري از مورخان با حمله به بك، اين دست نوشته ها را جعلي خواندن. اما پروفسور سپتيموس كه به خاطر عدم شركت بك در اين كنفرانس به خاطر تولد فرزندش دفاع از او را به عهده داشت، گفت كه اين متون بايد به طور دقيق مورد بررسي قرار بگيرند.

قدمت اين دست نوشته ها اكنون در انستيتوي لئوناردو داوينچي شهر تريست، به كم روش راديو كربن در حال تعيين است.

بنا بر نوشته هاي بن شريره، حكام مسلمان متعصب آن زمان قاليچه هاي پرنده را وسيله اي شيطاني مي دانسته اند و به همين خاطر دانش و سازندگان آن را سركوب كرده اند و ردپاي آن را از تاريخ به دقت پاك كرده اند.هر چند قاليچه هاي پرنده تا اواخر قرن سيزدهم ميلادي بافته و فروخته مي شده اند، اما استفاده از آن در انحصار افراد خاصي بوده است.

بنابر يادداشت هاي بن شريره، نخستين اشارات به قاليچه هاي باستاني در دو متن باستاني صورت گرفته است. يكي از اين كتاب ها، مجموعه اي از ضرب المثل ها است كه توسط شامشاد، وزير نبوكدنزر پادشاه بابلي جمع آوري شده است و منبع ديگر، مجموعه اي از گفتگوهاي باستاني است كه توسط شخصي به نام ژوزفوس نگاشته شده است.

بر اساس نوشته هاي بن شريره، قاليچه هاي پرنده اي كه مي توانستند چند متر بر فراز زمين شناور باشند، نخستين بار توسط كيمياگران و صنعت گران دربار ملكه صبا ساخته شد و ملكه صبا آن را به نشانه عشق خود براي حضرت سليمان فرستاد. اما وقتي ملكه صبا خبر برخورد سرد حضرت سليمان را با هديه اش شنيد، دل شكسته شد و صنعت گران خود را از دربار بيرون كرد. اين صنعت گران در نهايت در ناحيه بين النهرين و در نزديكي شهر بغداد ساكن شدند و كسب و كار خود را ادامه دادند.

چگونگي کار اين قاليچه ها

بن شريره در يادداشت هاي خود به توضيح چگونگي كار اين قاليچه هاي پرنده مي پردازد، اما متأسفانه اكثر اصطلاحات و عبارات فني به كار رفته در اين قسمت قابل فهم نيست. اما از قسمت هاي قابل خواندن متن چنين بر مي آيد كه قاليچه هاي پرنده هم مانند قاليچه هاي معمولي روي دار بافته مي شده اند و تفاوت آنها با قاليچه هاي معمولي در مرحله رنگرزي بوده است. صنعتگران دربار ملكه صبا گل مخصوصي «به دست آمده از چشمه هاي كوهستان» كشف كرده بودند كه هنگامي كه در معرض حرارت شديد، «داغ تر از آتش حلقه هفتم جهنم» در ظرفي محتوي روغن يوناني قرار مي گرفت، خاصيت ضد مغناطيسي پيدا مي كرد. با توجه به مغناطيس بودن كره زمين، وجود ميليون ها محور مغناطيسي كه از قطب جنوب تا قطب شمال كشيده شده اند، قاليچه هايي كه اليافشان به اين گل آغشته مي شد مي توانستند از سطح زمين فاصله بگيرند. اين فاصله با توجه به غلظت و ميزان گل به كار رفته، از يك متر تا چند ده متر مي رسيد. محورهاي مغناطيسي مانند ريل هاي هوايي عمل مي كردند و قاليچه مي توانست در امتداد اين محورها پيش رود.

براساس يادداشت هاي بن شريره، كتابخانه اسكندريه تعداد زيادي از اين قاليچه هاي پرنده را در اختيار داشته است و آن را براي گردش ميان قفسه هاي مملو از پاپيروس كتابخانه، در اختيار مراجعه كنندگان به كتابخانه مي گذاشته است. اين كتابخانه كه در يك زيگورات قرار داشته است، بيش از 40 هزار طومار خطي در اختيار داشته است كه توسط سيصد نسل از كاتبان نگاشته شده بود. سقف اين كتابخانه آن قدر بلند بوده است كه بسياري از مراجعه كنندگان ترجيح مي داده اند به حالت شناور در هوا و روي قاليچه هاي پرنده مطالعه كند. براساس يادداشت هاي بن شريره، ساخت قاليچه هاي پرنده در سرزمين هاي اسلامي به دو دليل سركوب شد.

نخست اين كه حكام متعصب مسلمان (منظور از مسلمان ، مسلمان ظاهري است اين حکام همان افرادي بودند که امامان ما را نيز به شهادت رساندند) مي گفتند بشر قرار نيست پرواز كند و قاليچه هاي پرنده باعث به هم خوردن نظم امور مي شوند. دليل دوم بيشتر اقتصادي بود. بسياري از اشراف و ثروتمندان عرب ثروت خود را مديون گله هاي شتر و اسب خود بودند و دلشان نمي خواست چند صنعتگر فقير و بي چيز با ساخت قاليچه هاي پرنده كسب و كار آنها را نابود كنند.

قاليچه هاي پرنده در زمان حكومت خلفاي اموي و عباسي به شدت سركوب شدند و در نهايت در سال 1226 ميلادي و با حمله مغول به آسياي مركزي، در هرات و بلخ و بخارا حمام خون به راه افتاد. مغول در جريان غارت و تاراج خود، چند قاليچه پرنده هم پيدا كردند و هنگامي كه مردي به آنها گفت اين قاليچه ها تيزروتر از اسب هاي پاكوتاه مغول هستند، چنگيرخان چنان از اين توهين برآشفته شد كه سر مرد را از تنش جدا كرد و دستور داد تمام قاليچه هاي پرنده قلمروي وسيعش را جمع آوري و نابود كنند.

منيع : تبيان

======
Mohsen1001 : البته واضح است که منظور از حکام مسلمان ، مسلمان ظاهري است اين حکام همان افرادي بودند که امامان ما را نيز به شهادت رساندند و چيزي جز جاه طلبي نميفهميدند

[Sardar]

Mohsen1001,
والا محسن جان چي بگم
از دست اين بشر دو پا هر چي که بگي برمياد
البته مشخص است که حقيقت ندارد چون اگر وجود داشت با اين دانش زمان خودش ارتش ايران به راحتي پدر همه را در مي آورد و سخنان زيادي از پونانيان و صليبيان و ... اکنون در اختيار داشتيم.

[Saeid12345]

Mohsen1001, Sardar,
با تشکر از محسن بخاطر مطلب خوبي که پست کردند.
بايد بگويم که چيزي شبيه جمله زير

قاليچه هاي پرنده هم مانند قاليچه هاي معمولي روي دار بافته مي شده اند و تفاوت آنها با قاليچه هاي معمولي در مرحله رنگرزي بوده است. صنعتگران دربار ملكه صبا گل مخصوصي «به دست آمده از چشمه هاي كوهستان» كشف كرده بودند كه هنگامي كه در معرض حرارت شديد، «داغ تر از آتش حلقه هفتم جهنم» در ظرفي محتوي روغن يوناني قرار مي گرفت، خاصيت ضد مغناطيسي پيدا مي كرد. با توجه به مغناطيس بودن كره زمين، وجود ميليون ها محور مغناطيسي كه از قطب جنوب تا قطب شمال كشيده شده اند، قاليچه هايي كه اليافشان به اين گل آغشته مي شد مي توانستند از سطح زمين فاصله بگيرند. اين فاصله با توجه به غلظت و ميزان گل به كار رفته، از يك متر تا چند ده متر مي رسيد. محورهاي مغناطيسي مانند ريل هاي هوايي عمل مي كردند و قاليچه مي توانست در امتداد اين محورها پيش رود.

ميتوان وجود اين چنين قاليچه هايي را به دور از واقعيت ندانست و در واقع آن ماده ضد مغناطيس (اگر وجود داشته بود؟) باعث ميشد که قاليچه با استفاده از قوانين اوليه فيزيک به سمت بالا حرکت کند که اگر از آن ماده بر روي هر چيز ديگري هم ميريختند آن هم داراي خاصيت پروازي ميشد.
چنين پروژه اي هم اکنون يکي از طرحها و برنامه هاي سري آمريکا (و شوروي سابق) هست که سعي دارند روشي براي غلبه بر جاذبه پيدا کنند که سر منشا اين طرح به آلمان نازي باز ميگردد که سخت مشغول تحقيق در اين زمينه بودند و بعد از جنگ اطلاعات و امکانات آنان به دست آمريکا و شوروي افتاد.
البته ساخت با کشف فرق دارد و ميتوان بزرگترين کشف بشر را حتي در عصر حجر هم انجام داد که همان آتش است.
چنانچه اگر قديميان توانسته ماده اي ضد مغناطيس کشف کنند پس در زمان حال هم ميتوان چنين ماده اي را مجددا کشف کرد و از آن عليه دشمنان و به نفع بشريت آريايي استفاده کرد.