شاعر مورد علاقه تون کيه؟

[osilatoria]

sir.mohammad جان گفتم در شعر نيمايي اخوان ثالث شاعر محبوب منه .
اما اينکه گفتم آقاي مشيري منظورم سبک هاي عاشقانه و خيال انگيز بود که به شاعر به زبان روان و ساده بيان مي کنه.
بعدش هم دليل نداره که اگه شاعر مورد علاقم اخوانه از فريدون مشيري بدم بياد که

[essi10]

من از اشعار فروغ خانم (فرخزاد) و اردلان سرافراز خوشم میاد
اما از جنتی عطایی از شهیار قنبری و سهراب سپهری هم خوشم میاد

[grimi]

حافظ

[KH.I.A.2500]

من فردوسي و حافظ رو به اندازه هم دوست دارم و براي هر دو گزينه يک را انتخاب ميکنم .
در واقع جواب من : فردوسي + حافظ = شاعر مورد علاقه من .

[PASARGAD]

ONLY
مريم حيدرزاده

[pejman]

از قدیمی ه ا از خیام
(از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن فردا که نیامدست فریاد مکن
بر نامده و گذشته بنیاد مکن حالی خوش باش و عمر بر باد مکن)
و از جدیدا مهدی اخوان ثالث


در مورد خیام هم بگم که متعسفانه خیلی از ماها چیزی در موردش نمیدونیم اخه اغلب تو کتابایی درسی نمیگن ازش

[KH.I.A.2500]

خيام شعرهاي زيادي داره که متاسفانه ( در قديم ) هزاران قطعه از اشعار اون رو سوزاندند . حالا چه کساني و به چه دليل نميدونم . و تمام شعرهاي اون هم حکمت آميز و پر معناست . من هم خيام رو خيلي خيلي دوستش دارم .

[ghadami2005]

حافظ

خيام

مهدي اخوان ثالث:razz:

[mahshid-banoo]

درود
از قديميا حافظ و مولانا+وحشي بافقي و تک بيت هاي صائب تبريزي

معاصر هم مهدي اخوان ثالث(م.اميد) و فروغ فرخزاد و نيما------>بخصوص شعر "اي آدمها"ي نيما

[Ines]

حافظ
حميد مصدق
مهدي اخوان ثالث
فريدون مشيري
پروين اعتصامي

[mahshid-banoo]

سلام و درود

من خيلي وقت پيش يه بيت شعر زيبا شنيدم که نميدونم شاعرش کيه
لطفا اگه کسي ميدونه بگه.

"تو چه داني که پس اين نگه ساده من......چه نيازي چه جنوني چه غمي است"

[Ines]

سلام و درود

من خيلي وقت پيش يه بيت شعر زيبا شنيدم که نميدونم شاعرش کيه
لطفا اگه کسي ميدونه بگه.

"تو چه داني که پس اين نگه ساده من......چه نيازي چه جنوني چه غمي است"

گرگ هار

گرگ هاري شده ام
هرزه پوي و دله دو
شب درين دشت زمستان زده ي بي همه چيز
مي دوم ، برده ز هر باد گرو
چشمهايم چو دو كانون شرار
صف تاريكي شب را شكند
همه بي رحمي و فرمان فرار
گرگ هاري شده ام ، خون مرا ظلمت زهر
كرده چون شعله ي چشم تو سياه
تو چه آسوده و بي باك خرامي به برم
آه ، مي ترسم ، آه
آه ، مي ترسم از آن لحظه ي پر لذت و شوق
كه تو خود را نگري
مانده نوميد ز هر گونه دفاع
زير چنگ خشن وحشي و خونخوار مني
پوپكم ! آهوكم
چه نشستي غافل
كز گزندم نرهي ، گرچه پرستار مني
پس ازين دره ي ژرف
جاي خميازه ي جاويد شده ي غار سياه
پشت آن قله ي پوشيده ز برف
نيست چيزي ، خبري
ور تو را گفتم چيز دگري هست ، نبود
جز فريب دگري
من ازين غفلت معصوم تو ، اي شعله ي پاك
بيشتر سوزم و دندان به جگر مي فشرم
منشين با من ، با من منشين
تو چه داني كه چه افسونگر و بي پا و سرم ؟
تو چه داني كه پس هر نگه ساده ي من
چه جنوني ، چه نيازي ، چه غمي ست ؟
يا نگاه تو ، كه پر عصمت و ناز
بر من افتد ، چه عذاب و ستمي ست
دردم اين نيست ولي
دردم اين است كه من بي تو دگر
از جهان دورم و بي خويشتنم
پوپكم ! آهوكم
تا جنون فاصله اي نيست از اينجا كه منم
مگرم سوي تو راهي باشد
چون فروغ نگهت
ورنه ديگر به چه كار آيم من
بي تو ؟ چون مرده ي چشم سيهت
منشين اما با من ، منشين
تكيه بر من مكن ، اي پرده ي طناز حرير
كه شراري شده ام
پوپكم ! آهوكم
گرگ هاري شده ام

مهدی اخوان ثالث