با سلام خدمت همه دوستان
ايا ماهوارهاي مجهز به سلاح هاي ليزري قادر به نابودي اهداف زميني هستن؟
تسليحات ضدماهواره
مدیران انجمن: abdolmahdi, SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا
-
- پست: 1790
- تاریخ عضویت: یکشنبه ۶ فروردین ۱۳۸۵, ۳:۴۹ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 8 بار
- سپاسهای دریافتی: 258 بار
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
Stinger نوشته شده: با سلام خدمت همه دوستان
ايا ماهوارهاي مجهز به سلاح هاي ليزري قادر به نابودي اهداف زميني هستن؟
سلام دوست عزیز و عرض خوش آمد
در پاسخ به سوال شما باید عرض کنم که تجهیزات تمرکز لیزر، بسیار سنگین وزن و حجیم هستند و نصب چنین ادواتی در ماهواره ها تاکنون انجام نشده است اما اگر هم چنین کاری انجلم شده باشد، مخفی مانده است. اما همان طور که دوست خوبم آقاسعید نوشته اند، روسها پیشینه ای طولانی در ایجاد تاسیسات زمینی تمرکز لیزر جهت از کار انداختن ماهواره های جاسوسی و همچنین انهدام موشکهای قاره پیما و کروز انجام داده اند. نمونهء این ادوات در پایگاه فضایی ساری شاگان واقع در قزاقستان توسط روسها نصب شد. مهمترین عملیات ثبت شدهء این مرکز از انداختن موقتی سیستم های شاتل چالنجر آمریکابود که به دستور وزیر دفاع وقت شوروی انجام پذیرفت. اما این مرکز به دنبال فروپاشی شوروی و مشکلات بودجه برای همیشه تعطیل شد.
[External Link Removed for Guests]
تصویری از یک سیستم متمرکز کننده لیزر جهت نابودی موشکهای بالستیک (متعلق به پروزهء جنگ ستارگان ایالات متحده)
مرکز ساری شاگان از دید ماهواره جاسوسی آمریکا
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
تسليحات ضدماهواره
فضاپیمای TKS چه بود؟
فضاپیمای TKS اولین طرح سرنشین دار فضایی روسیه بود که بنا بود با راکت پروتون به فضا پرتاب شود. اما این امر هیچگاه محقق نگردید، هرچند که این طرح، سنگ بنای فضاپیماهای دیگر و همچنین ایستگاه فضایی موفق روسیه به نام میر گشت.
تصویری از طرح فضاپیمای روسی TKS
علاوه بر تجهیزات شناسایی و جاسوسی، الماس مجهز به یک مسلسل 23 م م از نوع 23mm Nudelmann شده بود. (در برخی منابع، استفاده از نوع 30 م م مسلسل به نام Nudelmann NR-30 تایید شده است)
مسلسل 23 م م NR-23 یک سلاح سازمانی ویژهء جنگنده های شکاری روسی نظیر MiG-15، La-15، MiG-17 و برخی مدلهای MiG-19 بود. همچنین نمونهء دیگری از این مسلسل، درون برجکهای دفاعی بمب افکن های سنگین شوروی نظیر Tu-16، Tu-22 و Tu-95 مورد استفاده قرار گرفته است.
[External Link Removed for Guests]
Nudelmann NR-23
[External Link Removed for Guests]
Nudelmann NR-30
در اواخر دههء 1960، این مسلسل با نمونهء Gryazev-Shipunov GSh-23L جایگزین شد. بعدها مکانیزم مورد استفاده در این مسلسل، پایه گذار تولید مسلسل بسیار پرقدرت 30 م م مورد استفاده در MiG-21 به نام NR-30 گشت.
Gryazev-Shipunov GSh-23L
اما سالیوت3 موفق شد در یک عملیات آزمایشی با استفاده از این مسلسل، یک ماهواره را منهدم نمابد. در OPS-4 که یکی از آخرین ایستگاههای فضایی تحت برنامهء الماس بود، به جای مسلسل از دو موشک هدایت ناپذیر بهره گرفته شده بود. اما برنامهء OPS-4 لغو شد و هیچگاه پرواز نکرد.
به دنبال لغو برنامه های سرنشین دار الماس، بقایای بدنهء الماس، ده سال بعد به عنوان یک رادار ماهواره یاب بی سرنشین به کار گرفته شد. فضاپیمای TKS نیز به نحوی تغییر یافت تا بتواند به «ایستگاه فضایی بینالمللی میر» قابلیت الحاق داشته باشد.
[External Link Removed for Guests]
ایستگاه فضایی میر
میر که به زبان روسی به شکل Мир نوشته میشود، به دو معنی جهان و صلح در زبان روسی برگردان میشود. میر یک ایستگاه فضایی شوروی بود. میر اولین ایستگاه سرنشین دار بود که با موفقیت و در مدت زمانی طولانی در فضا استقرار داشت.
میر در فضا به وسیلهء قطعات منفصله ای که بین تاریخ 19 فوریه 1986 تا سال 1996 به فضا برده شدند، سرهم شد و تا قبل از انهدام، مقری بینالمللی جهت حضور فضانوردان و کیهان شناسان سراسر جهان محسوب میشد.
[External Link Removed for Guests]
فضایی
سرانجام ایستگاه میر به دلیل ناتوانی دولت روسیه از تامین مخارج تعمیر و نگهداری، به تاریخ 23 مارس 2001 به طرف اتمسفر زمین هدایت شد و بر اثر ورود به جو زمین، آتش گرفت و قطعه قطعه شد. در تصویر، قطعات مشتعل ایستگاه منهدم شدهء میر را به تاریخ 23 مارس 2001 مشاهده می فرمائید. این قطعات در جنوب اقیانوس آرام سقوط کردند.
[External Link Removed for Guests]
Mir space station breaking up in Earth's atmosphere over the South Pacific on March 23, 2001
میر و ماه : دو قمر کرهء زمین
[External Link Removed for Guests]
به سال 1998 و در جریان رصد اجرام آسمانی، سرنشینان شاتل فضایی دیسکاوری، این تصویر زیبا را از کرهء ماه و قمر مصنوعی میر به ثبت رساندند. میر هر 90 دقیقه یک بار به دور کرهء زمین می چرخید و در حدود 4000 مایلی از سطح زمین قرار داشت. کرهء ماه نیز در هر 28 روز یک بار به دور کرهء زمین می چرخد و فاصله ای حدود 250 هزار مایل با کرهء زمین دارد.
تسلیحات ضدماهوارهء فضایی ایالات متحده
به امید خدا ادامه دارد.
فضاپیمای TKS اولین طرح سرنشین دار فضایی روسیه بود که بنا بود با راکت پروتون به فضا پرتاب شود. اما این امر هیچگاه محقق نگردید، هرچند که این طرح، سنگ بنای فضاپیماهای دیگر و همچنین ایستگاه فضایی موفق روسیه به نام میر گشت.
تصویری از طرح فضاپیمای روسی TKS
علاوه بر تجهیزات شناسایی و جاسوسی، الماس مجهز به یک مسلسل 23 م م از نوع 23mm Nudelmann شده بود. (در برخی منابع، استفاده از نوع 30 م م مسلسل به نام Nudelmann NR-30 تایید شده است)
مسلسل 23 م م NR-23 یک سلاح سازمانی ویژهء جنگنده های شکاری روسی نظیر MiG-15، La-15، MiG-17 و برخی مدلهای MiG-19 بود. همچنین نمونهء دیگری از این مسلسل، درون برجکهای دفاعی بمب افکن های سنگین شوروی نظیر Tu-16، Tu-22 و Tu-95 مورد استفاده قرار گرفته است.
[External Link Removed for Guests]
Nudelmann NR-23
[External Link Removed for Guests]
Nudelmann NR-30
در اواخر دههء 1960، این مسلسل با نمونهء Gryazev-Shipunov GSh-23L جایگزین شد. بعدها مکانیزم مورد استفاده در این مسلسل، پایه گذار تولید مسلسل بسیار پرقدرت 30 م م مورد استفاده در MiG-21 به نام NR-30 گشت.
Gryazev-Shipunov GSh-23L
اما سالیوت3 موفق شد در یک عملیات آزمایشی با استفاده از این مسلسل، یک ماهواره را منهدم نمابد. در OPS-4 که یکی از آخرین ایستگاههای فضایی تحت برنامهء الماس بود، به جای مسلسل از دو موشک هدایت ناپذیر بهره گرفته شده بود. اما برنامهء OPS-4 لغو شد و هیچگاه پرواز نکرد.
به دنبال لغو برنامه های سرنشین دار الماس، بقایای بدنهء الماس، ده سال بعد به عنوان یک رادار ماهواره یاب بی سرنشین به کار گرفته شد. فضاپیمای TKS نیز به نحوی تغییر یافت تا بتواند به «ایستگاه فضایی بینالمللی میر» قابلیت الحاق داشته باشد.
[External Link Removed for Guests]
ایستگاه فضایی میر
میر که به زبان روسی به شکل Мир نوشته میشود، به دو معنی جهان و صلح در زبان روسی برگردان میشود. میر یک ایستگاه فضایی شوروی بود. میر اولین ایستگاه سرنشین دار بود که با موفقیت و در مدت زمانی طولانی در فضا استقرار داشت.
میر در فضا به وسیلهء قطعات منفصله ای که بین تاریخ 19 فوریه 1986 تا سال 1996 به فضا برده شدند، سرهم شد و تا قبل از انهدام، مقری بینالمللی جهت حضور فضانوردان و کیهان شناسان سراسر جهان محسوب میشد.
[External Link Removed for Guests]
فضایی
سرانجام ایستگاه میر به دلیل ناتوانی دولت روسیه از تامین مخارج تعمیر و نگهداری، به تاریخ 23 مارس 2001 به طرف اتمسفر زمین هدایت شد و بر اثر ورود به جو زمین، آتش گرفت و قطعه قطعه شد. در تصویر، قطعات مشتعل ایستگاه منهدم شدهء میر را به تاریخ 23 مارس 2001 مشاهده می فرمائید. این قطعات در جنوب اقیانوس آرام سقوط کردند.
[External Link Removed for Guests]
Mir space station breaking up in Earth's atmosphere over the South Pacific on March 23, 2001
میر و ماه : دو قمر کرهء زمین
[External Link Removed for Guests]
به سال 1998 و در جریان رصد اجرام آسمانی، سرنشینان شاتل فضایی دیسکاوری، این تصویر زیبا را از کرهء ماه و قمر مصنوعی میر به ثبت رساندند. میر هر 90 دقیقه یک بار به دور کرهء زمین می چرخید و در حدود 4000 مایلی از سطح زمین قرار داشت. کرهء ماه نیز در هر 28 روز یک بار به دور کرهء زمین می چرخد و فاصله ای حدود 250 هزار مایل با کرهء زمین دارد.
تسلیحات ضدماهوارهء فضایی ایالات متحده
به امید خدا ادامه دارد.
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
بخش پاياني
تسلیحات ضدماهوارهء فضایی ایالات متحده
ايالات متحده از يك روش بسيار پيشرفته بر اساس سلاحهاي نصب شده در ايستگاههاي فضايي پيروي نمود. اولين روشي كه مورد تحقيق قرار گرفت، استفاده از سلاحهايي بر پايهء ساطع كردن مستقيم انرژي بود كه طرحي عجيب بر اساس انفجار يك كلاهك هستهاي به وسيلهء انرژي حاصل از اشعهء ليزر بود كه به سال 1968 توسط آزمايشگاه ملي لاورنس ليورمور (Lawrence Livermore National Laboratory يا LLNL) ابداع شده بود. ساير تحقيقات بر پايهء اشعهء ليزر متعارف با استفاده از تقويت امواج ميكرويو بود (masers) كه بر پايهء ايدهء نصب يك ساطع كنندهء ثابت ليزر بر روي ماهواره بود.
LLNL تكنولوژيهاي حساستري را نيز در نظر گرفت اما سيستم ليرزي اشعهء X آنها در سال 1977 لغو شد. (اگرچه تحقيقات بر روي ليزر اشعهء X در دههء 1980 توسط مركز دفاع استراتژيك يا SDI دوباره از سر گرفته شد.)
در اين بين، به برخي برنامههاي زميني منشعب از پروژهء جنگ ستارگان ريگان ميپردازيم که به اختصار SDI نامیده می شود.
[External Link Removed for Guests]
برنامههاي زمين پايه
يكي از برنامههاي زمين پايه يا Ground-Based Programs، برنامهء موسوم به «رهگير با برد توسعه يافته» يا ERINT بود. (اين عبارت، مخفف كلمات Extended Range Interceptor ميباشد)
ERINT جزئي از برنامهء عظيم جنگ ستارگان به شمار ميرود، ضمن اينكه ERINT به عنوان بخشي از آزمايشات دفاع متحرك، سريع و سبك موسوم به FLAGE نيز ميباشد. (Flexible Lightweight Agile Guided Experiment)
اين برنامه، در واقع بسط و توسعهء تكنولوژي موسوم به hit-to-kill بود كه در واقع جهت يك وسيلهء هدفياب راداري سريع و كوچك بود.
[External Link Removed for Guests]
پرتاب ضدموشک Arrow
يكي از موفقيتهاي برنامهء FLAGE، هدفگيري و انهدام يك موشك لنس (MGM-52 Lance) در آسمان بود كه به سال 1987 در منطقهء موسوم به White Sands Missile Range (درهاي در ايالت نيومكزيكو) انجام شد.
نمونهء اوليهء موشكERINT بسيار شبيه به FLAGE بود، با اين تفاوت كه مجهز به راكت سوخت جامد جديد شده بود كه به وسيلهء آن، امكان پرواز بسيار سريعتر و در ارتفاعي بسيار بالاتر نسبت به FLAGE دست پيدا ميكرد.
تحت برنامه دفاع ضدموشكهاي بالستيك ايالات متحده، ERINT به نام Patriot Advanced Capability-3 برگزيده شد كه امروزه در اصطلاح پاتريوت PAC-3 ناميده ميشود.
اما شوروي نيز تحت لواي پروژهء Fon از سال 1976 بر روي سلاحهاي ساطع كنندهء مستقيم انرژي تحقيق ميكرد، اما روسها جهت دست يافتن به تكنولوژي توليد ليزر پرقدرت از گازهاي سيال و خنثا، يا شارژ سيستمهاي ريز و درشت نصب شده در ماهوارهء ساطع کنندهء لیزر، راهي دراز در پيش داشتند و در آن مقطع، حصول به چنين سطحي علمي، براي آنان بسیار دور از دسترس بود.
در اوائل دههء 1980، اتحاد شوروي اقدام به ساخت همتاي موشك ضدماهوارهء آمريكايي نمود. بدين جهت از يك ميگ31 تغيير يافته جهت پرتاب موشك استفاده شد. (حداقل يك فروند از اين هواپيما تكميل شده است)
(جهت اطلاعات بيشتر با سلاح ضدماهوارهء روسها، مبحث آشنايي با ميگ31 مدل D را مطالعه فرمائيد)
[External Link Removed for Guests]
پس از فروپاشي شوروي، پيشنهاداتي جهت استفاده از اين ميگ31 جهت پرتاب ماهوارههاي تجاري و علمي به فضا مطرح شد. اما با روي كار آمدن رژيم سياسي جديد در مسكو (دولت پوتين) برنامهء هواپرتاب موشك ضدماهوارهء روسي مجددن در دستور كار قرار گرفت. (هرچند كه اين موضوع توسط مراجع رسمي مورد تاييد قرار نگرفته است)
آغاز پروژهء دفاع استراتژيك (SDI) يا «جنگ ستارگان» كه به تاريخ 23 مارس 1983 توسط پرزيدنت رونالد ريگان، رياست جمهوري ايالات متحده عنوان شد، محرك خوبي جهت تقويت برنامههاي تسليحات ضدماهوارهء آمريكا و شوروي محسوب ميشد. از این رو، پروژه های تسليحات ضدماهواره (ASAT) جهت ساخت موشكهاي ضدبالستيك (ABM) و یا بالعکس تطبيق داده شدند.
[External Link Removed for Guests]
اولین طرح ایالات متحده، استفاده از طرح قبلن آماده شدهء MHV بود که قرار بود به عنوان پایهای جهت احداث 40 پایگاه فضایی به منظور دست یافتن به توانایی بالقوهء شناسایی تا 1500 هدف به کار گرفته شود. به سال 1988، پروژهء مورد نظر در ايالات متحده، به چهار بخش كوچكتر تقسيم شد. بخش اوليه شامل سيستم دفاعي موسوم به Brilliant Pebbles بود.
دانه های الماس يا Brilliant Pebbles
برنامهء موسوم به قطعات الماس، يك سيستم غيراتمي، بر اساس ماهواره، و به اندازهء يك هندوانه بود كه موشكهاي كوچك ولي با انرژي جنبشي و شتاب بالا بودند. اين سيستم بدين منظور طراحي شده بود كه در ارتباط نزديك با سيستم Brilliant Eyes sensor كار كرده و موشكها بالستيك را بدون نياز به سيستم هدايت پذيري خارجي، كشف و منهدم نمايد. (اين پروژه سرانجام به تاريخ نوامبر 1986 كنار گذاشته شد)
[External Link Removed for Guests]
در بخش اول برنامهء دانه های الماس، مقرر شده بود كه مجموعهاي از ماهوارهها كه به شكل الكترونيكي به يكديگر اتصال داشتند، در مدار قرار گيرند. اين مجموعه، شامل 4600 شناسايي كنندهء فعال موشكهاي بالستيك بودند كه وزن هركدام 45 كيلوگرم بود و در فضاي موسوم به LEO (حدود 200 تا 2000 كيلومتري سطح زمين) قرار ميگرفتند؛ ضمن اينكه سيستم جستجوي اهداف نيز در آنها به هم متصل بود.
در بخش بعدي قرار بود سكوهاي تمركز ليزر نصب شوند و فاز بعد از اين نيز شامل نصب آنتنها و قطعات مربوط به سلاح ليزري در ماهواره بود كه اين امر در آن زمان تحت پروژهاي به نام MIRACL موجود بود.
[External Link Removed for Guests]
اولين مرحلهء پروژهء دانه های الماس، پيشبيني شده بود كه تا سال 2000 و با هزينهاي حدود 125 ميليارد دلار تكميل شود. اما تحقيقات انجام شده در روسيه و ايالات متحده اثبات كردند كه نيازمنديهاي يك چنين پروژهاي، حداقل براي استفاده از سيستمهاي تسليحاتي بر پايهء تشعشع انرژي در فضا، با تكنولوژي موجود، غيرممكن هستند. با وجود اين، به دلائل استراتژيك از جمله احتمال دستيابي روسها به چنين تكنولوژياي، ايالات متحده اقدام به جمعآوري و كنترل تمامي قطعات و نقشههاي مربوط به دفاع استراتژيك تهیه شده تا سال 2000 نمود. اين بازرسي و كنترل، تحت نام رمز GUKOS انجام شد.
هر دو كشور ايالات متحده و اتحاد جماهير شوروي، از سال 1989 به بعد، بودجهء تخصيص يافته به پروژهء جنگ ستارگان را به شدت كاهش دادند و پس از فروپاشي شوروي، روسها كل تحقيقات در اين زمينه را به سال 1992 متوقف ساختند.
اما به دنبال عدم تعهد ايالات متحده به پيمان منع گسترش موشكهاي ضدبالستيك (Anti-Ballistic Missile Treaty)، گزارشاتي از ادامهء تحقيق و توسعهء روسها در زمينهء تسليحات ضدماهواره و همچنين ساير تسليحات مستقر در فضا، جهت مقابله با طرح دفاع استراتژيك آمريكاييها توسط دولت ولاديمير پوتين رسيده است؛ با اين حال، نتايج اين كوششها تاكنون روشن نشده است.
[External Link Removed for Guests]
NFIRE
ايالات متحده فعاليت بر روي تعدادي از برنامهها را آغاز كرده است كه اين برنامهها، ميتوانند شالودهاي براي تسليحات ضدماهوارهء مستقر در فضا محسوب شوند. اين برنامهها، شامل موارد زیر بودند:
* سيستم فضاپيماي تجربي XSS-11
* سيستم تجربي مادون قرمز نزدیک محدوده (NFIRE) يا Near-Field Infrared Experiment
* سیستم شناسايي كنندههاي فضايي (SBI) يا Space-based interceptor
[External Link Removed for Guests]
[align=left]Air Force Research Laboratory artist's view of XSS-11, left, approaching the upper stage of its Minotaur launch rocket, right, with Earth below
تجربهء نبردهاي فضایی، در كتابهايي نوشتهء Tom Clancy به نامهاي Red Storm Rising و The Cardinal of the Kremlin درج شده است. اين موضوع، همچنين دستمايهء رمان Area 7 اثر نويسندهء استراليايي Matthew Reilly شده است كه در آن، يك ماهوارهء مخصوص شكار شاتلهاي فضايي با اشعهء ليزر از مسافتي بسيار دور در فضا، در اختيار تروريستها ميافتد.
[External Link Removed for Guests]
اطلاعات بیشتر:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
ايالات متحده از يك روش بسيار پيشرفته بر اساس سلاحهاي نصب شده در ايستگاههاي فضايي پيروي نمود. اولين روشي كه مورد تحقيق قرار گرفت، استفاده از سلاحهايي بر پايهء ساطع كردن مستقيم انرژي بود كه طرحي عجيب بر اساس انفجار يك كلاهك هستهاي به وسيلهء انرژي حاصل از اشعهء ليزر بود كه به سال 1968 توسط آزمايشگاه ملي لاورنس ليورمور (Lawrence Livermore National Laboratory يا LLNL) ابداع شده بود. ساير تحقيقات بر پايهء اشعهء ليزر متعارف با استفاده از تقويت امواج ميكرويو بود (masers) كه بر پايهء ايدهء نصب يك ساطع كنندهء ثابت ليزر بر روي ماهواره بود.
LLNL تكنولوژيهاي حساستري را نيز در نظر گرفت اما سيستم ليرزي اشعهء X آنها در سال 1977 لغو شد. (اگرچه تحقيقات بر روي ليزر اشعهء X در دههء 1980 توسط مركز دفاع استراتژيك يا SDI دوباره از سر گرفته شد.)
در اين بين، به برخي برنامههاي زميني منشعب از پروژهء جنگ ستارگان ريگان ميپردازيم که به اختصار SDI نامیده می شود.
[External Link Removed for Guests]
برنامههاي زمين پايه
يكي از برنامههاي زمين پايه يا Ground-Based Programs، برنامهء موسوم به «رهگير با برد توسعه يافته» يا ERINT بود. (اين عبارت، مخفف كلمات Extended Range Interceptor ميباشد)
ERINT جزئي از برنامهء عظيم جنگ ستارگان به شمار ميرود، ضمن اينكه ERINT به عنوان بخشي از آزمايشات دفاع متحرك، سريع و سبك موسوم به FLAGE نيز ميباشد. (Flexible Lightweight Agile Guided Experiment)
اين برنامه، در واقع بسط و توسعهء تكنولوژي موسوم به hit-to-kill بود كه در واقع جهت يك وسيلهء هدفياب راداري سريع و كوچك بود.
[External Link Removed for Guests]
پرتاب ضدموشک Arrow
يكي از موفقيتهاي برنامهء FLAGE، هدفگيري و انهدام يك موشك لنس (MGM-52 Lance) در آسمان بود كه به سال 1987 در منطقهء موسوم به White Sands Missile Range (درهاي در ايالت نيومكزيكو) انجام شد.
نمونهء اوليهء موشكERINT بسيار شبيه به FLAGE بود، با اين تفاوت كه مجهز به راكت سوخت جامد جديد شده بود كه به وسيلهء آن، امكان پرواز بسيار سريعتر و در ارتفاعي بسيار بالاتر نسبت به FLAGE دست پيدا ميكرد.
تحت برنامه دفاع ضدموشكهاي بالستيك ايالات متحده، ERINT به نام Patriot Advanced Capability-3 برگزيده شد كه امروزه در اصطلاح پاتريوت PAC-3 ناميده ميشود.
اما شوروي نيز تحت لواي پروژهء Fon از سال 1976 بر روي سلاحهاي ساطع كنندهء مستقيم انرژي تحقيق ميكرد، اما روسها جهت دست يافتن به تكنولوژي توليد ليزر پرقدرت از گازهاي سيال و خنثا، يا شارژ سيستمهاي ريز و درشت نصب شده در ماهوارهء ساطع کنندهء لیزر، راهي دراز در پيش داشتند و در آن مقطع، حصول به چنين سطحي علمي، براي آنان بسیار دور از دسترس بود.
در اوائل دههء 1980، اتحاد شوروي اقدام به ساخت همتاي موشك ضدماهوارهء آمريكايي نمود. بدين جهت از يك ميگ31 تغيير يافته جهت پرتاب موشك استفاده شد. (حداقل يك فروند از اين هواپيما تكميل شده است)
(جهت اطلاعات بيشتر با سلاح ضدماهوارهء روسها، مبحث آشنايي با ميگ31 مدل D را مطالعه فرمائيد)
[External Link Removed for Guests]
پس از فروپاشي شوروي، پيشنهاداتي جهت استفاده از اين ميگ31 جهت پرتاب ماهوارههاي تجاري و علمي به فضا مطرح شد. اما با روي كار آمدن رژيم سياسي جديد در مسكو (دولت پوتين) برنامهء هواپرتاب موشك ضدماهوارهء روسي مجددن در دستور كار قرار گرفت. (هرچند كه اين موضوع توسط مراجع رسمي مورد تاييد قرار نگرفته است)
آغاز پروژهء دفاع استراتژيك (SDI) يا «جنگ ستارگان» كه به تاريخ 23 مارس 1983 توسط پرزيدنت رونالد ريگان، رياست جمهوري ايالات متحده عنوان شد، محرك خوبي جهت تقويت برنامههاي تسليحات ضدماهوارهء آمريكا و شوروي محسوب ميشد. از این رو، پروژه های تسليحات ضدماهواره (ASAT) جهت ساخت موشكهاي ضدبالستيك (ABM) و یا بالعکس تطبيق داده شدند.
[External Link Removed for Guests]
اولین طرح ایالات متحده، استفاده از طرح قبلن آماده شدهء MHV بود که قرار بود به عنوان پایهای جهت احداث 40 پایگاه فضایی به منظور دست یافتن به توانایی بالقوهء شناسایی تا 1500 هدف به کار گرفته شود. به سال 1988، پروژهء مورد نظر در ايالات متحده، به چهار بخش كوچكتر تقسيم شد. بخش اوليه شامل سيستم دفاعي موسوم به Brilliant Pebbles بود.
دانه های الماس يا Brilliant Pebbles
برنامهء موسوم به قطعات الماس، يك سيستم غيراتمي، بر اساس ماهواره، و به اندازهء يك هندوانه بود كه موشكهاي كوچك ولي با انرژي جنبشي و شتاب بالا بودند. اين سيستم بدين منظور طراحي شده بود كه در ارتباط نزديك با سيستم Brilliant Eyes sensor كار كرده و موشكها بالستيك را بدون نياز به سيستم هدايت پذيري خارجي، كشف و منهدم نمايد. (اين پروژه سرانجام به تاريخ نوامبر 1986 كنار گذاشته شد)
[External Link Removed for Guests]
در بخش اول برنامهء دانه های الماس، مقرر شده بود كه مجموعهاي از ماهوارهها كه به شكل الكترونيكي به يكديگر اتصال داشتند، در مدار قرار گيرند. اين مجموعه، شامل 4600 شناسايي كنندهء فعال موشكهاي بالستيك بودند كه وزن هركدام 45 كيلوگرم بود و در فضاي موسوم به LEO (حدود 200 تا 2000 كيلومتري سطح زمين) قرار ميگرفتند؛ ضمن اينكه سيستم جستجوي اهداف نيز در آنها به هم متصل بود.
در بخش بعدي قرار بود سكوهاي تمركز ليزر نصب شوند و فاز بعد از اين نيز شامل نصب آنتنها و قطعات مربوط به سلاح ليزري در ماهواره بود كه اين امر در آن زمان تحت پروژهاي به نام MIRACL موجود بود.
[External Link Removed for Guests]
اولين مرحلهء پروژهء دانه های الماس، پيشبيني شده بود كه تا سال 2000 و با هزينهاي حدود 125 ميليارد دلار تكميل شود. اما تحقيقات انجام شده در روسيه و ايالات متحده اثبات كردند كه نيازمنديهاي يك چنين پروژهاي، حداقل براي استفاده از سيستمهاي تسليحاتي بر پايهء تشعشع انرژي در فضا، با تكنولوژي موجود، غيرممكن هستند. با وجود اين، به دلائل استراتژيك از جمله احتمال دستيابي روسها به چنين تكنولوژياي، ايالات متحده اقدام به جمعآوري و كنترل تمامي قطعات و نقشههاي مربوط به دفاع استراتژيك تهیه شده تا سال 2000 نمود. اين بازرسي و كنترل، تحت نام رمز GUKOS انجام شد.
هر دو كشور ايالات متحده و اتحاد جماهير شوروي، از سال 1989 به بعد، بودجهء تخصيص يافته به پروژهء جنگ ستارگان را به شدت كاهش دادند و پس از فروپاشي شوروي، روسها كل تحقيقات در اين زمينه را به سال 1992 متوقف ساختند.
اما به دنبال عدم تعهد ايالات متحده به پيمان منع گسترش موشكهاي ضدبالستيك (Anti-Ballistic Missile Treaty)، گزارشاتي از ادامهء تحقيق و توسعهء روسها در زمينهء تسليحات ضدماهواره و همچنين ساير تسليحات مستقر در فضا، جهت مقابله با طرح دفاع استراتژيك آمريكاييها توسط دولت ولاديمير پوتين رسيده است؛ با اين حال، نتايج اين كوششها تاكنون روشن نشده است.
[External Link Removed for Guests]
NFIRE
ايالات متحده فعاليت بر روي تعدادي از برنامهها را آغاز كرده است كه اين برنامهها، ميتوانند شالودهاي براي تسليحات ضدماهوارهء مستقر در فضا محسوب شوند. اين برنامهها، شامل موارد زیر بودند:
* سيستم فضاپيماي تجربي XSS-11
* سيستم تجربي مادون قرمز نزدیک محدوده (NFIRE) يا Near-Field Infrared Experiment
* سیستم شناسايي كنندههاي فضايي (SBI) يا Space-based interceptor
[External Link Removed for Guests]
[align=left]Air Force Research Laboratory artist's view of XSS-11, left, approaching the upper stage of its Minotaur launch rocket, right, with Earth below
تجربهء نبردهاي فضایی، در كتابهايي نوشتهء Tom Clancy به نامهاي Red Storm Rising و The Cardinal of the Kremlin درج شده است. اين موضوع، همچنين دستمايهء رمان Area 7 اثر نويسندهء استراليايي Matthew Reilly شده است كه در آن، يك ماهوارهء مخصوص شكار شاتلهاي فضايي با اشعهء ليزر از مسافتي بسيار دور در فضا، در اختيار تروريستها ميافتد.
[External Link Removed for Guests]
اطلاعات بیشتر:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
امريكا چين را به دليل آزمايش سلاح فضايي محكوم كرد
آمريكا، چين را به دليل آزمايش سلاح فضايي محكوم كرد
سه كشور آمريكا، كانادا و استراليا چين را به دليل آزمايش يك سلاح فضايي در هفته گذشته كه از آن براي انهدام ماهوارهاي در فضا استفاده كرده، محكوم كردند.
به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دولت امريكا اعلام كرده است كه چينيها از يك موشك بالستيك براي انهدام يك ماهواره كهنه هواشناسي استفاده كردهاند.
امريكا همچنين مدعي است كه اين آزمايش مغاير با روح همكاري در زمينه فعاليتهاي غيرنظامي در فضا است كه هر دو كشور خواهان آن هستند.
گزارشها حاكي از آن است كه انگليس، كره جنوبي و ژاپو نيز به زودي نگراني خود را در مورد اين آزمايش با چين مطرح خواهند كرد.
گوردون جاندرو، سخنگوي شوراي امنيت ملي آمريكا گزارش نشريه تخصصي "American Aviation Week and Space Technology" را تاييد كرد.
در اين گزارش به نقل از برخي منابع آمده است كه ماهواره هواشناسي فنگ يون 1 سي كه در سال 1999 به فضا پرتاب شد از سوي يك سيستم ضد ماهوارهاي كه روز 11 ژانويه از داخل يا نزديكي مركز فضايي شي چيانگ در چين پرتاب شده، منهدم شده است.
اين برخورد در ارتفاع 865 كيلومتري از سطح زمين رخ داده است.
[External Link Removed for Guests]
سه كشور آمريكا، كانادا و استراليا چين را به دليل آزمايش يك سلاح فضايي در هفته گذشته كه از آن براي انهدام ماهوارهاي در فضا استفاده كرده، محكوم كردند.
به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دولت امريكا اعلام كرده است كه چينيها از يك موشك بالستيك براي انهدام يك ماهواره كهنه هواشناسي استفاده كردهاند.
امريكا همچنين مدعي است كه اين آزمايش مغاير با روح همكاري در زمينه فعاليتهاي غيرنظامي در فضا است كه هر دو كشور خواهان آن هستند.
گزارشها حاكي از آن است كه انگليس، كره جنوبي و ژاپو نيز به زودي نگراني خود را در مورد اين آزمايش با چين مطرح خواهند كرد.
گوردون جاندرو، سخنگوي شوراي امنيت ملي آمريكا گزارش نشريه تخصصي "American Aviation Week and Space Technology" را تاييد كرد.
در اين گزارش به نقل از برخي منابع آمده است كه ماهواره هواشناسي فنگ يون 1 سي كه در سال 1999 به فضا پرتاب شد از سوي يك سيستم ضد ماهوارهاي كه روز 11 ژانويه از داخل يا نزديكي مركز فضايي شي چيانگ در چين پرتاب شده، منهدم شده است.
اين برخورد در ارتفاع 865 كيلومتري از سطح زمين رخ داده است.
[External Link Removed for Guests]
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
ژاپن از آزمایش سلاح ضد ماهواره از سوی چین ابراز نگرانی كرد
ژاپن از آزمایش سلاح ضد ماهواره از سوی چین ابراز نگرانی كرد
ژاپن روز جمعه از آزمایش یك سلاح ضد ماهواره توسط چین ابراز نگرانی كرد و خواستار توضیح پكن در این زمینه شد.
[External Link Removed for Guests]
بهگزارش خبرگزاری فرانسه از توكیو، "یاسوهیسا شیوزاكی" سخنگوی دولت ژاپن در یك كنفرانس خبری گفت: "از منظر استفاده صلحآمیز از فضا و امنیت بینالملل ، ما طبعا نگرانیهایی در این مورد داریم."
وی اظهار داشت: ژاپن در حال تقاضا از وزارت خارجه چین برای ادای توضیح در مورد جزئیات مربوط به این آزمایش شده كه كه طی آن آمریكا گزارش یك مجله را در مورد شلیك موفقیت آمیز یك موشك قاره پیما برای انهدام یك ماهواره هواشناسی قدیمی چین تایید كرده است.
آمریكا و استرالیا نیز در مورد این آزمایش كه بگفته سازمانهای جاسوسی آمریكا در تاریخ یازدهم ژانویه در فاصله ۸۰۰كیلومتری از سطح زمین صورت گرفته ، ابراز نگرانی كردند.
[url=http://www.avia.ir/Default.asp?@=4128&T=ژاپن%20از%20آزمایش%20سلاح%20ضد%20ماهواره%20از%20سوی%20چین%20ابراز%20نگرانی%20كرد]منبع[/url]
ژاپن روز جمعه از آزمایش یك سلاح ضد ماهواره توسط چین ابراز نگرانی كرد و خواستار توضیح پكن در این زمینه شد.
[External Link Removed for Guests]
بهگزارش خبرگزاری فرانسه از توكیو، "یاسوهیسا شیوزاكی" سخنگوی دولت ژاپن در یك كنفرانس خبری گفت: "از منظر استفاده صلحآمیز از فضا و امنیت بینالملل ، ما طبعا نگرانیهایی در این مورد داریم."
وی اظهار داشت: ژاپن در حال تقاضا از وزارت خارجه چین برای ادای توضیح در مورد جزئیات مربوط به این آزمایش شده كه كه طی آن آمریكا گزارش یك مجله را در مورد شلیك موفقیت آمیز یك موشك قاره پیما برای انهدام یك ماهواره هواشناسی قدیمی چین تایید كرده است.
آمریكا و استرالیا نیز در مورد این آزمایش كه بگفته سازمانهای جاسوسی آمریكا در تاریخ یازدهم ژانویه در فاصله ۸۰۰كیلومتری از سطح زمین صورت گرفته ، ابراز نگرانی كردند.
[url=http://www.avia.ir/Default.asp?@=4128&T=ژاپن%20از%20آزمایش%20سلاح%20ضد%20ماهواره%20از%20سوی%20چین%20ابراز%20نگرانی%20كرد]منبع[/url]
-
- پست: 4122
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۴, ۶:۱۶ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 4507 بار
- سپاسهای دریافتی: 4337 بار
- تماس:
واكنش هفتهنامه نظامی آمریكایی به آزمایش موشك ضد ماهوارهای چین
واكنش هفتهنامه نظامی آمریكایی به آزمایش موشك ضد ماهوارهای چین
هفتهنامه آمریكایی بازنگری امنیتی در تازهترین شماره خود نوشته است كه آزمایش موشك ضد ماهوارهای چین غیرمسوولانه و تحریك آمیز بود.
این هفته نامه روز چهارشنبه نوشت: ۱۱ژانویه سال ۲۰۰۷ساعت ۵:۲۸به وقت محلی در شرق آمریكا یك موشك چین با برد متوسط به یك ماهواره هواشناسی قدیمی اصابت كرد. در این آزمایش ماهواره تخریب شده و چین مسابقه تسلیحاتی فضایی را كه آمریكا رسما ۲۰سال قبل متوقف كرده بود، به جریان انداخت.
هفته نامه بازنگری امنیتی آمریكا مینویسد:از آنجایی كه آمریكا كاملا به پیشرفتهای فضایی خود متكی است و اگر فضا تسلیحاتی شود داراییهای زیادی را از دست میدهد، این حركت از اهمیت زیادی برخوردار است.
ماهواره هواشناسی چین سال ۱۹۹۹به فضا پرتاب شد و به اواخر عمر خود میرسید ولی میتوانست از طریق الكترونیكی به كار ادامه دهد. چین از این توانایی استفاده كرد و با رادار آن را هدف قرار داد. البته هدف قرار دادن شیء متحرك كه با سرعت ۳۰هزار كیلومتر در ساعت میچرخد، نیاز به دقت فوق العاده دارد.
ماهواره FY-1Cتوسط شبكههای كنترل فضایی مختلف دیده شد و از نظرها ناپدید گشت و روز ۱۲ژانویه توده ابر جای آن را گرفت. صدها هزار تكه آن می تواند در نهایت یكی از ۱۲۵ماهواره دیگر نزدیك محلی را كه این ماهواره هدف قرار گرفت ، تخریب كند.
اقدام چین غیر مسئولانه است و باید به شكل جمعی محكوم شود. ایجاد قطعات معلق در فضا رفتار غیرقابل قبول در فضا است.
معلوم نیست كه چین با این اقدام و آزمایش تحریك آمیز چه هدفی را دنبال میكند. چین خود یكی از كشورهایی بوده كه از معاهدهای كه تسلیحاتی كردن فضا را منع میكند، حمایت میكرد.
چین بااین آزمایش قسمت عمده اعتبار بینالمللی خود را از دست میدهد.
برخی از ناظران میگویند كه آزمایش ضد ماهوارهای اخیر حركت راهبردی چین برای تحت فشار گذاشتن آمریكا است تا چنین معاهدهای را امضا كند.
دلیل مخالفت آمریكا تاكنون عدم وجود برنامه تسلیحات فضایی بصورت رسمی بوده و نیازی به این معاهده احساس نمیكرده است. از این موضع آمریكا در واشنگتن نیز انتفاد شده است.
احتمال دیگر این است كه چین سلاح ضد ماهوارهای میخواسته و تاكنون موضع دیپلماتیك اتخاذ شده را به عنوان یك پوشش برای اهداف واقعی خود یعنی چالش با آمریكا در فضا استفاده كرده است.
بسیاری از سیاستمداران و افراد نظامی آمریكا معتقدند كه چین خطر جدید است و آمریكا باید آماده درگیری نظامی در اقیانوس آرام باشد.
موضع رسمی دولت آمریكا با احتیاط ولی تند بوده است. گوردون جاندرو سخنگوی رئیس شورای امنیت ملی آمریكا گفت: آمریكا معتقد است كه توسعه و آزمایش چنین تسلیحاتی مغایر با روح همكاری بین دو كشور در رابطه با استفاده غیرنظامی از فضا است... ما و سایر كشورها نگرانی خود را از این اقدام چین ابراز كرده ایم.
این تاحدی غیرعادی است چراكه سیاست دولت بوش استفاده یك طرفه از فضا است. آخرین سیاست ملی فضا در آمریكا از استفاده بدون چون چرای آمریكا از فضا حمایت میكند در حالی كه سیاست قبلی از استفاده همه كشورها حمایت می كرد. این سیاست جدید بیاعتمادی عمیقی در بین موسسات بینالمللی نسبت به همكاری بینالمللی در زمینههای فضایی ایجاد میكند.
چین سعی كرده تا به عنوان یك قدرت فضایی توسط آمریكا شناخته شود. تلاش برای عضویت در ایستگاههای فضایی بینالمللی داشته و اخیرا از رئیس ناسا برای ایجاد همكاریهای دوجانبه دعوت كرد و میزبان او در چین بود.
در حالی كه تلاشهای چین برای رقابت در فضا با آمریكا در زمینههای غیرنظامی میتواند مثبت باشد، رقابت نظامی آثار منفی به بار میآورد.
آمریكا فضای همكاری را با قدرتهایی دیگر در زمینه فضا به سرعت از دست می دهد، از حركت چین باید بصورت دسته جمعی انتقاد شود ولی نباید طرد شود.
شكست سیاست دولت بوش در گفت و گو با كره شمالی خطرات بیاهمیتی به مخالفان احتمالی را نشان میدهد. در عوض آمریكا و جامعه بینالملل باید نهایتا برای این مذاكرات مشكل و اقداماتی كه در فضا قابل قبول هستند و از همه مهمتر اقداماتی كه غیرقابل قبول هستند، وقت بگذارد.
این هفتهنامه دفاعی آمریكا تصریح دارد: اگر برای این رفع این مشكلات وقت گذاشته نشود، فضا به غرب وحشی در زمان وسترنها تبدیل میشود و موقعیت همگان در فضا به خطر میافتد.
[url=http://www.avia.ir/Default.asp?@=4194&T=واكنش%20هفتهنامه%20نظامی%20آمریكایی%20به%20آزمایش%20موشك%20ضد%20ماهوارهای%20چین]منبع[/url]
هفتهنامه آمریكایی بازنگری امنیتی در تازهترین شماره خود نوشته است كه آزمایش موشك ضد ماهوارهای چین غیرمسوولانه و تحریك آمیز بود.
این هفته نامه روز چهارشنبه نوشت: ۱۱ژانویه سال ۲۰۰۷ساعت ۵:۲۸به وقت محلی در شرق آمریكا یك موشك چین با برد متوسط به یك ماهواره هواشناسی قدیمی اصابت كرد. در این آزمایش ماهواره تخریب شده و چین مسابقه تسلیحاتی فضایی را كه آمریكا رسما ۲۰سال قبل متوقف كرده بود، به جریان انداخت.
هفته نامه بازنگری امنیتی آمریكا مینویسد:از آنجایی كه آمریكا كاملا به پیشرفتهای فضایی خود متكی است و اگر فضا تسلیحاتی شود داراییهای زیادی را از دست میدهد، این حركت از اهمیت زیادی برخوردار است.
ماهواره هواشناسی چین سال ۱۹۹۹به فضا پرتاب شد و به اواخر عمر خود میرسید ولی میتوانست از طریق الكترونیكی به كار ادامه دهد. چین از این توانایی استفاده كرد و با رادار آن را هدف قرار داد. البته هدف قرار دادن شیء متحرك كه با سرعت ۳۰هزار كیلومتر در ساعت میچرخد، نیاز به دقت فوق العاده دارد.
ماهواره FY-1Cتوسط شبكههای كنترل فضایی مختلف دیده شد و از نظرها ناپدید گشت و روز ۱۲ژانویه توده ابر جای آن را گرفت. صدها هزار تكه آن می تواند در نهایت یكی از ۱۲۵ماهواره دیگر نزدیك محلی را كه این ماهواره هدف قرار گرفت ، تخریب كند.
اقدام چین غیر مسئولانه است و باید به شكل جمعی محكوم شود. ایجاد قطعات معلق در فضا رفتار غیرقابل قبول در فضا است.
معلوم نیست كه چین با این اقدام و آزمایش تحریك آمیز چه هدفی را دنبال میكند. چین خود یكی از كشورهایی بوده كه از معاهدهای كه تسلیحاتی كردن فضا را منع میكند، حمایت میكرد.
چین بااین آزمایش قسمت عمده اعتبار بینالمللی خود را از دست میدهد.
برخی از ناظران میگویند كه آزمایش ضد ماهوارهای اخیر حركت راهبردی چین برای تحت فشار گذاشتن آمریكا است تا چنین معاهدهای را امضا كند.
دلیل مخالفت آمریكا تاكنون عدم وجود برنامه تسلیحات فضایی بصورت رسمی بوده و نیازی به این معاهده احساس نمیكرده است. از این موضع آمریكا در واشنگتن نیز انتفاد شده است.
احتمال دیگر این است كه چین سلاح ضد ماهوارهای میخواسته و تاكنون موضع دیپلماتیك اتخاذ شده را به عنوان یك پوشش برای اهداف واقعی خود یعنی چالش با آمریكا در فضا استفاده كرده است.
بسیاری از سیاستمداران و افراد نظامی آمریكا معتقدند كه چین خطر جدید است و آمریكا باید آماده درگیری نظامی در اقیانوس آرام باشد.
موضع رسمی دولت آمریكا با احتیاط ولی تند بوده است. گوردون جاندرو سخنگوی رئیس شورای امنیت ملی آمریكا گفت: آمریكا معتقد است كه توسعه و آزمایش چنین تسلیحاتی مغایر با روح همكاری بین دو كشور در رابطه با استفاده غیرنظامی از فضا است... ما و سایر كشورها نگرانی خود را از این اقدام چین ابراز كرده ایم.
این تاحدی غیرعادی است چراكه سیاست دولت بوش استفاده یك طرفه از فضا است. آخرین سیاست ملی فضا در آمریكا از استفاده بدون چون چرای آمریكا از فضا حمایت میكند در حالی كه سیاست قبلی از استفاده همه كشورها حمایت می كرد. این سیاست جدید بیاعتمادی عمیقی در بین موسسات بینالمللی نسبت به همكاری بینالمللی در زمینههای فضایی ایجاد میكند.
چین سعی كرده تا به عنوان یك قدرت فضایی توسط آمریكا شناخته شود. تلاش برای عضویت در ایستگاههای فضایی بینالمللی داشته و اخیرا از رئیس ناسا برای ایجاد همكاریهای دوجانبه دعوت كرد و میزبان او در چین بود.
در حالی كه تلاشهای چین برای رقابت در فضا با آمریكا در زمینههای غیرنظامی میتواند مثبت باشد، رقابت نظامی آثار منفی به بار میآورد.
آمریكا فضای همكاری را با قدرتهایی دیگر در زمینه فضا به سرعت از دست می دهد، از حركت چین باید بصورت دسته جمعی انتقاد شود ولی نباید طرد شود.
شكست سیاست دولت بوش در گفت و گو با كره شمالی خطرات بیاهمیتی به مخالفان احتمالی را نشان میدهد. در عوض آمریكا و جامعه بینالملل باید نهایتا برای این مذاكرات مشكل و اقداماتی كه در فضا قابل قبول هستند و از همه مهمتر اقداماتی كه غیرقابل قبول هستند، وقت بگذارد.
این هفتهنامه دفاعی آمریكا تصریح دارد: اگر برای این رفع این مشكلات وقت گذاشته نشود، فضا به غرب وحشی در زمان وسترنها تبدیل میشود و موقعیت همگان در فضا به خطر میافتد.
[url=http://www.avia.ir/Default.asp?@=4194&T=واكنش%20هفتهنامه%20نظامی%20آمریكایی%20به%20آزمایش%20موشك%20ضد%20ماهوارهای%20چین]منبع[/url]