Core 2 Duo و پلت‌فرم سانتا روزا

[DANG3R]

پردازنده‌ي جديد امروز، پلت‌فرم جديد سال 2007

اولين نسخه‌ي Core 2 Duo، با پلت‌فرم Napa که از پردازنده‌های Core Duo استفاده مي‌کند، کاملاً سازگار است. به عبارت ديگر، سوكت مورد استفاده در پردازنده‌هاي Core Duo سوكت M است و پردازنده‌هاي Core 2 Duo امروزی نيز مبتنی بر همين سوكت هستند. برخي از پردازنده‌هاي Core 2 Duo كه در سال آينده توليد مي‌شوند، نسبت به Core Duo امروزي گذرگاه سريع‌تری دارند (800 مگاهرتز) که اين موضوع سبب افزايش توان مصرفي و کاهش طول عمر باتری مي‌‌شود. در کل، گذرگاه سريع‌تر نياز به چيپ‌ست جديد خواهد داشت ولی اينتل در مورد پردازنده‌ي Core 2 Duo تا به حال چيپ‌ست جديدی معرفی نکرده است.

چيپ‌ست جديد پردازنده‌ي Core 2 Duo بخشی از پلت‌فرم سانتاروزا (Santa Rosa) شرکت اينتل است که در اوايل سال 2007 معرفی خواهد شد. پلت‌فرم سانتاروزا شامل چيپ‌ست 965 موبايل، چيپ‌ست پل جنوبي ICH8 M و شبکه‌ي بی‌سيم جديد با پشتيبانی از استاندارد 802.11n است. چيپ‌ست 965 موبايل به‌طور رسمی از گذرگاه 800 مگاهرتز پشتيبانی مي‌کند، بنابراين پردازنده‌های Core 2 Duo آينده که فرکانس گذرگاه 800 مگاهرتز دارند، توسط اين چيپ‌ست پشتيبانی مي‌شوند. پلت‌فرم سانتاروزا از سوکت جديدی با نام سوکت P برای پردازنده‌های Core 2 Duo استفاده خواهد کرد.

اين پلت‌فرم علاوه بر بهره‌مندي از چيپ‌ست 965 موبايل، پردازنده‌ي Core 2 Duo، كارت شبكه‌ي بي‌سيم 802.11n و چيپ‌ست پل جنوبي ICH8 M، از هسته‌ي گرافيك مجتمع قوي‌تر، فن‌آوري «رابسون» (Robson) و چندين برتري ديگر نسبت به پلت‌فرم سنترينو Duo نيز برخوردار است. اگرچه در پلت‌فرم آينده سرعت گذرگاه به 800 مگاهرتز افزايش پيدا كرده است، ولي اين مقدار به‌طور ديناميك تغيير خواهد كرد كه اين امر باعث كاهش مصرف توان مي‌شود. فركانس بالاتر هميشه موجب مصرف توان بيش‌تر مي‌شود ولي در گذرگاه ديناميكي، زماني‌كه گذرگاه به 800 مگاهرتز فركانس نياز ندارد، اين مقدار كاهش مي‌يابد و بنابراين توان كم‌تري مصرف مي‌شود.

همان‌طور كه مي‌دانيد، در پلت‌فرم‌هاي قبلي براي زمان بيكاري پردازنده وضعيت‌هاي مختلفي وجود داشت كه اين وضعيت‌ها موجب كاهش توان مصرفي مي‌شدند. در پلت‌فرم آينده، ويژگي جديدي براي زماني كه پردازنده در بيكارترين وضعيت خودش قرار دارد اضافه شده است. اين وضعيت، خواب عميق‌تر پيشرفته (Enhanced Deeper Sleep)نام دارد و توان مصرفي را به ميزان قابل توجهي كاهش مي‌دهد. در اين وضعيت همه‌ي اطلاعاتِ درون كاشه، به حافظه‌ي سيستم كپي شده و براي آن‌كه طول عمر باتري افزايش يابد، كاشه خاموش مي‌شود. در پردازنده‌هاي Core 2 Duo رايج مبتني بر پلت‌فرم سنترينو Duo، اگر كنترلر حافظه از حافظه‌ي سيستم درخواستي داشته باشد، پردازنده‌ي سيستم روشن مي‌ماند تا از اطلاعات درون كاشه حتا اگر خالي باشد، مراقبت كند.

اينتل در اين پلت‌فرم فن‌آوريDisplay Power Saving (صرفه‌جويي در مصرف توان صفحه‌نمايش) را براي ذخيره‌سازي توان بهبود بخشيده است. وقتي تصويري روي صفحه‌‌نمايش نشان داده نمي‌شود، صفحه‌نمايش به وضعيت «Interlaced» مي‌رود. در اين وضعيت فقط نيمي از خطوط عمودي نمايش داده مي‌شوند. اينتل با اين توسعه قصد دارد حدود 2/0 وات در مصرف توان صرفه‌جويي كند. البته در نمايشگرهايي كه از وضوح تصوير بيش‌تر و صفحه‌نمايش بزرگ‌تري برخوردارند، اين ميزان ممكن است به 4/0 وات نيز برسد.

اينتل در اين پلت‌فرم جديد از كارت شبكه‌ي 802.11n استفاده خواهد كرد. در اين پلت‌فرم پشتيباني از WiMAX اجباري است، در حالي ‌كه در پلت‌فرم سنترينو Duo اين امر اصلاً اجباري نبود. اينتل در سال 2008 كارت شبكه‌ا‌ي معرفي خواهد كرد كه اين ويژگي را به شكل مجتمع دارد ولي تا قبل از آن، سازندگان براي آن‌كه بتوانند نوت‌بوكي مبتني بر پلت‌فرم سانتاروزا توليد كنند، بايد از كارتي مجزا براي اين ويژگي استفاده كنند.



فن‌آوري رابسون

فن‌آوري رابسون (Robson Technology) يكي ديگر از پيشرفت‌هاي پلت‌فرم سانتاروزا است. قبل از آن‌كه به اين فن‌آوري بپردازيم، اجازه دهيد به اين سؤال پاسخ دهيم كه چرا اينتل اين فن‌آوري را به وجود آورده است؟ اگر به نحوه‌ي دسترسي به اطلاعات سخت‌ديسك توجه كنيد، متوجه خواهيد شد كه بيش‌ترين زمان تلف شده براي دسترسي به اطلاعات سخت‌ديسك مربوط به حركت قسمت‌هاي مكانيكي آن است.

هم‌چنين فركانس گذرگاه پردازنده از فركانس گذرگاه سخت‌ديسك سريع‌تر است و اين موضوع باعث مي‌شود گذرگاه سخت‌ديسك به عنوان يك گلوگاه عمل كند. بنابراين زماني كه پردازنده نياز به خواندن اطلاعات از روي سخت‌ديسك دارد، بايد مدتي منتظر بماند. اين موضوع در 10 سال گذشته بدتر نيز شده است، زيرا كارآيي پردازنده‌ها تا 30 برابر افزايش يافته اما كارآيي سخت‌ديسك‌‌ها فقط 3/1 برابر افزايش پيدا كرده است.

در واقع فن‌آوري رابسون قصد دارد اين مشكل را برطرف كند. در اين فن‌آوري، يك حافظه‌ي فلش بين پردازنده و سخت‌ديسك قرار مي‌گيرد و پردازنده به جاي دسترسي به گذرگاه كند سخت‌ديسك، به اين حافظه دسترسي مي‌يابد. در تصوير شماره‌ي «»، بارگذاري برنامه‌ي فتوشاپ نمايش داده شده است. در اين بررسي از يك حافظه‌ي فلش 1 گيگابايتي استفاده شده است كه نرخ انتقال اطلاعات سخت‌ديسك را به 463 درصد افزايش مي‌دهد. تأخير زماني نيز در اين بررسي از 5/24 ثانيه به 4/12 ثانيه كاهش يافته است.

بهينه‌سازي زمان دسترسي تنها توسعه‌ي اين فن‌آوري نيست. وقتي تعداد دفعات دسترسي به سخت‌ديسك كاهش پيدا كند، سخت‌ديسك نيز توان كم‌تري مصرف خواهد كرد و هم‌چنين حرارت توليد شده نيز كم‌تر خواهد شد.

با بهره‌مندي از فن‌آوري رابسون، سرعت راه‌اندازي نوت‌بوك از وضعيت «خواب زمستاني» (Hibernate) افزايش پيدا مي‌كند. وقتي نوت‌بوك را در وضعيت «خواب زمستاني» قرار مي‌دهيد، سيستم محتويات حافظه را روي سخت‌ديسك ذخيره مي‌كند و هنگام راه‌اندازي از وضعيت خواب زمستاني، بايد اين اطلاعات به حافظه‌ي سيستم منتقل شوند. حال با بهره‌گيري از فن‌آوري رابسون، اين اطلاعات سريع‌تر به حافظه‌ي سيستم منتقل شده و در نتيجه سرعت راه‌اندازي نوت‌بوك افزايش مي‌يابد.

در كل، اگر حجم اطلاعاتي كه قرار است روي حافظه‌ي فلش برخوردار از فن‌آوري رابسون ذخيره شوند از ظرفيت حافظه بيش‌تر باشد، باقي‌مانده‌ي اطلاعات روي سخت‌ديسك ذخيره خواهد شد. در اين مواقع تفاوت در زمان راه‌اندازي نوت‌بوك را به وضوح مشاهده خواهيد كرد.