چگونه عكس‌های بهتری بگيريم؟

[DANG3R]

اگر دوربين عکاسی از ذکاوت مغز انسان برخوردار بود، برای گرفتن عكس‌های خوب، کافی بود دوربين را به طرف موضوع مورد نظرمان گرفته و دکمه را فشار دهيم. اما چنين نيست.
وقتی سوژه‌اي نظر ما را جلب مي‌کند، مغز ما، از ميان ازدحام چيزهايی که در اطراف آن قرار دارند، به‌طور خاص، به آن سوژه توجه مي‌کند. قابليت انطباق ديد انسان با نورهای مختلف هم از جمله برتري‌های ديگر چشم انسان بر دوربين عکاسی است.
برای اين‌كه عکسی که مي‌گيريم نيز همين رابطه را با بيننده برقرار کند، بايد نکات ظريفی را در نظر داشته باشيم.

[External Link Removed for Guests]
عکاسی مانند هر وسيله بيانی ديگری، زبان خاص خودش را دارد. آموختن اين زبان به ما کمک مي‌کند تا از طريق عكس‌هايی که مي‌گيريم، فکرها و جهان اطراف‌مان را بيان کنيم.
در نظر گرفتن نکات زير مي‌تواند به ما کمک کند تا عكس‌های بهتر و گوياتری بگيريم.

[External Link Removed for Guests]
- نور، مهم ترين عامل در عکاسی
کلمه‌ي فتوگرافی در زبان انگليسی يعنی «نگاشتن با نور». نور مناسب مي‌تواند به عکس ما جان ببخشد و بالعکس... .
با اين وجود، نور مستقيم سايه روشن‌های تند و ناخوشايندی در عکس ايجاد مي‌کند. برای گرفتن عکس، نور غيرمستقيم بهتر است و رنگ‌ها را نيز زنده‌تر مي‌کند.
روزهايی که ابر نازکی تندی نور خورشيد را در آسمان مي‌گيرد، صبح‌های زود و عصرها بهترين اوقات برای عکاسی هستند. يادمان باشد که نور بايد بر سوژه‌ي عکس ما بتابد و نه بر دوربين.


[External Link Removed for Guests]
- سوژه‌ي جالب
انتخاب موضوع يا سوژه‌ي جالب قدم اول است. پيش از گرفتن عکس از خود بپرسيم چه چيزی ما را به موضوع مورد نظرمان جلب کرده و سعی کنيم آن را به روشنی در عکسی که مي‌گيريم نشان دهيم.
هم‌چنين، به يک عکس اکتفا نکرده، زوايای متفاوتی را برای نشان دادن موضوع مورد نظرمان تجربه کنيم. اين کار به ما فرصت بهتری برای انتخاب بهترين عکس خواهد داد.

[External Link Removed for Guests]
در عکس بالا، فرم و رنگ دسته‌های تره فرنگی در ميان انبوه سبزيجات حاضر در بازار مورد توجه عکاس بوده است. هر چند عکس اول موضوع را ارايه کرده اما عکس دوم (زير) در بيان منظور عکاس تواناتر است و به دليل عمودی بودن سوژه، تصوير کامل‌تری را عرضه مي‌کند.

[External Link Removed for Guests]
٣- دو قدم به جلو

همه‌ي دوربين‌ها قابليت زوم کردن (طويل‌تر شدن عدسی دوربين) را ندارند و اين کار، حتا وقتی امکانش باشد، از عمق ميدان عکس مي‌کاهد و بخش کوچ‌کتری از آن واضح به نظر مي‌آيد.
برای حذف آن‌چه حضورش در عکس لازم نيست، بهترين راه نزديک شدن به موضوع است. اين کار از شلوغی عکس کم کرده و تأکيد بيش‌تری بر آن‌چه مورد نظر عکاس است مي‌گذارد.
پيش از فشردن دکمه‌ي دوربين، چند قدم به موضوع عکس نزديک شويد و دوباره از دريچه‌ي دوربين به آن نگاه کنيد. اگر آن‌چه مورد نظر شماست، بخش عمده‌ي عکس را پر نکرده، باز هم جلوتر بايد رفت.
در عکس زير، انعکاس آسمان در آب و شکل برگ‌هايی که سطح آن را پوشانده‌اند توجه عکاس را به خود جلب کرده است. برای تأکيد بر اين نکته بايد چيزهای زيادی از عکس حذف مي‌شده‌اند. اين کار با نزديک شدن عکاس به موضوع عملی شده است.

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
٤- کادر عکس

اين انتخاب که چه چيزهايی را در عکس جا دهيم و چه چيزهايی را حذف کنيم يکی از مهم‌ترين عوامل در موفقيت عکس ماست.
پنجره‌ي مستطيل شکل دوربين که از آن به جهان نگاه مي‌کنيم، کادر عکس ما را تشکيل مي‌دهد. پيش از گرفتن عکس، با نگاهی به آن‌چه در اين کادر قرار گرفته، مي‌توانيم آن‌چه را برای بيان عکس لازم است حفظ و آن‌چه را اضافی است حذف کنيم.
حرکت دادن دوربين، تغيير فاصله‌ي ما با سوژه‌ي عکس و تغيير جای سوژه در صورت امکان، محتوای اين کادر را تغيير مي‌دهد.

[External Link Removed for Guests]

٥- زمينه‌ي پشت عکس

زمينه‌ي شلوغ پشت عکس را در زبان عکاسی مي‌شود به هياهويی تشبيه کرد که مانع رسيدن صدای ما به گوش مخاطب مي‌شود.

تغيير جای دوربين مي‌تواند اين پس‌زمينه را تغيير دهد. آرام بودن اين پس‌زمينه به بيننده فرصت مي‌دهد با تمرکز بيش‌تری به موضوع عکس نگاه کند.
6
- کمپوزيسيون يا هم‌چينی

آن‌چه از پنجره‌ي دوربين مي‌بينيم عکس نهايی ما را تشکيل مي‌دهد. آيا اجزای عکس ما با دقت کنار هم چيده شده‌اند؟
کمپوزيسيون يا هم‌چينی در عکس را مي‌توانيم به دستور زبان تشبيه کنيم. اگر کلمات ما با نظم در کنار هم قرار بگيرند، بيان ما روشن و مفهوم خواهد بود.
رابطه‌ي بين اجزای عکس، کمپوزيسيون عکس را مي‌سازد. اين رابطه بايد چنان باشد که منظور ما را از گرفتن عکس به روشنی بيان کند.
مرکز عکس هميشه بهترين محل برای قرار دادن موضوع نيست. با حرکت دادن دوربين مي‌توانيم بهترين کمپوزيسيون را کشف کنيم.

[External Link Removed for Guests]
٧- وضوح در عکس

آن‌چه در يک عکس واضح يا فوکوس باشد، نگاه بيننده را به خود مي‌کشد. عکاس با واضح نشان دادن عناصر عکس به بيننده مي‌گويد «اين‌جا را نگاه کنيد».

[External Link Removed for Guests]

در بيش‌تر دوربين‌های عکاسی ديجيتال که همه چيز به‌طور خودكار انجام مي‌شود، نقطه‌ي وضوح در مرکز تصوير قرار گرفته و اگر موضوع مورد نظر شما در گوشه‌ي عکس قرار بگيرد از وضوح کم‌تری برخوردار خواهد بود.
برای حل اين مشکل، مي‌توانيد:
- با قرار دادن سوژه در وسط کادر، دکمه‌ي گرفتن عکس را تا نيمه فشار دهيد و نگه داريد.
- با اين عمل سوژه‌ي شما واضح شده، مي‌توانيد آن را هر کجای کادر که بخواهيد قرار دهيد.
- حالا دکمه را که در نيمه راه نگه داشته‌ايد تا انتها فشار داده، عکس را بگيريد.
اين قاعده شامل همه عكس‌ها نمي‌شود، گاهی مبهم بودن به بيان موضوع عکس کمک مي‌کند.

[External Link Removed for Guests]
- عمق عکس

آن‌چه در عکس ما به وضوح ديده مي‌شود عمق عکس را تشکيل مي‌دهد. اين عمق به ما امکان مي‌دهد تا بخش‌هايی از جهان اطراف‌مان را، که از سه بعد برخوردار است، در يک عکس، که تنها دو بعد دارد، نشان دهيم.
نور از عوامل اصلی ايجاد عمق در عکس است. در نور زياد، دريچه‌ي ورودی دوربين مانند چشم گربه در روز تنگ مي‌شود. اين شرايط وضوح بيش‌تری در عکس ايجاد مي‌کند.
چيدن اجزای عکس به صورتی که بعضی نزديک‌تر به دوربين و بعضی دورتر باشند نيز به عکس ما عمق بيش‌تری مي‌دهد. عدسي‌های بلند (زوم) از عمق عکس مي‌کاهند و عدسي‌های کوتاه با ميدان ديد وسيع تر (وايد انگل) به آن مي‌افزايند.

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
از کارتيه برسون، يکی از بهترين عکاسان جهان، نقل شده که گفته است: «عکاسی يعنی طوری به جهان نگاه کنيم که گويی اولين بار است آن را مي‌بينيم.»