«موشک روسی، نیروی نظامی ایران را افزایش نمی دهد»
يک کارشناس مرکز اطلاعاتی جينز در مورد قدرت موشک های روسی فروخته شده به ايران، به رادیو فردا می گويد اين موشک ها برای دفاع هوايی است.
فروش موشکهای TOR-M۱ از سوی روسيه به ايران مورد انتقاد ايالات متحده آمريکا قرار گرفته است. تام کيسی سخنگوی وزارت خارجه آمريکا گفت: «فروش چنين تسليحاتی به کشوری که از تروريسم دفاع می کند جايز نيست».
داگ ريچارد سون Doug Richardson کارشناس موشک در مرکز اطلاعاتی جينز Jane’s Intelligence در مورد قدرت و ساخت اين موشک ها به راديو فردا می گويد: «موشکهای تور برای دفاع هوايی است و از زمين به هوا پرتاب می شود.»
او می افزايد: «اين موشک ها دو نوع هستند. يکی نوعی که بايد به طور دايم در يک محل مستقر باشد که برد بسيار زيادی دارد و مسافت زيادی را در هوا طی می کند. از اين نوع بيشتر برای دفاع از شهرها يا پايگاه های بزرگ هوايی استفاده می شود.»
داگ ريچارد سون می گوید حتی اگر آن طور که گفته می شود روسيه بر اساس قرارداد سال ۲۰۰۵ با ايران ۲۹ فروند از اين موشک ها را نيز به ايران فروخته باشد، اين مقدار تاثير چندانی در افزايش نيروی نظامی ايران نخواهد داشتاما نوع ديگر موشک های تور يعنی آنها که روسيه به ايران فروخته، به گفته آقای ريچارسون، بسيار کوچک تر است و روی خودرويی که شکل تانک يا کاميون پشت باز است نصب می شود.
اين نوع را می توان به سرعت نقل مکان داد و به سرعت پرتاب کرد. اما برد اين موشک ها به مراتب کوتاه تر است و فقط می تواند هدفی را با فاصله حداکثر ۵ الی ۶ کيلومتر مورد اصابت قرار دهد.
او می افزايد: «از اين موشک ها برای حمايت از منطقه ای بسيار کوچک استفاده می شود. مثلا آنها را در کنار تانک قرار می دهند تا به عنوان مثال از سپاه يا لشکری که در حال حرکت است حمايت کند.»
اين موشک ها می توانند هليکوپتر و هواپيماهايی را که نسبتا پايين پرواز می کنند هدف قرار دهند. اما چون نمی توانند برد بالايی داشته باشند و حداکثر ۵ هزار فوت در هوا حرکت می کنند، نمی توانند مثلا بمب افکن هايی را که در سطح بالا پرواز می کنند و يا دور از محل موشک هستند هدف قرار دهند.
داگ ريچارد سون معتقد است حتی اگر آن طور که گفته می شود روسيه بر اساس قرارداد سال ۲۰۰۵ با ايران ۲۹ فروند از اين موشک ها را نيز به ايران فروخته باشد، اين مقدار تاثير چندانی در افزايش نيروی نظامی ايران نخواهد داشت.
او به راديو فردا می گويد: «هر خودروی حامل موشک های تور فقط هشت موشک دارد که در دو بسته چهارتايی قرار گرفته. بنابر اين اگر دو خودرو هم در کنار هم گذاشته شود فقط می توان ۱۶ موشک از آن شليک کرد و نيروی دشمن می تواند به راحتی کاری کند که اين موشک ها پشت هم شليک شده تمام شوند.»
از آنجا که گفته می شود «ايران از تروريسم حمايت می کند» در مورد خطر انتقال اين موشک ها به متحدان ايران داگ ريچاردسون می گويد: «ايران می تواند به راحتی اين موشک ها را به يکی از ارتش های متحدش بدهد. اما انتقال آن ها به نيروهای چريکی مانند حزب الله لبنان يا فلسطين دشوار است چون نمی توان آنها را بدون جلب توجه حرکت داد.»
او می گويد: «اينها سلاح های زيرزمينی نيستند که مبارزان حزب الله بتوانند مخفيانه آنها را حمل و نقل کنند.»
در مورد استفاده از آنها در خليج فارس و تنگه هرمز نيز آقای ريچاردسون می گويد چون برد اين موشک ها ۵ الی ۶ کيلومتر بيشتر نيست، استفاده چندانی در خليج فارس نخواهند داشت.
www .radiofarda.com/Article/2007/01/18/o1-expert_on_russians_misiles_sold-to_iran.html
خيلي مصاحبه ي سطح بالايي بود. نه ؟
و نتيجه را به زودي بصورت يک مقاله (مثل بخش اول مدرن سازي نيروي هوايي) ارائه خواهم کرد ما هم اکنون بايد از درگيري در فاصله متوسط با آمريکائيها به شدت پرهيز کنيم! 
در عوض بايد اکثر توان خود را بر روي درگيري يک، از فاصله دور و دو، از فاصله نزديک بکنيم که در اين دو حالت برتري تکنولوژيکي و کمي دشمن تقريبا بي اثر خواهد شد.