بازيگران بي‌تجربه‌ بيشتر از فيلمنامه‌نويسان باتجربه منزلت يافته‌اند

[Leila]

خبرگزاري فارس: عبدالله اسفندياري، عضو كانون فيلمنامه نويسان، گفت: امروز بازيگران جوان و بي‌تجربه و تازه به دوران رسيده‌اي كه حتي در حرف‌زدن هم مشكل دارند، منزلت بيشتري نسبت به فيلمنامه‌نويسان باتجربه دارند .


وي در گفت‌وگو با خبرنگار سينمايي فارس افزود: با اين شرايط واضح است كه افراد فاضل به جايي مي‌روند كه قدرشان را بيشتر بدانند و خود را درگير كار بيهوده‌اي به نام فيلم‌نامه‌نويسي نمي‌كنند.
اسفندياري در مورد ضعف فيلمنامه‌ها در جشنواره بيست و پنجم فيلم فجر، گفت: يكي از مهم‌ترين وجوه ضعيف‌بودن فيلم‌هاي ايراني، همچنان ضعف فيلمنامه است و بي‌توجهي به عنصر فيلمنامه،‌ موجب توليد فيلم‌هاي مبتذلي مي‌شود كه گاه از پشتوانه ايدئولوژيك و دولتي هم برخوردارند.
وي افزود: امروز هر كسي با اطلاعات نسبي و محدودي كه دارد، فيلمنامه‌نويسي مي‌كند در حالي كه فيلمنامه‌نويس بايد اطلاعات جامع و كاملي در موارد مختلف داشته باشد و به ادبيات و فلسفه مسلط باشد.
اين فيلمنامه‌نويس در ادامه گفت: عدم توجه به عنصر تحقيق در فيلمنامه و بي‌توجهي به منزلت فيلمنامه نويس به عنوان عنصري فرهنگي، از ديگر دلايل ضعف فيلمنامه نويسي است. بعضي اوقات كارگرداناني نيز هستند كه با دخل و تصرف‌هاي دور از عقل و منطق در فيلمنامه و انجام تغييرات جزئي، ادعاي فيلمنامه نويسي مي‌كنند كه اينگونه مسائل باعث از بين رفتن امنيت شغلي فيلمنامه‌نويسان مي‌شود.
وي افزود:‌ علت ضعف فيلمنامه در سينماي امروز ما، يك علت تك مجهولي نيست بلكه چندين علت دارد كه ساده‌ترين آن‌ها، عدم تامين مادي است به شكلي كه براي افراد اهل فكر جذاب باشد.
اين فيلمنامه‌نويس تصريح كرد: امروز بازيگران جوان و بي‌تجربه و تازه به دوران رسيده‌اي كه حتي در حرف‌زدن هم مشكل دارند، منزلت بيشتري نسبت به فيلمنامه‌نويسان باتجربه دارند و واضح است كه افراد فاضل به جايي مي‌روند كه قدرشان را بيشتر بدانند و خود را درگير افتضاحي به نام فيلم‌نامه‌نويسي نمي‌كنند.
اسفندياري همچنين گفت: با اين وضعيت و عدم تامين مالي، معدود فيلمنامه‌‌نويسان مجرب ما هم ديگر انگيزه‌اي براي انجام كارهاي درخشان پيدا نمي‌كنند و اين به ضرر كليت سينماي ايران است.
عبدالله اسفندياري در مورد سيمرغ بهترين فيلمنامه اقتباسي و عدم اهداي آن در جشنواره امسال، گفت: اگر يك فيلمنامه اقتباسي وجود داشته باشد و به آن توجه شود، اين امر مسلما خوب است اما در اندازه‌هاي فعلي سينماي ايران، نبود فيلمنامه اقتباسي، ضعف محسوب نمي‌شود چون ممكن است يك فيلمنامه تاليفي حتي از اثري اقتباسي هم قوي‌تر باشد.
وي در مورد اقتباس ادبي در سينماي ايران و عدم توجه جدي به آن گفت: نمي‌توان گفت كه ادبيات و سينماي ايران با هم بيگانه‌اند.اتفاقا در چندسال اخير نمونه‌هاي موفقي هم در سينماي ايران داشته‌ايم كه متاسفانه به دليل كمبود توانايي در تحليل‌ ادبي، در مطبوعات و رسانه‌هاي هنري روي آن بحثي انجام نشده است.
اسفندياري همچنين افزود: آثار ادبيات كلاسيك ما، چون درياي كرانه ناپديد، پربار است ولي در آثار دراماتيك جديد، از نظر ادبي ضعف‌هايي داريم و بعضي آثار هم كه قوي هستند، به دلايل اجتماعي و فرهنگي قابل اقتباس نيستند.
اسفندياري در پايان گفت: حمايت از نويسندگان مستعد و جوان و پرهيز از ابتذال موجب مي‌شود آثار خوبي خلق شود كه البته اين امر بستگي به سياست‌هاي دولتي در اين زمينه دارد.