براي کساني که شخصيت چارلي چاپلين را دوست دارند

[ALIAGHAKHAN]

نامه چارلي چاپلين به دخترش
-------------------------------------------------
دخترم جرالدين , از تو دورم . ولي يك لحظه , تصوير تو از ديدگانم دور نمي شود . تو كجايي ؟ در پاريس , روي صحنه تتاتر پر شكوه " شانزليزه " ... ؟ اين را مي دانم و چنان است گويي در اين سكوت شبانگاهي , آهنگ قدمهايت را مي شنوم . شنيده ام , نقش تو در اين نمايش پرشكوه , نقش دختري زيباي حاكمي است كه اسير خان تاتار , شده است .

جرالدين , در نقش ستاره باش و بدرخش , اما اگر فرياد تحسين آميز تماشاگران و عطر مستي آور گلهايي كه برايت فرستاده اند , به تو فرصت هوشياري داد , بنشين و نامه ام را بخوان .

من , پدر تو هستم . امروز نوبت توست كه صداي كف زدنهاي تماشاگران , گاهي تو را به آسمانها ببرد . به آسمانها برو , ولي گاهي هم به روي زمين بيا و زندگي مردم را تماشا كن ؛ زندگي مردم را تماشا كن ؛ زندگي آنان كه با شكم گرسنه و در حالي كه پاهايشان از بينوايي مي لرزد و هنرنمايي مي كنند . من خود يكي از ايشان بوده ام .

جرالدين , دخترم , تو مرا درست نمي شناسي , در آن شبهاي بس دور , با تو قصه ها گفتم ؛ آن هم داستاني شنيدني است .

داستان آن دلقك گرسنه كه در پست ترين صحنه هاي لندن , آواز مي خواند و صدقه مي گيرد , داستان من است . من طعم گرسنگي را چشيده ام . من درد نا بساماني را كشيده ام و از اينها بالاتر من, رنج حقارت آن دلقك دوره گرد را كه اقيانوسي از غرور در دلش موج مي زند و سكه صدقه آن رهگذر , غرورش را خرد نمي كند . با اين همه , زنده ام و از زندگان , پيش از آنكه بميرند , حرفي نبايد زد . به دنبال نام تو , نان من است :"چاپلين "

جرالدين , دخترم , دنيايي كه تو در آن زندگي مي كني , دنياي هنر پيشگي و موسيقي است . نيمه شب , آن هنگام كه از سالن پرشكوه " شانزليزه " بيرون مي آيي , آن ستايشگران ثروتمند را فراموش كن . حال آن راننده تاكسي كه تو را به منزل مي رساند , بپرس . حال زنش را بپرس و اگر آبستن بود و پولي براي خريدن لباس بچه نداشت , مبلغي پنهاني در جيبش بگذار . به نماينده خود در پاريس دستور داده ام , فقط وجه اين نوع خرجهاي تو را بي چون و چرا , بپردازد . اما براي خرجهاي ديگرت بايد صورت حساب آن را بفرستي .

دخترم , جرالدين , گاه و بيگاه با مترو و اتوبوس شهر را بگرد و مردم را نگاه كن . زنان بيوه كودكان يتيم را بشناس و دست كم , روزي يك بار بگو : من هم از آنان هستم . تو واقعاً يكي از آنان هستي , نه بيشتر .

هنر قبل از آنكه دو بال به انسان بدهد , اغلب دو پاي او را مي شكند . وقتي به مرحله اي رسيدي كه خود را برتر از تماشاگران خويش بداني , همان لحظه تئاتر را ترك كن و با تاكسي خود را به حومه پاريس برسان . من آنجا را به خوب مي شناسم . آنجا بازيگران همانند خويش را خواهي ديد كه قرنها پيش , زيباتر از تو و مغرورتر از تو , هنرنمايي مي كنند . اما در آنجا از نور خيره كننده تئاتر "شانزليزه "خبري نيست .

دخترم , جرالدين , چكي سفيد امضا برايت فرستاده ام كه هر چه دلت مي خواهد , بگيري و خرج كني . ولي هر وقت خواستي دو فرانك خرج كني , با خود بگو : سومين فرانك از آن من نيست . اين مال يك مرد فقير و گمنام است كه امشب به يك فرانك احتياج دارد . جست وجو لازم نيست . اين نيازمندان گمنام را اگر بخواهي , همه جا خواهي يافت . اگر از پول و سكه براي تو حرف مي زنم , براي آن است كه از نيروي فريب و افسون پول , اين فرزند بيجان شيطان , خوب آگاهم . من زماني دراز در سيرك زيسته و هميشه و هر لحظه براي بندبازان روي ريسماني نازك و لرزنده , نگران بوده ام , اما دخترم , اين حقيقت را بگويم كه مردم برروي زمين استوار و گسترده بيشتر از بندبازان ريسمان نا استوار , سقوط مي كنند .




دخترم , جرالدين , پدرت با تو حرف نمي زند . شايد شبي درخشش گرانبها ترين الماس اين جهان , تو را فريب بدهد و آن شب است كه اين الماس , آن ريسمان نا استوار زير پاي تو خواهد بود و سقوط تو حتمي است روزي كه چهره زيبايي يك اشراف زاده بي بندو بار , تو را بفريبد , آن روز است كه بند بازي ناشي خواهي بود .هميشه بندبازان ناشي , سقوط مي كنند . از اين رو , دل به زر وزيور مبند . بزرگترين الماس اين جهان , آفتاب است كه خوشبختانه , بر گردن همه مي درخشد , اما اگر روزي دل به مردي آفتاب گونه بستي , با او يكدل باش و به راستي او را دوست بدار . معني اين را وظيفه خود در قبال اين موضوع بدان . به مادرت گفته ام كه در اين خصوص براي تو نامه اي بنويسد . او از من بهتر معني عشق را مي داند . او براي تعريف "عشق " كه معني آن " يكدلي " است , شايسته تر از من است . دخترم , هيچ كس و هيچ چيز ديگر در جهان , نمي توان يافت كه شايسته آن باشد دختري ناخن پاي خود را براي آن عريان مي كند .

برهنگي , بيماري عصر ماست . به گمان من , تن تو بايد مال كسي باشد كه روحش را براي تو عريان كرده است .

حرف بسيار براي تو دارم , ولي به وقت ديگر مي گذارم و با اين آخرين پيام , نامه را پايان مي بخشم :

انسان باش , پاكدل و يكدل ؛ زيرا گرسنه بودن , صدقه گرفتن و در فقر مردن , بارها قابل تحمل تر از پست بودن و بي عاطفه بودن است .


پدر تو , چارلي چاپلين